Wikiadmin در ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۴۴

2020-07-17T17:44:14Z

صفحهٔ تازه

[[پرتس، عمیر|عمیر پرتس]] (Amir Peretz) در سال 1952 درشهر بوجاد (Boujad) مراکش متولد شد. هشت سال پس از اشغال فلسطین یعنی در سال 1956 خانواده او [[مراکش ـ اسرائیل، روابط|مراکش]] را به مقصد فلسطین اشغالی ترک کرده و به محض ورود به [[اسرائیل|اسرائیل]] (مناطق اشغالی 1948) در اردوگاه معابره (Maabarah) واقع در غرب نقب (که بعدها سدروت نام گرفت) سکنی گزیدند.

پدر پرتس که یکی از رؤسای جامعه یهودیان [[مراکش ـ اسرائیل، روابط|مراکش]] بود، پس از ورود به [[اسرائیل|اسرائیل]] در کارخانه ای نزدیک کیبوتص روهاما (Ruhama)مشغول فعالیت شد و پرتس نیز در همان شرایط سخت زندگی، آموزش ابتدایی و متوسطه خود را در شهر "سدروت" (Sderot) پشت سر گذاشت. وی پس از اتمام دوره دبیرستان و اخذ مدرک بگروت (دیپلم) وارد ارتش شد و پس از گذراندن دوره های افسری، به عنوان افسر ارشد توپخانه مشغول خدمت شد. در [[جنگ|جنگ]] یوم کیپور (1973) از ناحیه پا به شدت مجروح شد و به دلیل شدت جراحات وارده به مدت یک سال در بیمارستان بستری بود. پس از آن با درجه سروانی (Captain) از ارتش خارج شد. پرتس پس از ترک ارتش، مزرعه ای در روستای نیر آکیوا (Nir Akiva) در نزدیکی شهر سدروت خریداری کرد و در آنجا مشغول پرورش گل و سبزیجات شد.

وی در سال 1983 به منظور شرکت در انتخابات ریاست شهرداری سدروت، کار کشاورزی را رها کرد و پس از پیروزی در این رقابت، به عنوان شهردار سدروت مشغول فعالیت شد. پرتس در دوران تصدی ریاست شهرداری سدروت، خدمات بسیاری را در زمینه های مختلف آموزشی، فرهنگی، بهداشتی و اجتماعی به ساکنان این شهر ارائه داد و اقدامات وی موجب شد تا از محبوبیت بسیاری در نزد مردم این شهر برخوردار شود.

پرتس از جانب [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] مسئول بررسی راههای پر کردن شکاف و اختلاف طبقاتی [[جامعه اسرائیل|جامعه اسرائیل]] می شد. نماینده یهودیان شرقی بوده و خواستار توسعه شهرها شد. وی مخالف کنار گذاشتن انجام اصلاحات در سازمانها و نهادهای دولتی می باشد. رئیس کمیسیون کار و رفاه اجتماعی مجلس از ژوئیه 1992 به بعد بود. در انتخابات هیستادروت، به فهرست "حییم رامون" ـ که با [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] به مقابله برخاست ـ پیوست، و پیروز شد.

==الف ـ سوابق سیاسی ـ اجتماعی:==

پرتس فعالیتهای سیاسی خود را در اوایل دهه 1980 با ورود به [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] آغاز کرد. وی در جریان انتخابات کنست دوازدهم در سال 1988 از سوی [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] برای اولین بار به [[کنِست (پارلمان)|کنست]] راه یافت و در کمیسیونهای دفاع و امور خارجه و کار و رفاه اجتماعی به فعالیت پرداخت. پرتس از سال 1988 تا 2005 در همه دوره های [[کنِست (پارلمان)|کنست]] (پارلمان اسرائیل) حضور داشته که بالغ بر پنج دوره است. حضور پرتس در دوره های مختلف [[کنِست (پارلمان)|کنست]] همراه با عضویت در کمیسیونهای مختلف زیر بوده است.

ـ [[کنِست (پارلمان)|کنست]] سیزدهم (1996ـ1992)، رئیس کمیسیون کار و رفاه اجتماعی.

ـ [[کنِست (پارلمان)|کنست]] چهاردهم (1999ـ1996)، عضو کمیسیون قانون، حقوق و دادگستری.

ـ کنست پانزدهم (2003ـ1999)، عضو کمیسیونهای امور پارلمانی، وضعیت زنان و کارگران خارجی.

ـ [[کنِست (پارلمان)|کنست]] شانزدهم (2005ـ2003)، عضو کمیسیون امور پارلمانی.

