http://zien.afagh-bidari.ir/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Wikiadminدانشنامه صهیونیسم و اسرائیل - مشارکتهای کاربر [fa]2026-06-05T19:57:01Zمشارکتهای کاربرMediaWiki 1.34.2http://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%D9%94_%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C&diff=4285صفحهٔ اصلی2020-08-21T13:01:38Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div>[[پرونده:Wiki-logo-5.png|820px|center|دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل]]<br />
<br />
<br />
<br />
[[پرونده:Wiki-logo-1.png|بندانگشتی|دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل]]<br />
<br />
در این سایت، نسخه دیجیتالی دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل جهت استفاده پژوهشگران قرار داده شده است. دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل یک مرجع و اثر علمی و تحقیقی و حرکتی زیربنایی و اساسی در راستای جبران خلا منابع معتبر نسبت به شناخت صهیونیسم و اسرائیل است که میتواند نیاز علمی جامعه تحصیلکرده و پژوهشگران به تحقیقات در این حوزه را برآورده سازد. <br />
<br />
این اثر با هدف شناسایی پدیده صهیونیسم و اسرائیل در شش جلد تهیه و چاپ شده است. <br />
<br />
این دانشنامه هم اکنون حدود 1900 نوشتار دارد. در این وب سایت، می توانید به مطالعه، جستجو و تحقیق در نسخه کامل دیجیتالی آن بپردازید.<br />
<br />
==جستجو و استفاده از دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل==<br />
<br />
جهت '''جستجو''' در سایت از '''''پنجره جستجوی بالای صفحه''''' استفاده کنید.<br />
<br />
همچنین جهت مشاهده می توانید از اینجا '''[http://zien.afagh-bidari.ir/index.php/%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87:%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%85_%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7 فهرست کل مدخل ها ]''' را مشاهده نموده و در آنها جستجو نمائید.<br />
<br />
== [http://palpedia.afagh-bidari.ir دانشنامه فلسطین ]==<br />
<br />
[http://palpedia.afagh-bidari.ir [[پرونده:Palpedia.png|بندانگشتی|چپ|دانشنامه فلسطین]] ]<br />
<br />
<br />
دانشنامه فلسطین، دیگر دانشنامه این مجموعه است که مسائل و موضوعات حوزه فلسطین در آن بیان شده است.<br />
<br />
<br />
<br />
جهت دسترسی به دانشنامه فلسطین از پیوند '''[ http://palpedia.afagh-bidari.ir ]''' استفاده نمایید.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%D9%94_%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C&diff=4284صفحهٔ اصلی2020-07-17T18:10:37Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div>[[پرونده:Wiki-logo-5.png|820px|center|دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل]]<br />
<br />
<br />
<br />
[[پرونده:Wiki-logo-1.png|بندانگشتی|دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل]]<br />
<br />
دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل یک مرجع و اثر علمی و تحقیقی و حرکتی زیربنایی و اساسی در راستای جبران خلا منابع معتبر نسبت به شناخت صهیونیسم و اسرائیل است که میتواند نیاز علمی جامعه تحصیلکرده و پژوهشگران به تحقیقات در این حوزه را برآورده سازد. <br />
<br />
این اثر با هدف شناسایی پدیده صهیونیسم و اسرائیل در شش جلد تهیه و چاپ شده است. <br />
<br />
این دانشنامه هم اکنون حدود 1900 نوشتار دارد. در این وب سایت، می توانید به مطالعه، جستجو و تحقیق در نسخه کامل دیجیتالی آن بپردازید.<br />
<br />
==جستجو و استفاده از دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل==<br />
<br />
جهت '''جستجو''' در سایت از '''''پنجره جستجوی بالای صفحه''''' استفاده کنید.<br />
<br />
همچنین جهت مشاهده می توانید از اینجا '''[http://zien.afagh-bidari.ir/index.php/%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87:%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%85_%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7 فهرست کل مدخل ها ]''' را مشاهده نموده و در آنها جستجو نمائید.<br />
<br />
== [http://palpedia.afagh-bidari.ir دانشنامه فلسطین ]==<br />
<br />
[http://palpedia.afagh-bidari.ir [[پرونده:Palpedia.png|بندانگشتی|چپ|دانشنامه فلسطین]] ]<br />
<br />
<br />
دانشنامه فلسطین، دیگر دانشنامه این مجموعه است که مسائل و موضوعات حوزه فلسطین در آن بیان شده است.<br />
<br />
<br />
<br />
جهت دسترسی به دانشنامه فلسطین از پیوند '''[ http://palpedia.afagh-bidari.ir ]''' استفاده نمایید.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%D9%94_%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C&diff=4283صفحهٔ اصلی2020-07-17T18:08:31Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div>[[پرونده:Wiki-logo-5.png|820px|center|دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل]]<br />
<br />
<br />
<br />
[[پرونده:Wiki-logo-1.png|بندانگشتی|دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل]]<br />
<br />
دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل یک مرجع و اثر علمی و تحقیقی و حرکتی زیربنایی و اساسی در راستای جبران خلا منابع معتبر نسبت به شناخت صهیونیسم و اسرائیل است که میتواند نیاز علمی جامعه تحصیلکرده و پژوهشگران به تحقیقات در این حوزه را برآورده سازد. <br />
<br />
این اثر با هدف شناسایی پدیده صهیونیسم و اسرائیل در شش جلد تهیه و چاپ شده است. <br />
<br />
این دانشنامه هم اکنون حدود 1900 نوشتار دارد. در این وب سایت، می توانید به مطالعه، جستجو و تحقیق در نسخه کامل دیجیتالی آن بپردازید.<br />
<br />
==جستجو و استفاده از دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل==<br />
<br />
'''جهت جستجو در سایت از پنجره جستجوی بالای صفحه استفاده کنید.'''<br />
<br />
همچنین جهت مشاهده می توانید از اینجا '''[http://zien.afagh-bidari.ir/index.php/%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87:%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%85_%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7 فهرست کل مدخل ها ]''' را مشاهده نموده و در آنها جستجو نمائید.<br />
<br />
== [http://palpedia.afagh-bidari.ir دانشنامه فلسطین ]==<br />
<br />
[http://palpedia.afagh-bidari.ir [[پرونده:Palpedia.png|بندانگشتی|چپ|دانشنامه فلسطین]] ]<br />
<br />
<br />
دانشنامه فلسطین، دیگر دانشنامه این مجموعه است که مسائل و موضوعات حوزه فلسطین در آن بیان شده است.<br />
<br />
<br />
<br />
جهت دسترسی به دانشنامه فلسطین از پیوند '''[ http://palpedia.afagh-bidari.ir ]''' استفاده نمایید.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%D9%94_%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C&diff=4282صفحهٔ اصلی2020-07-17T18:07:23Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div>[[پرونده:Wiki-logo-5.png|820px|center|دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل]]<br />
<br />
<br />
<br />
[[پرونده:Wiki-logo-1.png|بندانگشتی|دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل]]<br />
<br />
دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل یک مرجع و اثر علمی و تحقیقی و حرکتی زیربنایی و اساسی در راستای جبران خلا منابع معتبر نسبت به شناخت صهیونیسم و اسرائیل است که میتواند نیاز علمی جامعه تحصیلکرده و پژوهشگران به تحقیقات در این حوزه را برآورده سازد. <br />
<br />
این اثر با هدف شناسایی پدیده صهیونیسم و اسرائیل در شش جلد تهیه و چاپ شده است. <br />
<br />
این دانشنامه هم اکنون حدود 1900 نوشتار دارد. در این وب سایت، می توانید به مطالعه، جستجو و تحقیق در نسخه کامل دیجیتالی آن بپردازید.<br />
<br />
==جستجو و استفاده از دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل==<br />
<br />
'''جهت جستجو در سایت از پنجره جستجوی بالای صفحه استفاده کنید.'''<br />
<br />
همچنین جهت مشاهده می توانید از اینجا '''[http://zien.afagh-bidari.ir/index.php/%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87:%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%85_%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7 فهرست کل مدخل ها ]''' را مشاهده نموده و در آنها جستجو نمائید.<br />
<br />
== دانشنامه فلسطین==<br />
<br />
[http://palpedia.afagh-bidari.ir [[پرونده:Palpedia.png|بندانگشتی|چپ|دانشنامه فلسطین]] ]<br />
<br />
<br />
دانشنامه فلسطین، دیگر دانشنامه این مجموعه است که مسائل و موضوعات حوزه فلسطین در آن بیان شده است.<br />
<br />
<br />
<br />
جهت دسترسی به دانشنامه فلسطین از پیوند '''[ http://palpedia.afagh-bidari.ir ]''' استفاده نمایید.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%D9%94_%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C&diff=4281صفحهٔ اصلی2020-07-17T18:06:57Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div>[[پرونده:Wiki-logo-5.png|820px|center|دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل]]<br />
<br />
<br />
<br />
[[پرونده:Wiki-logo-1.png|بندانگشتی|دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل]]<br />
<br />
دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل یک مرجع و اثر علمی و تحقیقی و حرکتی زیربنایی و اساسی در راستای جبران خلا منابع معتبر نسبت به شناخت صهیونیسم و اسرائیل است که میتواند نیاز علمی جامعه تحصیلکرده و پژوهشگران به تحقیقات در این حوزه را برآورده سازد. <br />
<br />
این اثر با هدف شناسایی پدیده صهیونیسم و اسرائیل در شش جلد تهیه و چاپ شده است. <br />
<br />
این دانشنامه هم اکنون حدود 1900 نوشتار دارد. در این وب سایت، می توانید به مطالعه، جستجو و تحقیق در نسخه کامل دیجیتالی آن بپردازید.<br />
<br />
==جستجو و استفاده از دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل==<br />
<br />
'''جهت جستجو در سایت از پنجره جستجوی بالای صفحه استفاده کنید.'''<br />
<br />
همچنین جهت مشاهده می توانید از اینجا '''[http://zien.afagh-bidari.ir/index.php/%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87:%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%85_%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7 فهرست کل مدخل ها ]''' را مشاهده نموده و در آنها جستجو نمائید.<br />
<br />
== دانشنامه فلسطین==<br />
<br />
[http://palpedia.afagh-bidari.ir [[پرونده:Palpedia.png|بندانگشتی|چپ|دانشنامه فلسطین]] ]<br />
<br />
[[ [http://palpedia.afagh-bidari.ir پرونده:Palpedia.png ] |بندانگشتی|چپ|دانشنامه فلسطین]] <br />
<br />
دانشنامه فلسطین، دیگر دانشنامه این مجموعه است که مسائل و موضوعات حوزه فلسطین در آن بیان شده است.<br />
<br />
<br />
<br />
جهت دسترسی به دانشنامه فلسطین از پیوند '''[ http://palpedia.afagh-bidari.ir ]''' استفاده نمایید.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%D9%94_%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C&diff=4280صفحهٔ اصلی2020-07-17T18:05:36Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div>[[پرونده:Wiki-logo-5.png|820px|center|دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل]]<br />
<br />
<br />
<br />
[[پرونده:Wiki-logo-1.png|بندانگشتی|دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل]]<br />
<br />
دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل یک مرجع و اثر علمی و تحقیقی و حرکتی زیربنایی و اساسی در راستای جبران خلا منابع معتبر نسبت به شناخت صهیونیسم و اسرائیل است که میتواند نیاز علمی جامعه تحصیلکرده و پژوهشگران به تحقیقات در این حوزه را برآورده سازد. <br />
<br />
این اثر با هدف شناسایی پدیده صهیونیسم و اسرائیل در شش جلد تهیه و چاپ شده است. <br />
<br />
این دانشنامه هم اکنون حدود 1900 نوشتار دارد. در این وب سایت، می توانید به مطالعه، جستجو و تحقیق در نسخه کامل دیجیتالی آن بپردازید.<br />
<br />
==جستجو و استفاده از دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل==<br />
<br />
'''جهت جستجو در سایت از پنجره جستجوی بالای صفحه استفاده کنید.'''<br />
<br />
همچنین جهت مشاهده می توانید از اینجا '''[http://zien.afagh-bidari.ir/index.php/%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87:%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%85_%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7 فهرست کل مدخل ها ]''' را مشاهده نموده و در آنها جستجو نمائید.<br />
<br />
== دانشنامه فلسطین==<br />
<br />
[http://palpedia.afagh-bidari.ir [[پرونده:Palpedia.png|بندانگشتی|چپ|دانشنامه فلسطین]] ]<br />
<br />
دانشنامه فلسطین، دیگر دانشنامه این مجموعه است که مسائل و موضوعات حوزه فلسطین در آن بیان شده است.<br />
<br />
<br />
<br />
جهت دسترسی به دانشنامه فلسطین از پیوند '''[ http://palpedia.afagh-bidari.ir ]''' استفاده نمایید.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%D9%94_%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C&diff=4279صفحهٔ اصلی2020-07-17T18:04:50Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div>[[پرونده:Wiki-logo-5.png|820px|center|دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل]]<br />
<br />
<br />
<br />
[[پرونده:Wiki-logo-1.png|بندانگشتی|دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل]]<br />
<br />
دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل یک مرجع و اثر علمی و تحقیقی و حرکتی زیربنایی و اساسی در راستای جبران خلا منابع معتبر نسبت به شناخت صهیونیسم و اسرائیل است که میتواند نیاز علمی جامعه تحصیلکرده و پژوهشگران به تحقیقات در این حوزه را برآورده سازد. <br />
<br />
این اثر با هدف شناسایی پدیده صهیونیسم و اسرائیل در شش جلد تهیه و چاپ شده است. <br />
<br />
این دانشنامه هم اکنون حدود 1900 نوشتار دارد. در این وب سایت، می توانید به مطالعه، جستجو و تحقیق در نسخه کامل دیجیتالی آن بپردازید.<br />
<br />
==جستجو و استفاده از دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل==<br />
<br />
'''جهت جستجو در سایت از پنجره جستجوی بالای صفحه استفاده کنید.'''<br />
<br />
همچنین جهت مشاهده می توانید از اینجا '''[http://zien.afagh-bidari.ir/index.php/%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87:%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%85_%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7 فهرست کل مدخل ها ]''' را مشاهده نموده و در آنها جستجو نمائید.<br />
<br />
== دانشنامه فلسطین==<br />
<br />
[[پرونده:Palpedia.png|بندانگشتی|چپ|دانشنامه فلسطین]]<br />
<br />
[http://palpedia.afagh-bidari.ir [[پرونده:Palpedia.png|بندانگشتی|چپ|دانشنامه فلسطین]] ]<br />
<br />
دانشنامه فلسطین، دیگر دانشنامه این مجموعه است که مسائل و موضوعات حوزه فلسطین در آن بیان شده است.<br />
<br />
<br />
<br />
جهت دسترسی به دانشنامه فلسطین از پیوند '''[ http://palpedia.afagh-bidari.ir ]''' استفاده نمایید.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%D9%94_%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C&diff=4278صفحهٔ اصلی2020-07-17T18:04:04Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div>[[پرونده:Wiki-logo-5.png|820px|center|دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل]]<br />
<br />
<br />
<br />
[[پرونده:Wiki-logo-1.png|بندانگشتی|دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل]]<br />
<br />
دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل یک مرجع و اثر علمی و تحقیقی و حرکتی زیربنایی و اساسی در راستای جبران خلا منابع معتبر نسبت به شناخت صهیونیسم و اسرائیل است که میتواند نیاز علمی جامعه تحصیلکرده و پژوهشگران به تحقیقات در این حوزه را برآورده سازد. <br />
<br />
این اثر با هدف شناسایی پدیده صهیونیسم و اسرائیل در شش جلد تهیه و چاپ شده است. <br />
<br />
این دانشنامه هم اکنون حدود 1900 نوشتار دارد. در این وب سایت، می توانید به مطالعه، جستجو و تحقیق در نسخه کامل دیجیتالی آن بپردازید.<br />
<br />
==جستجو و استفاده از دانشنامه صهیونیسم و اسرائیل==<br />
<br />
'''جهت جستجو در سایت از پنجره جستجوی بالای صفحه استفاده کنید.'''<br />
<br />
همچنین جهت مشاهده می توانید از اینجا '''[http://zien.afagh-bidari.ir/index.php/%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87:%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%85_%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7 فهرست کل مدخل ها ]''' را مشاهده نموده و در آنها جستجو نمائید.<br />
<br />
== دانشنامه فلسطین==<br />
<br />
[[پرونده:Palpedia.png|بندانگشتی|چپ|دانشنامه فلسطین]]<br />
<br />
[http://palpedia.afagh-bidari.ir دانشنامه فلسطین ]<br />
<br />
دانشنامه فلسطین، دیگر دانشنامه این مجموعه است که مسائل و موضوعات حوزه فلسطین در آن بیان شده است.<br />
<br />
<br />
<br />
جهت دسترسی به دانشنامه فلسطین از پیوند '''[ http://palpedia.afagh-bidari.ir ]''' استفاده نمایید.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D8%B4&diff=4276ییدیش2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
نک: [[زبان یدیشی]]<br />
<br />
[[اشکنازی ها]]</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D8%B4&diff=4277ییدیش2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده</p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
نک: [[زبان یدیشی]]<br />
<br />
[[اشکنازی ها]]</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%BE%D8%A7%DB%8C%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D8%AE%D8%AF%D9%85%D8%AA_%D8%B5%D9%84%D8%AD_%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%84%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%8C_%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87&diff=4235یهودیان اروپایی در خدمت صلح عادلانه، گروه2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده</p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
==الف ـ تاریخچه تشکیل:==<br />
<br />
در تاریخ 12/11/2003 نمایندگانی از هجده گروه یهودی اروپایی طرفدار صلح در آمستردام [[هلند ـ اسرائیل، روابط|هلند]] گردهم آمدند تا یک سازمان جدید اروپایی متشکل از یهودیانی که مخالف سیاستهای اشغالگرانه [[اسرائیل|اسرائیل]] هستند را شکل دهند. نمایندگان این 18 گروه که از کشورهای بلژیک، دانمارک، انگلستان، فرانسه، ایتالیا، [[هلند ـ اسرائیل، روابط|هلند]] سوئیس و [[سوئد ـ اسرائیل، روابط|سوئد]] گردهم آمده بودند، خواستار صلح عادلانه در خاورمیانه شدند. اگرچه به لحاظ قدمت برخی از این گروهها تنها پس از انتفاضه دوم پا به عرصه ظهور نهاده و برخی دیگر قدمت بیست ساله داشتند، اما همه گروهها در یک آرمان شریک بودند و آن شعاری است با این عنوان که: "خاورمیانه نیازمند صلحی عادلانه است که با سیاستهای فعلی [[اسرائیل|اسرائیل]] قابل دستیابی نیست."<br />
<br />
اعضای تشکیل دهنده این گروه جدیدالتأسیس که با عنوان "یهودیان اروپایی در خدمت صلح عادلانه" (European Jews for Just Peace) نامیده می شوند، امیدوارند که توانایی آگاهی بخشیدن به افکار عمومی را در مورد موضوع بسیار مهم آنتی سمیتیسم در اروپا، داشته باشند. این گروه معتقد است که یهودیان در اروپا نه تنها به دلیل تحریکات خارجی از سوی غیریهودیان تهدید شده و آزارمی بینند، بلکه حتی در صورت انتقاد از سیاستهای اسرائیل، از سوی همکیشان خود نیز مورد تهدید و آزار قرار می گیرند.<br />
<br />
گروه "یهودیان اروپایی در خدمت صلح عادلانه" امیدوار است که طی مدت زمان کوتاهی با نفوذ در [[اتحادیه اروپا ـ اسرائیل، روابط|اتحادیه اروپا]] ـ که به عقیده این گروه مهمترین و اصلی ترین شریک تجاری [[اسرائیل|اسرائیل]] است ـ رژیم صهیونیستی را ملزم به رعایت و اجرای قطعنامه های سازمان ملل در خصوص حقوق بشر نماید. پیش از این نیز در کنفرانس سه روزه ای که از سیزدهم تا پانزدهم مارس 2003 در بروکسل انجام شد، این گروه از نشست نخست وزیران [[اتحادیه اروپا ـ اسرائیل، روابط|اتحادیه اروپا]] که در خصوص پیمان همکاری [[اتحادیه اروپا ـ اسرائیل، روابط|اتحادیه اروپا]] و [[اسرائیل|اسرائیل]] تشکیل جلسه داده بود، درخواست نمود که این پیمان همکاری را تا زمان گردن نهادن رژیم صهیونیستی به رعایت مفاد قطعنامه های حقوق بشر سازمان ملل، به حالت تعلیق درآورد.<br />
<br />
البته [[آلمان ـ اسرائیل، روابط|آلمان]] مانع از اجرای اقدامات تنبیهی [[اتحادیه اروپا ـ اسرائیل، روابط|اتحادیه اروپا]] علیه [[اسرائیل|اسرائیل]] شده است. به دلیل نگرانی از اتهام انکار هولوکاست، آلمانها تمایل چندانی به طرح مباحث انتقادی علیه [[اسرائیل|اسرائیل]] نداشته و از همین رو گروههای یهودی طرفدار صلح در کشور [[آلمان ـ اسرائیل، روابط|آلمان]] نماینده ای برای شرکت در کنفرانس آمستردام، معرفی نکردند.<br />
<br />
==ب ـ مواضع :==<br />
<br />
گروه "یهودیان اروپایی در خدمت صلح عادلانه" در ادامه حمایت از حقوق تضییع شده فلسطینیها با هر گونه طرح و نقشه ای که به نام صلح و در غالب عدالتخواهی رژیم صهیونیستی را در اجرای نیات غیرانسانی اش در مناطق اشغالی تشویق و حمایت می کند، مخالف است. به عنوان مثال در اطلاعیه ای که به تاریخ پانزدهم ژوئن 2003 (پیش از آنکه موجودیت گروه به طور رسمی اعلام شود) منتشر ساخت، رفتار خشونت بار رژیم صهیونیستی را در کشتار شهروندان فلسطینی و تخریب منازل آنها، مانع اجرای هر گونه برنامه ای برای برقراری صلح در فلسطین اشغالی معرفی می نمایند.<br />
<br />
این گروه با حمایت از طرح صلح "نقشه راه" از رژیم صهیونیستی و تشکیلات خودگردان فلسطین خواسته است تا با محدود کردن فعالیتهای گروهها و جناحهای افراطی هر دو طرف موانع را از سر راه اجرای این طرح صلح بردارند تا شاید از این طریق شهروندان اسرائیلی و فلسطینی بتوانند در آینده نزدیک در صلح و آرامش زندگی کنند. مواضع گروه "یهودیان اروپایی در خدمت صلح عادلانه" در اساسنامه این گروه که در اجلاس دوازدهم نوامبر 2003 آمستردام به تصویب رسید، اعلام شده است.<br />
<br />
==ج ـ اساسنامه:==<br />
<br />
اساسنامه در جلسه 12/11/2003، در آمستردام [[هلند ـ اسرائیل، روابط|هلند]] به تصویب اعضاء رسید. این اساسنامه متن تکمیل شده توافقنامه ای است که نمایندگان این گروهها در نشست مقدماتی که در سپتامبر 2002 برگزار گردید، به امضاء رساندند. در متن اساسنامه آمده است:<br />
<br />
"ما معتقدیم تنها راه خروج از این وضعیت نابسامان در خاورمیانه، تشکیل یک دولت مستقل و کارآمد فلسطینی و تضمین صلح و امنیت برای طرفین فلسطینی و اسرائیلی است. انجام این مهم مستلزم:<br />
<br />
1 ـ عقب نشینی فوری [[اسرائیل|اسرائیل]] از سرزمینهای اشغالی کرانه باختری، نوارغزه و شرق اورشلیم (قدس) و به رسمیت شناختن مرزهای 1967.<br />
<br />
2 ـ عقب نشینی و تخلیه کامل شهرکهای یهودی نشین در مناطق اشغالی 1967.<br />
<br />
3 ـ شناسایی اورشلیم (قدس) به عنوان پایتخت دو دولت.<br />
<br />
4 ـ شناسایی [[اسرائیل|اسرائیل]] به عنوان مقصر در به وجود آمدن مشکل آوارگان فلسطینی.<br />
<br />
