http://zien.afagh-bidari.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%B5%D9%84%D8%AD_%D8%A7%DA%A9%D9%86%D9%88%D9%86%D8%8C_%D8%AC%D9%86%D8%A8%D8%B4 2026-06-06T02:27:44Z تاریخچهٔ ویرایش‌های این صفحه در ویکی MediaWiki 1.34.2 http://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%B5%D9%84%D8%AD_%D8%A7%DA%A9%D9%86%D9%88%D9%86%D8%8C_%D8%AC%D9%86%D8%A8%D8%B4&diff=2553&oldid=prev 2020-07-17T17:53:40Z

<p>۱ نسخه واردشده</p> <table class="diff diff-contentalign-right" data-mw="interface"> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۵۳</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-notice" lang="fa"><div class="mw-diff-empty">(بدون تفاوت)</div> </td></tr></table>

Wikiadmin http://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%B5%D9%84%D8%AD_%D8%A7%DA%A9%D9%86%D9%88%D9%86%D8%8C_%D8%AC%D9%86%D8%A8%D8%B4&diff=2552&oldid=prev 2020-07-17T17:53:40Z

<p></p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> <br /> <br /> جنبش &quot;صلح اکنون&quot; (Peace Now Movement)جنبش چپگرای اسرائیلی موسوم به &quot;شالوم عخشاو&quot; وی کمترین جنبش خارج از [[پارلمان اسرائیل|پارلمان اسرائیل]] است. جنبشی صلح طلب می باشد که در سال 1978 در خلال مذاکرات صلح [[مصر ـ اسرائیل، روابط |مصر]] و [[اسرائیل|اسرائیل]] توسط 348 تن از افسران و سربازان احتیاط نیروهایدفاعی [[اسرائیل|اسرائیل]] تشکیل شد. این جنبش که نخستین و تنها جنبش صلح طلب در [[اسرائیل|اسرائیل]] بوده به سرعت به یکی از مهم ترین نیروهای هوادار سازش در [[اسرائیل|اسرائیل]] تبدیل شد و توانست صدها هزار نفر را جذب راهپیماییها و فعالیتهایش کند.<br /> <br /> این جنبش از واگذاری امتیاز به طرف فلسطینی و عقب نشینی [[اسرائیل|اسرائیل]] از اراضی کرانه باختری حمایت می کند. مهمترین هدف این تشکل عبارت است از: دفاع از حق [[اسرائیل|اسرائیل]] و کشورهای همسایه برای داشتن زندگی توأم با امنیت در داخل مرزهای خود و قائل شدن به حق تعیین سرنوشت فلسطینیان.<br /> <br /> البته نخستین هدف این جنبش، تحت فشار قرار دادن دولت [[اسرائیل|اسرائیل]] برای پیشبرد صلح از طریق مذاکره و گفت وگوهای دو جانبه با همسایگان عرب و فلسطینیان می باشد. این جنبش بر این باور است که تنها صلح، قادر به تضمین امنیت و آینده ای مطمئن برای شهروندان [[اسرائیل|اسرائیل]] می باشد. این جنبش معتقد است که یک دولت دموکراتیک یهودی می تواند بدون سرکوب دیگران، امن و مطمئن باشد. این جنبش بر شناسایی حقوق فلسطینیان در تشکیل یک دولت خودمختار فلسطینی در کنار اسرائیل، تأکید می ورزد و برای رسیدن به این هدف، فشارهایی را در جهت انجام گفت وگو با رهبران فلسطینی اعمال و هدایت کرده است.<br /> <br /> مکانیسم اجرای این عقاید نیز از طریق مباحثه عمومی، تبلیغات، توزیع مطالب آموزشی، برگزاری کنفرانسها و سخنرانیها، ایجاد گروههای گفتگو، فعالیتهای خیابانی و تظاهرات اعمال می گردد. آخرین اقدام این گروه، نظارت بر اسکان و ساخت و سازهای شهرک نشینان یهودی است. این نظارت، روند اسکان، جلوگیری از مصادره زمینها، چگونگی تخصیصبودجه و نظایر آن در کرانه باختری و شرق بیت المقدس را درمی گیرد.<br /> <br /> این جنبش در ماه مارس 1978 بعد از گذشت 5 ماه از دیدار انوارسادات رئیس جمهور [[مصر ـ اسرائیل، روابط |مصر]] از بیت المقدس و خودداری [[اسرائیل|اسرائیل]] از خروج از سرزمینهای اشغالی اعراب تشکیل شد.