در سال 1994 پرتس به همراه "حایم رامون" (Haim Ramon)، حزب رام (Ram Party) راتشکیل داد و این تشکل به رقابت بر سر ریاست [[هیستادروت|هیستادروت]] (Histadrut) پرداخت. در این رقابت رامون به عنوان رئیس [[هیستادروت|هیستادروت]] و [[پرتس، عمیر|عمیر پرتس]] به عنوان معاون رامون و رئیس بخش سازماندهی فنی و حرفه ای (هیستادروت) انتخاب شد تا این که در دسامبر 1995 پس از کناره گیری [[رامون، حایم|حایم رامون]] از پست خود، پرتس به عنوان رئیس [[هیستادروت|هیستادروت]] مشغول فعالیت شد.

پرتس در خلال ریاست اتحادیه کارگری (هیستادروت) به ویژه پس از اجرای طرح "ریاضت اقتصادی" نتانیاهو که تبعات ناگواری را برای قشر آسیب پذیر [[جامعه اسرائیل|جامعه اسرائیل]] از جمله کارگران به همراه داشت، مبارزات و اعتصابات فراوانی را سازماندهی و رهبری کرد که منجربه اختلالات بسیاری در اقتصاد [[اسرائیل|اسرائیل]] شد. وی در چارچوب هیستادروت، همکاری و ارتباط نزدیکی را با بسیاری از سازمانهای فلسطینی از جمله فدراسیون اتحادیه های تجاری فلسطین (PGFTU) برقرار کرد و در این راستا نیز دو توافقنامه را طی سالهای 1995 و 1997 به منظور تسهیل شرایط ورود کارگران فلسطینی به اسرائیل با PGFTU به امضاء رساند.

پرتس در سال 1999 پس از جدایی از حزب کارگر، حزب مستقلی را با هدف حمایت از حقوق کارگران تشکیل داد. این حزب جدید تحت عنوان "ام آحاد" (Am Ehad) توانست در کنست پانزدهم با کسب 9/1% از کل آراء دو کرسی را به خود اختصاص دهد.

در جریان انتخابات سراسری ژانویه 2003 نیز این حزب (ام آحاد)، موفق به کسب 3 کرسی از 120 کرسی [[کنِست (پارلمان)|کنست]] (شانزدهم) شد.

در اواسط سال 2004 [[پرتس، عمیر|عمیر پرتس]] رهبر حزبچیگرای ام آحاد، پس از انجام مذاکراتی با [[پرز، شیمون|شیمون پرز]] رئیس پیشین حزب کارگر، با این حزب (کارگر) ائتلاف کرد و بدین ترتیب وی به عنوان رئیس تشکل دو نفره ام آحاد (عضو سوم ام آحاد، به دلیل مخالفت با الحاق به کارگر از این تشکل خارج شد) به [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] پیوست.

تشکیل جنبش سوسیال ـ دموکراتیک "آدام" (Adam Movement) را می توان از اولین اقدامات پرتس پس از پیوستن او به [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] به شمار آورد که وی این جنبش را با هدف ایجاد عدالت و برابری اجتماعی در [[جامعه اسرائیل|جامعه اسرائیل]] تأسیس کرد.

شرکت در انتخابات درون حزبی کارگر و اعلام نامزدی وی برای تصدی ریاست حزب، از دیگر فعالیتهای پرتس پس از حضور مجددش در [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] بود که وی در جریان این مبارزه انتخاباتی توانست با اختلاف کمی (2 درصد)، از رقیب خود [[پرز، شیمون|شیمون پرز]] رهبر کهنه کار اسرائیل، پیشی گرفته و تصدی ریاست حزب کارگر را به دست آورد.

[[پرتس، عمیر|عمیر پرتس]] دوازدهمین رئیس حزب کارگر، تنها یهودی سفاردی (شرقی تبار) است که توانسته است به ریاست یکی از بزرگترین [[احزاب اسرائیلی|احزاب اسرائیلی]] دست یابد.

مهمترین پارامترهایی که موجب شدند تا [[پرتس، عمیر|عمیر پرتس]] رهبر حزب ام آحاد و رئیس هیستادروت بتواند در یک رقابت تنگاتنگ با [[پرز، شیمون|شیمون پرز]] رهبر و سیاستمدار کهنه کار حزب کارگر، به پیروزی رسیده و ریاست یگانه حزب پیشرو در جناح چپ را در آستانه انتخابات پارلمانی [[کنِست (پارلمان)|کنست]] هفدهم در اختیار گیرد را می توان به شرح ذیل برشمرد:

1 ـ اصرار و تأکید پرتس بر اعاده هویت چپگرایانه [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] در شعارهای انتخاباتی خود،به گونه ای که وی در تبلیغات انتخاباتی خود خروج [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] را ائتلاف دولتی را از مهمترین اولویتهای کاری خود پس از تصدی ریاست [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] عنوان کرد و در پی تحقق این وعده خود در اولین گام پس از پیروزی (در انتخابات)، اقدام به خارج کردن [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] از ائتلاف دولت راستگرای شارون کرد.