5 ـ [[اسرائیل|اسرائیل]] باید [[بازگشت، حق|حق بازگشت]] آوارگان فلسطینی را به موطن اصلی خود به رسمیت بشناسد.<br />
<br />
6 ـ راهکارهای عملی اجرای موارد فوق الذکر تنها از طریق توافق طرفین اسرائیلی و فلسطینی، تحت شرایط عادلانه و منصفانه، قابل دستیابی است که البته این راهکارها شامل پرداخت غرامت، آزادی بازگشت به سرزمینهای تحت حاکمیت دولت آیندهفلسطینی و یا سرزمینهای تحت حاکمیت دولت [[اسرائیل|اسرائیل]] می باشد، بدون آنکه موجودیت [[اسرائیل|اسرائیل]] به خطر بیفتد.<br />
<br />
7 ـ در این رهگذر [[یهودیان اروپایی در خدمت صلح عادلانه، گروه|گروه یهودیان اروپایی در خدمت صلح عادلانه]] خواستار حمایت سیاسی و مالی جامعه بین الملل، به ویژه اروپا است.<br />
<br />
==امضاءکنندگان:==<br />
<br />
ـ ندای دیگر یهودی (Another Jewish Voic)، هلند.<br />
<br />
ـ اتحادیه یهودیان [[بلژیک ـ اسرائیل، روابط تجاری|بلژیک]] (Union des Progressistes Juifs de Belgique-UPSB)، بلژیک.<br />
<br />
ـ شبکه یهودیان مخالف با اشغال، روم (Network of Jews Against Occupation) ، ایتالیا.<br />
<br />
ـ گروه مارتین پوپر، و یهودیان در خدمت صلح (Group Martin Buber-Jews for Peace) ، انگلیس.<br />
<br />
ـ طرفداران اتحاد اسرائیلیها و فلسطینیها برای صلح عادلانه (Friends of the Israeli Palestinian coalition of Peace) ، انگلیس.<br />
<br />
ـ یهودیان در خدمت عدالت برای فلسطینیها (Jews for Justice for Palestinians) ، انگلیس.<br />
<br />
ـ [[یهودیان سوسیالیست، گروه|گروه یهودیان سوسیالیست]] (Jewish Sociatist Group) ، انگلیس.<br />
<br />
ـ گروه حاخامهای طرفدار جنبش "صلح اکنون" (British Friends of Peace Now Robbis for Human Rights) ، انگلیس.<br />
<br />
ـ مانیفست یهودی (Jewish Manifesto)، سوئد.<br />
<br />
ـ UJFP Paix) (Vuion Juive Francaise Pour La، فرانسه.<br />
<br />
ـ نگرش نوین (New Outlook) ، دانمارک.<br />
<br />
- Judische Stimme Fur ainen Gerechten Frieden Zwischen.<br />
<br />
- سوئیس - Israel und Palestina<br />
<br />
- Le Cercle Francais de Juive Diasporque فرانسهde Gauche Cerle gaston Cremieux-<br />
<br />
ـ گروه صلح طلب یهودیان سوئدی (The Swedish Jewish Peace Group)<br />
<br />
در این کنفرانس که اولین نشست رسمی گروه "یهودیان اروپایی در خدمت صلح" بود، گروههای شرکت کننده بر سر انتخاب نام گروه و همچنین اساسنامه آن به توافق رسیدند. قرار شد جلسات بعدی گروه، پس از رفع موانع مالی و... از طریق پست الکترونیک به آگاهی اعضا برسد.<br />
<br />
==مآخذ:==<br />
#بولتن '''''رویداد و گزارش صهیونیسم'''''، (حوزه اروپا)، 6/2/1383، شماره 1/44.<br />
#http://friedensbewegung-Zionismus.info/european-groups/European Jews for a Just Peace<br />
#http://www.ififp.org/Ejjpconfmar 03.htm.<br />
#http://list.haifa.ac.il/pipermail/alef/2003- June/001345.html.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88_%D8%B5%D9%84%D8%AD_%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%84%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%8C_%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87&diff=4236یهودیان پیرو صلح عادلانه، گروه2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
[[یهودیان پیرو صلح عادلانه، گروه|گروه یهودیان پیرو صلح عادلانه]] (Jews fora Just peace) گروهی از یهودیان در ونکوور (vancouver) [[کانادا ـ اسرائیل، روابط|کانادا]] می باشند که از طریق ایجاد وب سایت در اینترنت سعی در حمایت از مواضع فلسطینیان و انتقاد از برخی عملکردهای رژیم صهیونیستی دارند. این گروه از طریق وب سایت خود (http://www.jews forajust peace.com) به ارائه نظرات، دیدگاهها و برنامه های خود در قبال قضیه فلسطین می پردازد.<br />
<br />
در این سایت هیچ گونه علامت و نشانه ای از گردانندگان و مجریان و رهبران این حرکت دیده نمی شود و فقط مواضع و دیدگاهها، ارائه یک آدرس جهت کمک به فعالیتهای این گروه و تعدادی لینکهای مفید در خصوص فلسطین دیده می شود. همچنین در این سایت یک سری اخبار و گزارشهایی گنجانده شده که هرازچندگاهی به روز می شوند. از جمله مطالب مهمی که این گروه بر روی آن پافشاری می کند بحث اشغال مناطقی چون کرانه باختری و نوارغزه توسط رژیم صهیونیستی است.<br />
<br />
این گروه شدیدا خواستار شناخته شدن حقفلسطینیان در این منطقه و پایان دادن [[اسرائیل|اسرائیل]] به اشغال این مناطق می باشد.<br />
<br />
اگرچه این گروه خواستار عقب نشینی [[اسرائیل|اسرائیل]] از کرانه باختری و نوارغزه و پایان دادن به کشتارهای بی رحمانه مردم بی گناه فلسطین از سوی [[اسرائیل|اسرائیل]] می باشد، اما همزمان حق مردم [[اسرائیل|اسرائیل]] را نیز محترم شمرده و خواهان بقای موجودیت این رژیم می گردد. این گروه بدون اینکه موجودیت رژیم [[اسرائیل|اسرائیل]] را نفی کند، به انتقاد از برخی سیاستهای آن رژیم در قبال مردم فلسطین می پردازد.<br />
<br />
این گروه همچنین در سایت خود آدرسی را برای کمک به فعالیتهای این گروه آورده و خواستار کمکهای خیریه به آنها شده است.<br />
<br />
==الف ـ مواضع و دیدگاهها:==<br />
<br />
[[یهودیان پیرو صلح عادلانه، گروه|گروه یهودیان پیرو صلح عادلانه]] یا "یهودیان در جستجوی صلحی عادلانه" یک سازمان مربوط به یهودیان ونکوور [[کانادا ـ اسرائیل، روابط|کانادا]] می باشد که با هدف حمایت از یک راه حل منصفانه و عادلانه برای پایان بخشیدن به منازعه میان فلسطین و [[اسرائیل|اسرائیل]] تشکیل شده است. به اعتقاد گروه مذکور راه حل این قضیه در همکاری و گفتگو به جای خشونت و مقاومت در برابر یکدیگر نهفته است. در بخشی از این اعلامیه آمده است: ما با یهودیان، فلسطینیان و گروههای دیگر چه در داخل [[اسرائیل|اسرائیل]] و چه در مناطق اشغالی اعلام همبستگی می کنیم و در پی دستیابی به صلح می باشیم.<br />
<br />
ما معتقد به حق [[اسرائیل|اسرائیل]] می باشیم. ما معتقد به حق [[اسرائیل|اسرائیل]] برای زندگی در صلح و امنیت هستیم. ما همچنین معتقد به حقوق مردم فلسطین برای زندگی در محیطی امن و صلح جویانه می باشیم. ما معتقدیم مردم فلسطین باید یک دولت مستقل را در تمامی مناطق کرانه باختری و نوارغزه تشکیل بدهند. ما برآنیم که [[اسرائیل|اسرائیل]] و هر دولت مستقل فلسطینی باید از اصول دموکراسی و حقوق برابر برای تمامی شهروندان، بدون در نظر گرفتن قومیت و نژاد، برخوردار باشد.<br />
<br />
لازم به ذکر است که این امر به هیچ وجه مانع از ایجاد یک دولت دموکراتیک با دو ملیت و با حقوقبرابر برای هر دو ملت در آینده ای نه چندان دور نخواهد شد. ما از اصول حقوق بشر و خودمختاری فلسطینیان حمایت می کنیم. ما هر گونه خشونت را علیه شهروندان بدون توجه به اینکه توسط دولت انجام شود و یا سایر شهروندان، محکوم می کنیم. ما با هر گونه نژادپرستی و تنفر، چه مربوط به یهودیان و چه اعراب و چه سایر گروهها، مخالفیم.<br />
<br />
ما بر این عقیده هستیم که مهمترین مشکل کنونی به اشغال [[اسرائیل|اسرائیل]] و خودداری این حکومت از به رسمیت شناختن حق فلسطینیان در خودمختاری و حاکمیت توسط خودشان باز می گردد. اشغال خود یک نوعی از خشونت است. اشغال باید خاتمه یابد و اگر بخواهد یک صلح عادلانه محقق شود لازمه آن پایان یافتن اشغال توسط [[اسرائیل|اسرائیل]] است. امنیت اسرائیل، با بی عدالتی در مقابل فلسطینیان تأمین نمی شود. ما مخالف حضور و گسترش شهرک سازی اسرائیل، مصادره زمینهای فلسطینیان، تخریب منازل و مزارع و باغهای میوه، تغییر مسیر آب به سمت شهرک نشینان و دور کردن آن از مناطق فلسطینی نشین، ساخت جاده های فرعی که باعث تقسیم مناطق جدا از همدیگر می شود، تحمیل در ایجاد ایستهای بازرسی و موانع در رفت و آمد، حملات نظامی علیه شهروندان غیرنظامی فلسطین، و هر گونه خشونت علیه حقوق بشر و حقوق شهروندی در مناطق اشغالی هستیم.<br />
<br />
ما معتقدیم که چنین رفتارهایی که در تضاد با معاهده 1949 ژنو (Geneva Convention) می باشد (و [[اسرائیل|اسرائیل]] نیز از امضاءکنندگان آن است)، امنیت واقعی [[اسرائیل|اسرائیل]] را تأمین نمی کند. در عوض چنین رفتارهایی باعث کمک به جبهه بندیهای سخت تر دو طرف در مقابل یکدیگر شده و در نهایت نیز این امر صلح را در تمامی منطقه غیرممکن می گرداند. ما خواستار پایان بخشیدن به اشغال نظامی [[اسرائیل|اسرائیل]] از کرانه باختری و نوارغزه، عقب نشینی نیروهای [[اسرائیل|اسرائیل]] از مناطق اشغالی همچون بیت المقدس شرقی و پایان دادن به همه حمایتهای نظامی و اقتصادی از شهرک نشینان می باشیم.<br />
<br />
ما از مقامات اسرائیلی و فلسطینی می خواهیمبا حمایت جامعه جهانی، از مکانهای مقدس همه ادیان و مردم در منطقه و دسترسی آزاد و سالم به آنها حمایت و محافظت کنند. ما از [[اسرائیل|اسرائیل]] می خواهیم اشتباهات خود را در اخراج فلسطینیان از سرزمینشان پذیرفته و صادقانه در جهت حل مشکل آوارگان تلاش کند. ما از دیدگاه اسرائیلیهایی همچون یشایاهو لیبووتیز (Yeshayahu Leibovitz) که نوشت: "ما باید خودمان را از قضیه سلطه بر مردمان دیگر برهانیم"، حمایت می کنیم.<br />
<br />
==ب ـ عملکرد:==<br />
<br />
مواضع این گروه در قسمت اهداف و مواضع که برگرفته از مانیفست این گروه واقع در وب سایت اینترنتی بود بیان گردید. این گروه از پیشگامان فعالیتهای صلح طلبانه در قبال قضیه فلسطین به شمار می رود.<br />
<br />
گروهی که سعی دارد با استفاده از ابزارها و امکانات محدود خود اقدامی هر چند اندک در جهت حل بحران صورت دهد. از جمله مهمترین فعالیتها و عملکردهای گروه مورد بررسی، می توان به فعالیتهای تبلیغاتی این گروه در قالب وب سایت اختصاصی خود اشاره کرد. پوشش اخبار مربوط به عملکرد تناقض آمیز رژیم [[اسرائیل|اسرائیل]] در قبال مسائل حقوق بشر در سرزمینهای اشغالی و نقد و بررسی آنها در قالب اخبار و گزارشات تحلیلی را می توان از جمله اقدامات این گروه به شمار آورد.<br />
<br />
==مآخذ:==<br />
#بولتن '''''رویداد و گزارش صهیونیسم'''''، 12/8/1383، شماره 6 ـ 55.<br />
#http://www.jews forajust peace.com.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88_%D8%B5%D9%84%D8%AD_%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%84%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%8C_%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87&diff=4237یهودیان پیرو صلح عادلانه، گروه2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده</p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
[[یهودیان پیرو صلح عادلانه، گروه|گروه یهودیان پیرو صلح عادلانه]] (Jews fora Just peace) گروهی از یهودیان در ونکوور (vancouver) [[کانادا ـ اسرائیل، روابط|کانادا]] می باشند که از طریق ایجاد وب سایت در اینترنت سعی در حمایت از مواضع فلسطینیان و انتقاد از برخی عملکردهای رژیم صهیونیستی دارند. این گروه از طریق وب سایت خود (http://www.jews forajust peace.com) به ارائه نظرات، دیدگاهها و برنامه های خود در قبال قضیه فلسطین می پردازد.<br />
<br />
در این سایت هیچ گونه علامت و نشانه ای از گردانندگان و مجریان و رهبران این حرکت دیده نمی شود و فقط مواضع و دیدگاهها، ارائه یک آدرس جهت کمک به فعالیتهای این گروه و تعدادی لینکهای مفید در خصوص فلسطین دیده می شود. همچنین در این سایت یک سری اخبار و گزارشهایی گنجانده شده که هرازچندگاهی به روز می شوند. از جمله مطالب مهمی که این گروه بر روی آن پافشاری می کند بحث اشغال مناطقی چون کرانه باختری و نوارغزه توسط رژیم صهیونیستی است.<br />
<br />
این گروه شدیدا خواستار شناخته شدن حقفلسطینیان در این منطقه و پایان دادن [[اسرائیل|اسرائیل]] به اشغال این مناطق می باشد.<br />
<br />
اگرچه این گروه خواستار عقب نشینی [[اسرائیل|اسرائیل]] از کرانه باختری و نوارغزه و پایان دادن به کشتارهای بی رحمانه مردم بی گناه فلسطین از سوی [[اسرائیل|اسرائیل]] می باشد، اما همزمان حق مردم [[اسرائیل|اسرائیل]] را نیز محترم شمرده و خواهان بقای موجودیت این رژیم می گردد. این گروه بدون اینکه موجودیت رژیم [[اسرائیل|اسرائیل]] را نفی کند، به انتقاد از برخی سیاستهای آن رژیم در قبال مردم فلسطین می پردازد.<br />
<br />
این گروه همچنین در سایت خود آدرسی را برای کمک به فعالیتهای این گروه آورده و خواستار کمکهای خیریه به آنها شده است.<br />
<br />
==الف ـ مواضع و دیدگاهها:==<br />
<br />
[[یهودیان پیرو صلح عادلانه، گروه|گروه یهودیان پیرو صلح عادلانه]] یا "یهودیان در جستجوی صلحی عادلانه" یک سازمان مربوط به یهودیان ونکوور [[کانادا ـ اسرائیل، روابط|کانادا]] می باشد که با هدف حمایت از یک راه حل منصفانه و عادلانه برای پایان بخشیدن به منازعه میان فلسطین و [[اسرائیل|اسرائیل]] تشکیل شده است. به اعتقاد گروه مذکور راه حل این قضیه در همکاری و گفتگو به جای خشونت و مقاومت در برابر یکدیگر نهفته است. در بخشی از این اعلامیه آمده است: ما با یهودیان، فلسطینیان و گروههای دیگر چه در داخل [[اسرائیل|اسرائیل]] و چه در مناطق اشغالی اعلام همبستگی می کنیم و در پی دستیابی به صلح می باشیم.<br />
<br />
ما معتقد به حق [[اسرائیل|اسرائیل]] می باشیم. ما معتقد به حق [[اسرائیل|اسرائیل]] برای زندگی در صلح و امنیت هستیم. ما همچنین معتقد به حقوق مردم فلسطین برای زندگی در محیطی امن و صلح جویانه می باشیم. ما معتقدیم مردم فلسطین باید یک دولت مستقل را در تمامی مناطق کرانه باختری و نوارغزه تشکیل بدهند. ما برآنیم که [[اسرائیل|اسرائیل]] و هر دولت مستقل فلسطینی باید از اصول دموکراسی و حقوق برابر برای تمامی شهروندان، بدون در نظر گرفتن قومیت و نژاد، برخوردار باشد.<br />
<br />
لازم به ذکر است که این امر به هیچ وجه مانع از ایجاد یک دولت دموکراتیک با دو ملیت و با حقوقبرابر برای هر دو ملت در آینده ای نه چندان دور نخواهد شد. ما از اصول حقوق بشر و خودمختاری فلسطینیان حمایت می کنیم. ما هر گونه خشونت را علیه شهروندان بدون توجه به اینکه توسط دولت انجام شود و یا سایر شهروندان، محکوم می کنیم. ما با هر گونه نژادپرستی و تنفر، چه مربوط به یهودیان و چه اعراب و چه سایر گروهها، مخالفیم.<br />
<br />
ما بر این عقیده هستیم که مهمترین مشکل کنونی به اشغال [[اسرائیل|اسرائیل]] و خودداری این حکومت از به رسمیت شناختن حق فلسطینیان در خودمختاری و حاکمیت توسط خودشان باز می گردد. اشغال خود یک نوعی از خشونت است. اشغال باید خاتمه یابد و اگر بخواهد یک صلح عادلانه محقق شود لازمه آن پایان یافتن اشغال توسط [[اسرائیل|اسرائیل]] است. امنیت اسرائیل، با بی عدالتی در مقابل فلسطینیان تأمین نمی شود. ما مخالف حضور و گسترش شهرک سازی اسرائیل، مصادره زمینهای فلسطینیان، تخریب منازل و مزارع و باغهای میوه، تغییر مسیر آب به سمت شهرک نشینان و دور کردن آن از مناطق فلسطینی نشین، ساخت جاده های فرعی که باعث تقسیم مناطق جدا از همدیگر می شود، تحمیل در ایجاد ایستهای بازرسی و موانع در رفت و آمد، حملات نظامی علیه شهروندان غیرنظامی فلسطین، و هر گونه خشونت علیه حقوق بشر و حقوق شهروندی در مناطق اشغالی هستیم.<br />
<br />
ما معتقدیم که چنین رفتارهایی که در تضاد با معاهده 1949 ژنو (Geneva Convention) می باشد (و [[اسرائیل|اسرائیل]] نیز از امضاءکنندگان آن است)، امنیت واقعی [[اسرائیل|اسرائیل]] را تأمین نمی کند. در عوض چنین رفتارهایی باعث کمک به جبهه بندیهای سخت تر دو طرف در مقابل یکدیگر شده و در نهایت نیز این امر صلح را در تمامی منطقه غیرممکن می گرداند. ما خواستار پایان بخشیدن به اشغال نظامی [[اسرائیل|اسرائیل]] از کرانه باختری و نوارغزه، عقب نشینی نیروهای [[اسرائیل|اسرائیل]] از مناطق اشغالی همچون بیت المقدس شرقی و پایان دادن به همه حمایتهای نظامی و اقتصادی از شهرک نشینان می باشیم.<br />
<br />
ما از مقامات اسرائیلی و فلسطینی می خواهیمبا حمایت جامعه جهانی، از مکانهای مقدس همه ادیان و مردم در منطقه و دسترسی آزاد و سالم به آنها حمایت و محافظت کنند. ما از [[اسرائیل|اسرائیل]] می خواهیم اشتباهات خود را در اخراج فلسطینیان از سرزمینشان پذیرفته و صادقانه در جهت حل مشکل آوارگان تلاش کند. ما از دیدگاه اسرائیلیهایی همچون یشایاهو لیبووتیز (Yeshayahu Leibovitz) که نوشت: "ما باید خودمان را از قضیه سلطه بر مردمان دیگر برهانیم"، حمایت می کنیم.<br />
<br />
==ب ـ عملکرد:==<br />
<br />
مواضع این گروه در قسمت اهداف و مواضع که برگرفته از مانیفست این گروه واقع در وب سایت اینترنتی بود بیان گردید. این گروه از پیشگامان فعالیتهای صلح طلبانه در قبال قضیه فلسطین به شمار می رود.<br />
<br />
گروهی که سعی دارد با استفاده از ابزارها و امکانات محدود خود اقدامی هر چند اندک در جهت حل بحران صورت دهد. از جمله مهمترین فعالیتها و عملکردهای گروه مورد بررسی، می توان به فعالیتهای تبلیغاتی این گروه در قالب وب سایت اختصاصی خود اشاره کرد. پوشش اخبار مربوط به عملکرد تناقض آمیز رژیم [[اسرائیل|اسرائیل]] در قبال مسائل حقوق بشر در سرزمینهای اشغالی و نقد و بررسی آنها در قالب اخبار و گزارشات تحلیلی را می توان از جمله اقدامات این گروه به شمار آورد.<br />
<br />
==مآخذ:==<br />
#بولتن '''''رویداد و گزارش صهیونیسم'''''، 12/8/1383، شماره 6 ـ 55.<br />
#http://www.jews forajust peace.com.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%8C_%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D9%84_%D9%80_%D8%A8%D9%87_%D9%81%D9%84%D8%B3%D8%B7%DB%8C%D9%86&diff=4238یهودیان ایران، انتقال ـ به فلسطین2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
==الف ـ آمار انتقال یهودیان ایران به فلسطین:==<br />
<br />
آمار [[یهودیان ایران، انتقال ـ به فلسطین|انتقال یهودیان ایران به فلسطین]] اشغالی براساس سند زیر عبارت است از:<br />
<br />
ساعت 30:18 روز 2/5/51 بنابر دعوتصندوق ملی از اعضای کلاس مدیریت جهت استماع سخنرانی آقای حیثم صادوک رئیس [[آژانس یهود|آژانس یهود]] درباره مهاجرت،... جلسه ای تشکیل گردید... آقای صادوک... از سال 69[19 ]به سمت رئیس [[آژانس یهود|آژانس یهود]] ایران منصوب شده و تاکنون در این سمت در ایران انجام وظیفه می کنند... در حدود یک ساعت در مورد مهاجرت یهودیان دنیا و ایران بحث نمود... (و گفت) <br />
<br />
در سال های 1948ـ1949 افراد مهاجر ایرانی 821,1 نفر: <br />
<br />
در سال 1950 مهاجر 935,1 نفر و <br />
<br />
در سال 1951 مهاجر 048,11 نفر:<br />
<br />
سال 1952 856,4 نفر؛<br />
<br />
سال 1953 109,1 نفر؛<br />
<br />
سال 1954 505نفر؛<br />
<br />
سال 1955 237,1 نفر؛<br />
<br />
سال 1956 652 نفر؛<br />
<br />
سال 1957 255,1 نفر؛<br />
<br />
سال 1958 658,5 نفر؛<br />
<br />
سال 1959 482,1 نفر؛<br />
<br />
سال 1960 503 نفر؛<br />
<br />
سال 1961 923 نفر؛<br />
<br />
سال 1962 199,2 نفر؛<br />
<br />
سال 1963 842,2 نفر؛<br />
<br />
سال 1964 798,2 نفر؛ سال 1965 814,2 نفر؛<br />
<br />
سال 1966 072,1 نفر؛ سال 1967 425 نفر؛<br />
<br />
سال 1968 200,1 نفر؛ سال 1969 100,2 نفر؛<br />
<br />
سال 1970 576,1 نفر؛ سال 1971 تا آخر دسامبر 400,1 نفر؛<br />
<br />
که تعداد کل در حدود 000,61 نفر است.<br />
<br />
باید توجه کرد که سال 1948 و 1949 مقارن 1327 و 1328 شمسی سال اعلام تأسیس رژیم [[اسرائیل|اسرائیل]] است. سال 1952-1331 شمسی که در ارقام بالا مقام دوم را دارد زمان حکومت دکتر مصدق است. سال 1958 ـ مقارن 1337 شمسی ـ با بیشترینرقم، در ایام [[جنگ|جنگ]] کانال سوئز است. سال های 1962 و 1963ـ مقارن سال های 1341 و 1342 شمسی ـ که باز ارقام بالایی را دارد. شروع نهضت [[آیت الله العظمی امام خمینی، مواضع ـ نسبت به [[صهیونیسم|صهیونیسم]] و اسرائیل|امام خمینی]] است. در سال 1967 ـ مقارن 1346 شمسی ـ سال وقوع جنگ شش روزه است. چنان که از ارقام فوق معلوم می شود در سال های قبل از [[جنگ|جنگ]] یعنی از 1962 تا 1965 هر سال بیش از دو هزار نفر به [[اسرائیل|اسرائیل]] رفته اند تا برای آن [[جنگ|جنگ]] آماده شوند.<br />
<br />
==ب ـ ایران ایستگاه انتقال یهودیان کشورهای همجوار به فلسطین:==<br />
<br />
اطلاع کشورهای عرب از حرکت یهودی های کشورهای مختلف به [[اسرائیل|اسرائیل]] موجب اعتراض آنها می شد و برای عوامل و عناصر آن، من جمله ایران، گرفتاری درست می کرد و این، علاوه بر اعتراضات مردمی داخل ایران، از مواردی بود که رژیم شاه حتی المقدور از آن پرهیز می نمود.<br />
<br />
در یکی از اسناد ساواک (شماره 195/224، تاریخ 1352) می خوانیم:<br />
<br />
"موضوع: ایران ایستگاه مهاجرت یهودیان آسیا به [[اسرائیل|اسرائیل]] است.<br />
<br />
اخبار رسیده به مقالات سیاسی [[مصر ـ اسرائیل، روابط |مصر]] حاکی است که ایران ایستگاه و مرکز یهودیان کشورهای آسیایی است که قصد مهاجرت به [[اسرائیل|اسرائیل]] را دارند. به این نحو که یهودیان کشورهای آسیایی از کشورهای خود به ایران [[سِفر|سفر]] می کند و عوامل [[اسرائیل|اسرائیل]] در ایران ترتیب مسافرت آنها را از ایران به [[اسرائیل|اسرائیل]] می دهند و تسهیلات لازم را برای آنان فراهم می آورند.<br />
<br />
نظریه منشأ:<br />
<br />
این اخبار مقرون به صحت است و از موضوعات مسلم به شمار می آید.<br />
<br />
نظریه رهبر عملیات:<br />
<br />
این خبر از نوع مطالبی است که دائما عراق در محافل بین الاعراب مطرح می کند. از طرفی [[مصر ـ اسرائیل، روابط |مصر]] بی میل نیست ایران علنا به مبارزات و کارشکنی هایی علیه [[اسرائیل|اسرائیل]] دست بزند.<br />
<br />
نظریه نمایندگی:<br />
<br />
دسترسی منشأ این قبیل اخبار مورد تأیید استو خبر از نظر صورت یعنی رسیدن خبرهایی از قبیل مقامات مصری قاعدتا صحیح است.<br />
<br />
نظریه 224 ـ با توجه به دسترسی منشأ رسیدن اخبار فوق به مقامات سیاسی [[مصر ـ اسرائیل، روابط |مصر]] صحیح است."<br />
<br />
خیر مزبور مسبوق به سوابق طولانی در این زمینه بود. یعنی اسرائیل، از ایران به عنوان یک ایستگاه بین راه برای توقف یکی دو روزه یهودی های کشورهای اطراف جهت انتقال به فلسطین اشغالی استفاده می کرد.<br />
<br />
گزارش سری ساواک، مورخ 12/11/1348 درباره انتقال یهودی های عراق به ایران و سپس به [[اسرائیل|اسرائیل]] چنین حکایت می کنند:<br />
<br />
"محترما به استحضار می رساند:<br />
<br />
برابر گزارش ساواک کرمانشاه 3000 نفر یهودیان کشور عراق از طرف دولت مذکور مصادره و هیچ گونه کاری نیز به آنها داده نمی شود. بدین علت یهودیان عراق در حال حاضر وضع رقت باری دارند لذا یهودیان کرمانشاه تصمیم دارند که با پرداخت مبالغی به قاچاقچیان محلی ساکنین نوار مرزی ایران این عده را به تدریج از طریق غیرمجاز به کشور شاهنشاهی وارد تا بعدا وسیله اعزام آنان را به [[اسرائیل|اسرائیل]] فراهم نمایند. رئیس انجمن یهودیان کرمانشاه در قصرشیرین در این زمینه با یکی از قاچاقچیان معروف مذاکره و نظر موافق وی را کسب نموده است.<br />
<br />
ساواک کرمانشاه اضافه نموده با توجه به وضع نابسامان مقیم عراق انجمن یهودیان کرمانشاه در تلاش است که تعدادی از بهودیان و در صورت امکان همه آنان را به نحوی به ایران وارد و سپس ترتیب مهاجرت آنان را به کشور [[اسرائیل|اسرائیل]] بدهند. ضمنا ساواک مزبور قید نموده چنانچه اقدام انجمن یهودیان کرمانشاه در مورد آوردن یهودیان مقیم عراق به وسیله قاچاقچیان به ایران صلاح می باشد مراتب را ابلاغ و در غیر این صورت از طریق منبع گزارش دهنده به نحو مقتضی از این اقدام یهودیان جلوگیری به عمل آید.<br />
<br />
مراتب جهت استحضار و صدور هرگونه اوامر مقتضی از عرض می گذرد."<br />
<br />
در هامش این گزارش عبارت گویای زیردستنویس شده است:<br />
<br />
"به عرض رسید مقرر فرمودند: انجمن یهودیان کرمانشاه موظف هستند بلافاصله با تماس با انجمن مربوطه در تهران ترتیب مسافرت این قبیل افراد را به [[اسرائیل|اسرائیل]] بدهند."<br />
<br />