<br /> <br /> همزمان با شروع مذاکرات بین [[مصر ـ اسرائیل، روابط |مصر]] و [[اسرائیل|اسرائیل]] و متوقف شدن گفت وگوهای کمیته سیاسی مشترک در بیت المقدس در نیمه دوم ماه ژانویه 1978، اعتراضهایی از سوی گروهها و احزاب مختلف به بگین نخست وزیر وقت [[اسرائیل|اسرائیل]] اعتراضهایی به دلیل مواضع آن نسبت به عقب نشینی از سرزمینهای اشغالی شد. در این اعتراضها از بگین خواسته شد که از انجام هر عملی که به آینده [[اسرائیل|اسرائیل]] لطمه می زند خودداری کند.<br /> <br /> گروهی از دانشجویان رشته حقوق نیز در فوریه 1978 در نامه ای که برای بگین نوشتند به موضع [[جنگ|جنگ]] طلبانه او انتقاد کردند. در قسمتی از این نامه که به امضای &quot;ما تمام زندگی خود 80 دانشجو رسیده است آمده بود. حکومتی که در حال را در [[جنگ|جنگ]] بود گذرانده ایم. و از ابتدای طفولیت خود در این سرزمین زندگی می کردیم. هدف ما این بود که [[اسرائیل|اسرائیل]] با همسایگان خود در صلح به سر برد. ما خواهان این هستیم که [[اسرائیل|اسرائیل]] تمامی تلاشها و کوششهای خود را برای رسیدن به این هدف بزرگ به کار گیرد.<br /> <br /> بعد از اینکه انوار سادات اعلام آمادگی برای پذیرش صلح کرد به یقین رسیدیم که رؤای ما به واقعیت رسیده است. اکنون برای [[اسرائیل|اسرائیل]] دو راه حل وجود دارد.<br /> <br /> 1 ـ برگرداندن مناطق اشغالی که در [[جنگ|جنگ]] ژوئن 1967 [[اسرائیل|اسرائیل]] به تصرف خود درآورد و امضا قراردادصلح با دولتهای عرب.<br /> <br /> 2 ـ دنبال کردن سیاست ماندن در مناطق اشغالی و آزار و اذیت ساکنان آن مناطق و ادامه [[جنگ|جنگ]] با اعراب.<br /> <br /> اما حکومت [[اسرائیل|اسرائیل]] به دنبال راه دوم است و بر ادامه [[جنگ|جنگ]] پافشاری می کند. برادران ما که در طول چهار جنگ گذشته کشته شده اند فهمیده بودند که هیچ اختیاری از خود ندارند.<br /> <br /> لیکن چگونه رئیس دولت از ما انتظار خارج شدن از [[جنگ|جنگ]] را دارد در حالی که ما مطمئن هستیم که برای صلح باید بهای زیادی پرداخت و اطمینانی به درستی راهمان نداریم.<br /> <br /> ما به عنوان کسانی که در آستانه [[جنگ|جنگ]] نه چندان دور قرار داریم از رئیس دولت راه درست که همان راه صلح و به کارگیری استعدادها و امکانات خود در جهت به وجود آوردن صلحی که تضمین کننده حقوق اقلیتهای ملی و کلیه توده های ملت باشد را خواهانیم.<br /> <br /> اما اگر رئیس دولت این راه درست را نپیماید سرانجام در آینده نه چندان دور دستهایش به خونهای ما آلوده خواهد شد.<br /> <br /> نامه این دانشجویان جنجال زیادی برپا کرد و بگین در جواب و رد این نامه امضاکنندگان آن را به برپایی دولت فلسطین و اداره کردن آن توسط سازمان آزادی بخش فلسطین متهم کرد و گفت اگر محتوای نامه اجراء شود خونهای بیشتری خواهد ریخت. به دنبال جواب رد بگین 1500 دانش آموز راهنمایی در بیت المقدس مضمون نامه را رد کرده و از موضع بگین حمایت کردند.<br /> <br /> یک ماه از ارسال نامه نگذشته بود که 348 افسر سرباز از نیروهای احتیاطی ارتش نامه ای در تاریخ 6/3/1978 به بگین نوشتند و مطالب نامهدانشجویان را تأیید کردند و از حکومت بگین خواستند که راه صلح را در پیش بگیرد و همچنین توافق کردند که دولت [[اسرائیل|اسرائیل]] باید از پرداختن به [[جنگ|جنگ]] پرهیز کرده و با یک برنامه ریزی صلح طلبانه به حل وفصل مشکلات خود با اعراب بپردازد. این افسران در یک کنفرانس مطبوعاتی اعلام کردند که به اقداماتی در جهت صلح تحت شعار &quot;صلح بهتر از سرزمین کامل [[اسرائیل|اسرائیل]] است&quot; دست خواهد زد. لیکن بگین به افسران همان جواب قبلی را داد و اضافه کرد در صورت عملی شدن شروط قید شده در نامه دانشجویان، [[اسرائیل|اسرائیل]] در معرض خطر قرار خواهد گرفت.