Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده

2020-07-17T17:44:15Z

۱ نسخه واردشده

Wikiadmin در ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۴۴

2020-07-17T17:44:15Z

صفحهٔ تازه

طرح [[صهیونیسم|صهیونیسم]] را قدرت های استعماری پدید آوردند و پشتیبانی از آن را به عهده گرفتند و همه عوامل کامیابی را برای آن فراهم کردند. تا [[جنگ|جنگ]] جهانی دوم اروپا پایگاه مرکزی فعالیت [[صهیونیسم|صهیونیسم]] بود و انگلیس، بزرگ ترین دولتی بود که عملیات تأسیس دولت صهیونیستی را در فلسطین، به پیش می برد. اما پس از تحولاتی که به واسطه [[جنگ|جنگ]] جهانی دوم پدید آمد، فعالیت صهیونیسم، به زودی به [[ایالات متحده آمریکا ـ اسرائیل، روابط|ایالات متحده آمریکا]] ـ مرکز جدید قدرت غرب ـ انتقال یافت. ایالات متحده، اولین دولتی بود که چند دقیقه پس از اعلام برپایی [[اسرائیل|اسرائیل]] در 15 مه 1948 آن را به رسمیت شناخت و دیگر نهادهای آمریکا موضعاسرائیل را درباره [[جنگ|جنگ]] اعراب و [[اسرائیل|اسرائیل]] ـ به استثناء دوران یورش سه جانبه سال 1956ـ تأیید کردند.

اما حمایت نظامی و اقتصادی تا نیمه دهه شصت اندک بود و [[اسرائیل|اسرائیل]] از نظر اقتصادی بر غرامت هایی که [[آلمان ـ اسرائیل، روابط|آلمان]] می پرداخت و از نظر نظامی به تسلیحات فرانسوی تکیه داشت. تحول ویژه در رابطه میان دو طرف، از هنگام دستیابی لیندن جانسون به ریاست جمهوری ایالات متحده آغاز شد.

در آن زمان روشن بود که این کشور، وارث امپراتوری های کهن استعماری و رهبر جهان غرب در دوره پس از استعمار است. بدین ترتیب، دوره ای از سیاست آمریکا ـ که ویژگی آن، احیانا توازن نسبی یا جانبداری محدود، صرفا از سوی نهاد ریاست جمهوری در دوره ترومن بود ـ پشت سر گذاشته شد و با جانسون، دوران متفاوتی آغاز شد که ویژگی آن، جانبداری افسار گسیخته از [[اسرائیل|اسرائیل]] در همه سطوح، چه ریاست جمهوری و چه دولت بود؛ به ویژه پس از [[جنگ 1967|جنگ 1967]] که ایالات متحده، صادر کننده اصلی سلاح به [[اسرائیل|اسرائیل]] شد.

در دوره رونالد ریگان، طرفین مسافت بیشتری را به سوی هماهنگی کامل راهبردی طی کردند و توافق همکاری راهبردی سال 1981 به امضا رسید. پس از چند هفته [[اسرائیل|اسرائیل]] الحاق بلندی های جولان به [[اسرائیل|اسرائیل]] را اعلام کرد. دقیقا پس از یک سال در ژوئن 1982 نیز جنوب لبنان را اشغال نمود. سپس در سال 1983 با امضاء توافق راهبردی دیگر با ایالات متحده، به اقدام دفاع راهبردی آمریکا (SAI) پیوست که براساس آن به دستاوردهای نوینی دست پیدا کرد و برابر آن افق های تازه ای از همکاری و کمک های آمریکا گشوده شد.

ایالات متحده در این توافق، متعهد شد کهسالانه به اندازه 200 میلیون دلار از اسرائیل، خرید کند و به علاوه به شرکت های اسرائیلی اجازه داد که برای قراردادهای ساخت سلاح، در مناقصه های وزارت دفاع آمریکا شرکت کنند. همچنین [[اسرائیل|اسرائیل]] این تعهد را از آمریکا گرفت که اطلاعاتی را که ایالات متحده به واسطه ماهواره ها از خاورمیانه به دست می آورد در اختیار [[اسرائیل|اسرائیل]] قرار دهد.

در سال 1985 دو دولت توافقی را امضا کردند که براساس آن، تعرفه گمرکی میان دو کشور، برداشته شود؛ یعنی هفت سال پیش از توافق مشابه با دو همسایه آمریکا، [[کانادا ـ اسرائیل، روابط|کانادا]] و مکزیک. دولت های بوش و کلینتون هم به حمایت از اسرائیل، ادامه دادند (به غیر از موضع بوش در بلوکه کردن تضمن وام های اسرائیل).