این اسناد نه فقط وقوف ساواک نسبت به عملیات مزبور که توافق و بلکه همکاری و مساعدت رژیم شاهنشاهی با آن حرکت صهیونیستی است. اخبار تکمیلی در این باره می افزاید:<br />
<br />
"در اجرای امر مراتب به همین نحو به ساواک کرمانشاه اعلام گردید. اینک پاسخ واصله حاکیست: چون رابطی که قرار بوده است در عراق به آنان ملحق شود مورد اعتماد کلیمیان بغداد واقع نگردیده لذا تا کنون موفق به عزیمت آنان به مرز و از آنجا به خاک شاهنشاهی ایران نشده اند و ضمنا دلالی که قرار بوده یهودیان را به مرز راهنمایی نماید اضافه نموده با توجه به وضع اخیر ایران و عراق حاضر است هفته ای چند نفر از کلیمیان عراق را به ایران آورده و تحویل دهد." (گزارش ساواک، تاریخ 12/11/1348)<br />
<br />
سند دیگر ساواک (شماره 23857/20 ه 4، تاریخ 29/6/1349) در این باره حاکی است:<br />
<br />
"موضوع: ورود 100 نفر یهودی عراقی به تهران<br />
<br />
رفیع سلیمانی [گفتگوی] خصوصی اظهار داشت تعداد 100 نفر از یهودیان عراقی که در بغداد تحت نظر و در زندان به سر می بردند به وسیله عده ای از اکراد عراقی به طور قاچاق از بغداد خارج و چند روز قبل به تهران وارد و قرار است به [[اسرائیل|اسرائیل]] اعزام گردند این عده در هتل کمودور و هتل سنا اقامت گزیده و تاکنون به [[اسرائیل|اسرائیل]] عزیمت نکرده اند.<br />
<br />
همکاری مستمر ساواک با محافل صهیونیستی در انتقال یهودیان عراقی به فلسطین اشغالی به طور جدی ادامه داشت:<br />
<br />
هفده نفر یهودی عراقی از عراق به تهران وارد گردیده اند که تعداد دوازده نفر از آنها هم اکنون در هتل سینا اقامت گزیده اند که آماده حرکت با لیسه پاسه [گذرنامه] می باشند و 5 نفر آنها به اسامی امین شرعالعبده نبی، روت معلم، گرجیه عینی، اسحاق ریاضی توفیق و وسیم توفیق در تاریخ 30/5/51 ساعت 50:6 با هواپیمای شرکت هواپیمایی ال ـ عال از کشور خارج گردیدند." (سند ساواک، شماره 4087/20 ه 21، تاریخ 6/6/1351)<br />
<br />
دیگر همکاری رژیم شاهنشاهی با [[اسرائیل|اسرائیل]] در همین زمینه، انتقال یهودی های [[هند ـ اسرائیل، روابط|هند]] و پاکستان به ایران و سپس به فلسطین اشغالی بود:<br />
<br />
"در تاریخ یکشنبه هواپیمایی ایران از کراچی با 74 نفر زن [،] مرد [،] کوچک [،] و بزرگ از اهالی هندوستان یهودیان مهاجر به طور ترانزیت وارد فرودگاه و در ساعت 2 بعدازظهر ال ـ عال وارد و به لیدا پرواز نمود. در فرودگاه آقای رئیس [[آژانس یهود|آژانس یهود]] [،] معاون ایشان و آقای سیگل رئیس حزب مهاجرت آمده بودند." (گزارش ساواک، تاریخ 4/12/1336)<br />
<br />
این حرکت، در آن دوره، به طور بی وقفه ادامه داشت. گزارش ساواک (شماره 2ـ3ـ937، تاریخ 18/3/1337) در این باره حاکی است:<br />
<br />
"ساعت 10 صبح روز پنج [[شنبه|شنبه]] مذکور 75 نفر مهاجرین یهودی هندوستان به وسیله هواپیمای شرکت هواپیمایی ایران به فرودگاه مهرآباد وارد و سپس با هواپیمای العال به سوی [[اسرائیل|اسرائیل]] پرواز نموده اند و در فرودگاه، ساخور رئیس جدید [[آژانس یهود|آژانس یهود]] و سایر کارکنان مربوطه در تحویل و تحول اثاثیه مهاجرین حضور داشته اند.<br />
<br />
مأمورین ذی ربط فرودگاه و حتی ساواک با دریافت رشوه از مؤسسات صهیونیستی حتی از بازرسی و بازبینی محموله های یهودیان مهاجر هندی صرف نظر می کردند:<br />
<br />
موضوع: مهاجرت یهودیان [[هند ـ اسرائیل، روابط|هند]] به [[اسرائیل|اسرائیل]]<br />
<br />
شب چهارشنبه 15/12/41 هفتاد نفر از یهودیان مهاجر هندی برای عزیمت به کشور [[اسرائیل|اسرائیل]] وارد فرودگاه مهرآباد گردیده و این عده سحرگاه امروز با هواپیمای بی.او.ا.سی به اسرائیل عزیمت نمودند. پس از آن که هواپیمای حامل مهاجرین مزبور در فرودگاه به زمین نشیند [نشست] رفیع یوسفی کارمند مؤسسه [[آژانس یهود|آژانس یهود]] به فرودگاه مهرآباد رفته مبلغ پنج هزار ریال بین ارزیاب ها، چهار هزار بین مسئولینگذرنامه و دو هزار ریال هم به رئیس بندر پرداخت نموده و در نتیجه هیچ یک از جامه دان های مهاجرین مزبور از لحاظ گمرکی و غیره بازرسی نشد." (سند ساواک، شماره 4815، بخش 312، تاریخ 16/12/1341)<br />
<br />
گزارش دیگر ساواک (شماره 21072/20 ه 4، تاریخ 13/2/1350) درباره ورود یهودیان هندی و سپس انتقال آنها به [[اسرائیل|اسرائیل]] چنین است:<br />
<br />
"ساعت 30:12 روز 12/2/50، 19 نفر مهاجر هندی از دهلی وارد تهران شده و به وسیله رفیع یوسفی کارمند [[آژانس یهود|آژانس یهود]] به هتل سینا هدایت شدند. ضمنا قرار است نامبردگان روز 13/2/50 با هواپیمای شرکت العال تهران را به سوی [[اسرائیل|اسرائیل]] ترک نماید."<br />
<br />
گزارش های ساواک نشان می دهد که موضوع انتقال یهودیان [[هند ـ اسرائیل، روابط|هند]] به ایران و سپس فلسطین اشغالی حرکتی مداوم در آن سال ها بود که با همکاری رژیم پهلوی و کانون های صهیونیستی در جهت اهداف و مطامع رژیم صهیونیستی انجام می گرفت.<br />
<br />
"ساعت 45:11 روز 3/10/51 وسیله هواپیمای ایران ایر تعداد 45 نفر مهاجر هندی وارد تهران گردیده اند که به وسیله اتوبوس ایران ایر به همراهی منصور موسی زاده به هتل کمودور فرستاده شدند. نامبردگان روز دوشنبه 4/10/51 با هواپیمای ال ـ عال تهران را به مقصد [[اسرائیل|اسرائیل]] ترک نمودند." (سند شماره، شماره 43819/20 ه 21، تاریخ 10/10/1351)<br />
<br />
براساس مندرجات اسناد و گزارش های ساواک، یهودیان پاکستانی نیز همچون یهودیان هند، با همکاری رژیم پهلوی و اسرائیل، پس از ورود به تهران به فلسطین اشغالی منتقل می شدند:<br />
<br />
موضوع: 6 نفر مهاجر پاکستانی<br />
<br />
"روز 9/6/51 از طریق مرز زاهدان 6 نفر مهاجر یهودی پاکستانی به تهران وارد و در هتل سینا اقامت گزیده اند که روز 13/6/51 کشور را به وسیله هواپیمایی العال به سوی [[اسرائیل|اسرائیل]] ترک نمودند.<br />
<br />
همکاری رژیم شاهنشاهی با [[اسرائیل|اسرائیل]] جهت انتقال یهودیان مناطق و ممالک همجوار ایران بهفلسطین اشغالی بلافاصله پس از اعلام تأسیس رژیم صهیونیستی در سال 1948م/1327ش نُضج گرفت. بنابراین می توان گفت که ایران شاهنشاهی از همان زمان به عنوان ایستگاه انتقال یهود ایران و حتی برخی کشورهای اطراف به فلسطین اشغالی عمل کرده است:<br />
<br />
وزارت کشور، شهربانی کل کشور، قسمت امور همگانی، اداره اقامت اتباع خارج و گذرنامه، شماره 21055/ه ، تاریخ 26/7/29 [13]<br />
<br />
وزارت کشور<br />
<br />
تعقیب نامه شماره 17296/ه ، 25/6/29 به استحضار می رساند که در تاریخ 9/7/1329 تعداد 174 خانواده پناهنده عراقی که جمع نفرات آنها از مرد و زن و بچه 847 نفر بوده اند به تهران وارد و پس از رسیدگی و انجام تشریفات لازمه پروانه عبور (لسه پاسه) جهت آنها صادر گردید که هرچه زودتر به فلسطین عزیمت نمایند.<br />
<br />
[293004097]از طرف رئیس شهربانی کل کشورـ سرهنگ، سرتیپ پورکارگشا [امضا]<br />
<br />
مساعدت و حمایت رسمی دستگاه های دولت شاهنشاهی برای انتقال یهودیان کشورهای اطراف از طریق ایران به فلسطین، در آن دوران، از زوایای گوناگون قابل تأمل است:<br />
<br />
وزارت امور خارجه، اداره گذرنامه و روادید<br />
<br />
شماره 6387/22940، تاریخ 21/6/30 [13] پیوست دارد.<br />
<br />
وزارت کشور<br />
<br />
به طوری که استحضار دارند چندی قبل کمیسیونی در نخست وزیری با حضور نماینده آن وزارتخانه و اداره کل شهربانی و نماینده [[آژانس یهود|آژانس یهود]] Agency Jewish تشکیل گردید و نماینده مؤسسه نامبرده متعهد شد که در کوتاه ترین مدت ممکنه مهاجرین یهودی مقیم ایران را به فلسطین اعزام نمایند[...]<br />
<br />
[290000648]وزیر امور خارجه [امضاء سید باقر کاظمی]<br />
<br />
کانون ها و مؤسسات صهیونیستی نیز در مقابل همکاری های مستمر دولت شاهنشاهی در امر انتقالیهودیان به فلسطین اشغالی، همواره مقامات و دستگاه های رسمی کشور را مورد تقدیر و تشویق قرار می دادند و از همکاری ها و مساعدت صمیمانه [!] آنان تشکر می کردند:<br />
<br />
"[آژانس یهود برای فلسطین، دفتر تهران[ ]Jewish Aqency for palestine. office. forsat, tel: 3-7933<br />
<br />
]شماره ثبت وزارت کشور 25906]، مورخ 24 تیر ماه 1330<br />
<br />
وزارت محترم امور خارجه کشورهای شاهنشاهی<br />
<br />
بخش مهاجرت [[آژانس یهود|آژانس یهود]] در ایران خود را موظف می داند مجددا از آن مقام محترم به خاطر کمک های جوانمردانه و روح بشردوستی قابل ستایش که درباره امور مربوطه به پناهندگان عراقی درباره آنها روا داشته اند، صمیمانه تشکر نماید. اولیای محترم آن وزارتخانه حقیقتا نهایت مساعدت و همراهی را با گذشت و سخاوتمندی که خاصه ایرانیان است درباره این اشخاص مبذول داشته و در راهنمایی و کمک به پناهندگان عراقی که به عنوان ترانزیت از ایران عبور می کنند و همچنین درباره یهودیان ایرانی که به ملاحظات مذهبی به اماکن مقدسه مسافرت می نمایند، حقا که شیوه دیرینه ایرانیان باستانی و کوروش کبیر] را] ادامه داده اند.<br />
<br />
از ایام باستانی نام پادشاهان بزرگ ایران به همین ملاحظات و به خاطر احساسات مقدس بشردوستی و کمک به یهودیان با تجلیل و احترام شایسته پیامبران در کتب مذهبی و تاریخی یهود ذکر شده است و اینک یهودیان جهان امروز شاهد تجلی همان روح بلند و سخاوتمند و تجدید بشردوستی قابل تقدیس و فراموش نشدنی فرزندان همان پادشاهان می باشند. [[آژانس یهود|آژانس یهود]] مفتخر است به عرض برساند که این بلندهمتی و مساعدت ایران و ایرانی و اولیای دولت شاهنشاهی به طور قطع هرگز برای یهودیان فراموش نخواهد شد و فرزندان آنان هم تا هر وقت که باشد آن را در مدنظر خواهند داشت[...]<br />
<br />
احترامات فایقه خود را تجدید می نماید<br />
<br />
[290000648 ک.ک]ی] یهود] داتنر] امضا [رئیس بخش مهاجرت<br />
<br />
[[آژانس یهود|آژانس یهود]] در ایران ـ تهران<br />
<br />
نکته قابل توجه درباره انتقال یهودیان به فلسطین آن است که اولاً، نه تنها پس از اعلام تأسیس رژیم غاصب اسرائیل، که ده ها سال قبل از آن زمان نیز این قبیل تحرکات مرموز در ایران شاهنشاهی وجود داشت. ثانیا، ایران شاهنشاهی فقط ایستگاه انتقال یهودیان عراق یا [[هند ـ اسرائیل، روابط|هند]] و پاکستان نبود، بلکه یهودیان برخی مناطق [[آسیای میانه ـ اسرائیل، روابط|آسیای میانه]] و دیگر ممالک و مناطق جهان نیز از طریق ایران به فلسطین منتقل می شدند. سند ذیل نمونه بسیار گویا در این باره است:<br />
<br />
وزارت داخله، اداره اول<br />
<br />
نمره 101، تاریخ اول اردیبهشت ماه 1310، محرمانه<br />
<br />
وزارت جلیله امور خارجه<br />
<br />
عطفا به مرقومه نمره 3054 راجع به سیزده کلیمی بخارا زحمت افزا می شود مطابق تلگراف اخیر ایالت خراسان از طرف مأمورین دولت [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] به آنها اجازه صادر شده است که به فلسطین بروند و بین دو روز از مشهد حرکت کرده و از ایران خارج خواهند شد.<br />
<br />
]امضا علی اصانلو]<br />
<br />
سند دیگر در این باره چنین حکایت دارد:<br />
<br />
وزارت داخله<br />
<br />
نمره 9، مورخه اول اردیبهشت 310[1]، استخراج تلگراف مشهد وزارت جلیله داخله<br />
<br />
نمره 101، این اشخاص [یهودیان بخارایی مقیم ایران] تابعیت ایرانیه خود را نتوانست[ ـه] حاضر نمایند ولی از [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] ها اجازه گرفته اند [به] فلسطین بروند. این جانب هم به مهاجرت آنها موافقت دارم. این دو روز از مشهد حرکت می نمایند.<br />
<br />
[293004220 ک.ک]اول اردیبهشت نمره 9، جم<br />
<br />
و اما کارگزاران و گردانندگان خارجی و ایرانی این حرکت و نحوه شکل گیری آن به روایت اسناد ساواک چنین است:<br />
<br />
به موجب اطلاع واصله موقعی که ایران شناسایی [[اسرائیل|اسرائیل]] را در گذشته پس گرفت و سفارت [[اسرائیل|اسرائیل]] در تهران بسته شد گذرنامه سیاسی لئون یهودا داتنر سفیر وقت [[اسرائیل|اسرائیل]] در تهران به گذرنامه معمولی تبدیل گردید و به این ترتیب داتنر در تهران ماند و به منظور رسیدگی به امور مربوط به یهودی هاآژانسی در این شهر باز کرد و با همان قدرت دوره سفیر بودن اقدامات خود را انجام می داد.<br />
<br />
داتنر به عنوان نماینده [[اسرائیل|اسرائیل]] ارتباط خود را با وزیر امور خارجه ایران ادامه داده، مسافرین عازم [[اسرائیل|اسرائیل]] از ایران حتی خود یهودی ها بدون روادید آژانس مزبور اجازه ورود به خاک [[اسرائیل|اسرائیل]] را نداشتند. این آژانس سپس سازمانی به نام "کمپ بهشتیه" تشکیل داد که وظیفه آن پناه دادن یهودی های وارده به ایران از کشورهای مجاور بوده در حال حاضر سازمان مزبور بسیاری از افسران کلیمی را گرد هم جمع آوری می کند وظیفه این افسران تعلیم عملیات نظامی و طرق استفاده و استعمال اسلحه به جوانان کلیمی و تهیه وسایل حرکت آنها به [[اسرائیل|اسرائیل]] پس از تکمیل تعلیمات آنها می باشد و به این تعلیم یافتگان گذرنامه مجانی داده می شود.<br />
<br />
سازمان مزبور در تهران، چهارراه فوزیه، کوچه نوح واقع است علیهذا در اجرای اوامر ریاست اداره یک خواهشمند است دستور فرمایند به طور بسیار محرمانه و غیر محسوس در مورد مراتب مذکور بررسی نموده نتیجه را به این بخش اعلام نمایند." (سند ساواک، تاریخ 17/7/1339)<br />
<br />
ساواک در سند ذیل (شماره 175ـ7511، تاریخ 5/6/1345) آمار یهودی های ایرانی را که به [[اسرائیل|اسرائیل]] رفته اند نیز ارائه کرده است:<br />
<br />
با بررسی هایی که به عمل آمده است؛ در شهرستان شیراز آقای موسی کهن کوچک فرزند پیناس تحت عنوان نماینده آژانس یهود، اغلب وسایل مسافرت کلیمیان مقیم آن شهر را به [[اسرائیل|اسرائیل]] فراهم می نماید. همچنین در شهرستان اصفهان آقای گرشون ابراهیمیان فرزند سلیمان شغل آموزگار دبیرستان اتحاد تحت عنوان نماینده آژانس مذکور از سال 1338 تا حال [1345 ]کلیمیانی را که قصد مهاجرت به [[اسرائیل|اسرائیل]] را دارند به تهران اعزام می دارد تا وسیله آژانس مزبور ترتیب خروج آنان از کشور داده شود. بعضی مواقع از طرف آژانس فوق الذکر نمایندگانی هم برای تشویق و ترغیب کلیمیان برای مسافرت به [[اسرائیل|اسرائیل]] به شهرستان ها اعزام می شوند [...]<br />
<br />
به طور تقریب و بنابه اطلاعی که به دست آمدهتا کنون کلیمیانی که از شهرستان های مشروحه زیر محل سکونت خود را به قصد [[اسرائیل|اسرائیل]] ترک نموده اند بدین شرح می باشد: از شهرستان یزد 100,4 نفر؛ شیراز 500،2 نفر؛ کرمانشاهان 11 خانوار؛ کازرون 78 نفر؛ سنندج 9 خانوار؛ کرمان 4 نفر. ضمنا از خروج کلیمیان از سایر شهرستان ها اطلاعی به دست نیامده [...]" (سند ساواک، شماره 175ـ/751، مورخ 5/6/1345.<br />
<br />
==مأخذ:==<br />
#اقتباس از: '''''سازمان های یهودی و صهیونیستی در ایران'''''، مؤسسه مطالعات و پژوهش های سیاسی، تهران، بهار 1384.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%8C_%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D9%84_%D9%80_%D8%A8%D9%87_%D9%81%D9%84%D8%B3%D8%B7%DB%8C%D9%86&diff=4239یهودیان ایران، انتقال ـ به فلسطین2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده</p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
==الف ـ آمار انتقال یهودیان ایران به فلسطین:==<br />
<br />
آمار [[یهودیان ایران، انتقال ـ به فلسطین|انتقال یهودیان ایران به فلسطین]] اشغالی براساس سند زیر عبارت است از:<br />
<br />
ساعت 30:18 روز 2/5/51 بنابر دعوتصندوق ملی از اعضای کلاس مدیریت جهت استماع سخنرانی آقای حیثم صادوک رئیس [[آژانس یهود|آژانس یهود]] درباره مهاجرت،... جلسه ای تشکیل گردید... آقای صادوک... از سال 69[19 ]به سمت رئیس [[آژانس یهود|آژانس یهود]] ایران منصوب شده و تاکنون در این سمت در ایران انجام وظیفه می کنند... در حدود یک ساعت در مورد مهاجرت یهودیان دنیا و ایران بحث نمود... (و گفت) <br />
<br />
در سال های 1948ـ1949 افراد مهاجر ایرانی 821,1 نفر: <br />
<br />
در سال 1950 مهاجر 935,1 نفر و <br />
<br />
در سال 1951 مهاجر 048,11 نفر:<br />
<br />
سال 1952 856,4 نفر؛<br />
<br />
سال 1953 109,1 نفر؛<br />
<br />
سال 1954 505نفر؛<br />
<br />
سال 1955 237,1 نفر؛<br />
<br />
سال 1956 652 نفر؛<br />
<br />
سال 1957 255,1 نفر؛<br />
<br />
سال 1958 658,5 نفر؛<br />
<br />
سال 1959 482,1 نفر؛<br />
<br />
سال 1960 503 نفر؛<br />
<br />
سال 1961 923 نفر؛<br />
<br />
سال 1962 199,2 نفر؛<br />
<br />
سال 1963 842,2 نفر؛<br />
<br />
سال 1964 798,2 نفر؛ سال 1965 814,2 نفر؛<br />
<br />
سال 1966 072,1 نفر؛ سال 1967 425 نفر؛<br />
<br />
سال 1968 200,1 نفر؛ سال 1969 100,2 نفر؛<br />
<br />
سال 1970 576,1 نفر؛ سال 1971 تا آخر دسامبر 400,1 نفر؛<br />
<br />
که تعداد کل در حدود 000,61 نفر است.<br />
<br />
باید توجه کرد که سال 1948 و 1949 مقارن 1327 و 1328 شمسی سال اعلام تأسیس رژیم [[اسرائیل|اسرائیل]] است. سال 1952-1331 شمسی که در ارقام بالا مقام دوم را دارد زمان حکومت دکتر مصدق است. سال 1958 ـ مقارن 1337 شمسی ـ با بیشترینرقم، در ایام [[جنگ|جنگ]] کانال سوئز است. سال های 1962 و 1963ـ مقارن سال های 1341 و 1342 شمسی ـ که باز ارقام بالایی را دارد. شروع نهضت [[آیت الله العظمی امام خمینی، مواضع ـ نسبت به [[صهیونیسم|صهیونیسم]] و اسرائیل|امام خمینی]] است. در سال 1967 ـ مقارن 1346 شمسی ـ سال وقوع جنگ شش روزه است. چنان که از ارقام فوق معلوم می شود در سال های قبل از [[جنگ|جنگ]] یعنی از 1962 تا 1965 هر سال بیش از دو هزار نفر به [[اسرائیل|اسرائیل]] رفته اند تا برای آن [[جنگ|جنگ]] آماده شوند.<br />
<br />
==ب ـ ایران ایستگاه انتقال یهودیان کشورهای همجوار به فلسطین:==<br />
<br />
اطلاع کشورهای عرب از حرکت یهودی های کشورهای مختلف به [[اسرائیل|اسرائیل]] موجب اعتراض آنها می شد و برای عوامل و عناصر آن، من جمله ایران، گرفتاری درست می کرد و این، علاوه بر اعتراضات مردمی داخل ایران، از مواردی بود که رژیم شاه حتی المقدور از آن پرهیز می نمود.<br />
<br />
در یکی از اسناد ساواک (شماره 195/224، تاریخ 1352) می خوانیم:<br />
<br />
"موضوع: ایران ایستگاه مهاجرت یهودیان آسیا به [[اسرائیل|اسرائیل]] است.<br />
<br />
اخبار رسیده به مقالات سیاسی [[مصر ـ اسرائیل، روابط |مصر]] حاکی است که ایران ایستگاه و مرکز یهودیان کشورهای آسیایی است که قصد مهاجرت به [[اسرائیل|اسرائیل]] را دارند. به این نحو که یهودیان کشورهای آسیایی از کشورهای خود به ایران [[سِفر|سفر]] می کند و عوامل [[اسرائیل|اسرائیل]] در ایران ترتیب مسافرت آنها را از ایران به [[اسرائیل|اسرائیل]] می دهند و تسهیلات لازم را برای آنان فراهم می آورند.<br />
<br />
نظریه منشأ:<br />
<br />
این اخبار مقرون به صحت است و از موضوعات مسلم به شمار می آید.<br />
<br />
نظریه رهبر عملیات:<br />
<br />
این خبر از نوع مطالبی است که دائما عراق در محافل بین الاعراب مطرح می کند. از طرفی [[مصر ـ اسرائیل، روابط |مصر]] بی میل نیست ایران علنا به مبارزات و کارشکنی هایی علیه [[اسرائیل|اسرائیل]] دست بزند.<br />
<br />
نظریه نمایندگی:<br />
<br />
دسترسی منشأ این قبیل اخبار مورد تأیید استو خبر از نظر صورت یعنی رسیدن خبرهایی از قبیل مقامات مصری قاعدتا صحیح است.<br />
<br />
نظریه 224 ـ با توجه به دسترسی منشأ رسیدن اخبار فوق به مقامات سیاسی [[مصر ـ اسرائیل، روابط |مصر]] صحیح است."<br />
<br />
خیر مزبور مسبوق به سوابق طولانی در این زمینه بود. یعنی اسرائیل، از ایران به عنوان یک ایستگاه بین راه برای توقف یکی دو روزه یهودی های کشورهای اطراف جهت انتقال به فلسطین اشغالی استفاده می کرد.<br />
<br />
گزارش سری ساواک، مورخ 12/11/1348 درباره انتقال یهودی های عراق به ایران و سپس به [[اسرائیل|اسرائیل]] چنین حکایت می کنند:<br />
<br />
"محترما به استحضار می رساند:<br />
<br />
برابر گزارش ساواک کرمانشاه 3000 نفر یهودیان کشور عراق از طرف دولت مذکور مصادره و هیچ گونه کاری نیز به آنها داده نمی شود. بدین علت یهودیان عراق در حال حاضر وضع رقت باری دارند لذا یهودیان کرمانشاه تصمیم دارند که با پرداخت مبالغی به قاچاقچیان محلی ساکنین نوار مرزی ایران این عده را به تدریج از طریق غیرمجاز به کشور شاهنشاهی وارد تا بعدا وسیله اعزام آنان را به [[اسرائیل|اسرائیل]] فراهم نمایند. رئیس انجمن یهودیان کرمانشاه در قصرشیرین در این زمینه با یکی از قاچاقچیان معروف مذاکره و نظر موافق وی را کسب نموده است.<br />
<br />
ساواک کرمانشاه اضافه نموده با توجه به وضع نابسامان مقیم عراق انجمن یهودیان کرمانشاه در تلاش است که تعدادی از بهودیان و در صورت امکان همه آنان را به نحوی به ایران وارد و سپس ترتیب مهاجرت آنان را به کشور [[اسرائیل|اسرائیل]] بدهند. ضمنا ساواک مزبور قید نموده چنانچه اقدام انجمن یهودیان کرمانشاه در مورد آوردن یهودیان مقیم عراق به وسیله قاچاقچیان به ایران صلاح می باشد مراتب را ابلاغ و در غیر این صورت از طریق منبع گزارش دهنده به نحو مقتضی از این اقدام یهودیان جلوگیری به عمل آید.<br />
<br />
مراتب جهت استحضار و صدور هرگونه اوامر مقتضی از عرض می گذرد."<br />
<br />
در هامش این گزارش عبارت گویای زیردستنویس شده است:<br />
<br />
"به عرض رسید مقرر فرمودند: انجمن یهودیان کرمانشاه موظف هستند بلافاصله با تماس با انجمن مربوطه در تهران ترتیب مسافرت این قبیل افراد را به [[اسرائیل|اسرائیل]] بدهند."<br />
<br />
این اسناد نه فقط وقوف ساواک نسبت به عملیات مزبور که توافق و بلکه همکاری و مساعدت رژیم شاهنشاهی با آن حرکت صهیونیستی است. اخبار تکمیلی در این باره می افزاید:<br />
<br />
"در اجرای امر مراتب به همین نحو به ساواک کرمانشاه اعلام گردید. اینک پاسخ واصله حاکیست: چون رابطی که قرار بوده است در عراق به آنان ملحق شود مورد اعتماد کلیمیان بغداد واقع نگردیده لذا تا کنون موفق به عزیمت آنان به مرز و از آنجا به خاک شاهنشاهی ایران نشده اند و ضمنا دلالی که قرار بوده یهودیان را به مرز راهنمایی نماید اضافه نموده با توجه به وضع اخیر ایران و عراق حاضر است هفته ای چند نفر از کلیمیان عراق را به ایران آورده و تحویل دهد." (گزارش ساواک، تاریخ 12/11/1348)<br />
<br />
سند دیگر ساواک (شماره 23857/20 ه 4، تاریخ 29/6/1349) در این باره حاکی است:<br />
<br />
"موضوع: ورود 100 نفر یهودی عراقی به تهران<br />
<br />
رفیع سلیمانی [گفتگوی] خصوصی اظهار داشت تعداد 100 نفر از یهودیان عراقی که در بغداد تحت نظر و در زندان به سر می بردند به وسیله عده ای از اکراد عراقی به طور قاچاق از بغداد خارج و چند روز قبل به تهران وارد و قرار است به [[اسرائیل|اسرائیل]] اعزام گردند این عده در هتل کمودور و هتل سنا اقامت گزیده و تاکنون به [[اسرائیل|اسرائیل]] عزیمت نکرده اند.<br />
<br />
همکاری مستمر ساواک با محافل صهیونیستی در انتقال یهودیان عراقی به فلسطین اشغالی به طور جدی ادامه داشت:<br />
<br />
هفده نفر یهودی عراقی از عراق به تهران وارد گردیده اند که تعداد دوازده نفر از آنها هم اکنون در هتل سینا اقامت گزیده اند که آماده حرکت با لیسه پاسه [گذرنامه] می باشند و 5 نفر آنها به اسامی امین شرعالعبده نبی، روت معلم، گرجیه عینی، اسحاق ریاضی توفیق و وسیم توفیق در تاریخ 30/5/51 ساعت 50:6 با هواپیمای شرکت هواپیمایی ال ـ عال از کشور خارج گردیدند." (سند ساواک، شماره 4087/20 ه 21، تاریخ 6/6/1351)<br />
<br />
دیگر همکاری رژیم شاهنشاهی با [[اسرائیل|اسرائیل]] در همین زمینه، انتقال یهودی های [[هند ـ اسرائیل، روابط|هند]] و پاکستان به ایران و سپس به فلسطین اشغالی بود:<br />
<br />
"در تاریخ یکشنبه هواپیمایی ایران از کراچی با 74 نفر زن [،] مرد [،] کوچک [،] و بزرگ از اهالی هندوستان یهودیان مهاجر به طور ترانزیت وارد فرودگاه و در ساعت 2 بعدازظهر ال ـ عال وارد و به لیدا پرواز نمود. در فرودگاه آقای رئیس [[آژانس یهود|آژانس یهود]] [،] معاون ایشان و آقای سیگل رئیس حزب مهاجرت آمده بودند." (گزارش ساواک، تاریخ 4/12/1336)<br />
<br />
این حرکت، در آن دوره، به طور بی وقفه ادامه داشت. گزارش ساواک (شماره 2ـ3ـ937، تاریخ 18/3/1337) در این باره حاکی است:<br />
