http://zien.afagh-bidari.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%BE%D8%A7%D8%B3%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AFپاسداران جدید - تاریخچهٔ ویرایشها2026-06-06T05:04:36Zتاریخچهٔ ویرایشهای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.34.2http://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%B3%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF&diff=1071&oldid=prevWikiadmin: ۱ نسخه واردشده2020-07-17T17:44:14Z<p>۱ نسخه واردشده</p>
<table class="diff diff-contentalign-right" data-mw="interface">
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">نسخهٔ ۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۴۴</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-notice" lang="fa"><div class="mw-diff-empty">(بدون تفاوت)</div>
</td></tr></table>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%B3%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF&diff=1070&oldid=prevWikiadmin در ۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۴۴2020-07-17T17:44:14Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
<br />
<br />
اصطلاح "پاسداران جدید" (New Guard)از سویی به گروهی اطلاق می شود که بیشترشان از نسل "صابرا" (نک: [[صابرا]]) هستند؛ یعنی پیش از سال 1948 در مهاجرنشین صهیونیستی در فلسطین تربیت یافته اند (به همین علت گاهی به آنها اصطلاح "صابرای پیش از دولت" نیز اطلاق می شود) و از سوی دیگر منظور از این اصطلاح کسانی هستند که مفهوم امنیت ملی رژیم صهیونیستی را شکل دادند (مثل ژنرال هاایگال یادین، اسحاق رابین، موشه دایان، [[آلون، ایگال|ایگال آلون]] و شیمون پرز).<br />
<br />
به همین علت جایگاه سیاسی بیشتر آنها ناشی از تلاش و دستاوردهای آنها در این زمینه است و از همین جهت در سیاست خارجی هم تأثیرگذار بودند (مثلاً شیمون پرز، "مهندس" روابط [[اسرائیل|اسرائیل]] با [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] و [[آلمان ـ اسرائیل، روابط|آلمان]] توصیف می شود؛ زیرا او در انجام معاملات اسلحه که برای پاسخ به نیازهای نهاد نظامی صورت می گرفت، نقش داشت).<br />
<br />
تصور غالب این است که پاسداران جدید، عمل گراتر و انعطاف پذیرتر از [[پاسداران قدیم|پاسداران قدیم]] هستند و میان این دو نزاعی در گرفته است. اما گفته می شود که هر دو گروه، ذهنیت و نگرش واحدی دارند. با این که [[پاسداران جدید|پاسداران جدید]] ـ برخلاف پیشینیان خود ـ از لحاظ نظری وجود اعراب را قبول دارند، اما همان شیوه های گذشته را در پیش می گریند و اصرار دارند که با اعراب، با زور برخورد کنند. ضعف تدریجی [[پاسداران قدیم|پاسداران قدیم]] تغییر ملموس و آشکاری در تصورات نخبگان سیاسی به وجود نیاورد.<br />
<br />
در نتیجه، مواضع اسحاق رابین، ایگال آلون،شیمون پرز و یاریو، چیزی جز همان مواضع گلدامایر، [[اِبان، آبا|آبا ابان]] و [[شامیر، اسحاق|اسحاق شامیر]] در شرایط جدید خود نیست. همه اینها نشانگر آن است که [[پاسداران قدیم|پاسداران قدیم]] چارچوب اعتقادی کشور صهیونیستی را مشخص کرده اند و این چارچوب، صرفا راهی برای حکومت کردن نیست، بلکه شامل ارزش ها، سنت ها و روش های پایدار است و به ماهیت اسکانی رژیم صهیونیستی ارتباط دارد.<br />
<br />
علاوه بر این، برخی از پژوهشگران، دو نسل یا گروه را در [[پاسداران جدید|پاسداران جدید]] از یکدیگر تفکیک می کنند: یکی نسل میانه (شامل موشه دایان، [[آلون، ایگال|ایگال آلون]] و شیمون پرز) که گرایش به [[صهیونیسم|صهیونیسم]] و مهاجرت به ارض موعود در آنها تحت سایه امپریالیسم اروپا رشد یافت و دیگری، "نسل آمریکاییان" که در رأس آن اسحاق رابین، نخست وزیر پیشین قرار دارد. او خواستار اتکای کامل به امپریالیسم آمریکا بود. این تفکیک، از ارزش تفسیری چندانی برخوردار نیست و رخدادهای بعدی نیز همین را نشان می دهد؛ مثلاً [[پرز، شیمون|شیمون پرز]] با مهارت کامل زیر چتر آمریکا عمل می کرده است.<br />
<br />
پاسداران جدید، از آغاز در [[اسرائیل|اسرائیل]] زندگی می کرده اند و در ایجاد آن، چه از لحاظ اقتصادی و چه جنگی مشارکت داشتند. اما آنها در ایجاد ایدئولوژی صهیونیسم، دخالتی نداشتند، بلکه آن را در خود جذب کردند و از آن مکیدند. محدوده اندیشه و رفتار آنها [[صهیونیسم|صهیونیسم]] و حفظ کشور است. این نسل، با دگرگونی سال 1977 و انتخاب [[بگین، مناخیم (1992ـ1913)|مناخیم بگین]] به نخست وزیری، بار دیگر شاهد ظهور [[صهیونیسم تجدیدنظرطلب|صهیونیسم تجدیدنظرطلب]] بود. همراه با آنها فعالیت نمایندگان یهودیان شرقی و طرفداران صهیونیسم نژادی که گرایش های مذهبی داشتند بیشتر شد.<br />
<br />
همین نسل بود که وارد مذاکرات صلح با اعراب شد و در این مذاکرات، دو گزینه را در برابر خود دید: یکی پایبندی به اصول کلی و اساسی صهیونیسم، که مبتنی بر توسعه طلبی و سرزمین کامل [[اسرائیل|اسرائیل]] بود و دیگری ورود به مذاکرات صلح با [[کشورهای عربی ـ اسرائیل، روابط|کشورهای عربی]] و ملت فلسطین. اما رهبران این نسل کوشیدند تا این دو گزینه را با هم جمع کنند؛ یعنی هم به طور کامل از طرح سرزمین [[اسرائیل|اسرائیل]] دست برندارند و هم از به رسمیت شناخته شدن خود توسط اعراب و دستیابی به مشروعیت و مقبولیت برخوردار شوند. میان راستگرایان و طرفداران [[صهیونیسم کارگری|صهیونیسم کارگری]] یا میان طرفداران [[صهیونیسم|صهیونیسم]] مبتنی بر نابودی ملت فلسطین و حفظ سرزمین کامل [[اسرائیل|اسرائیل]] (صهیونیسم زمین ها) از یک سو و طرفداران [[صهیونیسم عملگرا|صهیونیسم عملگرا]] از سوی دیگر، اختلاف به وجود آمد.<br />
<br />
[[صهیونیسم عملگرا|صهیونیسم عملگرا]] معتقد است که رژیم [[اسرائیل|اسرائیل]] نمی تواند همیشه در حالت [[جنگ|جنگ]] با همسایگانش باشد. بنابراین باید به یک راه حل میانه منطقه ای (صهیونیسم جمعیتی) دست پیدا کند. برجسته ترین اعضای پاسداران جدید، رابین، پرز و شارون هستند.<br />
<br />
==مأخذ:==<br />
#المسیری، عبدالوهاب: '''''دایره المعارف یهود، یهودیت و صهیونیسم'''''، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهش های تاریخ خاورمیانه، دبیرخانه کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین، جلد هفتم، چاپ اول، 1383.</div>Wikiadmin