http://zien.afagh-bidari.ir/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA_%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D9%84%D8%8C_%D8%AA%D8%A6%D9%88%D8%B1%DB%8Cامنیت اسرائیل، تئوری - تاریخچهٔ ویرایشها2026-06-06T08:20:25Zتاریخچهٔ ویرایشهای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.34.2http://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA_%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D9%84%D8%8C_%D8%AA%D8%A6%D9%88%D8%B1%DB%8C&diff=613&oldid=prevWikiadmin: ۱ نسخه واردشده2020-07-15T03:08:34Z<p>۱ نسخه واردشده</p>
<table class="diff diff-contentalign-right" data-mw="interface">
<tr class="diff-title" lang="fa">
<td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمیتر</td>
<td colspan="1" style="background-color: #fff; color: #222; text-align: center;">نسخهٔ ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۳:۰۸</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-notice" lang="fa"><div class="mw-diff-empty">(بدون تفاوت)</div>
</td></tr></table>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA_%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D9%84%D8%8C_%D8%AA%D8%A6%D9%88%D8%B1%DB%8C&diff=612&oldid=prevWikiadmin در ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۰۳:۰۸2020-07-15T03:08:34Z<p></p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
<br />
<br />
رژیم [[اسرائیل|اسرائیل]] از سال 1967 قوانینی را در کرانه غربی رود اردن و نوار غزه و منطقه جولان به اجرا گذاشته که در هیچ یک از کشورهای دوران معاصر، نظیر آن دیده نشده است. مجموعه این قوانین از ایدئولوژی و خط مشی سیاسی ویژه ای سرچشمه می گیرد که نژاد یهود را ـ براساس فلسفه [[صهیونیسم|صهیونیسم]] ـ به منزله "طلب خاک بدون ساکنان آن" می داند. در این زمینه "یشیعاهوبن فورات" عضو سابق کنیست ـ [[کنِست (پارلمان)|پارلمان]] صهیونیستی ـ می گوید: "صهیونیسم بدون توطن مفهومی ندارد و کشور صهیونیستی بدون کوچاندن اعراب و مصادره زمینها و محصور کردن این زمینها، معنایی ندارد."<br />
<br />
ساکنان عرب کرانه غربی و نوار غزه از اجرای این قوانین رنجهای بسیاری را متحمل شده اند، یکی از این قوانین، [[امنیت اسرائیل، تئوری|تئوری امنیت اسرائیل]] است که پایه و اساس ماهیت سلطه صهیونیستها را تشکیل می دهد و رژیم صهیونیستی این تئوری را به عنوان پایه و اساس برخورد با اعراب سرزمینهای اشغال شده، تدوین کرده است. جوهر و ریشه های تاریخی این فرمان نظامی به شرح زیر است:<br />
<br />
ریشه های حکومت نظامی، به مجموعه قوانینی باز می گردد که [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلستان]] سلطه گر در سالهای 1930ـ1939 برای مقابله با انقلابهایی که در فلسطینعلیه اشغالگران انگلیسی به وقوع می پیوست، وضع کرد. [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلستان]] این مقررات حکومت نظامی را در خلال سالهای جنگ جهانی دوم با قاطعیت به اجرا گذاشت ولی در اواخر سال 1945 این مقررات را جمع آوری کرد و آن را قوانین دفاع (حالت اضطراری) برای سال 1945، نامید.<br />
<br />