<br />
"ساعت 10 صبح روز پنج [[شنبه|شنبه]] مذکور 75 نفر مهاجرین یهودی هندوستان به وسیله هواپیمای شرکت هواپیمایی ایران به فرودگاه مهرآباد وارد و سپس با هواپیمای العال به سوی [[اسرائیل|اسرائیل]] پرواز نموده اند و در فرودگاه، ساخور رئیس جدید [[آژانس یهود|آژانس یهود]] و سایر کارکنان مربوطه در تحویل و تحول اثاثیه مهاجرین حضور داشته اند.<br />
<br />
مأمورین ذی ربط فرودگاه و حتی ساواک با دریافت رشوه از مؤسسات صهیونیستی حتی از بازرسی و بازبینی محموله های یهودیان مهاجر هندی صرف نظر می کردند:<br />
<br />
موضوع: مهاجرت یهودیان [[هند ـ اسرائیل، روابط|هند]] به [[اسرائیل|اسرائیل]]<br />
<br />
شب چهارشنبه 15/12/41 هفتاد نفر از یهودیان مهاجر هندی برای عزیمت به کشور [[اسرائیل|اسرائیل]] وارد فرودگاه مهرآباد گردیده و این عده سحرگاه امروز با هواپیمای بی.او.ا.سی به اسرائیل عزیمت نمودند. پس از آن که هواپیمای حامل مهاجرین مزبور در فرودگاه به زمین نشیند [نشست] رفیع یوسفی کارمند مؤسسه [[آژانس یهود|آژانس یهود]] به فرودگاه مهرآباد رفته مبلغ پنج هزار ریال بین ارزیاب ها، چهار هزار بین مسئولینگذرنامه و دو هزار ریال هم به رئیس بندر پرداخت نموده و در نتیجه هیچ یک از جامه دان های مهاجرین مزبور از لحاظ گمرکی و غیره بازرسی نشد." (سند ساواک، شماره 4815، بخش 312، تاریخ 16/12/1341)<br />
<br />
گزارش دیگر ساواک (شماره 21072/20 ه 4، تاریخ 13/2/1350) درباره ورود یهودیان هندی و سپس انتقال آنها به [[اسرائیل|اسرائیل]] چنین است:<br />
<br />
"ساعت 30:12 روز 12/2/50، 19 نفر مهاجر هندی از دهلی وارد تهران شده و به وسیله رفیع یوسفی کارمند [[آژانس یهود|آژانس یهود]] به هتل سینا هدایت شدند. ضمنا قرار است نامبردگان روز 13/2/50 با هواپیمای شرکت العال تهران را به سوی [[اسرائیل|اسرائیل]] ترک نماید."<br />
<br />
گزارش های ساواک نشان می دهد که موضوع انتقال یهودیان [[هند ـ اسرائیل، روابط|هند]] به ایران و سپس فلسطین اشغالی حرکتی مداوم در آن سال ها بود که با همکاری رژیم پهلوی و کانون های صهیونیستی در جهت اهداف و مطامع رژیم صهیونیستی انجام می گرفت.<br />
<br />
"ساعت 45:11 روز 3/10/51 وسیله هواپیمای ایران ایر تعداد 45 نفر مهاجر هندی وارد تهران گردیده اند که به وسیله اتوبوس ایران ایر به همراهی منصور موسی زاده به هتل کمودور فرستاده شدند. نامبردگان روز دوشنبه 4/10/51 با هواپیمای ال ـ عال تهران را به مقصد [[اسرائیل|اسرائیل]] ترک نمودند." (سند شماره، شماره 43819/20 ه 21، تاریخ 10/10/1351)<br />
<br />
براساس مندرجات اسناد و گزارش های ساواک، یهودیان پاکستانی نیز همچون یهودیان هند، با همکاری رژیم پهلوی و اسرائیل، پس از ورود به تهران به فلسطین اشغالی منتقل می شدند:<br />
<br />
موضوع: 6 نفر مهاجر پاکستانی<br />
<br />
"روز 9/6/51 از طریق مرز زاهدان 6 نفر مهاجر یهودی پاکستانی به تهران وارد و در هتل سینا اقامت گزیده اند که روز 13/6/51 کشور را به وسیله هواپیمایی العال به سوی [[اسرائیل|اسرائیل]] ترک نمودند.<br />
<br />
همکاری رژیم شاهنشاهی با [[اسرائیل|اسرائیل]] جهت انتقال یهودیان مناطق و ممالک همجوار ایران بهفلسطین اشغالی بلافاصله پس از اعلام تأسیس رژیم صهیونیستی در سال 1948م/1327ش نُضج گرفت. بنابراین می توان گفت که ایران شاهنشاهی از همان زمان به عنوان ایستگاه انتقال یهود ایران و حتی برخی کشورهای اطراف به فلسطین اشغالی عمل کرده است:<br />
<br />
وزارت کشور، شهربانی کل کشور، قسمت امور همگانی، اداره اقامت اتباع خارج و گذرنامه، شماره 21055/ه ، تاریخ 26/7/29 [13]<br />
<br />
وزارت کشور<br />
<br />
تعقیب نامه شماره 17296/ه ، 25/6/29 به استحضار می رساند که در تاریخ 9/7/1329 تعداد 174 خانواده پناهنده عراقی که جمع نفرات آنها از مرد و زن و بچه 847 نفر بوده اند به تهران وارد و پس از رسیدگی و انجام تشریفات لازمه پروانه عبور (لسه پاسه) جهت آنها صادر گردید که هرچه زودتر به فلسطین عزیمت نمایند.<br />
<br />
[293004097]از طرف رئیس شهربانی کل کشورـ سرهنگ، سرتیپ پورکارگشا [امضا]<br />
<br />
مساعدت و حمایت رسمی دستگاه های دولت شاهنشاهی برای انتقال یهودیان کشورهای اطراف از طریق ایران به فلسطین، در آن دوران، از زوایای گوناگون قابل تأمل است:<br />
<br />
وزارت امور خارجه، اداره گذرنامه و روادید<br />
<br />
شماره 6387/22940، تاریخ 21/6/30 [13] پیوست دارد.<br />
<br />
وزارت کشور<br />
<br />
به طوری که استحضار دارند چندی قبل کمیسیونی در نخست وزیری با حضور نماینده آن وزارتخانه و اداره کل شهربانی و نماینده [[آژانس یهود|آژانس یهود]] Agency Jewish تشکیل گردید و نماینده مؤسسه نامبرده متعهد شد که در کوتاه ترین مدت ممکنه مهاجرین یهودی مقیم ایران را به فلسطین اعزام نمایند[...]<br />
<br />
[290000648]وزیر امور خارجه [امضاء سید باقر کاظمی]<br />
<br />
کانون ها و مؤسسات صهیونیستی نیز در مقابل همکاری های مستمر دولت شاهنشاهی در امر انتقالیهودیان به فلسطین اشغالی، همواره مقامات و دستگاه های رسمی کشور را مورد تقدیر و تشویق قرار می دادند و از همکاری ها و مساعدت صمیمانه [!] آنان تشکر می کردند:<br />
<br />
"[آژانس یهود برای فلسطین، دفتر تهران[ ]Jewish Aqency for palestine. office. forsat, tel: 3-7933<br />
<br />
]شماره ثبت وزارت کشور 25906]، مورخ 24 تیر ماه 1330<br />
<br />
وزارت محترم امور خارجه کشورهای شاهنشاهی<br />
<br />
بخش مهاجرت [[آژانس یهود|آژانس یهود]] در ایران خود را موظف می داند مجددا از آن مقام محترم به خاطر کمک های جوانمردانه و روح بشردوستی قابل ستایش که درباره امور مربوطه به پناهندگان عراقی درباره آنها روا داشته اند، صمیمانه تشکر نماید. اولیای محترم آن وزارتخانه حقیقتا نهایت مساعدت و همراهی را با گذشت و سخاوتمندی که خاصه ایرانیان است درباره این اشخاص مبذول داشته و در راهنمایی و کمک به پناهندگان عراقی که به عنوان ترانزیت از ایران عبور می کنند و همچنین درباره یهودیان ایرانی که به ملاحظات مذهبی به اماکن مقدسه مسافرت می نمایند، حقا که شیوه دیرینه ایرانیان باستانی و کوروش کبیر] را] ادامه داده اند.<br />
<br />
از ایام باستانی نام پادشاهان بزرگ ایران به همین ملاحظات و به خاطر احساسات مقدس بشردوستی و کمک به یهودیان با تجلیل و احترام شایسته پیامبران در کتب مذهبی و تاریخی یهود ذکر شده است و اینک یهودیان جهان امروز شاهد تجلی همان روح بلند و سخاوتمند و تجدید بشردوستی قابل تقدیس و فراموش نشدنی فرزندان همان پادشاهان می باشند. [[آژانس یهود|آژانس یهود]] مفتخر است به عرض برساند که این بلندهمتی و مساعدت ایران و ایرانی و اولیای دولت شاهنشاهی به طور قطع هرگز برای یهودیان فراموش نخواهد شد و فرزندان آنان هم تا هر وقت که باشد آن را در مدنظر خواهند داشت[...]<br />
<br />
احترامات فایقه خود را تجدید می نماید<br />
<br />
[290000648 ک.ک]ی] یهود] داتنر] امضا [رئیس بخش مهاجرت<br />
<br />
[[آژانس یهود|آژانس یهود]] در ایران ـ تهران<br />
<br />
نکته قابل توجه درباره انتقال یهودیان به فلسطین آن است که اولاً، نه تنها پس از اعلام تأسیس رژیم غاصب اسرائیل، که ده ها سال قبل از آن زمان نیز این قبیل تحرکات مرموز در ایران شاهنشاهی وجود داشت. ثانیا، ایران شاهنشاهی فقط ایستگاه انتقال یهودیان عراق یا [[هند ـ اسرائیل، روابط|هند]] و پاکستان نبود، بلکه یهودیان برخی مناطق [[آسیای میانه ـ اسرائیل، روابط|آسیای میانه]] و دیگر ممالک و مناطق جهان نیز از طریق ایران به فلسطین منتقل می شدند. سند ذیل نمونه بسیار گویا در این باره است:<br />
<br />
وزارت داخله، اداره اول<br />
<br />
نمره 101، تاریخ اول اردیبهشت ماه 1310، محرمانه<br />
<br />
وزارت جلیله امور خارجه<br />
<br />
عطفا به مرقومه نمره 3054 راجع به سیزده کلیمی بخارا زحمت افزا می شود مطابق تلگراف اخیر ایالت خراسان از طرف مأمورین دولت [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] به آنها اجازه صادر شده است که به فلسطین بروند و بین دو روز از مشهد حرکت کرده و از ایران خارج خواهند شد.<br />
<br />
]امضا علی اصانلو]<br />
<br />
سند دیگر در این باره چنین حکایت دارد:<br />
<br />
وزارت داخله<br />
<br />
نمره 9، مورخه اول اردیبهشت 310[1]، استخراج تلگراف مشهد وزارت جلیله داخله<br />
<br />
نمره 101، این اشخاص [یهودیان بخارایی مقیم ایران] تابعیت ایرانیه خود را نتوانست[ ـه] حاضر نمایند ولی از [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] ها اجازه گرفته اند [به] فلسطین بروند. این جانب هم به مهاجرت آنها موافقت دارم. این دو روز از مشهد حرکت می نمایند.<br />
<br />
[293004220 ک.ک]اول اردیبهشت نمره 9، جم<br />
<br />
و اما کارگزاران و گردانندگان خارجی و ایرانی این حرکت و نحوه شکل گیری آن به روایت اسناد ساواک چنین است:<br />
<br />
به موجب اطلاع واصله موقعی که ایران شناسایی [[اسرائیل|اسرائیل]] را در گذشته پس گرفت و سفارت [[اسرائیل|اسرائیل]] در تهران بسته شد گذرنامه سیاسی لئون یهودا داتنر سفیر وقت [[اسرائیل|اسرائیل]] در تهران به گذرنامه معمولی تبدیل گردید و به این ترتیب داتنر در تهران ماند و به منظور رسیدگی به امور مربوط به یهودی هاآژانسی در این شهر باز کرد و با همان قدرت دوره سفیر بودن اقدامات خود را انجام می داد.<br />
<br />
داتنر به عنوان نماینده [[اسرائیل|اسرائیل]] ارتباط خود را با وزیر امور خارجه ایران ادامه داده، مسافرین عازم [[اسرائیل|اسرائیل]] از ایران حتی خود یهودی ها بدون روادید آژانس مزبور اجازه ورود به خاک [[اسرائیل|اسرائیل]] را نداشتند. این آژانس سپس سازمانی به نام "کمپ بهشتیه" تشکیل داد که وظیفه آن پناه دادن یهودی های وارده به ایران از کشورهای مجاور بوده در حال حاضر سازمان مزبور بسیاری از افسران کلیمی را گرد هم جمع آوری می کند وظیفه این افسران تعلیم عملیات نظامی و طرق استفاده و استعمال اسلحه به جوانان کلیمی و تهیه وسایل حرکت آنها به [[اسرائیل|اسرائیل]] پس از تکمیل تعلیمات آنها می باشد و به این تعلیم یافتگان گذرنامه مجانی داده می شود.<br />
<br />
سازمان مزبور در تهران، چهارراه فوزیه، کوچه نوح واقع است علیهذا در اجرای اوامر ریاست اداره یک خواهشمند است دستور فرمایند به طور بسیار محرمانه و غیر محسوس در مورد مراتب مذکور بررسی نموده نتیجه را به این بخش اعلام نمایند." (سند ساواک، تاریخ 17/7/1339)<br />
<br />
ساواک در سند ذیل (شماره 175ـ7511، تاریخ 5/6/1345) آمار یهودی های ایرانی را که به [[اسرائیل|اسرائیل]] رفته اند نیز ارائه کرده است:<br />
<br />
با بررسی هایی که به عمل آمده است؛ در شهرستان شیراز آقای موسی کهن کوچک فرزند پیناس تحت عنوان نماینده آژانس یهود، اغلب وسایل مسافرت کلیمیان مقیم آن شهر را به [[اسرائیل|اسرائیل]] فراهم می نماید. همچنین در شهرستان اصفهان آقای گرشون ابراهیمیان فرزند سلیمان شغل آموزگار دبیرستان اتحاد تحت عنوان نماینده آژانس مذکور از سال 1338 تا حال [1345 ]کلیمیانی را که قصد مهاجرت به [[اسرائیل|اسرائیل]] را دارند به تهران اعزام می دارد تا وسیله آژانس مزبور ترتیب خروج آنان از کشور داده شود. بعضی مواقع از طرف آژانس فوق الذکر نمایندگانی هم برای تشویق و ترغیب کلیمیان برای مسافرت به [[اسرائیل|اسرائیل]] به شهرستان ها اعزام می شوند [...]<br />
<br />
به طور تقریب و بنابه اطلاعی که به دست آمدهتا کنون کلیمیانی که از شهرستان های مشروحه زیر محل سکونت خود را به قصد [[اسرائیل|اسرائیل]] ترک نموده اند بدین شرح می باشد: از شهرستان یزد 100,4 نفر؛ شیراز 500،2 نفر؛ کرمانشاهان 11 خانوار؛ کازرون 78 نفر؛ سنندج 9 خانوار؛ کرمان 4 نفر. ضمنا از خروج کلیمیان از سایر شهرستان ها اطلاعی به دست نیامده [...]" (سند ساواک، شماره 175ـ/751، مورخ 5/6/1345.<br />
<br />
==مأخذ:==<br />
#اقتباس از: '''''سازمان های یهودی و صهیونیستی در ایران'''''، مؤسسه مطالعات و پژوهش های سیاسی، تهران، بهار 1384.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D8%B3%D9%88%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%8C_%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87&diff=4240یهودیان سوسیالیست، گروه2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
[[یهودیان سوسیالیست، گروه|گروه یهودیان سوسیالیست]] JSG (Jewish Socialist Group) خود را یک سازمان سیاسی معرفی می نماید که در جهت احقاق حقوق یهودیان به طور خاص و حقوق همه اقلیتهای تحت ظلم به طور عام، فعالیت می کند. هدف آنها خلق آینده ای سوسیالیستی برای بشریت است. JSG اعضای خود را از هر نسل و با هر پیشینه و وابستگی از میان جنبشهای کارگری و سوسیالیستی انتخاب می نماید. اعضای هیأت مدیره این سازمان نیز هر ساله از طریق انتخابات آزاد انتخاب می شوند.<br />
<br />
==الف ـ تاریخچه:==<br />
<br />
[[یهودیان سوسیالیست، گروه|گروه یهودیان سوسیالیست]] در سال 1974 در منچستر تأسیس شد. JSG به عنوان یک گروه لابی حول دو موضوع فعالیت و مبارزه می کند: نخست، آگاهی دادن به گروههایی با گرایش چپ، انجمنها و گروههای ضد نژادپرستی و همچنین جامعه یهودیان [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] در خصوص تهدید فزاینده و روبه رشد جبهه ملی (National Fronl)گروه راست افراطی در [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] و دوم، فعالیت و مبارزه در جهت حمایت از احزاب و گروههایی که گرایش چپ دارند به منظور ایجاد نگرشی مثبت تر نسبت به مسائل یهودیان.<br />
<br />
در سال 1977 شعبه لندن JSG راه اندازی شد.در سال 1978 با شکل گیری شعبه کمبریج فعالیتهای ضد نازیستی JSG افزایش یافت. از آنجایی که لندن و کمبریج از مراکز اصلی علمی [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] می باشند راه اندازی دو شاخه مستقل با فاصله زمانی تنها یک سال نمایانگر سرعت و وسعت نفوذ گروههای یهودی در قطبهای علمی این کشور است. JSG همزمان علمی این کشور است. JSGهمزمان با برقراری ارتباط با سازمانها و مؤسسات یهودی، برنامه های خود را در جهت مبارزه با رشد فزاینده اقدامات نئونازیستی متمرکز نمود. از سال 1979 به بعد با توسعه شاخه لندن و برگزاری نشستهای منظم سالانه، JSGرفته رفته تبدیل به یک لابی قوی در سیاستگذاریهای دولت [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] گردید.<br />
<br />
از این رو، اگرچه JSG ابتدا در منچستر پا به عرصه ظهور نهاد، اما شاخه لندن تبدیل به مقر اصلی آن شد. JSG همواره [[تبلیغات|تبلیغات]] برای نسل جوان را در دستور کار فعالیتهای خود قرار داده و از سال 1980 با گسترش حوزه اقدامات تبلیغاتی خود گروههای دانشجویی و نشستهای بحث و گفتگو در دانشگاههای منچستر و بریستول را پایه ریزی کرده است. از سال 1981 نشستهای [[دانشگاه|دانشگاه]] کمبریچ با موضوع دموکراسی و مسائل سیاسی داخل [[اسرائیل|اسرائیل]] به طور مرتب برگزار گردید که با هدف آگاهی بخشیدن به نسل جوان دانشجویان یهودی دیاسپورا از فعالیت گروههای جناح چپ داخل [[اسرائیل|اسرائیل]] و نیز گروههای یهودی مستقل که وابستگی به هیچ حزب یا گروهی ندارند، برپا می شود. در سال 1982، JSG با مشارکت و همکاری گروههای جناح چپ [[اسرائیل|اسرائیل]] "انجمن مبارزه برای صلح میان [[اسرائیل|اسرائیل]] و فلسطین CIPP (Campaign for Israel-palestine peace) را تأسیس نمود. سال 1985 مصادف با انتشار اولین شماره ارگان سازمان با عنوان "یهودیان سوسیالیست" است.<br />
<br />
JSG در سال 1988 اولین نشست مشترک با نمایندگان گروههای یهودی و سازمان آزادیبخش فلسطین PLO با موضوع اتحاد اسرائیلیها و فلسطینیان برای مبارزه علیه اشغال سرزمین فلسطین را برگزار کرد. در سال 1990 با گسترش حوزه فعالیتJSG ، در خارج از انگلیس، اولین شعبه بلژیکی، فرانسوی و هلندی JSG در بروکسل تشکیل شد. از آن پس عمده فعالیتهای JSG بر تهیه فیلمهای مستند در مورد یهودیان انگلیس، زندگی فعالان فلسطینی و اسرائیلی که در زمینه صلح عادلانه در فلسطین فعالیت می کنند، اطلاع رسانی در خصوص اقداماتی که گروههای یهودی و فلسطینی در زمینه صلح انجام داده اند و یادبود فعالان و مبارزانی که در راه برقراری صلح فعالیت می کردند، تمرکز یافت.<br />
<br />
JSG با برگزاری نشستهای منظم در دانشگاهها و مراکز آموزشی در تلاش مستمر برای مبارزه با اقدامات تجاوزکارانه رژیم صهیونیستی هم گام با گروههای مبارز فلسطینی فعالیت می نماید.<br />
<br />
==ب ـ مواضع نسبت به مناقشه میان رژیم صهیونیستی و فلسطین:==<br />
<br />
JSG همواره از خاتمه اقدامات خشونت باری که از ابتدای اشغال فلسطین از سوی رژیم صهیونیستی و گروههای تندرو فلسطینی در این سرزمین اتفاق می افتد. حمایت نموده است. JSG شلیک به تظاهرکنندگان غیرمسلح و کودکان توسط سربازان اسرائیلی و پلیس؛ برنامه ها و اقداماتی که علیه اعراب در ناصریه و تل آویو انجام می شود و همچنین کشتن سربازان عضو نیروهای احتیاط [[ارتش اسرائیل|ارتش اسرائیل]] در رام الله را از مصادیق خشونتی که طرفین اسرائیلی و فلسطینی علیه یکدیگر اعمال می نمایند، معرفی می کند.<br />
<br />
JSG معتقد است ناآرامیها در [[اسرائیل|اسرائیل]] و فلسطین تنها به شکست مذاکرات صلح ختم می شوند. از نظر JSG نفس عمل اشغال سرزمین فلسطین محکوم است و همین اقدام صهیونیستهاست که زمینه ای برای اقدامات خشونت آمیز غصب سرزمینهای فلسطینیان، تخریب منازل آنها، ریشه کن کردن باغهای میوه و... شده است. JSG خود را در امر حمایت از یافتن راه حلی عادلانه برای مناقشه فلسطین و [[اسرائیل|اسرائیل]] صاحب سابقه طولانی می داند: "ما از حق تعیین سرنوشت ملتها بدون هیچ نوع پیش شرط و به طور کاملاً مستقلحمایت می کنیم. این حق شامل حق داشتن کشوری مستقل چه برای یهودیان [[اسرائیل|اسرائیل]] و چه برای اعراب فلسطینی است.<br />
<br />
ما معتقدیم هر دو ملت فلسطین و [[اسرائیل|اسرائیل]] می توانند این آرزوی دیرینه خود را تحقق بخشند. بدون آنکه تبعیضی در حق یکدیگر قائل شوند. اورشلیم باید پایتخت مشترک هر دو ملت فلسطین و اسرائیل باشد."<br />
<br />
JSG اشغال کرانه باختری و نوارغزه و همچنین نادیده گرفتن حتی اصول ابتدایی حقوق بشر و حقوق شهروندی برای فلسطینیان در این مناطق را محکوم کرده و خواستار برچیده شدن شهرکهای یهودی نشین در اراضی اشغالی 1967 می باشد. JSG در مطلبی که در خصوص پایان بخشیدن به منازعه میان [[اسرائیل|اسرائیل]] و فلسطینیان در پایگاه اینترنتی خود منتشر کرده است در این خصوص می گوید: "ما معتقدیم [[اسرائیل|اسرائیل]] متعلق به تمام شهروندانش است: یهودی و عرب، اشکنازی و سفاردی، زن و مرد، مذهبی یا سکولار. از نظر ما تبعیض علیه اعراب اسرائیلی ـ چه شهروند [[اسرائیل|اسرائیل]] باشد و چه نباشد ـ محکوم است. ما از جنبشهای سوسیالیستی و کارگری و نیروهایی که در جهت برقراری صلح در داخل [[اسرائیل|اسرائیل]] فعال هستند، به طور همه جانبه و بدون قید و شرط حمایت می کنیم.<br />
<br />
هرچند JSG از جمله سازمانهای فعال یهودی است که مدعی سی سال مبارزه علیه [[نژادپرستی صهیونیستی|نژادپرستی صهیونیستی]] است، بررسی آراء و نظرات این گروه سکولار یهودی نکاتی چند را در زمینه ماهیت اصلی فعالیتهای JSG آشکار می سازد که چندان با ادعاهای این سازمان در خصوص جانبداری از عدالت و مبارزه علیه [[صهیونیسم|صهیونیسم]] همخوانی ندارد.<br />
<br />
نخست، این سازمان اگرچه همواره بر حقانیت ملت مظلوم فلسطین تأکید داشته است، اما هیچ گاه در صحت ادعای یهودیان نسبت به سرزمین فلسطین تردید نداشته است.<br />
<br />
دوم، از نظر JSG اقدامات شهادت طلبانه مبارزان فلسطینی که در راه آزادی وطن و قدس شریف جان خود را فدا می کنند به همان اندازه تخریب منازل فلسطینیها توسط سربازان رژیماشغالگر قدس، خشونت بار و جنایتکارانه تعریف می شود.<br />
<br />
سوم، JSG بدون مشخص نمودن حدود و مرزهای حقوق فلسطینیها و اسرائیلیها در این مناقشه دیرپا تنها بر خاتمه درگیری - آن هم بدون اشاره به روشها و چگونگی آن - پافشاری دارد.<br />
<br />
==مآخذ:==<br />
#بولتن '''''رویداد و گزارش صهیونیسم'''''، 25/9/1382، شماره 34.<br />
#www.Mjhl 63. dircom.co.uk/history.<br />
#www.Mjhl 63. dircom.co.uk/JSG Statement on Israel$$Palestin.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D8%B3%D9%88%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%8C_%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87&diff=4241یهودیان سوسیالیست، گروه2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده</p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
[[یهودیان سوسیالیست، گروه|گروه یهودیان سوسیالیست]] JSG (Jewish Socialist Group) خود را یک سازمان سیاسی معرفی می نماید که در جهت احقاق حقوق یهودیان به طور خاص و حقوق همه اقلیتهای تحت ظلم به طور عام، فعالیت می کند. هدف آنها خلق آینده ای سوسیالیستی برای بشریت است. JSG اعضای خود را از هر نسل و با هر پیشینه و وابستگی از میان جنبشهای کارگری و سوسیالیستی انتخاب می نماید. اعضای هیأت مدیره این سازمان نیز هر ساله از طریق انتخابات آزاد انتخاب می شوند.<br />
<br />
==الف ـ تاریخچه:==<br />
<br />
[[یهودیان سوسیالیست، گروه|گروه یهودیان سوسیالیست]] در سال 1974 در منچستر تأسیس شد. JSG به عنوان یک گروه لابی حول دو موضوع فعالیت و مبارزه می کند: نخست، آگاهی دادن به گروههایی با گرایش چپ، انجمنها و گروههای ضد نژادپرستی و همچنین جامعه یهودیان [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] در خصوص تهدید فزاینده و روبه رشد جبهه ملی (National Fronl)گروه راست افراطی در [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] و دوم، فعالیت و مبارزه در جهت حمایت از احزاب و گروههایی که گرایش چپ دارند به منظور ایجاد نگرشی مثبت تر نسبت به مسائل یهودیان.<br />
<br />
در سال 1977 شعبه لندن JSG راه اندازی شد.در سال 1978 با شکل گیری شعبه کمبریج فعالیتهای ضد نازیستی JSG افزایش یافت. از آنجایی که لندن و کمبریج از مراکز اصلی علمی [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] می باشند راه اندازی دو شاخه مستقل با فاصله زمانی تنها یک سال نمایانگر سرعت و وسعت نفوذ گروههای یهودی در قطبهای علمی این کشور است. JSG همزمان علمی این کشور است. JSGهمزمان با برقراری ارتباط با سازمانها و مؤسسات یهودی، برنامه های خود را در جهت مبارزه با رشد فزاینده اقدامات نئونازیستی متمرکز نمود. از سال 1979 به بعد با توسعه شاخه لندن و برگزاری نشستهای منظم سالانه، JSGرفته رفته تبدیل به یک لابی قوی در سیاستگذاریهای دولت [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] گردید.<br />
<br />
از این رو، اگرچه JSG ابتدا در منچستر پا به عرصه ظهور نهاد، اما شاخه لندن تبدیل به مقر اصلی آن شد. JSG همواره [[تبلیغات|تبلیغات]] برای نسل جوان را در دستور کار فعالیتهای خود قرار داده و از سال 1980 با گسترش حوزه اقدامات تبلیغاتی خود گروههای دانشجویی و نشستهای بحث و گفتگو در دانشگاههای منچستر و بریستول را پایه ریزی کرده است. از سال 1981 نشستهای [[دانشگاه|دانشگاه]] کمبریچ با موضوع دموکراسی و مسائل سیاسی داخل [[اسرائیل|اسرائیل]] به طور مرتب برگزار گردید که با هدف آگاهی بخشیدن به نسل جوان دانشجویان یهودی دیاسپورا از فعالیت گروههای جناح چپ داخل [[اسرائیل|اسرائیل]] و نیز گروههای یهودی مستقل که وابستگی به هیچ حزب یا گروهی ندارند، برپا می شود. در سال 1982، JSG با مشارکت و همکاری گروههای جناح چپ [[اسرائیل|اسرائیل]] "انجمن مبارزه برای صلح میان [[اسرائیل|اسرائیل]] و فلسطین CIPP (Campaign for Israel-palestine peace) را تأسیس نمود. سال 1985 مصادف با انتشار اولین شماره ارگان سازمان با عنوان "یهودیان سوسیالیست" است.<br />
<br />