<br /> <br /> مدت زیادی از ارسال نامه افسران به بگین نگذشته بود که موج اعتراضها تبدیل به حرکت و جنبشی بنام &quot;جنبش صلح اکنون&quot; شد و سپس گسترش یافت و جنبش دیگری بنام &quot;حرکت برای صهیونیست دیگر&quot; نیز به آن پیوست. همچنین گروههای دیگری این حرکت را تأیید کردند. و &quot;موتی اشکنازی&quot; و دو تن از رؤسای (حرکت جنبش اعتراض) نامه افسران و سربازان احتیاط را تأیید نمودند. همچنین (جمعیت حقوق انسان) در [[اسرائیل|اسرائیل]] اعضای خود را به منظور تأیید نامه افسران و سربازان احتیاط دعوت کرد تا به بگین تفهیم کند که در دور بعدی رأی اکثریت [[کنِست (پارلمان)|پارلمان]] را بدون در پیش گرفتن راه صلح به دست نخواهد آورد.<br /> <br /> در تاریخ 19/4/1978 ده نفر از اعضای کنیست [[اسرائیل|اسرائیل]] که هفت نفر از آنها از اعضای تجمع کارگری مئراخ (حزب کارگر) بودند و دو نفر از عضو جنبش تغییر و همچنین &quot;شمولیت الونی&quot; رهبر &quot;جنبش حقوق هم وطنان&quot; با ارسال بیانیه ای نامه افسران ارتش را تأیید نمودند. در اوایل ماه مه 1978حدود 153 معلم در بیت المقدس با صدور بیانیه ای [[صلح اکنون، جنبش|جنبش صلح اکنون]] را تأیید نمودند. همچنین 3000 یهودی فرانسوی نیز با فرستادن یک نامه به جنبش حمایت خود را از مواضع آن اعلام کردند.<br /> <br /> در اواسط ژوئیه 1978 حدود 60 نفر از مدیران شرکتهای بزرگ و صاحبان صنایع به [[صلح اکنون، جنبش|جنبش صلح اکنون]] پیوستند و شرایط و مبانی و اصول آن را تأیید نموده و از حکومت خواهان برقراری امنیت شدند. در ماه اوت 1978 تعدادی از اساتید دانشگاههای تل آویو و بیت المقدس و حیفا و انجمن مهندسان پیوستن خود را به این جنبش اعلام کردند و تعداد اساتید و دیگر دسته های دانشگاههای که این بیانیه را امضا نمودند به 800 نفر رسید.<br /> <br /> این جنبش در پایان تابستان 1978 اعلام کرد که پیش از 000/250 امضا در هواداری از حرکت این جنبش جمع آوری کرده است. همچنین توانست در یکی از راهپیمایی هایی که برپا نمود یکصد هزار نفر را بسیج کند.<br /> <br /> اصول و مبادی را که مؤسسان [[صلح اکنون، جنبش|جنبش صلح اکنون]] برای حرکت خود بیان کردند عبارت از:<br /> <br /> 1) این جنبش به عنوان یک سازمان باز و بدون ارتباط با هیچ گونه حزب و گروهی بر طبق مطالبی که در نامه افسران آمده است عمل خواهد کرد.<br /> <br /> 2) تسویه اقلیمی (سرزمینی) در همه بخشها و مناطق.<br /> <br /> 3) محافظت از ویژگی یهودی و دموکراسی دولت اسرائیل.<br /> <br /> 4) به کارگیری اعتبارات امنیتی بدون در نظر گرفتن اعتبارات ایدئولوژیکی در هر چیزی که متعلق به بهای صلح باشد.<br /> <br /> 5) استفاده از هر راهی در مذاکرات درباره صلحبا [[مصر ـ اسرائیل، روابط |مصر]] بدون اینکه ضرری به امنیت و منزلت [[اسرائیل|اسرائیل]] وارد شود.<br /> <br /> معنی این شروط و مبانی این است که [[صلح اکنون، جنبش|جنبش صلح اکنون]] در اصل و جوهر خود با سایر نیروهای صهیونیستی که به دنبال تسویه اقلیمی در کلیه جبهه ها می باشند یعنی عدم برگشت به خطوط چهارم ژوئن 1967 اختلافی ندارد.