پرتس در این راستا بر این عقیده بود که رویه پرز رهبر پیشین [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] منجر به کاهش اعضاء و هواداران این حزب شده است.

2 ـ تأکید پرتس بر مسائل داخلی رژیم صهیونیستی، به ویژه حل معضلات اقتصادی و اجتماعی این رژیم و طرح شعارهای پوپولیستی در مبارزات انتخاباتی خود.

3 ـ ریاست پرتس بر اتحادیه کارگران اسرائیلی (هیستادروت) ـ به عنوان یک تشکل فراحزبی در [[جامعه اسرائیل|جامعه اسرائیل]] ـ و اقدامات مثبت وی در این سازمان.

پیروزی پرتس در این انتخابات که بسیاری از تحلیلگران و ناظران سیاسی [[اسرائیل|اسرائیل]] از آن به عنوان یک "انقلاب و دگرگونی" در [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] یاد می کنند، با واکنشهای متفاوتی از سوی احزاب و جناحهای سیاسی [[اسرائیل|اسرائیل]] روبه رو شد.

[[پرز، شیمون|شیمون پرز]] ضمن تبریک به پرتس اظهار داشت: "من به نتیجه این انتخابات احترام می گذارم و فراموش نکنید که من در جذب [[پرتس، عمیر|عمیر پرتس]] به [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] سهم دارم و تمام تلاش خود را نیز به کار می گیرم تا این حزب (کارگر) از انتخاب پارلمانی (آینده) برنده بیرون آید".

[[شطریت، مئیر|مئیر شطریت]] وزیر حمل و نقل از حزب لیکود نیز در واکنش به پیروزی [[پرتس، عمیر|عمیر پرتس]] گفت: زلزله تنها در [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] به وقوع نپیوسته، بلکه در تمام دستگاه سیاسی (اسرائیل) روی داده است. چراکه انتخابپرتس به عنوان رهبر جدید حزب کارگر، وضعیت کنونی دستگاه سیاسی را تغییر می دهد. او خواهان خروج از ائتلاف دولتی و سقوط کابینه است.

یوسف لاپید رئیس حزب شینوی نیز اعلام کرد که [[پرتس، عمیر|عمیر پرتس]] قصد دارد ما را به وضعیت سابق بازگرداند و [[هیستادروت|هیستادروت]] را بر کشور مسلط کند، لذا در چنین شرایطی شینوی تنها نماینده قشر متوسط جامعه باقی خواهد ماند.

[[بیلین، یوسی|یوسی بیلین]] رئیس حزب میرتس ـ یاحد نیز در واکنش به پیروزی پرتس گفت: امیدوارم که به ائتلاف سال 1992 که متشکل از حزب کارگر، میرتس به همراه عربها بود دست یابیم، یعنی ائتلافی که (در کابینه بیست و پنجم) ما را از نظر سیاسی و اجتماعی متحول ساخت.

پرفسور افرایم اینبار (Efraim Inbar)رئیس [[بگین ـ سادات، مرکز مطالعات استراتژیک|مرکز مطالعات استراتژیک بگین ـ سادات]] و استاد مطالعات سیاسی [[دانشگاه|دانشگاه]] بارایلان نیز پرتس را "یک مرد جوان با سیاستهای کهنه توصیف کرد". به اعتقاد اینبار، "پرتس دیدگاههای خود را با ایده آلهای مورد نیاز قرن 21 تطبیق نداده است". وی در ادامه از بازگشت به روند اسلو سخن می گوید که اگر با این سیاست پیش رود فکر نمی کنم بتواند بطن [[جامعه اسرائیل|جامعه اسرائیل]] را با خود همراه کند".

تعدادی از شخصیتهای برجسته سیاسی عرب 48 از جمله طلب الصانع نماینده عرب [[کنِست (پارلمان)|کنست]] نیز از لیست متحده عرب، ضمن تبریک پیروزی پرتس، از این پیروزی به عنوان یک تغییر و تحول مثبت در فرایند سیاسی [[اسرائیل|اسرائیل]] یاد کردند.