JSG در سال 1988 اولین نشست مشترک با نمایندگان گروههای یهودی و سازمان آزادیبخش فلسطین PLO با موضوع اتحاد اسرائیلیها و فلسطینیان برای مبارزه علیه اشغال سرزمین فلسطین را برگزار کرد. در سال 1990 با گسترش حوزه فعالیتJSG ، در خارج از انگلیس، اولین شعبه بلژیکی، فرانسوی و هلندی JSG در بروکسل تشکیل شد. از آن پس عمده فعالیتهای JSG بر تهیه فیلمهای مستند در مورد یهودیان انگلیس، زندگی فعالان فلسطینی و اسرائیلی که در زمینه صلح عادلانه در فلسطین فعالیت می کنند، اطلاع رسانی در خصوص اقداماتی که گروههای یهودی و فلسطینی در زمینه صلح انجام داده اند و یادبود فعالان و مبارزانی که در راه برقراری صلح فعالیت می کردند، تمرکز یافت.<br />
<br />
JSG با برگزاری نشستهای منظم در دانشگاهها و مراکز آموزشی در تلاش مستمر برای مبارزه با اقدامات تجاوزکارانه رژیم صهیونیستی هم گام با گروههای مبارز فلسطینی فعالیت می نماید.<br />
<br />
==ب ـ مواضع نسبت به مناقشه میان رژیم صهیونیستی و فلسطین:==<br />
<br />
JSG همواره از خاتمه اقدامات خشونت باری که از ابتدای اشغال فلسطین از سوی رژیم صهیونیستی و گروههای تندرو فلسطینی در این سرزمین اتفاق می افتد. حمایت نموده است. JSG شلیک به تظاهرکنندگان غیرمسلح و کودکان توسط سربازان اسرائیلی و پلیس؛ برنامه ها و اقداماتی که علیه اعراب در ناصریه و تل آویو انجام می شود و همچنین کشتن سربازان عضو نیروهای احتیاط [[ارتش اسرائیل|ارتش اسرائیل]] در رام الله را از مصادیق خشونتی که طرفین اسرائیلی و فلسطینی علیه یکدیگر اعمال می نمایند، معرفی می کند.<br />
<br />
JSG معتقد است ناآرامیها در [[اسرائیل|اسرائیل]] و فلسطین تنها به شکست مذاکرات صلح ختم می شوند. از نظر JSG نفس عمل اشغال سرزمین فلسطین محکوم است و همین اقدام صهیونیستهاست که زمینه ای برای اقدامات خشونت آمیز غصب سرزمینهای فلسطینیان، تخریب منازل آنها، ریشه کن کردن باغهای میوه و... شده است. JSG خود را در امر حمایت از یافتن راه حلی عادلانه برای مناقشه فلسطین و [[اسرائیل|اسرائیل]] صاحب سابقه طولانی می داند: "ما از حق تعیین سرنوشت ملتها بدون هیچ نوع پیش شرط و به طور کاملاً مستقلحمایت می کنیم. این حق شامل حق داشتن کشوری مستقل چه برای یهودیان [[اسرائیل|اسرائیل]] و چه برای اعراب فلسطینی است.<br />
<br />
ما معتقدیم هر دو ملت فلسطین و [[اسرائیل|اسرائیل]] می توانند این آرزوی دیرینه خود را تحقق بخشند. بدون آنکه تبعیضی در حق یکدیگر قائل شوند. اورشلیم باید پایتخت مشترک هر دو ملت فلسطین و اسرائیل باشد."<br />
<br />
JSG اشغال کرانه باختری و نوارغزه و همچنین نادیده گرفتن حتی اصول ابتدایی حقوق بشر و حقوق شهروندی برای فلسطینیان در این مناطق را محکوم کرده و خواستار برچیده شدن شهرکهای یهودی نشین در اراضی اشغالی 1967 می باشد. JSG در مطلبی که در خصوص پایان بخشیدن به منازعه میان [[اسرائیل|اسرائیل]] و فلسطینیان در پایگاه اینترنتی خود منتشر کرده است در این خصوص می گوید: "ما معتقدیم [[اسرائیل|اسرائیل]] متعلق به تمام شهروندانش است: یهودی و عرب، اشکنازی و سفاردی، زن و مرد، مذهبی یا سکولار. از نظر ما تبعیض علیه اعراب اسرائیلی ـ چه شهروند [[اسرائیل|اسرائیل]] باشد و چه نباشد ـ محکوم است. ما از جنبشهای سوسیالیستی و کارگری و نیروهایی که در جهت برقراری صلح در داخل [[اسرائیل|اسرائیل]] فعال هستند، به طور همه جانبه و بدون قید و شرط حمایت می کنیم.<br />
<br />
هرچند JSG از جمله سازمانهای فعال یهودی است که مدعی سی سال مبارزه علیه [[نژادپرستی صهیونیستی|نژادپرستی صهیونیستی]] است، بررسی آراء و نظرات این گروه سکولار یهودی نکاتی چند را در زمینه ماهیت اصلی فعالیتهای JSG آشکار می سازد که چندان با ادعاهای این سازمان در خصوص جانبداری از عدالت و مبارزه علیه [[صهیونیسم|صهیونیسم]] همخوانی ندارد.<br />
<br />
نخست، این سازمان اگرچه همواره بر حقانیت ملت مظلوم فلسطین تأکید داشته است، اما هیچ گاه در صحت ادعای یهودیان نسبت به سرزمین فلسطین تردید نداشته است.<br />
<br />
دوم، از نظر JSG اقدامات شهادت طلبانه مبارزان فلسطینی که در راه آزادی وطن و قدس شریف جان خود را فدا می کنند به همان اندازه تخریب منازل فلسطینیها توسط سربازان رژیماشغالگر قدس، خشونت بار و جنایتکارانه تعریف می شود.<br />
<br />
سوم، JSG بدون مشخص نمودن حدود و مرزهای حقوق فلسطینیها و اسرائیلیها در این مناقشه دیرپا تنها بر خاتمه درگیری - آن هم بدون اشاره به روشها و چگونگی آن - پافشاری دارد.<br />
<br />
==مآخذ:==<br />
#بولتن '''''رویداد و گزارش صهیونیسم'''''، 25/9/1382، شماره 34.<br />
#www.Mjhl 63. dircom.co.uk/history.<br />
#www.Mjhl 63. dircom.co.uk/JSG Statement on Israel$$Palestin.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%87_%D9%BE%D9%88%D8%B3%D8%AA_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D9%84&diff=4242یهودیان سیاه پوست در اسرائیل2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
==مقدمه:==<br />
<br />
یکی از مسائل مطروحه در حوزه اجتماعی [[اسرائیل|اسرائیل]] که اساسا در حیطه اختیارات وزارت کشور این رژیم می باشد، مسئله اعطای تابعیت به اعضای گروه یهودیان سیاه پوست می باشد. اعضای این گروه در بدون ورود به اراضی اشغالی 30 نفر بودند و امروزه به بیش از 3 هزار نفر رسیده اند، با اقدامات مختلف توانستند مقامات سیاسی رژیم صهیونیستی را متقاعد کنند که به آنها تابعیت دایم اعطاء نمایند.<br />
<br />
بخشی از اعضای گروه یهودیان سیاه پوست، تمایلات و گرایشات نژادپرستانه شدیدی دارند.<br />
<br />
==الف ـ سیاهان یهودی چه کسانی هستند؟==<br />
<br />
سیاهان یهودی، سیاهان آمریکایی آفریقایی تباری هستند که با عنوان "ملت یهوه" فعالیت می کردند. اولین گردهمایی این گروه در سال 1880 در شهر چانانگونه ای ایالت تنسی آمریکا به همت یک کارگر راه آهن به نام "اف. اس چری" برپا شد. وی در سخنرانی خود پیوسته تأکید می کرد که سیاهان آمریکایی یکی از دوازده قبیله گم شده قوم [[بنی اسرائیل|بنی اسرائیل]] می باشند. امروزه کانون فعالیت این شاخه از گروه یهودیان سیاه پوست در شهر شیکاگوی آمریکا تمرکز یافته است.<br />
<br />
اولین گروه از گروه سیاهان یهودی به تشویق رهبر معنوی این گروه به نام "بن آمی بن اسرائیل" که مدعی شده بود طی یک ندای آسمانی وظیفه دارد فرزندان اصیل [[اسرائیل|اسرائیل]] را به سرزمین اجدادیشان برگرداند با ویزای توریستی از آمریکا به اراضی اشغالی عزیمت نمودند، گروه دوم نیز طی سالهای 1969 و 1970 به این سرزمین مهاجرت نمودند.<br />
<br />
آنها در بدو ورود خود مورد استقبال [[جامعه اسرائیل|جامعه اسرائیل]] قرار نگرفتند و حاخامهای ارتدوکس ادعاهای این گروه را در راستای یهودی بودن نپذیرفتند در نتیجه آنها به عنوان شهروند اسرائیلی محسوب نمی شدند. آنها به طور غیرقانونی در منطقه دیمونا (شهری که تنها راکتور اتمی رژیم صهیونیستی در آنجا قرار دارد) اسکان یافتند مقامات رژیم صهیونیستی برای بازگرداندن اعضای این گروه تلاش نکردند، ولی در عین حال از اعطای حق شهروندی (اقامت دایم) به آنها خودداری نمودند، اعضای گروه سیاهان یهودی به سکونت غیرقانونی خود ادامه داده و شروع به زاد و ولد نمودند و تعداد آنها روبه فزونی نهاد.<br />
<br />
==ب ـ قوانین و آداب گروه سیاهان یهودی:==<br />
<br />
اعضای این گروه خود را یک گروه مذهبی نمی دانند و معتقدند تنها به دلیل قوانین یا طرز لباس پوشیدن و نوع زندگی خاصی نباید آنها را یک گروه مذهبی نامید. طبق رسوم داخلی، افراد این گروه تنها لباسهایی را می پوشند که از الیاف طبیعی مانند ابریشم و کتان تهیه شده باشد، خوردن گوشت، فرآورده های لبنی، تخم مرغ، شکر، مشروبات الکلی، استعمال دخانیات و مواد مخدر به طور مطلق ممنوع است و کسانی که در حین خوردن و استفاده از موارد مذکور دستگیر شوند، شدیدا مجازات می شوند، اعضا باید از اسامی یهودی استفاده کنند و اسامی قبلی خود را که میراث بردگی آنها بود را به کار نبرند.<br />
<br />
گیاه خواری و سنت تعدد زوجات در نزد سیاهان یهودی بسیار رواج دارد و کنترل زاد و ولد ممنوع است و طبق رسوم یهودیان سیاه پوست، رهبر این گروه وظیفه دارد که مشخص نماید چه فردی با چه کسی ازدواج نماید و به طور کلی اجرای مراسمازدواج و [[طلاق|طلاق]] در حیطه اختیارات رهبر این گروه است.<br />
<br />
یهودیان سیاه پوست در برخی از آداب و رسوم با شهروندان یهودی مشترکند، مانند فرایض روز شباط (روزهای شنبه) آموزش زبان یهودی به کودکان، اعیاد یهودی و مطالعه تورات، اما دارای یک سری آداب متفاوت نیز می باشند، آنها برخلاف یهودیان سفیدپوست ارتدوکس، [[تلمود|تلمود]] (احکام دینی تورات یا به تعبیری مبانی فقهی یهودیان) را نمی پذیرند. از این رو آنها اعتقادات حاخامها را مبنی بر اینکه کسانی یهودی واقعی قلمداد می شوند که به تعالیم [[تلمود|تلمود]] همچنین یهودیان سیاه پوست برخلاف یهودیان ارتدوکس تأکید چندانی بر داشتن مادر "یهودی" ندارند و معتقدند یهودیت هم از مادر و هم از پدر به فرزند منتقل می شود. علت دیگری که یهودیان سیاه پوست [[تلمود|تلمود]] را قبول ندارند مربوط به "افسانه همیتیک" (Hamitic nyth) است. براساس این افسانه، در "کتاب مقدس" تمام سیاه پوستان از نسل نفرین شده ها می باشند.<br />
<br />
==ج ـ بحران هویت یهودیان سیاه پوست:==<br />
<br />
یهودیان سیاه پوست به دلیل عدم پذیرش تابعیت آنها به مدت بیش از سی سال منزوی و به دور از [[جامعه اسرائیل|جامعه اسرائیل]] به زندگی خود در منطقه کویری دیمونا ادامه داده اند. آنها معتقدند که "هویت آنها در [[اسرائیل|اسرائیل]] تعریف می شود، زیرا که یهودیان واقعی می باشند." از این رو آنها از بازگشت به آمریکا امتناع می ورزند. مشکل اصلی آنها برای اقامت دایم منوط به شرکت در مراسم مذهبی تغییر آیین به دین یهودیت (که برابر است با انکار ریشه های یهودی خود) و پذیرفتن [[تلمود|تلمود]] است که آنها این اقدام را قبول ندارند.<br />
<br />
مشکلات فوق سبب شده است که گروه یهودیان سیاه پوست پست ترین جابگاه اجتماعی را در [[اسرائیل|اسرائیل]] تصاحب نمایند. از این رو در شرایط سخت و بدون امکانات، زندگی فقیرانه ای دارند، و آمار بیکاری در میان آنها بسیار بالا است. شرایط مذکور موجب شده که آنها تلاش بیشتری انجام دهند و برایگذراندن زندگی و تأمین مایحتاج خود اقدام به تأسیس فروشگاههای کوچک و رستورانهای گیاه خواری نمودند. تمام اعضای گروه یهودیان سیاه پوست خواستار تابعیت دایم در [[اسرائیل|اسرائیل]] می باشند تا از این طریق از مزایای شهروندی برخوردار شوند و بتوانند در جوار شهرهای بزرگ شهرکهایی مخصوص به خود را بنا کنند.<br />
<br />
==د ـ ارتقاء جایگاه اجتماعی یهودیان سیاه پوست:==<br />
<br />
اعضای گروه یهودیان سیاه پوست به انحاء مختلف برای گرفتن تابعیت دایم تلاش نمودند، و با برگزاری کنسرتها، انجام مصاحبه های مطبوعاتی و به طور کلی تا حد امکان از راههای مسالمت آمیز و جدای از خشونت، سعی نمودند رژیم صهیونیستی را به اعطای تابعیت دایم متقاعد نمایند. رژیم صهیونیستی نیز در این میان موضع خود را از برخوردهای نامناسب و خشن به تحمل مدبرانه تغییر داد. این گروه همچنین به [[تبلیغات|تبلیغات]] وسیعی در سطح [[جامعه اسرائیل|جامعه اسرائیل]] دست زدند و ضمن اعلام سلامت نفس و جسمی اعضای خود مدعی شدند که به علت رعایت رسومات داخلی، هیچ یک از اعضای این گروه مبتلا به بیماری ایدز نمی باشد و با این کار سلامت این گروه را در سطح جامعه به منظور جلب حمایت از هدف خود که همانا گرفتن تابعیت دایم بود، اعلام نمودند.<br />
<br />
بعضی از اعضای افراطی گروه یهودیان سیاه پوست با ملحق شدن به صفوف گروههای آنتی سمیتیک، مبادرت به فعالیت و [[تبلیغات|تبلیغات]] بر علیه یهودیان سفیدپوست نمودند. در تعالیم این گروه از یهودیان سفیدپوست با عنوان "شیاد" نام برده می شود و یهودیان سیاه پوست خود را "وارثان حقیقی سرزمین اسرائیل" می دانند.<br />
<br />
سرانجام در سال 1990 و در پی توافق اعضای این گروه با وزارت کشور رژیم صهیونیستی، یهودیان سیاه پوست منزلت اجتماعی قانونی را به دست آوردند. براساس توافقنامه مذکور، ابتدا به آنها یک ویزای توریستی داده شد که آنها با استفاده از این ویزااجازه کار یک ساله را به دست آوردند، در سال 1991 به آنها اجازه اسکان موقت برای یک دوره پنج ساله داده شد. در انتهای دوره پنج ساله یعنی در سال 1996 این وضعیت برای سه سال دیگر تمدید شد.<br />
<br />
در سال 1999 نیز امتیازات ویژه ای به گروه یهودیان سیاه پوست اعطا گردید که عبارتند از:<br />
<br />
1 ـ حق استفاده از مستمریهایی که توسط مؤسسه بیمه ملی پرداخت می شود، از قبیل حمایت از کودکان، کمک به معلولان و سالمندان که موجب شد 830 تن از اعضای گروه یهودیان سیاه پوست از این مزایا استفاده نمایند.<br />
<br />
2 ـ وزارت آموزش و پرورش با پرداخت یارانه در کار ساخت یک مدرسه برای کودکان گروه مذکور، کمک نمود.<br />
<br />
شایان ذکر است که [[کنگره آمریکا|کنگره آمریکا]] نیز مبلغ یک میلیون دلار معادل چهار میلیون و پانصد هزار شیکل (واحد پول رژیم صهیونیستی) به منظور تجهیز نمودن مدرسه مذکور، کمک نمود. هم اکنون 700 دانش آموز از گروه یهودیان سیاه پوست، در 14 کلاس این مدرسه، مشغول به تحصیل می باشند.<br />
<br />
در قبال امتیازات مذکور، اعضای گروه یهودیان سیاه پوست نیز متعهد شدند که اعضای جدید را به داخل [[اسرائیل|اسرائیل]] دعوت نکنند (به عنوان اعضای جدید به گروه خود ملحق نکنند) و همچنین رسم داخلی خود مبنی بر آزادی تعدد زوجات را لغو نمایند.<br />
<br />
سرانجام در سال 2003 میلادی فعالیتها و اقدامات گروه یهودیان سیاه پوست نتیجه داد و آوراهام پوراز وزیر کشور رژیم صهیونیستی به اعضای گروه مذکور تابعیت دایم اعطاء نمود. (با این امتیاز یهودیان سیاه پوست می توانند در ارتش رژیم صهیونیستی نیز خدمت کنند) این اقدام توسط گابی لالوش شهردار دیمونا به اطلاع گروه یهودیان سیاه پوست رسید.<br />
<br />
==مآخذ:==<br />
#بولتن '''''رویداد و گزارش اسرائیل'''''، 5/6/1382، شماره 192.<br />
#<br />
#www.Angelfire.com.<br />
#www.wwrn.org.<br />
#www.Gngel fire.com.<br />
#www.Religion newsblog.com.<br />
#www.newsday/dlack. hebrews.com.<br />
#www.Metimes.com.<br />
#www.Us-Israel.org.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%87_%D9%BE%D9%88%D8%B3%D8%AA_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D9%84&diff=4243یهودیان سیاه پوست در اسرائیل2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده</p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
==مقدمه:==<br />
<br />
یکی از مسائل مطروحه در حوزه اجتماعی [[اسرائیل|اسرائیل]] که اساسا در حیطه اختیارات وزارت کشور این رژیم می باشد، مسئله اعطای تابعیت به اعضای گروه یهودیان سیاه پوست می باشد. اعضای این گروه در بدون ورود به اراضی اشغالی 30 نفر بودند و امروزه به بیش از 3 هزار نفر رسیده اند، با اقدامات مختلف توانستند مقامات سیاسی رژیم صهیونیستی را متقاعد کنند که به آنها تابعیت دایم اعطاء نمایند.<br />
<br />
بخشی از اعضای گروه یهودیان سیاه پوست، تمایلات و گرایشات نژادپرستانه شدیدی دارند.<br />
<br />
==الف ـ سیاهان یهودی چه کسانی هستند؟==<br />
<br />
سیاهان یهودی، سیاهان آمریکایی آفریقایی تباری هستند که با عنوان "ملت یهوه" فعالیت می کردند. اولین گردهمایی این گروه در سال 1880 در شهر چانانگونه ای ایالت تنسی آمریکا به همت یک کارگر راه آهن به نام "اف. اس چری" برپا شد. وی در سخنرانی خود پیوسته تأکید می کرد که سیاهان آمریکایی یکی از دوازده قبیله گم شده قوم [[بنی اسرائیل|بنی اسرائیل]] می باشند. امروزه کانون فعالیت این شاخه از گروه یهودیان سیاه پوست در شهر شیکاگوی آمریکا تمرکز یافته است.<br />
<br />
اولین گروه از گروه سیاهان یهودی به تشویق رهبر معنوی این گروه به نام "بن آمی بن اسرائیل" که مدعی شده بود طی یک ندای آسمانی وظیفه دارد فرزندان اصیل [[اسرائیل|اسرائیل]] را به سرزمین اجدادیشان برگرداند با ویزای توریستی از آمریکا به اراضی اشغالی عزیمت نمودند، گروه دوم نیز طی سالهای 1969 و 1970 به این سرزمین مهاجرت نمودند.<br />
<br />
آنها در بدو ورود خود مورد استقبال [[جامعه اسرائیل|جامعه اسرائیل]] قرار نگرفتند و حاخامهای ارتدوکس ادعاهای این گروه را در راستای یهودی بودن نپذیرفتند در نتیجه آنها به عنوان شهروند اسرائیلی محسوب نمی شدند. آنها به طور غیرقانونی در منطقه دیمونا (شهری که تنها راکتور اتمی رژیم صهیونیستی در آنجا قرار دارد) اسکان یافتند مقامات رژیم صهیونیستی برای بازگرداندن اعضای این گروه تلاش نکردند، ولی در عین حال از اعطای حق شهروندی (اقامت دایم) به آنها خودداری نمودند، اعضای گروه سیاهان یهودی به سکونت غیرقانونی خود ادامه داده و شروع به زاد و ولد نمودند و تعداد آنها روبه فزونی نهاد.<br />
<br />
==ب ـ قوانین و آداب گروه سیاهان یهودی:==<br />
<br />
اعضای این گروه خود را یک گروه مذهبی نمی دانند و معتقدند تنها به دلیل قوانین یا طرز لباس پوشیدن و نوع زندگی خاصی نباید آنها را یک گروه مذهبی نامید. طبق رسوم داخلی، افراد این گروه تنها لباسهایی را می پوشند که از الیاف طبیعی مانند ابریشم و کتان تهیه شده باشد، خوردن گوشت، فرآورده های لبنی، تخم مرغ، شکر، مشروبات الکلی، استعمال دخانیات و مواد مخدر به طور مطلق ممنوع است و کسانی که در حین خوردن و استفاده از موارد مذکور دستگیر شوند، شدیدا مجازات می شوند، اعضا باید از اسامی یهودی استفاده کنند و اسامی قبلی خود را که میراث بردگی آنها بود را به کار نبرند.<br />
<br />
گیاه خواری و سنت تعدد زوجات در نزد سیاهان یهودی بسیار رواج دارد و کنترل زاد و ولد ممنوع است و طبق رسوم یهودیان سیاه پوست، رهبر این گروه وظیفه دارد که مشخص نماید چه فردی با چه کسی ازدواج نماید و به طور کلی اجرای مراسمازدواج و [[طلاق|طلاق]] در حیطه اختیارات رهبر این گروه است.<br />
<br />
یهودیان سیاه پوست در برخی از آداب و رسوم با شهروندان یهودی مشترکند، مانند فرایض روز شباط (روزهای شنبه) آموزش زبان یهودی به کودکان، اعیاد یهودی و مطالعه تورات، اما دارای یک سری آداب متفاوت نیز می باشند، آنها برخلاف یهودیان سفیدپوست ارتدوکس، [[تلمود|تلمود]] (احکام دینی تورات یا به تعبیری مبانی فقهی یهودیان) را نمی پذیرند. از این رو آنها اعتقادات حاخامها را مبنی بر اینکه کسانی یهودی واقعی قلمداد می شوند که به تعالیم [[تلمود|تلمود]] همچنین یهودیان سیاه پوست برخلاف یهودیان ارتدوکس تأکید چندانی بر داشتن مادر "یهودی" ندارند و معتقدند یهودیت هم از مادر و هم از پدر به فرزند منتقل می شود. علت دیگری که یهودیان سیاه پوست [[تلمود|تلمود]] را قبول ندارند مربوط به "افسانه همیتیک" (Hamitic nyth) است. براساس این افسانه، در "کتاب مقدس" تمام سیاه پوستان از نسل نفرین شده ها می باشند.<br />
<br />
==ج ـ بحران هویت یهودیان سیاه پوست:==<br />
<br />
یهودیان سیاه پوست به دلیل عدم پذیرش تابعیت آنها به مدت بیش از سی سال منزوی و به دور از [[جامعه اسرائیل|جامعه اسرائیل]] به زندگی خود در منطقه کویری دیمونا ادامه داده اند. آنها معتقدند که "هویت آنها در [[اسرائیل|اسرائیل]] تعریف می شود، زیرا که یهودیان واقعی می باشند." از این رو آنها از بازگشت به آمریکا امتناع می ورزند. مشکل اصلی آنها برای اقامت دایم منوط به شرکت در مراسم مذهبی تغییر آیین به دین یهودیت (که برابر است با انکار ریشه های یهودی خود) و پذیرفتن [[تلمود|تلمود]] است که آنها این اقدام را قبول ندارند.<br />
<br />
مشکلات فوق سبب شده است که گروه یهودیان سیاه پوست پست ترین جابگاه اجتماعی را در [[اسرائیل|اسرائیل]] تصاحب نمایند. از این رو در شرایط سخت و بدون امکانات، زندگی فقیرانه ای دارند، و آمار بیکاری در میان آنها بسیار بالا است. شرایط مذکور موجب شده که آنها تلاش بیشتری انجام دهند و برایگذراندن زندگی و تأمین مایحتاج خود اقدام به تأسیس فروشگاههای کوچک و رستورانهای گیاه خواری نمودند. تمام اعضای گروه یهودیان سیاه پوست خواستار تابعیت دایم در [[اسرائیل|اسرائیل]] می باشند تا از این طریق از مزایای شهروندی برخوردار شوند و بتوانند در جوار شهرهای بزرگ شهرکهایی مخصوص به خود را بنا کنند.<br />
<br />
==د ـ ارتقاء جایگاه اجتماعی یهودیان سیاه پوست:==<br />
<br />
اعضای گروه یهودیان سیاه پوست به انحاء مختلف برای گرفتن تابعیت دایم تلاش نمودند، و با برگزاری کنسرتها، انجام مصاحبه های مطبوعاتی و به طور کلی تا حد امکان از راههای مسالمت آمیز و جدای از خشونت، سعی نمودند رژیم صهیونیستی را به اعطای تابعیت دایم متقاعد نمایند. رژیم صهیونیستی نیز در این میان موضع خود را از برخوردهای نامناسب و خشن به تحمل مدبرانه تغییر داد. این گروه همچنین به [[تبلیغات|تبلیغات]] وسیعی در سطح [[جامعه اسرائیل|جامعه اسرائیل]] دست زدند و ضمن اعلام سلامت نفس و جسمی اعضای خود مدعی شدند که به علت رعایت رسومات داخلی، هیچ یک از اعضای این گروه مبتلا به بیماری ایدز نمی باشد و با این کار سلامت این گروه را در سطح جامعه به منظور جلب حمایت از هدف خود که همانا گرفتن تابعیت دایم بود، اعلام نمودند.<br />
<br />
بعضی از اعضای افراطی گروه یهودیان سیاه پوست با ملحق شدن به صفوف گروههای آنتی سمیتیک، مبادرت به فعالیت و [[تبلیغات|تبلیغات]] بر علیه یهودیان سفیدپوست نمودند. در تعالیم این گروه از یهودیان سفیدپوست با عنوان "شیاد" نام برده می شود و یهودیان سیاه پوست خود را "وارثان حقیقی سرزمین اسرائیل" می دانند.<br />
<br />
سرانجام در سال 1990 و در پی توافق اعضای این گروه با وزارت کشور رژیم صهیونیستی، یهودیان سیاه پوست منزلت اجتماعی قانونی را به دست آوردند. براساس توافقنامه مذکور، ابتدا به آنها یک ویزای توریستی داده شد که آنها با استفاده از این ویزااجازه کار یک ساله را به دست آوردند، در سال 1991 به آنها اجازه اسکان موقت برای یک دوره پنج ساله داده شد. در انتهای دوره پنج ساله یعنی در سال 1996 این وضعیت برای سه سال دیگر تمدید شد.<br />
<br />
در سال 1999 نیز امتیازات ویژه ای به گروه یهودیان سیاه پوست اعطا گردید که عبارتند از:<br />
<br />
1 ـ حق استفاده از مستمریهایی که توسط مؤسسه بیمه ملی پرداخت می شود، از قبیل حمایت از کودکان، کمک به معلولان و سالمندان که موجب شد 830 تن از اعضای گروه یهودیان سیاه پوست از این مزایا استفاده نمایند.<br />
<br />
2 ـ وزارت آموزش و پرورش با پرداخت یارانه در کار ساخت یک مدرسه برای کودکان گروه مذکور، کمک نمود.<br />
<br />
شایان ذکر است که [[کنگره آمریکا|کنگره آمریکا]] نیز مبلغ یک میلیون دلار معادل چهار میلیون و پانصد هزار شیکل (واحد پول رژیم صهیونیستی) به منظور تجهیز نمودن مدرسه مذکور، کمک نمود. هم اکنون 700 دانش آموز از گروه یهودیان سیاه پوست، در 14 کلاس این مدرسه، مشغول به تحصیل می باشند.<br />
<br />
در قبال امتیازات مذکور، اعضای گروه یهودیان سیاه پوست نیز متعهد شدند که اعضای جدید را به داخل [[اسرائیل|اسرائیل]] دعوت نکنند (به عنوان اعضای جدید به گروه خود ملحق نکنند) و همچنین رسم داخلی خود مبنی بر آزادی تعدد زوجات را لغو نمایند.<br />
<br />
سرانجام در سال 2003 میلادی فعالیتها و اقدامات گروه یهودیان سیاه پوست نتیجه داد و آوراهام پوراز وزیر کشور رژیم صهیونیستی به اعضای گروه مذکور تابعیت دایم اعطاء نمود. (با این امتیاز یهودیان سیاه پوست می توانند در ارتش رژیم صهیونیستی نیز خدمت کنند) این اقدام توسط گابی لالوش شهردار دیمونا به اطلاع گروه یهودیان سیاه پوست رسید.<br />
<br />
==مآخذ:==<br />
#بولتن '''''رویداد و گزارش اسرائیل'''''، 5/6/1382، شماره 192.<br />
#<br />
#www.Angelfire.com.<br />
#www.wwrn.org.<br />
#www.Gngel fire.com.<br />
#www.Religion newsblog.com.<br />
#www.newsday/dlack. hebrews.com.<br />
#www.Metimes.com.<br />
#www.Us-Israel.org.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D8%B1%D9%82%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D9%84&diff=4244یهودیان شرقی اسرائیل2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
