Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده

2020-07-17T17:50:40Z

۱ نسخه واردشده

Wikiadmin در ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۵۰

2020-07-17T17:50:40Z

صفحهٔ تازه

اگرچه حضور یهودیان در ژاپن نسبتاً جدید است اما نگاه مردم [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] به آنها بسیار منفی است. بدون شک اگر موقعیت ویژه ژاپن به عنوان هم پیمان شکست خورده [[آلمان ـ اسرائیل، روابط|آلمان]] پس از [[جنگ|جنگ]] جهانی دوم نبود، تمایلات مخالفت با سلطه یهودیان در [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] طی نیم قرن گذشته بسیار بیشتر می شد اما [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] طی این مدت مانند یک ایالت آمریکا اداره شده و مردم آن بیشتر به فکر مسائل غیر سیاسی بوده اند. با این وصف گرایشهایی که صهیونیست ها آنها را آنتی سمیتیستی می خوانند، در [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] بسیار بالاست.

مرکز استفان روث در گزارشی که درباره [[آنتی سمیتیسم|آنتی سمیتیسم]] در [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] تهیه کرده، مهمترین کتب و نشریاتی که به زعم مسئولان مرکز، دارای مضامینآنتی سمیتیست یاند را نام برده است. در مقدمه این گزارش آمده است: [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] اولین و موفق ترین دولت در زمینه مدرنیزاسیون در منطقه آسیاـ پاسیفک است که در آن یک سنت بسیار قوی آنتی سمیتیستی وجود دارد. نظامیان ژاپنی که بین سالهای 23ـ1918 به شوروی رفته بودند، نخستین نسخه های "پروتکل های زعمای صهیون" را با خود به [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] آوردند و این کتاب تاکنون بارها در [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] تجدید چاپ شده است. به علاوه نسخه های کتاب "نبرد من" هیتلر نیز از همان سالهای نخست پس از انتشار در آلمان، در [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] نیز توزیع شد.

استفان روث در گزارش خود قید می کند که تنفر از یهودیان در [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] از طریق کتب نشریات و کاست های صوتی و تصویری رواج می یابد و تنها تفاوت این کشور با سایر کشورهایی که در آنها عقاید آنتی سمیتیستی رایج است، این است که تنفر از طریق اینترنت (Cyberhate)در این کشور هنوز رواج نیافته است. آزادی بیان در [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] موجب شده که مطالب آنتی سمیتیستی به صورت گسترده در این کشور منتشر شوند. آزادی در [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] به حدی است که حتی گروه مشهور Aumtruth (Supreme)که در سال 1995 با گاز به سیستم حمل و نقل [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] حمله کرد، در سال 1997 [[تبلیغات|تبلیغات]] خود را از سرگرفت.

ماسامی آنو (Masami Uno)رهبر فعالان آنتی سمیتیست در [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] است که فعالیت های تبلیغاتی گسترده ای را علیه یهودیان انجام می دهد. البته پیش از وی در میان راستگرایان و چپگرایان [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] چهره های آنتی سمیتیست مشهورتری بودند. مرکز استفان روث، Daiichi kikaku shuppan را به عنوان مهمترین ناشر ژاپنی که مطالب آنتی سمیتیستی منتشر می کند، معرفی کرده است.

در دهه 1990 ریا اوتا (Rya ota)نخستین گروه سیاسی آنتی سمیتیستی را در [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] تشکیل داد. وی که نشریه Mantraرا منتشر می کرد، تلاش کرد تادر انتخابات شهرداری و [[کنِست (پارلمان)|پارلمان]] پیروز شود. اوتا با برخی نشریات راست گرا در آمریکا همکاری کرده تا جبهه ای از مسیحیان مخالف یهود را تشکیل دهد. اوتا کتابهای مهمی چون "طرح یهودیان برای اشغال ژاپن" را منتشر کرده است. فرضیه این [[کتاب|کتاب]] این است که حتی برخی مقامات ارشد [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] در خدمت توسعه طلبی یهودیان در [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] قرار دارند. ماسامی آنو نیز کتابهایی مانند: افشای شیطان های جهان گرایی مدرن (Revealing The Evils of Modern Golobalism)درباره نقش یهودیان منتشر کرده است.

دیگر کتابهایی که درباره توطئه یهودیان برای کنترل [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] طی سالهای دهه 1990 نوشته شده اند، عبارتند از:

ـ 450 سال تهاجم مخفی یهودیان علیه [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] (1995) (در این [[کتاب|کتاب]] به تلاش یهودیان از زمان فعالیت استعمارگران پرتغال و [[اسپانیا ـ اسرائیل، روابط|اسپانیا]] در شرق آسیا اشاره شده است).

ـ هشدار درباره شیطان (1995).

ـ فروپاشی ژاپن، ژاپنی های متحیر (1996).

گزارش مرکز استفان روث که مهمترین مرکز رصد اقدامات آنتی سمیتیستی در جهان محسوب می شود، نشان می دهد که بستر [[آنتی سمیتیسم|آنتی سمیتیسم]] در [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] بسیار فراهم است و میزان نشریات آنتی سمیتیستی در این کشور با دیگر کشورها قابل مقایسه نیست.