تعدادی از رهبران کشورهای عرب منطقه نظیر اردن، [[مصر ـ اسرائیل، روابط |مصر]] و سوریه نیز از پیروزی [[پرتس، عمیر|عمیر پرتس]] استقبال و آن را حرکت مهمی در جهت پیشبرد روندصلح (خاورمیانه) عنوان کردند.

اما دیدار پرتس رهبر جدید [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] با [[شارون، آریل|آریل شارون]] و توافق با وی بر سر برگزاری انتخابات زودهنگام پارلمانی، خروج [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] از ائتلاف دولتی و دیدار وی با تعدادی از سران و رهبران احزاب و جناحهای مختلف [[اسرائیل|اسرائیل]] از جمله [[لاپید، تامی|تامی لاپید]] رهبر حزب شینوی و ایلی یشای رهبر حزب مذهبی شاس و همچنین دیدار با حسنی مبارک رئیس جمهور [[مصر ـ اسرائیل، روابط |مصر]] و پیوستن آن به دولت ائتلافی "ایمود اولمرت" رئیس حزب جدید کادیما و شرکت در کابینه او به عنوان وزیر دفاع جدید [[اسرائیل|اسرائیل]] از مهمترین اقدامات پرتس پس از تصدی ریاست [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] است.

پرتس پس از شکست رژیم صهیونیستی در تجاوزگسترا، 33 روزه به لبنان در تابستان 2006 از سوی محاف داخلی این رژیم مورد انتقاد شدید قرار گرفت به گونه ای که پس از چند ماه مجبور به استعفا از سمت وزیر دفاع [[اسرائیل|اسرائیل]] شد.

==ب ـ دیدگاهها و مواضع:==

افکار و اندیشه های [[پرتس، عمیر|عمیر پرتس]] درباره مسائل و موضوعات مختلف [[جامعه اسرائیل|جامعه اسرائیل]] و همچنین موضوعات مورد مناقشه طرفین اسرائیلی و فلسطینی (از جمله قدس، آوارگان، شهرکها و...) بالطبع برگرفته از خط مشی و اصول حزبی "کارگر" است که وی جز مقاطعی محدود، همواره عضو آن بوده و از اعضای برجسته آن به شمار می آمد.

===1 ـ توافقنامه اسلو و مذاکرات صلح:===

پرتس که در زمان امضای قرارداد صلح اسلو (در سپتامبر 1993) به عنوان نماینده [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] درکنست سیزدهم (1996ـ1992) حضور داشت، از موافقان این پیمان بوده و ضمن حمایت از پیشبرد مذاکرات سازش میان طرفین اسرائیلی و فلسطینی آن را کلیدی برای همزیستی مسالمت آمیز میان دو ملت (عرب و یهود) می داند.

پرتس که از حامیان سرسخت صلح با فلسطینیان است، بر این اعتقاد است که [[اسرائیل|اسرائیل]] برای دستیابی به صلح، بیشتر به یک نقشه راه اخلاقی نیاز دارد تا یک نقشه راه سیاسی.

===2 ـ قدس:===

پرتس در نخستین اظهارات خود پس از پیروزی در انتخابات درون حزبی کارگر، تأکید کرد که قدس به صورت متحد و یکپارچه پایتخت ابدی [[اسرائیل|اسرائیل]] و شهری تفکیک ناپذیر است که تحت حاکمیت [[اسرائیل|اسرائیل]] باقی خواهد ماند. وی همچنین خاطرنشان ساخت که اگر در انتخابات آتی به عنوان نخست وزیر انتخابات شود، در آن صورت از ایده یکپارچه سازی قدس (تلفیق قدس شرقی و غربی) حمایت خواهد کرد.

===3 ـ آوارگان فلسطینی:===

از آنجا که پرتس، [[اسرائیل|اسرائیل]] را یک کشور یهودی می داند، مطلقا با [[بازگشت، حق|حق بازگشت]] آوارگان فلسطینی به [[اسرائیل|اسرائیل]] ـ مطابق [[قطعنامه 194 و مسئله آوارگان فلسطینی|قطعنامه 194]] [[سازمان ملل متحد ـ اسرائیل، روابط|سازمان ملل متحد]] ـ مخالف است.

===4 ـ شهرکها:===

وی پس از دستیابی به مقام ریاست [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] و پیش از کناره گیری شارون از حزب لیکود، ضمن حمایت از تخلیه شهرکهای یهودی نشین کرانه باختریاعلام کرده بود، در صورتی که شارون بخواهد بخشهایی از کرانه باختری را به طرف فلسطینی بازگرداند، از وی حمایت می کند.