علی رغم اختلافات ایدئولوژیک میان جریان های زیادی که به مؤسسات مهاجرت سازمان یافته پیوسته اند، همه آنها درباره اصول، جنبش [[صهیونیسم|صهیونیسم]] با هم توافق دارند و از نظر اجتماعی و نژادی در این زمینه یکپارچه اند؛ زیرا این جریانات به اصول اجتماعی اشکنازی واحدی پایبند هستند. انتقال یهودیان شرقی، پس از برپایی کشور، باعث دگرگونی هایی در جامعه نوین شد که از این قرار است:<br />
<br />
1ـ دگرگونی ریشه ای در ساختار طبقاتی؛ مهاجرت باعث شد که شمار زیادی از نخستین ساکنان، پیشرفت شتابانی داشته باشند. دستگاه اداری به سرعت، گسترش یافت و بخش بزرگی از آنان را به خود جذب کرد و در آموزش و پرورش، شغل های آزاد، ارتش و فرماندهی نظامی، به سمت هایی دست یافتند. در میان آنان، دانشمندان و پژوهشگران و اهل ادب و هنر و غیره، وجود داشتند، این کارها، از درآمد نسبتا بالا و جایگاه اجتماعی و توان سیاسی برخوردارند. بخشی از آنها با حمایت و کمک دولت، به کار اقتصادی پرداختند و بدین ترتیب، یک طبقه نوین میانی ـ که دست پرورده دولت و پیرو آن بود ـ ایجاد شد.<br />
<br />
اما مهاجرت برای یهودیان شرقی باعث شد که بخش بزرگی از آنان به سوی طبقات پایین حرکت کنند، به ویژه این که آنها در جوامع اصلی خود، بخشی از طبقه میانی بودند و بیشتر آنها از کارمند و بازرگان، به کارگران ساده در بخش کشاورزی تبدیل شدند.<br />
<br />
2ـ از آنجا که شمار مهاجران زیاد بود، مهاجرتجدید به کشور توان بخشید، اما بار اقتصادی سنگینی بر بودجه دولت بود. جذب آنها به طور نسبتا سریع و با هزینه پایین صورت گرفت؛ زیرا در شهرک هایی جای داده شدند که بر ویرانه های روستاهای رها شده فلسطینی ـ به ویژه در مناطق مرزی ـ شناخته شد که "شهرک های پیشرفت" نامیده می شوند. البته شمار زیادی از آنها چندین سال در اردوگاه های انتقالی باقی ماندند. بخش کوچکی از آنها در محله های عربی شهرها؛ به ویژه در لد، رمله، عکا، حیفا، یافا و قدس، اسکان داده شدند.<br />
<br />
جذب مهاجران شرقی، این ویژگی را داشت که در مناطق دور از مرکز کشور ـ به ویژه در شمال و جنوب ـ اسکان داده شدند. بدین ترتیب به یک نوار حاشیه ای جغرافیایی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی تبدیل شدند.<br />
<br />
3. شرقیان دنباله مهاجرت های اشکنازی پیشین تلقی شدند و بنابراین مهاجرتشان به جای آن که "مهاجرت مرحله ششم" تلقی شود، "مهاجرت گروهی" نامیده شد. همچنین طبیعت اقدامات آنان که می توانست موجب موقعیت یافتن و توان سیاسی آنها شود، اقدامات پیشگامانه و قهرمانانه محسوب نشد.<br />
<br />
4. شرقیان پس از مدت کوتاهی از آمدنشان به یک طبقه اجتماعی پیرو دولت تبدیل شدند. بسیج کردن آنها آسان بود و آنها در تقویت کشور در برابر گروه های عرب فلسطینی سهم داشتند.<br />
<br />
5. شرقیان چند سال پس از اسکانشان، مشکل اجتماعی ـ اقتصادی بزرگ و بار سنگینی را ایجاد کردند؛ زیرا خواهان آن شدند که در درآمدها و عدالت بیشتر و در امکانات، برابری بیشتری وجود داشته باشد. اما دولت همیشه خواسته های آنها را به بهانه مشکل امنیتی و عدم امکان حل همزمان همه مشکلات، رد می کرد. این مشکلی است که [[دایان، موشه (1981 ـ 1915)|موشه دایان]] از آن به عنوان مشکل برافراشتن دو پرچم: پرچم امنیت و پرچم رفاه اجتماعی، یاد کرده است. این ادعا به کنترل پدیده فقر کمک کرده است.<br />
<br />
بدین ترتیب می توان گفت مهاجرت شرقیان باعث شد که ساختار اجتماعی در اسرائیل، به شکلاساسی تغییر کند.<br />
<br />
==مأخذ:==<br />
#المسیری، عبدالوهاب: '''''دایره المعارف یهود، یهودیت و صهیونیسم'''''، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهش های تاریخ خاورمیانه، دبیرخانه کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین، جلد هفتم، چاپ اول، 1383.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D8%B1%D9%82%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D9%84&diff=4245یهودیان شرقی اسرائیل2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده</p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
علی رغم اختلافات ایدئولوژیک میان جریان های زیادی که به مؤسسات مهاجرت سازمان یافته پیوسته اند، همه آنها درباره اصول، جنبش [[صهیونیسم|صهیونیسم]] با هم توافق دارند و از نظر اجتماعی و نژادی در این زمینه یکپارچه اند؛ زیرا این جریانات به اصول اجتماعی اشکنازی واحدی پایبند هستند. انتقال یهودیان شرقی، پس از برپایی کشور، باعث دگرگونی هایی در جامعه نوین شد که از این قرار است:<br />
<br />
1ـ دگرگونی ریشه ای در ساختار طبقاتی؛ مهاجرت باعث شد که شمار زیادی از نخستین ساکنان، پیشرفت شتابانی داشته باشند. دستگاه اداری به سرعت، گسترش یافت و بخش بزرگی از آنان را به خود جذب کرد و در آموزش و پرورش، شغل های آزاد، ارتش و فرماندهی نظامی، به سمت هایی دست یافتند. در میان آنان، دانشمندان و پژوهشگران و اهل ادب و هنر و غیره، وجود داشتند، این کارها، از درآمد نسبتا بالا و جایگاه اجتماعی و توان سیاسی برخوردارند. بخشی از آنها با حمایت و کمک دولت، به کار اقتصادی پرداختند و بدین ترتیب، یک طبقه نوین میانی ـ که دست پرورده دولت و پیرو آن بود ـ ایجاد شد.<br />
<br />
اما مهاجرت برای یهودیان شرقی باعث شد که بخش بزرگی از آنان به سوی طبقات پایین حرکت کنند، به ویژه این که آنها در جوامع اصلی خود، بخشی از طبقه میانی بودند و بیشتر آنها از کارمند و بازرگان، به کارگران ساده در بخش کشاورزی تبدیل شدند.<br />
<br />
2ـ از آنجا که شمار مهاجران زیاد بود، مهاجرتجدید به کشور توان بخشید، اما بار اقتصادی سنگینی بر بودجه دولت بود. جذب آنها به طور نسبتا سریع و با هزینه پایین صورت گرفت؛ زیرا در شهرک هایی جای داده شدند که بر ویرانه های روستاهای رها شده فلسطینی ـ به ویژه در مناطق مرزی ـ شناخته شد که "شهرک های پیشرفت" نامیده می شوند. البته شمار زیادی از آنها چندین سال در اردوگاه های انتقالی باقی ماندند. بخش کوچکی از آنها در محله های عربی شهرها؛ به ویژه در لد، رمله، عکا، حیفا، یافا و قدس، اسکان داده شدند.<br />
<br />
جذب مهاجران شرقی، این ویژگی را داشت که در مناطق دور از مرکز کشور ـ به ویژه در شمال و جنوب ـ اسکان داده شدند. بدین ترتیب به یک نوار حاشیه ای جغرافیایی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی تبدیل شدند.<br />
<br />
3. شرقیان دنباله مهاجرت های اشکنازی پیشین تلقی شدند و بنابراین مهاجرتشان به جای آن که "مهاجرت مرحله ششم" تلقی شود، "مهاجرت گروهی" نامیده شد. همچنین طبیعت اقدامات آنان که می توانست موجب موقعیت یافتن و توان سیاسی آنها شود، اقدامات پیشگامانه و قهرمانانه محسوب نشد.<br />
<br />
4. شرقیان پس از مدت کوتاهی از آمدنشان به یک طبقه اجتماعی پیرو دولت تبدیل شدند. بسیج کردن آنها آسان بود و آنها در تقویت کشور در برابر گروه های عرب فلسطینی سهم داشتند.<br />
<br />
5. شرقیان چند سال پس از اسکانشان، مشکل اجتماعی ـ اقتصادی بزرگ و بار سنگینی را ایجاد کردند؛ زیرا خواهان آن شدند که در درآمدها و عدالت بیشتر و در امکانات، برابری بیشتری وجود داشته باشد. اما دولت همیشه خواسته های آنها را به بهانه مشکل امنیتی و عدم امکان حل همزمان همه مشکلات، رد می کرد. این مشکلی است که [[دایان، موشه (1981 ـ 1915)|موشه دایان]] از آن به عنوان مشکل برافراشتن دو پرچم: پرچم امنیت و پرچم رفاه اجتماعی، یاد کرده است. این ادعا به کنترل پدیده فقر کمک کرده است.<br />
<br />
بدین ترتیب می توان گفت مهاجرت شرقیان باعث شد که ساختار اجتماعی در اسرائیل، به شکلاساسی تغییر کند.<br />
<br />
==مأخذ:==<br />
#المسیری، عبدالوهاب: '''''دایره المعارف یهود، یهودیت و صهیونیسم'''''، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهش های تاریخ خاورمیانه، دبیرخانه کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین، جلد هفتم، چاپ اول، 1383.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D9%88%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%8C_%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D9%84_%D9%80_%D8%A8%D9%87_%D9%81%D9%84%D8%B3%D8%B7%DB%8C%D9%86&diff=4246یهودیان شوروی، انتقال ـ به فلسطین2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
پس از انقلاب بلشویکی روسیه و تشکیل اتحاد جماهیر شوروی شمار مهاجران یهودی این کشور به فلسطین کاهش یافت؛ به طوری که از سال 1919 تا تاریخ اعلام برپایی کشور صهیونیستی به 350,52 نفر رسید؛ یعنی کمتر از دو هزار مهاجر در هر سال (از مجموع یهودیان شوروی که حدود 5/2 میلیون نفر بودند).<br />
<br />
در بیانیه تأسیس دولت اسرائیل آمده است: دولت [[اسرائیل|اسرائیل]] درهای مهاجرت یهودیان را خواهد گشود تا همه تبعیدیان گردهم آیند. ملت یهود در سراسر جهان باید خود را برای زندگی در کنار هم کیشان خود و کمک به آنها در مسئولیت سازندگی آماده کند تا آرزوی همیشگی یعنی رهایی [[اسرائیل|اسرائیل]] تحقق یابد. "دیوید بن گورین" اولین نخست وزیر رژیم صهیونیستی درباره مهاجرت یهودیان گفته است: "پیروزی نهایی [[اسرائیل|اسرائیل]] در گرو مهاجرت گسترده یهودیان است. ساختن اسرائیل، فقط بر مهاجرت وسیع یهودیان متکی است."<br />
<br />
رژیم صهیونیستی از ابتدای تشکیل حکومت خود با مشکل کمی جمعیت یهود در مقابل فلسطینیان روبه رو بود. این مسأله نگرانی عمده ای برای سران صهیونیست محسوب می شد. بنابراین مجبور بود برای رفع این مشکل چاره ای بیندیشد و اقداماتی در جهت جلب و جذب یهودیان سراسر جهان انجام دهد تا شاید بدین وسیله بتواند مشکل کمبود نفوس خود را حل نماید. رژیم صهیونیستی در این راستا امکانات و تسهیلات فراوانی را در اختیار یهودیان سراسر جهان قرار داد تا بتوانند به راحتی بهاسرائیل مهاجرت کنند.<br />
<br />
از جمله ایستگاههای ویژه ای در مناطقی از اروپای شرقی مانند بوداپست، بخارست، ورشو، بلگراد قرارداد که از آنجا توسط کشتی و هواپیما به [[اسرائیل|اسرائیل]] منتقل شوند. در هلسینکی پایتخت [[فنلاند ـ اسرائیل، روابط تجاری|فنلاند]] نیز ایستگاه دیگری قرار داد و استفاده از این ایستگاهها تا زمانی که امکان پرواز مستقیم از مسکو به [[اسرائیل|اسرائیل]] فراهم شد ادامه داشت.<br />
<br />
در جریان فراخوانی و جذب یهودیان به فلسطین اشغالی توسط رژیم صهیونیستی و اجرای سیاست رهائی کامل، موفقیتهای نسبی برای رژیم اشغالگر حاصل شده است. بدین معنی که از آغاز تشکیل اسرائیل، رژیم آن توانسته است گروه های مختلفی از یهودیان سراسر جهان از جمله تعداد محدودی از یهودیان اتحاد شوروی را به [[اسرائیل|اسرائیل]] جذب کند. البته روند مهاجرت به طورکلی در مقاطع مختلف از کاهش و افزایش محسوسی برخوردار و میانگین مهاجران در زمانهای مختلف متفاوت بوده است. در این میان باید اظهار داشت که بعد از تغییر نظام سیاسی در شوروی و اعلام سیاست پروسترویکا از سوی آخرین رهبر اتحاد شوروی، روند انتقال یهودیان شوروی به [[اسرائیل|اسرائیل]] به طور روزافزون گسترش یافت.<br />
<br />
بعد از اعلام پروسترویکا از سوی گورباچف، سران رژیم صهیونیستی تلاشهای بی وقفه ای را در جهت برقراری روابط سیاسی و تجاری با اتحاد شوروی آغاز کردند و به نتایج موفقیت آمیزی هم دست یافتند.<br />
<br />
به دنبال برقراری روابط مجدد شوروی با اسرائیل، اتحاد شوروی اجازه داد که یهودیان این کشور با آزادی بیشتری به [[اسرائیل|اسرائیل]] مهاجرت کنند. در این راستا تسهیلاتی نیز برای آنها قائل شد. البته پروسترویکا که منجر به مهاجرت بی رویه یهودیان شوروی به فلسطین اشغالی گردید. منافعی هم برای رژیم صهیونیستی دربرداشت که عبارتنداز:<br />
<br />
1 ـ ارتقای سطح علمی و فرهنگی جامعه اسرائیل. زیرا بیشتر یهودیان شوروی از افراد تحصیلکرده و متخصص بودند. مهاجرت یهودیانشوروی، تعداد مهندسان را در [[اسرائیل|اسرائیل]] چهار برابر کرد در صورتی که در کشورهای اسلامی واقعیت برعکس آنجاست. اگر سطح پیشرفتهای علمی و فرهنگی کاهش یابد از رشد بسیار کمی برخوردار خواهد بود. بنابراین با فراهم شدن این امکانات و مآلاً افزایش سطح علمی کشور، [[اسرائیل|اسرائیل]] حتی توانست به کشورهای دیگر متخصص بفرستد.<br />
<br />
2 ـ پروسترویکا در زمینه خارجی سبب شد که دولتهای اروپایی شرقی وابسته به بلوک سوسیالیزم به تجدید روابط سیاسی و اقتصادی با [[اسرائیل|اسرائیل]] بپردازند. این تجدید روابط سبب خارج شدن رژیم [[اسرائیل|اسرائیل]] از انزوای سیاسی گردید و حداقل موجب شد که مخالفان آن در موضع بی طرفی قرار گیرند.<br />
<br />
از طرفی پروسترویکا مشکلات گوناگونی برای [[جامعه اسرائیل|جامعه اسرائیل]] به وجود آورد. مثلاً در زمینه داخلی، سبب افزایش جمعیت و رشد بیکاری گردید، به گونه ای که نرخ بیکاری در [[اسرائیل|اسرائیل]] به بیش از 9 تا 10% رسید. مهاجرت روزافزون یهودیان سبب شد که این بیکاری افزایش یابد. از طرف دیگر دولت مجبور شد در جهت فراهم کردن تسهیلات و امکانات برای مهاجران، ماهی 7 هزار واحد مسکونی جدید احداث کند و سالی یک میلیارد دلار بر بودجه خود بیفزاید تا توانایی اسکان بزرگی مهاجران جدید را داشته باشد. تأمین افزایش بودجه معمولاً از راههای مختلفی انجام می گیرد. مثلاً بخشی از آن از طریق کمکهای خارجی تأمین می شود. امّا بدیهی است که دولت موظّف خواهد بود از هزینه سایر بخشها مثل بخش رفاه و امکانات اجتماعی بکاهد. این کاهش امکانات اجتماعی سبب خواهد شد که سایر مهاجران و طبقات فقیر [[جامعه اسرائیل|جامعه اسرائیل]] به این تبعیض پی برده و از عملکرد دولت ناراضی شوند. برای نمونه می توان به یهودیان شرقی و یهودیان اتیوپی (فالاشه) اشاره کرد که از تبعیض نژادی به خاطر رنگ پوستشان به شدّت رنج می برند و دیگر [[اسرائیل|اسرائیل]] را [[سرزمین موعود|سرزمین موعود]] نمی دانند. به دلیل وجود این گونه مشکلات بعد از مدتی روند مهاجرت روبه کاهش گذاشت آنچنانکه پیش بینی های کارشناسان اسرائیلی در رابطه با تعداد مهاجران در سالهای بعد، عملی نشد و روند مهاجرتدچار کاهش شدید گردید.<br />
<br />
به طور کلّی انتقال یهودیان شوروی را از سال 1948 یعنی سالی که رژیمِ صهیونیستی رسما تشکیل شد تا سال 1992 می توان به پنج دوره مستقّل از هم تفکیک کرد.<br />
<br />
==الف ـ مرحله اول (1970 ـ 1948):==<br />
<br />
موضع شوروی در برابر مهاجرت یهودیان این کشور به فلسطین، پس از اعلام تشکیل کشور صهیونیستی، تغییر اصولی پیدا نکرد و شمار یهودیان مهاجر از 15 مه 1948 تا پایان سال 1969 به حدود ده هزار نفر، یعنی کمتر از پانصد مهاجر در هر سال رسید. در دوره میان 1954 تا 1964 شمار مهاجران به 1452 نفر رسید (با میانگین 140 نفر در هر سال). در دوره میان 1957 تا 1960، شمار مهاجران به 224 نفر رسید (یعنی حدود 80 مهاجر در هر سال).<br />
<br />
با وجود این باید اشاره کرد که 20 هزار یهودی روسی در دوره میان 1956 تا 1959 در لهستان اسکان داده شدند. این در حالی بود که اتحاد جماهیر شوروی می دانست که آنها سرانجام به [[اسرائیل|اسرائیل]] مهاجرت خواهند کرد.<br />
<br />
در سال 1970، حدود 027,1 نفر یهودی، تنها از اتحاد جماهیر شوروی به فلسطین اشغالی مهاجرت کردند.<br />
<br />
در طول این سالها انتقال یهودیان به صورت گسترده جریان داشته به طوری که در کل میانگین سالانه 1600 نفر بوده است. از این رقم بیشترین تعداد مربوط به مهاجران بعد از [[جنگ|جنگ]] 1957 (نبرد سینا) بوده که به 5000 نفر در سال بالغ گردیده تعداد زیادی از مهاجران آن سال از طریق لهستان، با اجازه مقامات شوروی و همزمان با رهبری "گومولکا" بر لهستان، وارد فلسطین اشغالی شدند.<br />
<br />
==ب ـ مرحله دوم (1980 ـ 1971):==<br />
<br />
از سال 1971 همزمان با شروع موج هواپیماربایی و بعد از کنفرانسی که در بهار 1971 به منظور حمایت و طرفداری از یهودیان شوروی در بروکسل تشکیل شد، انتقال یهودیان به فلسطین بهصورت گسترده و انبوه شروع شد.<br />
<br />
در سال 1971 حدود 022,13 نفر از شوروی به فلسطین اشغالی مهاجرت کردند که در سال بعد، به 31381 نفر افزایش یافت و در سال 1973 به 34733 نفر رسید (همچنین در این دوره درهای مهاجرت به روی اعضاء اقلیت های دیگر باز شد و 064,9 نفر آلمانی و 4000 ارمنی نیز از شوروی مهاجرت کردند). شمار مهاجران یهود در سال 1974 به 628,20 نفر و در سال 1975 به 222,13 نفر رسید.<br />
<br />
این کاهش شمار مهاجرین یهودی، معلول [[جنگ 1973|جنگ 1973]] و تنش در رابطه میان اتحاد شوروی و ایالات متحده و شکست مذاکرات آمریکا و شوروی بر سر اعطای شرط دولت کاملة الوداد به اتحاد شوروی بود. گفته می شود که اتحاد جماهیر شوروی به زیان ناشی از مهاجرت مغزها نیز پی برد. در میان مهاجران، شمار زیادی از یهودیان بودند که آموزش عالی را سپری کرده بودند. همچنین، ملاحظات امنیتی نیز وجود داشت؛ زیرا در میان مهاجران، شمار زیادی از آگاهان به اسرار نظامی و اسرار حکومتی وجود داشتند.<br />
<br />
شمار مهاجران در دوره میان سال 1976 تا 1979 افزایش یافت. در این دوره شمار مهاجران یهودی 195,111 نفر و آلمانی ها، 659,36 نفر بود. دلیل این افزایش، کنفرانس حقوق بشر هلسینکی و تلاش اتحاد جماهیر شوروی برای بهبود بخشیدن روابط اقتصادی اش بود.<br />
<br />
این مهاجرت گسترده تا سال 1980 ادامه داشت به طوری که میانگین سالانه آن به 15000نفر در سال رسید.<br />
<br />
==ج ـ مرحله سوم (1988 ـ 1981):==<br />
<br />
در فاصله این سالها رژیم [[اسرائیل|اسرائیل]] با کاهش مهاجرت یهودیان روبه رو بوده است. به طوری که فقط 8600 نفر با میانگین سالانه 1100نفر به فلسطین اشغالی مهاجرت کردند. سیاست شوروی نسبت به یهودیان و غیریهودیان، دلیل آن بود که در سال 1981 تغییر کرد. این تغییر، به دلیل تیره شدن روابط با غرب بود. این تیرگی با انتخاب ریگان به عنوان رئیسجمهور آمریکا افزایش یافت.<br />
<br />
==د ـ مرحله چهارم (1990 ـ 1989):==<br />
<br />
بعد از تغییر نظام سیاسی شوروی در سال 1989 و اعلام سیاست پروسترویکا توسط گورباچف، تغییرات مثبتی در روند انتقال یهودیان شوروی به خاک فلسطین اشغالی به وجود آمد. در واقع مهاجرت بزرگ یهودیان در این سال صورت گرفت و شمار مهاجران به 31297 نفر، جهش یافت.<br />
<br />
اما این مسأله به طور خودبه خود رخ نداد و گویا تماس هایی میان دو طرف اسرائیلی و شوروی انجام گرفت و دو کشور، نخستین توافق تجاری علمی را پس از سال 1967 به امضا رساندند. اما هر یک از آنها در پس این توافق به دنبال شکار گرانبهای مختلفی بود. اسرائیلیان می خواستند موانع را از سر راه خروج یهودیان شوروی ـ که تمایل دارند به [[اسرائیل|اسرائیل]] بروند ـ بردارند. اما شوروی ها که می دانستند "گروه فشار یهودی" در تصمیم گیری ایالات متحده، تعیین کننده است، خواهان آن بودند که سیاست آمریکا در زمینه وامدهی و بازرگانی یا آنها از نرمش بیشتر برخوردار باشد به طوری که بتوانند اصلاحات گورباچف را به پیش ببرند.<br />
<br />
بدین لحاظ متعاقب اعلام سیاست جدید از سوی شوروی، صهیونیستها اقدامات وسیع و همه جانبه ای در جهت متقاعد کردن دولت اتحاد شوروی مبنی بر موافقت با انتقال یهودیان این کشور به [[اسرائیل|اسرائیل]] آغاز کردند.<br />
<br />
[[شامیر، اسحاق|اسحاق شامیر]] نخست وزیر وقت [[اسرائیل|اسرائیل]] از عملی شدن این سیاست خبر داد و گفت: اتحاد شوروی پیش بینی می کند که صدها هزار یهودی طی سالهای آینده خاک این کشور را ترک کنند. همچنین گفت: انتظار می رود قانون جدیدی مبنی بر خروج یهودیان شوروی، بدون کسب مجوّز قبلی، تصویب شود. بعد از سخنان اسحاق شامیر، دولت شوروی مقررات مربوط به مهاجرت یهودیان را لغو کرد. این اقدام به دنبال گفت وگوهای مفصل و طولانی بین مقامات [[اسرائیل|اسرائیل]] و شوروی که از سال 1985 شروع شده بود صورت گرفت. این گفت وگوها ابتدا به طورمحرمانه انجام می گرفت.<br />
<br />
در 16 ژوئیه 1985 میان سفرای شوروی و [[اسرائیل|اسرائیل]] ملاقات محرمانه ای صورت گرفت. مطبوعات [[اسرائیل|اسرائیل]] به نقل از سفیر شوروی فاش کردند که قطع روابط شوروی و [[اسرائیل|اسرائیل]] در سال 1967 کار اشتباهی بوده است و این اشتباه قابل جبران نبوده تا این که شرایط جدیدی حاصل شود و سبب برقراری مجدّد روابط گردد.<br />
<br />
گفت وگوهای میان [[اسرائیل|اسرائیل]] و شوروی با دیدار وزیر خارجه شوروی و [[پرز، شیمون|شیمون پرز]] نخست وزیر [[اسرائیل|اسرائیل]] در اکتبر 1985 شکل جدّی تری به خود گرفت. در تاریخ 18 آگوست 1986 بین نمایندگان اتحاد شوروی و [[اسرائیل|اسرائیل]] در هلسینکی پایتخت [[فنلاند ـ اسرائیل، روابط تجاری|فنلاند]] گفت وگوهای ویژه ای صورت گرفت. در اواخر آوریل 1987 گورباچف رهبر شوروی به هنگام بازدید از سوریه گفت: احتمال این که مجدّدا روابط بین [[اسرائیل|اسرائیل]] و شوروی در چارچوب روند حلّ بحران خاورمیانه برقرار شود، وجود دارد. ملاقات دیگری بین رئیس بخش روابط خارجی کمیته مرکزی حزب کمونیست شوروی و [[پرز، شیمون|شیمون پرز]] در مه 1988 در منزل "اوگاپرونگمان" رئیس کنگره جهانی یهودیان صورت گرفت.<br />
<br />
به دنبال آن در 28 ژوئیه 1988 هیأت کنسولی [[اسرائیل|اسرائیل]] وارد مسکو شد. رئیس این هیأت هنگام ورود به مسکو اعلام کرد که ورود این هیأت اولین گام در راه بهبود روابط [[اسرائیل|اسرائیل]] و اتحاد شوروی محسوب می شود. در ژانویه 1989 در ملاقاتی که بین شواردنادزه وزیر خارجه وقت شوروی و [[آرنز، موشه|موشه آرنز]] در پاریس صورت گرفت، وزیر خارجه شوروی تصمیم دولت متبوع خود را مبنی بر ارتقای سطح روابط دیپلماتیک بین مسکو و تل آویو اعلام کرد.<br />
<br />
در فوریه 1989 ملاقات دیگری میان این دو در قاهره روی داد. سپس (در آوریل 1989) اخباری در جروزالم پست منتشر شد مبنی بر این که "موج مهاجران متشکل از صدها هزار یهودی روس، نزدیک است و ایالات متحده نیز توان جذب آن را ندارد".<br />
<br />
این جمله، آخری بسیار پرمفهوم بود، اما معلوم شد که ایالات متحده ـ که بر اتحاد شوروی فشار آوردتا یهودیان را اخراج کند و مسأله حقوق بشر را علم کرد ـ به یهودیان شوروی، پناهندگی سیاسی داد تا بدون توجه به هرگونه محدودیت، به ایالات متحده مهاجرت کنند و این باعث شد که اکثریت قاطع یهودیان شوروی به ایالات متحده سرازیر شوند. بنابراین، ایالات متحده می بایست سیاستش را تغییر دهد تا روانه کردن نیروهای انسانی یهودی شوروی به اسرائیل، امکان پذیر باشد. وزارت امور خارجه آمریکا، آشکارا ایجاد محدودیت هایی را برای مهاجرت به ایالات متحده بررسی کرد و خیلی زود، با شادمانی بسیار دریافت که سازمان های یهودی آمریکایی ـ که در گذشته، با تمام توان کوشیدند تا زمینه را برای مهاجرت یهودیان آماده سازند ـ اکنون (بنا به درخواست اسرائیل) آماده پذیرش این محدودیت ها هستند.<br />
<br />
هنگامی که یهودیان مهاجر از شوروی، عملاً و با شمار زیاد، شروع به ترک [[اسرائیل|اسرائیل]] کردند، دولت بوش دریافت که آزادی عمل دارد. ایالات متحده در سپتامبر 1989 قانونی که به طور خودکار به یهودیان شوروی حق می داد که به عنوان پناهنده وارد آمریکا شوند پایان داد و آنها را نیز در شمار پناهندگان عادی قرار داد و برای اعطای روادید از اتحاد شوروی، سقفی قرار داد که از 5000 نفر بالاتر نمی رفت و برای کل یهودیان و دیگر افراد بود.<br />
<br />
رأی ندادن مسکو به قطعنامه تعلیق عضویت [[اسرائیل|اسرائیل]] در مجمع عمومی سازمان ملل متّحد در تاریخ 17 اکتبر 1989 یکی از دلایل بهبود روابط میان شوروی و [[اسرائیل|اسرائیل]] است. در آن زمان گفت وگوهای اسرائیل و شوروی در زمینه روابط بازرگانی منجر به بستن چند قرارداد تجاری میان مسکو و تل آویو گردید. بلافاصله بعد از بستن اولین قرارداد، بازار بزرگی در مسکو برای فروش اجناس [[اسرائیل|اسرائیل]] دایر شد.<br />
<br />
سپس در نیمه دوم سال 1989 مهاجرت انبوه و گسترده یهودیان آغاز شد و در سال 1990 به بیشترین حدّ خود رسید. بدین ترتیب صهیونیستها توانستند به بخشی از اهداف خود جامه عمل بپوشانند.<br />
<br />
منابع آماری اعلام کردند: تعداد مهاجرانشوروی در سال 1989 بیشتر از کل تعداد مهاجران در دهه هشتاد می باشد. تعداد مهاجران در نیمه اول سال 1990 به 5/2 برابر تعداد مهاجران از سال 70ـ1948 افزایش یافت.<br />
<br />
