http://zien.afagh-bidari.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%87_%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3_%D9%80_%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87_%281918%29 2026-06-06T04:49:49Z تاریخچهٔ ویرایش‌های این صفحه در ویکی MediaWiki 1.34.2 http://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%87_%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3_%D9%80_%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87_(1918)&diff=981&oldid=prev 2020-07-17T17:42:56Z

<p>۱ نسخه واردشده</p> <table class="diff diff-contentalign-right" data-mw="interface"> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۴۲</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-notice" lang="fa"><div class="mw-diff-empty">(بدون تفاوت)</div> </td></tr></table>

Wikiadmin http://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%87_%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3_%D9%80_%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87_(1918)&diff=980&oldid=prev 2020-07-17T17:42:56Z

<p></p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> <br /> <br /> فیصل بن حسین سعی کرد لبنان را به حکومت عربی خود ضمیمه کند و شکری ایوبی را به عنوان نماینده خود به بیروت فرستاد و حکومت آنجا را از &quot;عمر داعوق&quot; تحویل گرفت.<br /> <br /> ملی گرایان عرب روز 3/10/1918 برای تأکید بر عربی بودن لبنان و قرار دادن در زیر پرچم دولت مستقل عربی، پرچم عربی را در آنجا برافراشتند.<br /> <br /> بالا بردن پرچم چند روز پیش از ورود نیروهای انگلیسی و فرانسوی به بیروت انجام شد و این امر خشم فرانسویان را برانگیخت و بر ژنرال النبی فشار آورده و او را به پایین آوردن پرچم مجبور کردند. این کار سبب بروز هیجان در صفوف ارتش عربی و مردم گردید.<br /> <br /> هنگامی که اعلام شد بیروت و شهرهای ساحلی سوریه به اشغال [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] در خواهد آمد و نیز با ایجاد شایعه افزایش فعالیت صهیونیستها در فلسطین این هیجان به اوج رسید.<br /> <br /> فیصل به النبی اعتراض نمود و اعلام کرد که او قادر به کنترل سرکشی و طغیان نیروهای عربی و تسکین و آرامش افراد نیست مگر این که دو دولت هم پیمان فورا بیانیه ای صادر کنند که به طور رسمی در برگیرنده صدق نیاتشان باشد.<br /> <br /> حادثه پایین آوردن پرچم، انعکاس وسیعی در جامعه عربی داشت که این امر را دلیل بر نیات شرورانه متحدان اجنبی و تحمیل آن بر منطقه شرق عربی دانستند که واضح ترین آنها توافقنامه سایکس ـبیکو ـ [[اعلامیه بالفور|اعلامیه بالفور]] بود.<br /> <br /> در مقابل دگرگونی اوضاع که تا حدودی هشدار دهنده نیز بود، بین [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] و [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] گفت وگوها و مشورتهای فوری صورت پذیرفت که به صدور بیانیه ای به شکل یادداشت به منظور اطمینان عراق، سوریه و فلسطین منجر شد. این یادداشت بعدها به نام بیانیه انگلیسی ـ فرانسوی صادره در تاریخ 17/11/1918 شناخته شد. هم پیمانان، این بیانیه را به شکل وسیع انتشار دادند، تعداد زیادی از آن به چاپ رسید که در تمام اماکن عمومی نصب و در جراید محلی نیز منتشر گردید. همچنین توسط کارمندان عرب نظامی به طور شفاهی برای مردم بیسواد خوانده شد. لذا این بیانیه، کاراتر از تعهدهایی بود که به صورت سری و شخصی به خود شریف حسین ارائه می شد. (نک: [[حسین ـ مکماهون، مکاتبات]])<br /> <br /> بیانیه ای که اعلام شد در اصل به زبان [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] نوشته شده بود سپس به انگلیسی و عربی ترجمه گردید. این بیانیه از مقر اصلی در قاهره صادر گردید و بر عزم هم پیمانان نسبت به آزاد کردن مردم از بند ترکها (عثمانیها) و تشکیل دولتها و ادارات ملی تأکید داشت تا ساکنان محلی بتوانند براساس اختیاراتی که دارا بودند، حاکمیت خود را اعمال نمایند. اضافه می شود که [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] و [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] در زمینه دستیابی به این هدف با تلاش برای برپایی دولتها و ادارات توسط ساکنان محلی در سوریه و بلاد رافدین (عراق کنونی) توافق کردند.<br /> <br /> در بند آخر این بیانیه تمایل دو دولت [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] و [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] در کمک به این ادارات، تحقق عدالت برای همه، گسترش آموزش و تسهیل امور برای حکومتی که آزادانه توسط مردم انتخاب شود بیان شده بود.واضح است که [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] و [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] اینجا حق تعیین سرنوشت در چهارچوب انتخابات دموکراتیک دولت حاکم را پذیرفتند و از این جهت، بیانیه انگلیسی ـ فرانسوی این بار واجد روشن ترین دلایل و گسترده ترین تعهدات نسبت به تعهدات سابق [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] به شمار می آید. به عبارت دیگر ذکر نام از سوریه و فلسطین و عراق، بر دو مورد با اهمیت فراوان تأکید می کرد:<br /> <br /> اول این که انگلیس، علاوه بر آزادی این سرزمین از سلطه ترکها، پیوسته برای آزادی و استقلال آن تلاش کند.<br /> <br /> دوم این که [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] تعهد نمود که در این سرزمینها هیچ سازمان حکومتی که ساکنان منطقه خواهانش نباشند، برپا نشود.<br /> <br /> اهمیت این دو نکته تأکید شده به این است که پس از موافقتنامه سایکس ـ بیکو و [[اعلامیه بالفور|اعلامیه بالفور]] اعلام شده است. و لذا اعراب بر این باور شدند که [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] مصمم است تا آغازکننده اعطای حق تعیین سرنوشت به آنها باشد، همان چیزی که ویلسون رئیس جمهور آمریکا، چند ماه پیش از آن خبر داده بود و این سیاستی است که [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] در آینده برای حل مسایل سرزمینهای آسیایی عربی بعد از [[جنگ|جنگ]] به آن متعهد خواهد بود.<br /> <br /> به همین خاطر امیر فیصل بر این مطلب در طرح پیشنهادی در مورد قضیه عربی در مقابل کنفرانس صلح پاریس و در گفت وگوهای خبری آن تأکید کرده، و وارد کردن فلسطین در چارچوب بیانیه و پخش این بیانیه در فلسطین، برای اعراب دلیلی محکم بود مبنی بر این که این بیانیه صرفاً تبلیغاتی و ناشی از شرایط [[جنگ|جنگ]] بوده و برای اجرایی آن هیچ گونه تلاشی به عمل نمی آید، چنان که بالفور،طی یادداشتی در تاریخ 1919 شخصاً به آن اعتراف کرد:<br /> <br /> ==مآخذ:==<br /> #آنطونیوس، جورج: '''''یقظة العرب'''''، (مترجم)، بیروت 1966.<br /> #طربین، احمد: '''''الوحدة العربیة'''''، دمشق 1961.<br /> #دروزه محمدغزة: '''''حول الحرکة العربیة الحدیثة'''''، بیروت 1960.<br /> #sydes, C.:''''' Cross Rouds to Israel''''', London 1965.</div>

Wikiadmin