<br /> <br /> این جنبش در ضمن اینکه موافق با از بین بردن تسلط صهیونیستها بر یک میلیون و دویست وپنجاه هزار عرب ساکن کرانه غربی و نوار غزه است خواهان محفوظ ماندن ویژگی یهودی رژیم صهیونیستی نیز می باشد و با اینکه معتقد است ایجاد آبادیهای یهودی نشین یکی از موانع راه برقراری صلح است ولی همواره با [[صهیونیسم|صهیونیسم]] و حرکت آن رابطه محکمی داشته است.<br /> <br /> براساس آنچه که گذشت رهبری جنبش کار اسرائیل نقطه نظرات مشترک بین خود و [[صلح اکنون، جنبش|جنبش صلح اکنون]] را پیدا نمود. در تاریخ 25/5/1978 نماینده این جنبش با [[پرز، شیمون|شیمون پرز]] رئیس حزب کار ملاقات کرد، در این ملاقات پرز اعلام کرد که اصول و مبانی این جنبش در نکات زیر با مبانی جنبش کارگری مئراخ مشترک است:<br /> <br /> 1) تسویه اقلیمی در جبهه های سه گانه.<br /> <br /> 2) مخالفت با سیطره بر یک میلیون و دویست وپنجاه هزار عرب.<br /> <br /> 3) محافظت از صفت دموکراسی و یهودی دولت اسرائیل.<br /> <br /> 4) مشخص کردن مرزهای این دولت براساس اعتبارات امنیتی.<br /> <br /> با اینکه این جنبش معتقد است که ایجاد آبادیهای یهودی نشین یکی از موانع برقراری صلحاست لیکن همواره با [[صهیونیسم|صهیونیسم]] و جنبش [[صهیونیسم|صهیونیسم]] رابطه مستحکمی داشته است.<br /> <br /> بینش جنبش صلح اکنون، نسبت به لزوم مشارکت یهودیان در بحثهای مربوط به مسائل اساسی [[صهیونیسم|صهیونیسم]] و کشور اسرائیل، دیدگاه نژادپرستانه را مورد تأکید قرار می دهد. در تأیید این دیدگاه رهبران [[صلح اکنون، جنبش|جنبش صلح اکنون]] بارها گفته اند که خواستار صلح اکنون به هر قیمتی و تحت هر شرایطی نیستند. بلکه نگران از دست دادن فرصت به دست آمده هستند. و سرانجام گلدامایر در دیدار با نمایندگان [[صلح اکنون، جنبش|جنبش صلح اکنون]] در تاریخ 26/5/1978 اعلام کرد که اصول این جنبش مورد قبول و تأیید ماست.<br /> <br /> سه تن از رهبران این جنبش نیز در این دیدار اعلام کردند که خواهان مرزهایی برای کشور [[اسرائیل|اسرائیل]] هستند که تعیین آن براساس اعتبارات امنیتی، باشد نه براساس مخالفت اسکان در چهارچوب این مرزها. همچنین اعلام کردند که این جنبش خواستار برپایی دولت فلسطین نمی باشد و شعار صلح اکنون به معنی پذیرش صلح تحت هر شرایطی نیست بلکه به معنی پذیرش صلح با هر چیزی که امکان دارد می باشد.<br /> <br /> [[صلح اکنون، جنبش|جنبش صلح اکنون]] برای ترویج آراء و افکار خود و نیز گرفتن تأییدیه بیشتر برای نامه افسران احتیاط اقدام به برپایی تظاهرات و راهپیمایی کرد و توانست در طول 5 ماه بیش از 000/100 امضا در جهت تأیید حرکت خود جمع آوری کند.<br /> <br /> طرفداران بگین در رد حرکت و [[صلح اکنون، جنبش|جنبش صلح اکنون]] نامه ای را به امضا 42 آکادمی رسانده و نام آن را جنبش صلح مضمون نهادند. بعضی از جریانهای حکومت لیکود دستگاه [[جاسوسی|جاسوسی]] آمریکا را متهم به حمایت از [[صلح اکنون، جنبش|جنبش صلح اکنون]] کردند.<br /> <br /> ==مآخذ:==<br /> #بولتن '''''رویداد و گزارش'''''، مؤسسه تحقیقات و پژوهشهای سیاسی علمی ندا، شماره 150.<br /> #'''''تاریخچه احزاب سیاسی در فلسطین اشغالی'''''، روزنامه جمهوری اسلامی، 9/3/1371.<br /> #بدر، کامیلیا: '''''نظرة علی الاحزاب و الحرکات السیاسیة الاسرائیلیة'''''، القدس 1981.<br /> #عبدالله، هانی: '''''الاحزاب السیاسیة فی اسرائیل'''''، بیروت 1981.<br /> #www.peacenow.org.il/site/homepage.asp.<br /> #www.peace now.org.il/site/he/homepage.asp? P=25.</div>

Wikiadmin