طی آمار اعلام شده در سال های 1990ـ1989 حدود 65000 نفر و در مجموع، از سال 1990ـ1948 حدود 250000 یهودی شوروی به فلسطین اشغالی وارد شدند.<br />
<br />
مرکز آمار [[اسرائیل|اسرائیل]] در این رابطه اعلام کرد از تاریخ 30 فوریه 1989 تا 20 سپتامبر 1990 حدود 155 هزار یهودی که 88% آنان از یهودیان شوروی بودند وارد فلسطین اشغالی شدند. طبق این اطلاعات در سال 1990 [[جمعیت اسرائیل|جمعیت اسرائیل]] به 4775000 نفر رسید که 7/81% آن یعنی 3842000 نفر یهودی بودند.<br />
<br />
آنچه که از این آمار مشخص می شود این است که در سال 1990 [[جمعیت اسرائیل|جمعیت اسرائیل]] 8/3% افزایش داشته است که در سال 1989 این افزایش 6/1% بوده است. در آمار دیگری که از سوی روزنامه نیویورک تایمز منتشر شد تعداد مهاجران یهودی روس به فلسطین اشغالی در سال 1988، حدود 2231 نفر بود و در سال 1989، 11000 نفر و از اول ژانویه تا اول ماه مه سال 1990، تعداد 35000 نفر به [[اسرائیل|اسرائیل]] مهاجرت کردند که طبق این آمار فقط 10000 نفر آنان در ماه مارس وارد فلسطین اشغالی شدند. آمار احتمالی یهودیان شوروی که در سال 1990 به فلسطین مهاجرت کردند بین 100000 تا 250000 نفر می باشد.<br />
<br />
گفتنی است که از آغاز سال 1990، میزان مهاجرت یهودی شوروی به [[اسرائیل|اسرائیل]] به شکل قابل ملاحظه ای افزایش یافت و از 5/15 درصد در سال 1989 به 5/90 درصد در سال 1990 رسید.<br />
<br />
آمار دیگری حاکی است که در سال 1990 شمار یهودیان، مهاجر از شوروی به اسرائیل، 277,185 نفر از کل مهاجران در آن سال بود که 700,204 نفر بودند؛ یعنی 5/90 درصد از کل مهاجران.<br />
<br />
در بررسی سنّی و عملی مهاجران که از سویمنابع مربوطه انجام شده، حدود 71% از مهاجران یهودی اتحاد شوروی سابق در سالهای ذکر شده (90ـ89) در سن 15 سال به بالا قرار داشتند و حدود 35% از آنان دارای تخصصهای بالا بودند و 19نفر از آنان نیز جزو دانشمندان اتمی شوروی محسوب می شدند.<br />
<br />
طبق آماری دیگر، طی سالهای 91ـ1990 تعداد 360000 یهودی به فلسطین اشغالی مهاجرت کردند. از این تعداد 200000نفرشان از یهودیان شوروی بودند که در سال 1990 به فلسطین مهاجرت کردند. این مهاجرت عظیم و بی نظیر یهودیان شوروی به فلسطین اشغالی در سال 1369 (1990) از یک سو ناشی از انحلال و فروپاشی درونی و غیرمنتظره نظام سیاسی در شوروی و بروز بحرانهای اقتصادی و امنیتی بود که تا پیش از پیدایش پروسترویکا این نظام خلل ناپذیر به نظر می رسید و از سوی دیگر به سیاست آمریکا باز می گردد که درهای مهاجرت به آمریکا را تنها به روی یهودیان بست. اما این میزان دوباره رو به کاهش گذارد.<br />
<br />
==ه ـ مرحله پنجم (1997 ـ 1991):==<br />
<br />
از سال 1991 مهاجرت یهودیان روبه کاهش گذاشت و این کاهش در سال 1992 بیشتر شد.<br />
<br />
در سال 1991 شمار یهودیان مهاجر روسی به [[اسرائیل|اسرائیل]] به 839,147 نفر از کل شمار مهاجران ـ که 800,189 نفر بود ـ رسید. در سال 1992، عده مهاجران اتحاد شوروی به 600,118 نفر رسید که تنها 093,65 نفر از آنها به [[اسرائیل|اسرائیل]] رفتند که 83 درصد از کل مهاجرت به [[اسرائیل|اسرائیل]] در آن سال را ـ که 057,77 نفر بود ـ تشکیل می داد. میزان باقیمانده، به کشورهای دیگری غیر از [[اسرائیل|اسرائیل]] رفتند به طوری که 3/41 درصد به ایالات متحده و بقیه به دیگر کشورها (به ویژه آلمان) مهاجرت کردند.<br />
<br />
اسحاق پرز وزیر پذیرش مهاجران رژیم صهیونیستی اعلام کرد در سال 1991 حدود 170000 مهاجر یهودی جدید وارد [[اسرائیل|اسرائیل]] شدند کهاز این تعداد 145000نفر از یهودیان شوروی بودند. وی اعلام کرد این تعداد در مقایسه با سال 1990، 23% کاهش داشته است. رئیس سازمان جهانی یهودیان در این رابطه اعلام کرد [[اسرائیل|اسرائیل]] انتظار داشته است در سال 1990، 220000 یهودی شوروی به [[اسرائیل|اسرائیل]] مهاجرت کنند.<br />
<br />
این سازمان در رابطه با روند مهاجرت یهودیان در کشورهای اروپای شرقی و تازه استقلال یافته شوروی اعلام کرد که 486نفر از یهودیان این کشورها در 26 دسامبر 1991، از راه دریا وارد [[اسرائیل|اسرائیل]] شدند. این مهاجران با یک کشتی که یک سازمان مسیحی هوادار [[اسرائیل|اسرائیل]] اجاره کرده بود وارد بندر حیفا شدند. این اولین گروه از مهاجران یهودی بود که بعد از سال 89 از راه دریا وارد [[اسرائیل|اسرائیل]] می شد. در سال 1992 تعداد مهاجران یهودی به 145000نفر رسید درحالی که پیش بینی شده بود در این سال 400000 مهاجر یهودی به فلسطین اشغالی مهاجرت کنند.<br />
<br />
در این مورد "سیمهادنیتس" مسئول مهاجرت در سازمان جهانی یهودیان اظهار داشت: کمتر از چهار هزار یهودی در ماه آوریل 1991 از کشورهای مستقل وارد [[اسرائیل|اسرائیل]] شدند که این تعداد کمتر از نصف مهاجران در آوریل 1990 است. او اضافه کرد تعداد مهاجران یهودی در پایان آوریل 92 به 15000نفر رسید، که در مقایسه با ماههای آخر سال 1989 کاهش شدیدی داشته است. در نتیجه تعداد کل مهاجران در سال 1992 حدود 60000 نفر بوده است در صورتی که طبق آمارهای موجود، مشخص شده که در سالهای 90 و 91 به ترتیب 185 و 145 هزار نفر مهاجر روسی به [[اسرائیل|اسرائیل]] وارد شده اند که این تعداد 20% کاهش میزان مهاجرت را نشان می دهد. [[اسرائیل|اسرائیل]] امیدوار بود که مهاجران یهودی شوروی در نیمه دهه 90 [[جمعیت اسرائیل|جمعیت اسرائیل]] را تا میزان 51 بالا ببرند.<br />
<br />
در زیر جدول شمار مهاجران یهودی اتحاد جماهیر شوروی و نسبت توزیع آنها میان [[اسرائیل|اسرائیل]] و دیگر نقاط جهان (از سال 1959 تا سال 1992) آمده است:<br />
<br />
کارشناسان مسائل [[اسرائیل|اسرائیل]] عوامل مختلفی را در کاهش مهاجرت یهودیان مؤر دانسته اند. ولی آنچه که مسلّم است اوضاع داخلی اسرائیل، بحران اقتصادی، بیکاری و عدم سازگاری مهاجران جدید با واقعیتهای موجود، نقش مؤری در کاهش مهاجرت داشته است. مهاجرت یهودیان شوروی زمانی آغاز شد که مراکز اقتصادی [[اسرائیل|اسرائیل]] به نیروی کار بیشتر نیاز نداشتند و در واقع حدود 200000نفر یعنی 11% از نیروهای فعال و کاری [[اسرائیل|اسرائیل]] بیکار بودند. همچنین نیمی از نیروی کار مهاجران جدید که تعدادشان به 40000نفر می رسید موفق به یافتن کار نشدند.<br />
<br />
"دیپورالیتون" سخنگوی کانون صهیونیستی یهودیان شوروی در این مورد گفت:<br />
<br />
"یهودیان شوروی سابق برای انتخاب مهاجرت تحت فشار نیستند" وی اضافه کرد "شیطان شناخته شده بهتر از شیطان ناشناس است. یهودیان شوروی اکنون مانند دو سال قبل که فعالیتهای مخالف یهود به اوج رسیده بود نگران جان و مال خود نیستند که مجبور به مهاجرت باشند."<br />
<br />
"سیمهادنیتس" علت اصلی کاهش مهاجرت یهودیان را مشکلات موجود بر سر راه جذب بهتر مهاجران به ویژه در زمینه کار و اشتغال اعلام کرد و فروپاشی نظام شوروی را عامل مثبتی در افزایش روند مهاجرت دانست.<br />
<br />
او همچنین دولت [[شامیر، اسحاق|اسحاق شامیر]] را مسئول این کاهش دانست و گفت هزاران نفر از مهاجران یهودی به علّت افزایش نرخ بیکاری مهاجرت خود را به تعویق انداخته اند. سازمان جهانی یهودیان در دسامبر 91 پیش بینی کرده بود که تعداد مهاجران یهودی کشورهای تازه استقلال یافته شوروی به 120 تا 150 هزار نفر می رسد. همچنین اعلام کرد حدود 500 هزار نفر مهاجر از کشورهای مستقل اجازه خروج گرفته بودند اما گزارشات مربوط به مشکلات مهاجران از جمله بیکاری سبب شد که آنها مهاجرت خود را به حال تعلیق درآورند.<br />
<br />
مراکز کاریابی [[اسرائیل|اسرائیل]] اعلام کردند تعداد بیکاران یهودی در میان مهاجران جدید در نوامبر 1991 به حدود 40000نفر رسید که این تعداد اززمان شروع مهاجرت یهودیان شوروی کم نظیر و بی سابقه بوده است.<br />
<br />
در این زمینه مناخیم بورش معاون وزیر کار رژیم صهیونیستی به [[شامیر، اسحاق|اسحاق شامیر]] نخست وزیر وقت که پست وزارت کار و امور اجتماعی را نیز به عهده داشت نامه ای نوشت و با اشاره به آمار بیکاری در [[اسرائیل|اسرائیل]] از او خواست هرچه زودتر به این وضعیت رسیدگی کند. در پایان نوامبر 91 تعداد بیکارانی که از تسهیلات و امکانات دوره بیکاری استفاده می کردند به 77000 نفر رسید که در مقایسه با اکتبر همان سال حدود 5/15% افزایش داشته است. بار دیگر در آوریل 91 "یوری جاردون" [[شامیر، اسحاق|اسحاق شامیر]] نخست وزیر وقت [[اسرائیل|اسرائیل]] را به عدم مبارزه با بیکاری متهم کرد.<br />
<br />
یکی از مقامات مهم در امور مربوط به مهاجرت یهودیان روز 31/8/92 اظهار داشت بسیاری از مهاجران یهودی شوروی به جهت نبودن شرایط کار مناسب ترجیح می دهند به جای [[اسرائیل|اسرائیل]] به آمریکا یا [[آلمان ـ اسرائیل، روابط|آلمان]] مهاجرت کنند.<br />
<br />
در این باره سیمها دنیتس رئیس اداره آژانس یهودیان در مصاحبه ای با رادیو [[اسرائیل|اسرائیل]] گفت: 37000 یهودی مهاجر در نیمه اول سال 1992 به آمریکا و [[آلمان ـ اسرائیل، روابط|آلمان]] مهاجرت کرده اند و 30000 نفر از آنان وارد اسرائیل شدند. وی شرایط نامناسب کار را از عوامل مهم این مسأله ذکر کرد. وی همچنین در مصاحبه ای با رادیو [[اسرائیل|اسرائیل]] در تاریخ 13/11/72 تصریح کرد که به زودی جهت انتقال یهودیان مستقر در نقاط شرقی روسیه به [[اسرائیل|اسرائیل]] که بالغ بر دهها هزار نفر می باشد تدابیری اتخاذ خواهد شد و قرار است به زودی جهت آماده کردن زمینه مهاجرت این عده که در دورترین نقاط شرقی خاک روسیه اسکان داشته و مایل به مهاجرت به [[اسرائیل|اسرائیل]] می باشند از طریق خاک [[چین ـ اسرائیل، روابط|چین]] ملی، اقدامات مقتضی به عمل آید.<br />
<br />
تعداد مهاجران یهودی در آوریل سال 1992 در حدود 3000 نفر بود. این تعداد در ماه آگوست همان سال به 5000 نفر رسید اما در واقع کمتر از نصف مهاجرانی بود که [[اسرائیل|اسرائیل]] توانایی جذب آنها را داشت. همچنین تعداد 4933 نفر از مهاجرانکشورهای تازه استقلال یافته شوروی در ماه آگوست وارد [[اسرائیل|اسرائیل]] شدند که با این رقم تعداد مهاجران از اول سال 1992 به 31835نفر رسید که در مقایسه 106834 نفر مهاجر سال 1991 حدود 66% کاهش داشته است. ذکر این نکته ضروری است که بودجه سال 1992 [[اسرائیل|اسرائیل]] برپایه جذب 200000 نفر مهاجر یهود تنظیم شده بود.<br />
<br />
یکی دیگر از عوامل مؤر در کاهش روند مهاجرت یهودیان را می توان اعلام آمادگی دولت آمریکا و کشورهای غربی برای جذب و پذیرش مهاجران یهودی دانست.<br />
<br />
فقدان امنیت کافی برای یهودیان در [[اسرائیل|اسرائیل]] را می توان عامل دیگری دانست که به کاهش مهاجرت یهودیان منجر شده است. ایجاد پناهگاههای امن برای یهودیان طبق گفته "تئودور هرتزل" رهبر صهیونیستها یکی از اهداف جنبش [[صهیونیسم|صهیونیسم]] است. ولی این هدف به دلیل وجود جنبش مقاومت فلسطین و شکل گیری انتفاضه و مبارزات گوناگونی که از سوی مسلمانان علیه مهاجرین یهودی انجام می گیرد نمی تواند تحقق یابد. در سال 1994 میلادی حدود 78 هزار مهاجر یهودی به [[اسرائیل|اسرائیل]] انتقال یافتند که حدود 66 هزار نفر آنها از جمهوریهای سابق شوروی هستند، بدین ترتیب در طول چهار سال بعد از فروپاشی شوروی جمعا 600 هزار یهودی از این جمهوریها به [[اسرائیل|اسرائیل]] مهاجرت کرده اند.<br />
<br />
پس از این زمان میزان مهاجران یهودی شوروی به [[اسرائیل|اسرائیل]] کاهش یافت تا این که در سال 1997 به 51745 نفر رسید.<br />
<br />
در زیر، جدول شمار مهاجران شوروی در دوره میان 1993 تا 1997 می آید:<br />
<br />
%%%محل جدول%%%<br />
<br />
==مآخذ:==<br />
#المسیری، عبدالوهاب: '''''دایره المعارف یهود، یهودیت و صهیونیسم'''''، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهش های تاریخ خاورمیانه، دبیرخانه کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین، جلد هفتم، چاپ اول، 1383.<br />
#بالیس، الفی: '''''روسها می آیند، مجله الدراسات الفلسطینیة'''''، شماره 3، تابستان 1990.<br />
#نشریه '''''مرکز مطالعات استراتژیک خاورمیانه'''''، مهاجرت یهودیان، آذر 1370.<br />
#نشریه '''''مرکز مطالعات استراتژیک خاورمیانه'''''، شماره 10، تاریخ 5/6/1369.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D8%B4%D9%88%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%8C_%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D9%84_%D9%80_%D8%A8%D9%87_%D9%81%D9%84%D8%B3%D8%B7%DB%8C%D9%86&diff=4247یهودیان شوروی، انتقال ـ به فلسطین2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده</p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
پس از انقلاب بلشویکی روسیه و تشکیل اتحاد جماهیر شوروی شمار مهاجران یهودی این کشور به فلسطین کاهش یافت؛ به طوری که از سال 1919 تا تاریخ اعلام برپایی کشور صهیونیستی به 350,52 نفر رسید؛ یعنی کمتر از دو هزار مهاجر در هر سال (از مجموع یهودیان شوروی که حدود 5/2 میلیون نفر بودند).<br />
<br />
در بیانیه تأسیس دولت اسرائیل آمده است: دولت [[اسرائیل|اسرائیل]] درهای مهاجرت یهودیان را خواهد گشود تا همه تبعیدیان گردهم آیند. ملت یهود در سراسر جهان باید خود را برای زندگی در کنار هم کیشان خود و کمک به آنها در مسئولیت سازندگی آماده کند تا آرزوی همیشگی یعنی رهایی [[اسرائیل|اسرائیل]] تحقق یابد. "دیوید بن گورین" اولین نخست وزیر رژیم صهیونیستی درباره مهاجرت یهودیان گفته است: "پیروزی نهایی [[اسرائیل|اسرائیل]] در گرو مهاجرت گسترده یهودیان است. ساختن اسرائیل، فقط بر مهاجرت وسیع یهودیان متکی است."<br />
<br />
رژیم صهیونیستی از ابتدای تشکیل حکومت خود با مشکل کمی جمعیت یهود در مقابل فلسطینیان روبه رو بود. این مسأله نگرانی عمده ای برای سران صهیونیست محسوب می شد. بنابراین مجبور بود برای رفع این مشکل چاره ای بیندیشد و اقداماتی در جهت جلب و جذب یهودیان سراسر جهان انجام دهد تا شاید بدین وسیله بتواند مشکل کمبود نفوس خود را حل نماید. رژیم صهیونیستی در این راستا امکانات و تسهیلات فراوانی را در اختیار یهودیان سراسر جهان قرار داد تا بتوانند به راحتی بهاسرائیل مهاجرت کنند.<br />
<br />
از جمله ایستگاههای ویژه ای در مناطقی از اروپای شرقی مانند بوداپست، بخارست، ورشو، بلگراد قرارداد که از آنجا توسط کشتی و هواپیما به [[اسرائیل|اسرائیل]] منتقل شوند. در هلسینکی پایتخت [[فنلاند ـ اسرائیل، روابط تجاری|فنلاند]] نیز ایستگاه دیگری قرار داد و استفاده از این ایستگاهها تا زمانی که امکان پرواز مستقیم از مسکو به [[اسرائیل|اسرائیل]] فراهم شد ادامه داشت.<br />
<br />
در جریان فراخوانی و جذب یهودیان به فلسطین اشغالی توسط رژیم صهیونیستی و اجرای سیاست رهائی کامل، موفقیتهای نسبی برای رژیم اشغالگر حاصل شده است. بدین معنی که از آغاز تشکیل اسرائیل، رژیم آن توانسته است گروه های مختلفی از یهودیان سراسر جهان از جمله تعداد محدودی از یهودیان اتحاد شوروی را به [[اسرائیل|اسرائیل]] جذب کند. البته روند مهاجرت به طورکلی در مقاطع مختلف از کاهش و افزایش محسوسی برخوردار و میانگین مهاجران در زمانهای مختلف متفاوت بوده است. در این میان باید اظهار داشت که بعد از تغییر نظام سیاسی در شوروی و اعلام سیاست پروسترویکا از سوی آخرین رهبر اتحاد شوروی، روند انتقال یهودیان شوروی به [[اسرائیل|اسرائیل]] به طور روزافزون گسترش یافت.<br />
<br />
بعد از اعلام پروسترویکا از سوی گورباچف، سران رژیم صهیونیستی تلاشهای بی وقفه ای را در جهت برقراری روابط سیاسی و تجاری با اتحاد شوروی آغاز کردند و به نتایج موفقیت آمیزی هم دست یافتند.<br />
<br />
به دنبال برقراری روابط مجدد شوروی با اسرائیل، اتحاد شوروی اجازه داد که یهودیان این کشور با آزادی بیشتری به [[اسرائیل|اسرائیل]] مهاجرت کنند. در این راستا تسهیلاتی نیز برای آنها قائل شد. البته پروسترویکا که منجر به مهاجرت بی رویه یهودیان شوروی به فلسطین اشغالی گردید. منافعی هم برای رژیم صهیونیستی دربرداشت که عبارتنداز:<br />
<br />
1 ـ ارتقای سطح علمی و فرهنگی جامعه اسرائیل. زیرا بیشتر یهودیان شوروی از افراد تحصیلکرده و متخصص بودند. مهاجرت یهودیانشوروی، تعداد مهندسان را در [[اسرائیل|اسرائیل]] چهار برابر کرد در صورتی که در کشورهای اسلامی واقعیت برعکس آنجاست. اگر سطح پیشرفتهای علمی و فرهنگی کاهش یابد از رشد بسیار کمی برخوردار خواهد بود. بنابراین با فراهم شدن این امکانات و مآلاً افزایش سطح علمی کشور، [[اسرائیل|اسرائیل]] حتی توانست به کشورهای دیگر متخصص بفرستد.<br />
<br />
2 ـ پروسترویکا در زمینه خارجی سبب شد که دولتهای اروپایی شرقی وابسته به بلوک سوسیالیزم به تجدید روابط سیاسی و اقتصادی با [[اسرائیل|اسرائیل]] بپردازند. این تجدید روابط سبب خارج شدن رژیم [[اسرائیل|اسرائیل]] از انزوای سیاسی گردید و حداقل موجب شد که مخالفان آن در موضع بی طرفی قرار گیرند.<br />
<br />
از طرفی پروسترویکا مشکلات گوناگونی برای [[جامعه اسرائیل|جامعه اسرائیل]] به وجود آورد. مثلاً در زمینه داخلی، سبب افزایش جمعیت و رشد بیکاری گردید، به گونه ای که نرخ بیکاری در [[اسرائیل|اسرائیل]] به بیش از 9 تا 10% رسید. مهاجرت روزافزون یهودیان سبب شد که این بیکاری افزایش یابد. از طرف دیگر دولت مجبور شد در جهت فراهم کردن تسهیلات و امکانات برای مهاجران، ماهی 7 هزار واحد مسکونی جدید احداث کند و سالی یک میلیارد دلار بر بودجه خود بیفزاید تا توانایی اسکان بزرگی مهاجران جدید را داشته باشد. تأمین افزایش بودجه معمولاً از راههای مختلفی انجام می گیرد. مثلاً بخشی از آن از طریق کمکهای خارجی تأمین می شود. امّا بدیهی است که دولت موظّف خواهد بود از هزینه سایر بخشها مثل بخش رفاه و امکانات اجتماعی بکاهد. این کاهش امکانات اجتماعی سبب خواهد شد که سایر مهاجران و طبقات فقیر [[جامعه اسرائیل|جامعه اسرائیل]] به این تبعیض پی برده و از عملکرد دولت ناراضی شوند. برای نمونه می توان به یهودیان شرقی و یهودیان اتیوپی (فالاشه) اشاره کرد که از تبعیض نژادی به خاطر رنگ پوستشان به شدّت رنج می برند و دیگر [[اسرائیل|اسرائیل]] را [[سرزمین موعود|سرزمین موعود]] نمی دانند. به دلیل وجود این گونه مشکلات بعد از مدتی روند مهاجرت روبه کاهش گذاشت آنچنانکه پیش بینی های کارشناسان اسرائیلی در رابطه با تعداد مهاجران در سالهای بعد، عملی نشد و روند مهاجرتدچار کاهش شدید گردید.<br />
<br />
به طور کلّی انتقال یهودیان شوروی را از سال 1948 یعنی سالی که رژیمِ صهیونیستی رسما تشکیل شد تا سال 1992 می توان به پنج دوره مستقّل از هم تفکیک کرد.<br />
<br />
==الف ـ مرحله اول (1970 ـ 1948):==<br />
<br />
موضع شوروی در برابر مهاجرت یهودیان این کشور به فلسطین، پس از اعلام تشکیل کشور صهیونیستی، تغییر اصولی پیدا نکرد و شمار یهودیان مهاجر از 15 مه 1948 تا پایان سال 1969 به حدود ده هزار نفر، یعنی کمتر از پانصد مهاجر در هر سال رسید. در دوره میان 1954 تا 1964 شمار مهاجران به 1452 نفر رسید (با میانگین 140 نفر در هر سال). در دوره میان 1957 تا 1960، شمار مهاجران به 224 نفر رسید (یعنی حدود 80 مهاجر در هر سال).<br />
<br />
با وجود این باید اشاره کرد که 20 هزار یهودی روسی در دوره میان 1956 تا 1959 در لهستان اسکان داده شدند. این در حالی بود که اتحاد جماهیر شوروی می دانست که آنها سرانجام به [[اسرائیل|اسرائیل]] مهاجرت خواهند کرد.<br />
<br />
در سال 1970، حدود 027,1 نفر یهودی، تنها از اتحاد جماهیر شوروی به فلسطین اشغالی مهاجرت کردند.<br />
<br />
در طول این سالها انتقال یهودیان به صورت گسترده جریان داشته به طوری که در کل میانگین سالانه 1600 نفر بوده است. از این رقم بیشترین تعداد مربوط به مهاجران بعد از [[جنگ|جنگ]] 1957 (نبرد سینا) بوده که به 5000 نفر در سال بالغ گردیده تعداد زیادی از مهاجران آن سال از طریق لهستان، با اجازه مقامات شوروی و همزمان با رهبری "گومولکا" بر لهستان، وارد فلسطین اشغالی شدند.<br />
<br />
==ب ـ مرحله دوم (1980 ـ 1971):==<br />
<br />
از سال 1971 همزمان با شروع موج هواپیماربایی و بعد از کنفرانسی که در بهار 1971 به منظور حمایت و طرفداری از یهودیان شوروی در بروکسل تشکیل شد، انتقال یهودیان به فلسطین بهصورت گسترده و انبوه شروع شد.<br />
<br />
در سال 1971 حدود 022,13 نفر از شوروی به فلسطین اشغالی مهاجرت کردند که در سال بعد، به 31381 نفر افزایش یافت و در سال 1973 به 34733 نفر رسید (همچنین در این دوره درهای مهاجرت به روی اعضاء اقلیت های دیگر باز شد و 064,9 نفر آلمانی و 4000 ارمنی نیز از شوروی مهاجرت کردند). شمار مهاجران یهود در سال 1974 به 628,20 نفر و در سال 1975 به 222,13 نفر رسید.<br />
<br />
این کاهش شمار مهاجرین یهودی، معلول [[جنگ 1973|جنگ 1973]] و تنش در رابطه میان اتحاد شوروی و ایالات متحده و شکست مذاکرات آمریکا و شوروی بر سر اعطای شرط دولت کاملة الوداد به اتحاد شوروی بود. گفته می شود که اتحاد جماهیر شوروی به زیان ناشی از مهاجرت مغزها نیز پی برد. در میان مهاجران، شمار زیادی از یهودیان بودند که آموزش عالی را سپری کرده بودند. همچنین، ملاحظات امنیتی نیز وجود داشت؛ زیرا در میان مهاجران، شمار زیادی از آگاهان به اسرار نظامی و اسرار حکومتی وجود داشتند.<br />
<br />
شمار مهاجران در دوره میان سال 1976 تا 1979 افزایش یافت. در این دوره شمار مهاجران یهودی 195,111 نفر و آلمانی ها، 659,36 نفر بود. دلیل این افزایش، کنفرانس حقوق بشر هلسینکی و تلاش اتحاد جماهیر شوروی برای بهبود بخشیدن روابط اقتصادی اش بود.<br />
<br />
این مهاجرت گسترده تا سال 1980 ادامه داشت به طوری که میانگین سالانه آن به 15000نفر در سال رسید.<br />
<br />
==ج ـ مرحله سوم (1988 ـ 1981):==<br />
<br />
در فاصله این سالها رژیم [[اسرائیل|اسرائیل]] با کاهش مهاجرت یهودیان روبه رو بوده است. به طوری که فقط 8600 نفر با میانگین سالانه 1100نفر به فلسطین اشغالی مهاجرت کردند. سیاست شوروی نسبت به یهودیان و غیریهودیان، دلیل آن بود که در سال 1981 تغییر کرد. این تغییر، به دلیل تیره شدن روابط با غرب بود. این تیرگی با انتخاب ریگان به عنوان رئیسجمهور آمریکا افزایش یافت.<br />
<br />
==د ـ مرحله چهارم (1990 ـ 1989):==<br />
<br />
بعد از تغییر نظام سیاسی شوروی در سال 1989 و اعلام سیاست پروسترویکا توسط گورباچف، تغییرات مثبتی در روند انتقال یهودیان شوروی به خاک فلسطین اشغالی به وجود آمد. در واقع مهاجرت بزرگ یهودیان در این سال صورت گرفت و شمار مهاجران به 31297 نفر، جهش یافت.<br />
<br />
اما این مسأله به طور خودبه خود رخ نداد و گویا تماس هایی میان دو طرف اسرائیلی و شوروی انجام گرفت و دو کشور، نخستین توافق تجاری علمی را پس از سال 1967 به امضا رساندند. اما هر یک از آنها در پس این توافق به دنبال شکار گرانبهای مختلفی بود. اسرائیلیان می خواستند موانع را از سر راه خروج یهودیان شوروی ـ که تمایل دارند به [[اسرائیل|اسرائیل]] بروند ـ بردارند. اما شوروی ها که می دانستند "گروه فشار یهودی" در تصمیم گیری ایالات متحده، تعیین کننده است، خواهان آن بودند که سیاست آمریکا در زمینه وامدهی و بازرگانی یا آنها از نرمش بیشتر برخوردار باشد به طوری که بتوانند اصلاحات گورباچف را به پیش ببرند.<br />
<br />
بدین لحاظ متعاقب اعلام سیاست جدید از سوی شوروی، صهیونیستها اقدامات وسیع و همه جانبه ای در جهت متقاعد کردن دولت اتحاد شوروی مبنی بر موافقت با انتقال یهودیان این کشور به [[اسرائیل|اسرائیل]] آغاز کردند.<br />
<br />
[[شامیر، اسحاق|اسحاق شامیر]] نخست وزیر وقت [[اسرائیل|اسرائیل]] از عملی شدن این سیاست خبر داد و گفت: اتحاد شوروی پیش بینی می کند که صدها هزار یهودی طی سالهای آینده خاک این کشور را ترک کنند. همچنین گفت: انتظار می رود قانون جدیدی مبنی بر خروج یهودیان شوروی، بدون کسب مجوّز قبلی، تصویب شود. بعد از سخنان اسحاق شامیر، دولت شوروی مقررات مربوط به مهاجرت یهودیان را لغو کرد. این اقدام به دنبال گفت وگوهای مفصل و طولانی بین مقامات [[اسرائیل|اسرائیل]] و شوروی که از سال 1985 شروع شده بود صورت گرفت. این گفت وگوها ابتدا به طورمحرمانه انجام می گرفت.<br />
<br />