روزنامه نیویورک تایمز نیز در تحلیل مفصلی درباره [[آنتی سمیتیسم|آنتی سمیتیسم]] در ژاپن، [[آنتی سمیتیسم|آنتی سمیتیسم]] در این کشور را با بقیه کشورها متفاوت ارزیابی کرده و آن را "آنتی سمیتیسم ذهنی" تعبیر کرده است. نویسنده که این مقاله را به بهانه انتشار [[کتاب|کتاب]] "یهودیان در ذهن ژاپنی ها "نوشته، معتقد است که در [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] [[آنتی سمیتیسم|آنتی سمیتیسم]] فیزیکی وجود ندارد و علیرغم آنکه تعداد یهودیان در [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] بسیار اندک است و مردم ژاپنعملاً آنها را لمس نمی کنند، اما در ذهن آنها، نوعی نگرش بسیار منفی نسبت به یهودیان وجود دارد.

وی برای اثبات این عقیده خود به آمار انتشار کتب مربوط به یهودیان در [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] پرداخته و می نویسد: برای مثال در سال 1987، 82 عنوان [[کتاب|کتاب]] درباره یهودیان در ژاپن منتشر شد. موضوعی که تقریباً تمامی نویسندگان این کتابها بر آن تأکید کرده اند، این است که یهودیان یک طرح بزرگ (Grand Plan) برای کنترل جهان دارند و آنها از امکانات [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] یا سایر کشورها برای رسیدن به این هدف استفاده می کنند.

علاوه بر آن، وی به توزیع بیش از یک میلیون نسخه از [[کتاب|کتاب]] "یهودیان شیطان" (Evils of The Jews)اثر ماسامی آنو و یهودیان در ذهن ژاپنی ها (Jews in The Japanese mind)اثر دیوید گودمن و ماسانوری میازاوا(David Goodman$$Masanori miyazawa)در سال 87ـ1986 اشاره می کند.

نیویورک تایمز همچنین می نویسد: اگرچه اکثر ژاپنی ها هرگز یک یهودی را ندیده اند اما کتابچه "تاجر ونیزی" اثر شکسپیر که مضمونی ضدیهودی دارد، در میان آنها از محبوبیت زیادی برخوردار است و در واقع این کتابچه که به صورت نمایش در آمده، به بخشی از فرهنگ مدرن [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] تبدیل شده است.

به نوشته روزنامه نیویورک تایمز، ژاپنی ها [[کتاب|کتاب]] خاطرات آنه فرانک را می خوانند اما آن را بیشتر زبان حال مظلومیت [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] می دانند که در [[جنگ|جنگ]] جهانی دوم مورد حمله هسته ای آمریکا قرار گرفت و نه مظلومیت یهودیان بدست آلمانها.

گزارش نیویورک تایمز به یک نکته مهم اشاره می کند که وجه تمایز [[آنتی سمیتیسم|آنتی سمیتیسم]] [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] را با سایر کشورها نشان می دهد. آن نکته [[آنتی سمیتیسم|آنتی سمیتیسم]] غیرفیزیکی در [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] است. مراکز صهیونیستی هنگام تهیه گزارش و انعکاس اخبار مربوط به آنتی سمیتیسم، هرگونه اقدام فیزیکی ولو در سطحبسیار کوچک را به طور گسترده پوشش می دهند اما در [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] چنین اقداماتی تاکنون رخ نداده است و به همین دلیل زمینه مانور برای سازماندهی صهیونیستی وجود ندارد.

شاید یکی از دلایل نگرش منفی ژاپنی ها به یهودیان، نقش یهودیان در سیاستگذاریهای کلان و اساسی این کشور باشد. با توجه به تعداد اندک یهودیان در ژاپن، این دلیل ممکن است پذیرفته نشود اما همان گونه که آلدریک هاما (Aldric Hama)در مقاله "دستهای پنهان یا نقش یهودیان در [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] پس از دوره جنگ" می نویسد، یهودیان بدون آنکه دستهای خود را نشان دهند، در سیاستگذاری های توسعه نقش عمده ای دارند. وی در این زمینه به نقش پنهان یهودیان در برنامه نیو دیل (New deal)فرانکلین روزولت اشاره می کند.

وی برای اثبات نظر خود به برنامه هایی که برای غیر نظامی شدن [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] پس از جنگ جهانی دوم توسط آمریکا اجرا شده اند اشاره کرده و می نویسد: ژنرال های آمریکایی نظیر داگلاس مک آرتور که این برنامه ها را در [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] اجرا کردند تحت فرمان ژنرال چارلز کادوس (Charles Kades)یهودی بودند. وی که مشاور عالی روزولت بود، مسئول اجرای یک چارچوب جدید سیاسی ـ اجتماعی برای [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] شد. آلدریک هاما اسامی یهودیانی که در نوشتن قانون اساسی [[ژاپن ـ اسرائیل، روابط|ژاپن]] پس از [[جنگ|جنگ]] نقش داشتند را نیز ذکر کرده و اصول این قانون که به سود یهودیان است را نیز به صورت مستند آورده است. برای مثال در اصل 14 و 24 به برابری همه ژاپنی ها بدون توجه به نژاد و زبان اشاره می کند.

==مآخذ:==
#www.tav.ac.il/Anti-semitism/asw 97-8/japan.html.
#www.nytimes/gst1fulpoge .html?res=
#990CE7D81E38F936.
#www.jiyou-shikan.org/e/jewish.html.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۵۰
(بدون تفاوت)

ژاپن، سامی ستیزی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده

Wikiadmin در ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۵۰