در آغاز سال 1986، چند توافق امنیتی و نظامی میان [[اسرائیل|اسرائیل]] و ایالات متحده به امضا رسید. این پیمان راهبردی آمریکایی اسرائیلی (Israeli-American Strategic Alliance) ، مبتنی بر مجموعه متنوعی از خدمات ویژه است که [[اسرائیل|اسرائیل]] به عنوان یک ذخیره راهبردی می تواند برای ایالات متحده فراهم سازد. این خدمات، عبارتند از:

'''ـ پایگاه جغرافیایی:'''

در صورتی که منافع ایالات متحده در خاورمیانه تهدید شود [[اسرائیل|اسرائیل]] یک پایگاه عملیاتی نمونه برای نیروهای آمریکایی خواهد بود. این منطقه به دلیل داشتن نفت، سرمایه و بازار، از نظر ژئوپلیتیکی مهم است. روشن است که انتقال نیرویی که مشغول کار خود است به این منطقه چند ماه به طول می انجامد. اما با وجود [[اسرائیل|اسرائیل]] به عنوان یک هم پیمان تنها به چند روز نیاز است.

'''ـ امور زیربنایی، ارتباطات و مخابرات: '''

نیروهای آمریکایی می توانند یا به منظور مستقیمنظامی یا برای عملیات پشتیبانی و یا به عنوان پایگاه های واسطه، از پایگاه های هوایی، دریایی و زمینی اسرائیل، استفاده کنند.

'''ـ تحقیق، تحول و اطلاعات:'''

نیروهای آمریکایی می توانند از تجربه های نظامی زنده [[اسرائیل|اسرائیل]] و از اطلاعاتی که [[اسرائیل|اسرائیل]] از منطقه جمع آوری می کند استفاده کنند.

'''ـ توان دفاعی:'''

می توان از ناتوانایی های نظامی [[اسرائیل|اسرائیل]] برای پشتیبانی از توان دخالت آمریکا در خاورمیانه بهره برد؛ به ویژه این که نیروی هوایی اسرائیل، بر منطقه تسلط دارد.

از آنجا که میان مخترعان و مبتکران اسرائیلی و شرکت های آمریکایی همکاری تنگاتنگی وجود دارد، لذا فعالیت های [[اسرائیل|اسرائیل]] در زمینه تحقیق و توسعه برای ایالات متحده سودمند است (همانگونه که جورج کیگان، رئیس پیشین اطلاعات نیروی هوایی آمریکا گفت، همکاری [[اسرائیل|اسرائیل]] در برابر هر یک دلار کمی که به آن می دهیم، دو هزار دلار ارزش دارد).

توانایی های [[اسرائیل|اسرائیل]] در زمینه اطلاعات سیاسی بسیار بالاست؛ زیرا بسیاری از اسرائیلی ها از کشورهای مختلفی آمده اند و این برای آنها امکان آشنایی بهتر با زبان ها را فراهم می کند. عوامل دیگری نیز که برای هر گونه تحلیل بهتر و برداشت درست تر از اطلاعات جمع آوری شده از منطقه لازم است، برای آنها فراهم است.

می توانیم بگوییم که دولت صهیونیستی، باز تولید گروه کارکردی جنگی و اسکانی و بازرگانی و [[جاسوسی|جاسوسی]] است. اگر عملیات تفریحی سربازان آمریکایی در بندرهای [[اسرائیل|اسرائیل]] را به آن بیفزاییم، بدین ترتیب بخش لذت و تفریحات ناسالم را هم به سیاهه مأموریت ها می افزاییم. پس از این عملیاتیاست که دو طرف از آن بهره می برند.

آن چه که از این عناصر برمی آید، یگانگی منافع [[اسرائیل|اسرائیل]] و آمریکاست و از آنجا که اسرائیل، خط مقدم آمریکا در منطقه خاورمیانه است رابطه آنها، یک رابطه خاص و بی نظیر است.

این اندیشه که اسرائیل، ذخیره راهبردی ایالات متحده است با کشمکش اعراب و اسرائیل، بی ارتباط نیست؛ زیرا [[اسرائیل|اسرائیل]] تجربه ها و توانایی های سابقش را تنها با وارد شدن در این کشمکش به دست آورد و تشدید نزاع و بالا گرفتن آن باعث افزایش روابط نظامی و راهبری میان دو کشور شد.

==مأخذ:==
#المسیری، عبدالوهاب: '''''دایره المعارف یهود، یهودیت و صهیونیسم'''''، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهش های تاریخ خاورمیانه، دبیرخانه کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین، جلد هفتم، چاپ اول، 1383.

پیمان راهبردی اسرائیلی ـ آمریکایی - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده

Wikiadmin در ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۴۴