گرچه استعمارگران انگلیسی با پایان گرفتن [[جنگ|جنگ]] این قوانین را ملغی کردند، اما صهیونیستها به هنگام تأسیس موجودیت [[اسرائیل|اسرائیل]] در سال 1948، آن را مجددا به اجرا گذاشتند و به علاوه مقررات نظامی تازه ای نیز وضع کردند که قوانین مناطق امنیتی [[اسرائیل|اسرائیل]] برای سال 1949 نام گرفت.<br />
<br />
رژیم صهیونیستی این قوانین اضطراری را چهار روز بعد از تأسیس اسرائیل، علیه ساکنان عرب مناطق الجلیل و النقب و المثلث به اجرا گذاشت. این قوانین در سال 1966 ملغی گردید، اما در سال 1967 دوباره در رابطه با تمامی سرزمینهایی که در این سال به اشغال [[اسرائیل|اسرائیل]] درآمد، به مورد اجرا گذاشته شد.<br />
<br />
ماهیت این قوانین:<br />
<br />
شامل اقدامات قاطعی در رابطه با آزادی مطبوعات و اجتماعات و مراسم سخنرانی و جابه جایی و بازداشت اداری و انهدام و مصادره خانه ها و داراییها و زندان و اخراج و تبعید فلسطینیان است. برخی از مواد قانون اضطراری سال 1945 به شرح زیر است:<br />
<br />
مواد 94 و 96 شامل قیدوبندهای تحمیلی در زمینه انتشارات است. طبق این دو ماده، انتشار هرگونه نشریه بدون اجازه قبلی از فرماندار نظامی ممنوع است.<br />
<br />
ماده 109: هرکس که بخواهد از محدوده منطقه ای به محدوده منطقه دیگر انتقال یابد، باید قبلاًاز فرماندار نظامی اجازه دریافت کرده باشد.<br />
<br />
ماده 110: فرماندار نظامی مجاز است فرمان دهد که هر انسانی در هر زمان زیر نظر پلیس قرار بگیرد، مشروط براینکه از یکسال تجاوز نکند. این فرمان قابل تجدید است.<br />
<br />
ماده 111: از اختیارات فرماندار نظامی است که به بازداشت هر شخصی و در هر جا که وی بگوید، فرمان بدهد.<br />
<br />
ماده 112: به فرماندار نظامی اجازه داده می شود هرکس را از کشور اخراج و یا از بازگشت هرکس جلوگیری کند.<br />
<br />
ماده 119: فرماندار نظامی صلاحیت دارد ملک هر شخصی را که مظنون به شلیک گلوله و یا پرتاب بمب از درون ملک باشد، مصادره یا منهدم کند.<br />
<br />
ماده 120: فرماندار نظامی اجازه دارد املاک هر شخصی را که مرتکب خلاف شده و به خاطر آن خلاف در دادگاه نظامی محاکمه شده باشد، مصادره کند.<br />
<br />
ماده 121: فرماندار نظامی می تواند به ساکنان هر محل دستور دهد به افراد پلیس که برای مأموریتی به محل اعزام می شوند، به طور رایگان غذا بدهند و در طول مدت مأموریت که در حکم فرماندار نظامی قید شده، محل خواب و آسایش را برای آنان فراهم آورند.<br />
<br />
ماده 122 و 126: فرماندار نظامی مجاز است، استفاده از راههای معینی را منع و یا محدود کند.<br />
<br />
ماده 124: فرماندار نظامی صلاحیت دارد در دهکده و یا منطقه ای مشخص مقررات منع عبور و مرور کامل یا جزئی اعلام کند.<br />
<br />
ماده 125: فرماندار نظامی می تواند به دلایل امنیتی و بدون توضیح ماهیت ـ دلایل، منطقه ای راممنوع الورود اعلام کند. ساکنان باید بلافاصله چنین منطقه ای را ترک گفته و از بازگشت به آن مگر به حکم کتبی فرماندار نظامی، خودداری کنند.<br />
<br />
شخصی که این فرمان را نادیده بگیرد متهم به نقض این قوانین می شود.<br />
<br />
ماده 120: فرماندار نظامی اجازه دارد فرمان گشودن یا بستن هر مغازه را صادر کند.<br />
<br />
ماده 130: فرماندار نظامی می تواند قید و بندهایی را در رابطه با استفاده از خدمات تلفن وضع کند.<br />
<br />
==مأخذ:==<br />
#'''''بولتن خبری'''''، خبرگزاری وفا، شماره 117، مورخه 22/8/1983.</div>Wikiadmin