وی پیش از انحلال [[کنِست (پارلمان)|کنست]] (شانزدهم)، با همکاری یولی تامیر نماینده [[کنِست (پارلمان)|کنست]] از حزب کارگر و ایلنا کوهن از ائتلاف آم آحاد ـ کارگر پیش نویس قانونی را در [[کنِست (پارلمان)|کنست]] مطرح کردند که خواستار ادامه اجرای طرح جداسازی در کرانه باختری بود. براساس این پیش نویس به ساکنان هر شهرک (در کرانه باختری) که 60 درصد از اهالی آن با تخلیه موافقت کنند، غرامتهایی پرداخت خواهد شد. ارائه دهندگان پیش نویس مذکور، همان معیارهای مشخص شده برای تخلیه شهرکهای نوارغزه و چهار شهرک شمال کرانه باختری را در چارچوب قانون "تخلیه و غرامت" پیشنهاد کردند.

===5 ـ طرح تخلیه:===

پرتس از جمله حامیان سرسخت طرح شارون مبنی بر عقب نشینی یکجانبه از نوارغزه و تخلیه شهرکهای یهودی نشین این منطقه بود و شارون را به دلیل اجرای این طرح (تخلیه) قابل ستایش می داند. وی معتقد است که عقب نشینی از غزه سبب شده تا اسرائیلیها ناگهان بفهمند، رؤیای "اسرائیل بزرگ" رؤیایی است که به خاطر آن بهای سنگینی را پرداخته اند، در حالی که امکان تحقق آن نیز وجود ندارد.

===6 ـ شهروندان عرب 48:===

دیدگاه [[پرتس، عمیر|عمیر پرتس]] رهبر منتخب [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] در مورد شهروندان عرب 48 ـ به عنوان بزرگترین گروه اقلیت در [[جامعه اسرائیل|جامعه اسرائیل]] ـ بر این اساس است که اینگروه از شهروندان باید در حکومت جایی داشته باشند و تنها با مشارکت آنها در حکومت است که تنشها و بحرانهای موجود در این زمینه از [[جامعه اسرائیل|جامعه اسرائیل]] رخت برمی بندد.

وی در این باره در مصاحبه ای با کانال 2 [[تلویزیون|تلویزیون]] [[اسرائیل|اسرائیل]] اظهار داشت: "اعراب اسرائیلی خارج از ائتلاف قرار نخواهند گرفت و چنانچه در آینده ریاست کابینه [[اسرائیل|اسرائیل]] را به دست آورد، ائتلافی را با احزاب عربی تشکیل خواهد داد".

[[پرتس، عمیر|عمیر پرتس]] در سال 1952 در [[مراکش ـ اسرائیل، روابط|مراکش]] متولد شد. در سال 1956 به [[اسرائیل|اسرائیل]] مهاجرت کرد. وی از [[کنِست (پارلمان)|کنست]] دوازدهم به عنوان یکی از اعضای [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] در [[کنِست (پارلمان)|پارلمان]] حضور داشته است، اما در میانه کنست چهاردهم به همراه دو تن دیگر از اعضای حزب از ترکیب کارگر انشعاب کرد و حزب ملت یکپارچه را تشکیل داد. حزب مذکور در [[کنِست (پارلمان)|کنست]] پانزدهم با کسب 2 کرسی و در [[کنِست (پارلمان)|کنست]] شانزدهم با کسب 3 کرسی به حضور خود در [[کنِست (پارلمان)|پارلمان]] ادامه داد. پرتس به همراه ایلان کوهن و علی رغم مخالفت دیوید تال و با حفظ هویت حزبی به ترکیب کارگر پیوست. در ضمن "پرتس" از دسامبر 1995، ریاست اتحادیه عمومی کارگران را نیز برعهده داشته است.

==مآخذ:==
#شریدة، محمّد: '''''رهبران اسرائیل'''''، بیژن اسدی و مسعود رحیمی، انتشارات کویر، 1378.
#بولتن''''' رویداد و گزارش اسرائیل'''''، مؤسسه تحقیقات و پژوهشهای سیاسی ـ علمی ندا، 30/4/1384، شماره 256 و 13/9/1384 شماره 275.
#
#www. amirperetz.co.il/English2nd.htm.
#www. Knesset.gov.il/mk/eng/mk-print-eng.asp? mk.
#www. Yale.Edu/hellel/Ymik/Amechoel.html.
#Palestinian General Unions (PGFTU).
#www. amirperetz.co.il/English2nd.htm.

پرتس، عمیر - تاریخچهٔ ویرایش‌ها

Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده

Wikiadmin در ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۴۴

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۴۴
(بدون تفاوت)