در 16 ژوئیه 1985 میان سفرای شوروی و [[اسرائیل|اسرائیل]] ملاقات محرمانه ای صورت گرفت. مطبوعات [[اسرائیل|اسرائیل]] به نقل از سفیر شوروی فاش کردند که قطع روابط شوروی و [[اسرائیل|اسرائیل]] در سال 1967 کار اشتباهی بوده است و این اشتباه قابل جبران نبوده تا این که شرایط جدیدی حاصل شود و سبب برقراری مجدّد روابط گردد.<br />
<br />
گفت وگوهای میان [[اسرائیل|اسرائیل]] و شوروی با دیدار وزیر خارجه شوروی و [[پرز، شیمون|شیمون پرز]] نخست وزیر [[اسرائیل|اسرائیل]] در اکتبر 1985 شکل جدّی تری به خود گرفت. در تاریخ 18 آگوست 1986 بین نمایندگان اتحاد شوروی و [[اسرائیل|اسرائیل]] در هلسینکی پایتخت [[فنلاند ـ اسرائیل، روابط تجاری|فنلاند]] گفت وگوهای ویژه ای صورت گرفت. در اواخر آوریل 1987 گورباچف رهبر شوروی به هنگام بازدید از سوریه گفت: احتمال این که مجدّدا روابط بین [[اسرائیل|اسرائیل]] و شوروی در چارچوب روند حلّ بحران خاورمیانه برقرار شود، وجود دارد. ملاقات دیگری بین رئیس بخش روابط خارجی کمیته مرکزی حزب کمونیست شوروی و [[پرز، شیمون|شیمون پرز]] در مه 1988 در منزل "اوگاپرونگمان" رئیس کنگره جهانی یهودیان صورت گرفت.<br />
<br />
به دنبال آن در 28 ژوئیه 1988 هیأت کنسولی [[اسرائیل|اسرائیل]] وارد مسکو شد. رئیس این هیأت هنگام ورود به مسکو اعلام کرد که ورود این هیأت اولین گام در راه بهبود روابط [[اسرائیل|اسرائیل]] و اتحاد شوروی محسوب می شود. در ژانویه 1989 در ملاقاتی که بین شواردنادزه وزیر خارجه وقت شوروی و [[آرنز، موشه|موشه آرنز]] در پاریس صورت گرفت، وزیر خارجه شوروی تصمیم دولت متبوع خود را مبنی بر ارتقای سطح روابط دیپلماتیک بین مسکو و تل آویو اعلام کرد.<br />
<br />
در فوریه 1989 ملاقات دیگری میان این دو در قاهره روی داد. سپس (در آوریل 1989) اخباری در جروزالم پست منتشر شد مبنی بر این که "موج مهاجران متشکل از صدها هزار یهودی روس، نزدیک است و ایالات متحده نیز توان جذب آن را ندارد".<br />
<br />
این جمله، آخری بسیار پرمفهوم بود، اما معلوم شد که ایالات متحده ـ که بر اتحاد شوروی فشار آوردتا یهودیان را اخراج کند و مسأله حقوق بشر را علم کرد ـ به یهودیان شوروی، پناهندگی سیاسی داد تا بدون توجه به هرگونه محدودیت، به ایالات متحده مهاجرت کنند و این باعث شد که اکثریت قاطع یهودیان شوروی به ایالات متحده سرازیر شوند. بنابراین، ایالات متحده می بایست سیاستش را تغییر دهد تا روانه کردن نیروهای انسانی یهودی شوروی به اسرائیل، امکان پذیر باشد. وزارت امور خارجه آمریکا، آشکارا ایجاد محدودیت هایی را برای مهاجرت به ایالات متحده بررسی کرد و خیلی زود، با شادمانی بسیار دریافت که سازمان های یهودی آمریکایی ـ که در گذشته، با تمام توان کوشیدند تا زمینه را برای مهاجرت یهودیان آماده سازند ـ اکنون (بنا به درخواست اسرائیل) آماده پذیرش این محدودیت ها هستند.<br />
<br />
هنگامی که یهودیان مهاجر از شوروی، عملاً و با شمار زیاد، شروع به ترک [[اسرائیل|اسرائیل]] کردند، دولت بوش دریافت که آزادی عمل دارد. ایالات متحده در سپتامبر 1989 قانونی که به طور خودکار به یهودیان شوروی حق می داد که به عنوان پناهنده وارد آمریکا شوند پایان داد و آنها را نیز در شمار پناهندگان عادی قرار داد و برای اعطای روادید از اتحاد شوروی، سقفی قرار داد که از 5000 نفر بالاتر نمی رفت و برای کل یهودیان و دیگر افراد بود.<br />
<br />
رأی ندادن مسکو به قطعنامه تعلیق عضویت [[اسرائیل|اسرائیل]] در مجمع عمومی سازمان ملل متّحد در تاریخ 17 اکتبر 1989 یکی از دلایل بهبود روابط میان شوروی و [[اسرائیل|اسرائیل]] است. در آن زمان گفت وگوهای اسرائیل و شوروی در زمینه روابط بازرگانی منجر به بستن چند قرارداد تجاری میان مسکو و تل آویو گردید. بلافاصله بعد از بستن اولین قرارداد، بازار بزرگی در مسکو برای فروش اجناس [[اسرائیل|اسرائیل]] دایر شد.<br />
<br />
سپس در نیمه دوم سال 1989 مهاجرت انبوه و گسترده یهودیان آغاز شد و در سال 1990 به بیشترین حدّ خود رسید. بدین ترتیب صهیونیستها توانستند به بخشی از اهداف خود جامه عمل بپوشانند.<br />
<br />
منابع آماری اعلام کردند: تعداد مهاجرانشوروی در سال 1989 بیشتر از کل تعداد مهاجران در دهه هشتاد می باشد. تعداد مهاجران در نیمه اول سال 1990 به 5/2 برابر تعداد مهاجران از سال 70ـ1948 افزایش یافت.<br />
<br />
طی آمار اعلام شده در سال های 1990ـ1989 حدود 65000 نفر و در مجموع، از سال 1990ـ1948 حدود 250000 یهودی شوروی به فلسطین اشغالی وارد شدند.<br />
<br />
مرکز آمار [[اسرائیل|اسرائیل]] در این رابطه اعلام کرد از تاریخ 30 فوریه 1989 تا 20 سپتامبر 1990 حدود 155 هزار یهودی که 88% آنان از یهودیان شوروی بودند وارد فلسطین اشغالی شدند. طبق این اطلاعات در سال 1990 [[جمعیت اسرائیل|جمعیت اسرائیل]] به 4775000 نفر رسید که 7/81% آن یعنی 3842000 نفر یهودی بودند.<br />
<br />
آنچه که از این آمار مشخص می شود این است که در سال 1990 [[جمعیت اسرائیل|جمعیت اسرائیل]] 8/3% افزایش داشته است که در سال 1989 این افزایش 6/1% بوده است. در آمار دیگری که از سوی روزنامه نیویورک تایمز منتشر شد تعداد مهاجران یهودی روس به فلسطین اشغالی در سال 1988، حدود 2231 نفر بود و در سال 1989، 11000 نفر و از اول ژانویه تا اول ماه مه سال 1990، تعداد 35000 نفر به [[اسرائیل|اسرائیل]] مهاجرت کردند که طبق این آمار فقط 10000 نفر آنان در ماه مارس وارد فلسطین اشغالی شدند. آمار احتمالی یهودیان شوروی که در سال 1990 به فلسطین مهاجرت کردند بین 100000 تا 250000 نفر می باشد.<br />
<br />
گفتنی است که از آغاز سال 1990، میزان مهاجرت یهودی شوروی به [[اسرائیل|اسرائیل]] به شکل قابل ملاحظه ای افزایش یافت و از 5/15 درصد در سال 1989 به 5/90 درصد در سال 1990 رسید.<br />
<br />
آمار دیگری حاکی است که در سال 1990 شمار یهودیان، مهاجر از شوروی به اسرائیل، 277,185 نفر از کل مهاجران در آن سال بود که 700,204 نفر بودند؛ یعنی 5/90 درصد از کل مهاجران.<br />
<br />
در بررسی سنّی و عملی مهاجران که از سویمنابع مربوطه انجام شده، حدود 71% از مهاجران یهودی اتحاد شوروی سابق در سالهای ذکر شده (90ـ89) در سن 15 سال به بالا قرار داشتند و حدود 35% از آنان دارای تخصصهای بالا بودند و 19نفر از آنان نیز جزو دانشمندان اتمی شوروی محسوب می شدند.<br />
<br />
طبق آماری دیگر، طی سالهای 91ـ1990 تعداد 360000 یهودی به فلسطین اشغالی مهاجرت کردند. از این تعداد 200000نفرشان از یهودیان شوروی بودند که در سال 1990 به فلسطین مهاجرت کردند. این مهاجرت عظیم و بی نظیر یهودیان شوروی به فلسطین اشغالی در سال 1369 (1990) از یک سو ناشی از انحلال و فروپاشی درونی و غیرمنتظره نظام سیاسی در شوروی و بروز بحرانهای اقتصادی و امنیتی بود که تا پیش از پیدایش پروسترویکا این نظام خلل ناپذیر به نظر می رسید و از سوی دیگر به سیاست آمریکا باز می گردد که درهای مهاجرت به آمریکا را تنها به روی یهودیان بست. اما این میزان دوباره رو به کاهش گذارد.<br />
<br />
==ه ـ مرحله پنجم (1997 ـ 1991):==<br />
<br />
از سال 1991 مهاجرت یهودیان روبه کاهش گذاشت و این کاهش در سال 1992 بیشتر شد.<br />
<br />
در سال 1991 شمار یهودیان مهاجر روسی به [[اسرائیل|اسرائیل]] به 839,147 نفر از کل شمار مهاجران ـ که 800,189 نفر بود ـ رسید. در سال 1992، عده مهاجران اتحاد شوروی به 600,118 نفر رسید که تنها 093,65 نفر از آنها به [[اسرائیل|اسرائیل]] رفتند که 83 درصد از کل مهاجرت به [[اسرائیل|اسرائیل]] در آن سال را ـ که 057,77 نفر بود ـ تشکیل می داد. میزان باقیمانده، به کشورهای دیگری غیر از [[اسرائیل|اسرائیل]] رفتند به طوری که 3/41 درصد به ایالات متحده و بقیه به دیگر کشورها (به ویژه آلمان) مهاجرت کردند.<br />
<br />
اسحاق پرز وزیر پذیرش مهاجران رژیم صهیونیستی اعلام کرد در سال 1991 حدود 170000 مهاجر یهودی جدید وارد [[اسرائیل|اسرائیل]] شدند کهاز این تعداد 145000نفر از یهودیان شوروی بودند. وی اعلام کرد این تعداد در مقایسه با سال 1990، 23% کاهش داشته است. رئیس سازمان جهانی یهودیان در این رابطه اعلام کرد [[اسرائیل|اسرائیل]] انتظار داشته است در سال 1990، 220000 یهودی شوروی به [[اسرائیل|اسرائیل]] مهاجرت کنند.<br />
<br />
این سازمان در رابطه با روند مهاجرت یهودیان در کشورهای اروپای شرقی و تازه استقلال یافته شوروی اعلام کرد که 486نفر از یهودیان این کشورها در 26 دسامبر 1991، از راه دریا وارد [[اسرائیل|اسرائیل]] شدند. این مهاجران با یک کشتی که یک سازمان مسیحی هوادار [[اسرائیل|اسرائیل]] اجاره کرده بود وارد بندر حیفا شدند. این اولین گروه از مهاجران یهودی بود که بعد از سال 89 از راه دریا وارد [[اسرائیل|اسرائیل]] می شد. در سال 1992 تعداد مهاجران یهودی به 145000نفر رسید درحالی که پیش بینی شده بود در این سال 400000 مهاجر یهودی به فلسطین اشغالی مهاجرت کنند.<br />
<br />
در این مورد "سیمهادنیتس" مسئول مهاجرت در سازمان جهانی یهودیان اظهار داشت: کمتر از چهار هزار یهودی در ماه آوریل 1991 از کشورهای مستقل وارد [[اسرائیل|اسرائیل]] شدند که این تعداد کمتر از نصف مهاجران در آوریل 1990 است. او اضافه کرد تعداد مهاجران یهودی در پایان آوریل 92 به 15000نفر رسید، که در مقایسه با ماههای آخر سال 1989 کاهش شدیدی داشته است. در نتیجه تعداد کل مهاجران در سال 1992 حدود 60000 نفر بوده است در صورتی که طبق آمارهای موجود، مشخص شده که در سالهای 90 و 91 به ترتیب 185 و 145 هزار نفر مهاجر روسی به [[اسرائیل|اسرائیل]] وارد شده اند که این تعداد 20% کاهش میزان مهاجرت را نشان می دهد. [[اسرائیل|اسرائیل]] امیدوار بود که مهاجران یهودی شوروی در نیمه دهه 90 [[جمعیت اسرائیل|جمعیت اسرائیل]] را تا میزان 51 بالا ببرند.<br />
<br />
در زیر جدول شمار مهاجران یهودی اتحاد جماهیر شوروی و نسبت توزیع آنها میان [[اسرائیل|اسرائیل]] و دیگر نقاط جهان (از سال 1959 تا سال 1992) آمده است:<br />
<br />
کارشناسان مسائل [[اسرائیل|اسرائیل]] عوامل مختلفی را در کاهش مهاجرت یهودیان مؤر دانسته اند. ولی آنچه که مسلّم است اوضاع داخلی اسرائیل، بحران اقتصادی، بیکاری و عدم سازگاری مهاجران جدید با واقعیتهای موجود، نقش مؤری در کاهش مهاجرت داشته است. مهاجرت یهودیان شوروی زمانی آغاز شد که مراکز اقتصادی [[اسرائیل|اسرائیل]] به نیروی کار بیشتر نیاز نداشتند و در واقع حدود 200000نفر یعنی 11% از نیروهای فعال و کاری [[اسرائیل|اسرائیل]] بیکار بودند. همچنین نیمی از نیروی کار مهاجران جدید که تعدادشان به 40000نفر می رسید موفق به یافتن کار نشدند.<br />
<br />
"دیپورالیتون" سخنگوی کانون صهیونیستی یهودیان شوروی در این مورد گفت:<br />
<br />
"یهودیان شوروی سابق برای انتخاب مهاجرت تحت فشار نیستند" وی اضافه کرد "شیطان شناخته شده بهتر از شیطان ناشناس است. یهودیان شوروی اکنون مانند دو سال قبل که فعالیتهای مخالف یهود به اوج رسیده بود نگران جان و مال خود نیستند که مجبور به مهاجرت باشند."<br />
<br />
"سیمهادنیتس" علت اصلی کاهش مهاجرت یهودیان را مشکلات موجود بر سر راه جذب بهتر مهاجران به ویژه در زمینه کار و اشتغال اعلام کرد و فروپاشی نظام شوروی را عامل مثبتی در افزایش روند مهاجرت دانست.<br />
<br />
او همچنین دولت [[شامیر، اسحاق|اسحاق شامیر]] را مسئول این کاهش دانست و گفت هزاران نفر از مهاجران یهودی به علّت افزایش نرخ بیکاری مهاجرت خود را به تعویق انداخته اند. سازمان جهانی یهودیان در دسامبر 91 پیش بینی کرده بود که تعداد مهاجران یهودی کشورهای تازه استقلال یافته شوروی به 120 تا 150 هزار نفر می رسد. همچنین اعلام کرد حدود 500 هزار نفر مهاجر از کشورهای مستقل اجازه خروج گرفته بودند اما گزارشات مربوط به مشکلات مهاجران از جمله بیکاری سبب شد که آنها مهاجرت خود را به حال تعلیق درآورند.<br />
<br />
مراکز کاریابی [[اسرائیل|اسرائیل]] اعلام کردند تعداد بیکاران یهودی در میان مهاجران جدید در نوامبر 1991 به حدود 40000نفر رسید که این تعداد اززمان شروع مهاجرت یهودیان شوروی کم نظیر و بی سابقه بوده است.<br />
<br />
در این زمینه مناخیم بورش معاون وزیر کار رژیم صهیونیستی به [[شامیر، اسحاق|اسحاق شامیر]] نخست وزیر وقت که پست وزارت کار و امور اجتماعی را نیز به عهده داشت نامه ای نوشت و با اشاره به آمار بیکاری در [[اسرائیل|اسرائیل]] از او خواست هرچه زودتر به این وضعیت رسیدگی کند. در پایان نوامبر 91 تعداد بیکارانی که از تسهیلات و امکانات دوره بیکاری استفاده می کردند به 77000 نفر رسید که در مقایسه با اکتبر همان سال حدود 5/15% افزایش داشته است. بار دیگر در آوریل 91 "یوری جاردون" [[شامیر، اسحاق|اسحاق شامیر]] نخست وزیر وقت [[اسرائیل|اسرائیل]] را به عدم مبارزه با بیکاری متهم کرد.<br />
<br />
یکی از مقامات مهم در امور مربوط به مهاجرت یهودیان روز 31/8/92 اظهار داشت بسیاری از مهاجران یهودی شوروی به جهت نبودن شرایط کار مناسب ترجیح می دهند به جای [[اسرائیل|اسرائیل]] به آمریکا یا [[آلمان ـ اسرائیل، روابط|آلمان]] مهاجرت کنند.<br />
<br />
در این باره سیمها دنیتس رئیس اداره آژانس یهودیان در مصاحبه ای با رادیو [[اسرائیل|اسرائیل]] گفت: 37000 یهودی مهاجر در نیمه اول سال 1992 به آمریکا و [[آلمان ـ اسرائیل، روابط|آلمان]] مهاجرت کرده اند و 30000 نفر از آنان وارد اسرائیل شدند. وی شرایط نامناسب کار را از عوامل مهم این مسأله ذکر کرد. وی همچنین در مصاحبه ای با رادیو [[اسرائیل|اسرائیل]] در تاریخ 13/11/72 تصریح کرد که به زودی جهت انتقال یهودیان مستقر در نقاط شرقی روسیه به [[اسرائیل|اسرائیل]] که بالغ بر دهها هزار نفر می باشد تدابیری اتخاذ خواهد شد و قرار است به زودی جهت آماده کردن زمینه مهاجرت این عده که در دورترین نقاط شرقی خاک روسیه اسکان داشته و مایل به مهاجرت به [[اسرائیل|اسرائیل]] می باشند از طریق خاک [[چین ـ اسرائیل، روابط|چین]] ملی، اقدامات مقتضی به عمل آید.<br />
<br />
تعداد مهاجران یهودی در آوریل سال 1992 در حدود 3000 نفر بود. این تعداد در ماه آگوست همان سال به 5000 نفر رسید اما در واقع کمتر از نصف مهاجرانی بود که [[اسرائیل|اسرائیل]] توانایی جذب آنها را داشت. همچنین تعداد 4933 نفر از مهاجرانکشورهای تازه استقلال یافته شوروی در ماه آگوست وارد [[اسرائیل|اسرائیل]] شدند که با این رقم تعداد مهاجران از اول سال 1992 به 31835نفر رسید که در مقایسه 106834 نفر مهاجر سال 1991 حدود 66% کاهش داشته است. ذکر این نکته ضروری است که بودجه سال 1992 [[اسرائیل|اسرائیل]] برپایه جذب 200000 نفر مهاجر یهود تنظیم شده بود.<br />
<br />
یکی دیگر از عوامل مؤر در کاهش روند مهاجرت یهودیان را می توان اعلام آمادگی دولت آمریکا و کشورهای غربی برای جذب و پذیرش مهاجران یهودی دانست.<br />
<br />
فقدان امنیت کافی برای یهودیان در [[اسرائیل|اسرائیل]] را می توان عامل دیگری دانست که به کاهش مهاجرت یهودیان منجر شده است. ایجاد پناهگاههای امن برای یهودیان طبق گفته "تئودور هرتزل" رهبر صهیونیستها یکی از اهداف جنبش [[صهیونیسم|صهیونیسم]] است. ولی این هدف به دلیل وجود جنبش مقاومت فلسطین و شکل گیری انتفاضه و مبارزات گوناگونی که از سوی مسلمانان علیه مهاجرین یهودی انجام می گیرد نمی تواند تحقق یابد. در سال 1994 میلادی حدود 78 هزار مهاجر یهودی به [[اسرائیل|اسرائیل]] انتقال یافتند که حدود 66 هزار نفر آنها از جمهوریهای سابق شوروی هستند، بدین ترتیب در طول چهار سال بعد از فروپاشی شوروی جمعا 600 هزار یهودی از این جمهوریها به [[اسرائیل|اسرائیل]] مهاجرت کرده اند.<br />
<br />
پس از این زمان میزان مهاجران یهودی شوروی به [[اسرائیل|اسرائیل]] کاهش یافت تا این که در سال 1997 به 51745 نفر رسید.<br />
<br />
در زیر، جدول شمار مهاجران شوروی در دوره میان 1993 تا 1997 می آید:<br />
<br />
%%%محل جدول%%%<br />
<br />
==مآخذ:==<br />
#المسیری، عبدالوهاب: '''''دایره المعارف یهود، یهودیت و صهیونیسم'''''، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهش های تاریخ خاورمیانه، دبیرخانه کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین، جلد هفتم، چاپ اول، 1383.<br />
#بالیس، الفی: '''''روسها می آیند، مجله الدراسات الفلسطینیة'''''، شماره 3، تابستان 1990.<br />
#نشریه '''''مرکز مطالعات استراتژیک خاورمیانه'''''، مهاجرت یهودیان، آذر 1370.<br />
#نشریه '''''مرکز مطالعات استراتژیک خاورمیانه'''''، شماره 10، تاریخ 5/6/1369.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D8%B6%D8%AF_%D8%B5%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3&diff=4248یهودیان ضد صهیونیست در انگلیس2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
در انگلیس به طور عمده چهار گروه یهودی ضد صهیونیست فعال هستند:<br />
<br />
===1 ـ "گروه یهودیان سوسیالیست":===<br />
<br />
این گروه با بیش از سی سال سابقه در جهت یافتن راه حل به اصطلاح عادلانه ای برای مناقشه میان [[اسرائیل|اسرائیل]] و فلسطینیان فعالیت می کند. یهودیان سوسیالیست براساس اصل حق تعیین سرنوشت، داشتن کشوری مستقل را برای یهودیان [[اسرائیل|اسرائیل]] و اعراب فلسطینی از جمله حقوق مسلم آنان می دانند. (نک: [[یهودیان سوسیالیست، گروه]]).<br />
<br />
===2 ـ یهودیان در خدمت عدالت برای فلسطینیان:===<br />
<br />
مقر این سازمان در لندن است. هدف اصلی ازتأسیس آن انتشار عقاید و نظرات یهودیان منتقد سیاستهای [[اسرائیل|اسرائیل]] در سرتاسر [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] و همچنین حمایت از مردم فلسطین می باشد. (نک: [[یهودیان در خدمت عدالت برای فلسطینیان]]).<br />
<br />
===3 ـ ناتوری کارتا ـ بریتانیای کبیر:===<br />
<br />
سازمانی در میان جامعه یهودیان ارتدوکس است که در کنار وفاداری به یهودیت اصیل به شدت با اصول [[صهیونیسم|صهیونیسم]] مخالف است. (نک: [[ناتوری کارتا]]).<br />
<br />
===4 ـ ساپر آئودس (یهودیان مخالف صهیونیسم):===<br />
<br />
از آغاز عصر روشنگری، معضل اصلی گریبانگیر جوامع یهودی، رشد و اشاعه فرهنگ سکولار در میان این جوامع بوده است. از این رو است که از نظر ساپر آئودس، صهیونیسم و تشکیل کشور اسرائیل تبدیل به تراژدی قوم یهود شده است. (نک: [[ساپر آئورس]]).<br />
<br />
==مأخذ:==<br />
#رویداد '''''رویداد و گزارش صهیونیسم'''''، 25/9/1382، شماره 34.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D8%B6%D8%AF_%D8%B5%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA_%D8%AF%D8%B1_%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3&diff=4249یهودیان ضد صهیونیست در انگلیس2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده</p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
در انگلیس به طور عمده چهار گروه یهودی ضد صهیونیست فعال هستند:<br />
<br />
===1 ـ "گروه یهودیان سوسیالیست":===<br />
<br />
این گروه با بیش از سی سال سابقه در جهت یافتن راه حل به اصطلاح عادلانه ای برای مناقشه میان [[اسرائیل|اسرائیل]] و فلسطینیان فعالیت می کند. یهودیان سوسیالیست براساس اصل حق تعیین سرنوشت، داشتن کشوری مستقل را برای یهودیان [[اسرائیل|اسرائیل]] و اعراب فلسطینی از جمله حقوق مسلم آنان می دانند. (نک: [[یهودیان سوسیالیست، گروه]]).<br />
<br />
===2 ـ یهودیان در خدمت عدالت برای فلسطینیان:===<br />
<br />
مقر این سازمان در لندن است. هدف اصلی ازتأسیس آن انتشار عقاید و نظرات یهودیان منتقد سیاستهای [[اسرائیل|اسرائیل]] در سرتاسر [[انگلیس ـ اسرائیل، روابط|انگلیس]] و همچنین حمایت از مردم فلسطین می باشد. (نک: [[یهودیان در خدمت عدالت برای فلسطینیان]]).<br />
<br />
===3 ـ ناتوری کارتا ـ بریتانیای کبیر:===<br />
<br />
سازمانی در میان جامعه یهودیان ارتدوکس است که در کنار وفاداری به یهودیت اصیل به شدت با اصول [[صهیونیسم|صهیونیسم]] مخالف است. (نک: [[ناتوری کارتا]]).<br />
<br />
===4 ـ ساپر آئودس (یهودیان مخالف صهیونیسم):===<br />
<br />
از آغاز عصر روشنگری، معضل اصلی گریبانگیر جوامع یهودی، رشد و اشاعه فرهنگ سکولار در میان این جوامع بوده است. از این رو است که از نظر ساپر آئودس، صهیونیسم و تشکیل کشور اسرائیل تبدیل به تراژدی قوم یهود شده است. (نک: [[ساپر آئورس]]).<br />
<br />
==مأخذ:==<br />
#رویداد '''''رویداد و گزارش صهیونیسم'''''، 25/9/1382، شماره 34.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%88%DB%8C_%D8%B5%D9%84%D8%AD_%D8%B7%D9%84%D8%A8%D8%8C_%D8%A7%D8%AA%D8%AD%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%87&diff=4250یهودیان فرانسوی صلح طلب، اتحادیه2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
یکی از سازمانهای صلح طلبی که در کشور [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] در حوزه [[اسرائیل|اسرائیل]] و فلسطین فعالیت می کند، "اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب" (UJFP) Union Juive Fransais Pour la Paixنام دارد. نقش و اهمیت سازمانها و نهادهایی همچون اتحادیه یهودیان از فرانسوی صلح طلب با توجه به اینکه این نهاد متشکل از جمعی از یهودیان صلح طلب و مخالف [[اسرائیل|اسرائیل]] به ویژه سیاستهای تروریستی و [[نژادپرستی صهیونیستی|نژادپرستی صهیونیستی]] است، بسیار اهمیت دارد و آنها و علی رغم اندک و محدود بودن دامنه فعالیتها به عنوان یکی از نهادهای ارزشمند و تأثیرگذار در مجامع بین المللی مطرح شده است.<br />
<br />
اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب، هدفخود را به رسمیت شناختن حقوق آوارگان فلسطینی و تخلیه شهرکهای یهودی اراضی کرانه باختری، نوارغزه و بیت المقدس اعلام کرده است و عقب نشینی [[اسرائیل|اسرائیل]] از اراضی 67 تشکیل دو دولت فلسطینی و اسرائیلی، آزادی زندانیان و ایجاد حقوق برابر و مساوی میان شهروندان عرب و یهودی از دیگر اهداف سازمان مذکور است.<br />
<br />
یکی از فعالیتهای اصلی [[یهودیان فرانسوی صلح طلب، اتحادیه|اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب]] شرکت در تحریمهای اعمالی علیه شرکتهای اسرائیلی است. این سازمان همچنین به برگزاری کنفرانسهایی با موضوع محکومیت دیوارحائل و کمک به آوارگان فلسطین و همچنین برپایی نمایشگاههای عکس و نقاشی اقدام می کند.<br />
<br />
==الف ـ نحوه پیدایش:==<br />
<br />
[[یهودیان فرانسوی صلح طلب، اتحادیه|اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب]] در آوریل سال 1994 در شهر پاریس، در مراسم شامی که به مناسبت عید پسح (عید فطر یا عید پاک یهودیان) ترتیب داده شده بود، توسط ریچارد واگمن (Richard Wagman) تأسیس شد. اتحادیه مذکور یکی از شعبات اتحادیه بین المللی یهودیان صلح طلب (UJFP) Union Juive International Pour la Paix است که در برخی از کشورها از جمله آمریکا، [[اسرائیل|اسرائیل]] و [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] شعبه دارد. به گفته اعضای اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب، این اتحادیه، درست پس از امضای توافقنامه اسلو میان تشکیلات خودگردان فلسطین و [[اسرائیل|اسرائیل]] تأسیس شد تا به عنوان یکی از سازمانهای منادی صلح در جهت حل مناقشه [[اسرائیل|اسرائیل]] ـ فلسطین فعالیت کند.<br />
<br />
این اتحادیه در ابتدای تأسیس تنها دارای 20 عضو بود، در صورتی که در سال 2006، تنها قریب 250 عضو و دارای 7 نمایندگی و شعبه در شهرهای مختلف [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] از جمله لیل (Lille)، آلزاس (Alsace) و تولوز (Toulouse)بود. به گفته اعضای این اتحادیه، آغاز انتفاضه دوم در اراضی اشغالی یکی از دلایل رشد و گسترش فعالیتهای این سازمان بود، به گونه ای که تعداد اعضای این اتحادیه در طول مدت زمان مذکور افزایش یافته و از سایر شهرهای فرانسهنیز کسانی به عضویت اتحادیه درآمده اند.<br />
<br />
==ب ـ اهداف:==<br />
<br />
[[یهودیان فرانسوی صلح طلب، اتحادیه|اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب]] در بدون تأسیس، هدف خود را تلاش در جهت به رسمیت شناخته شدن حقوق آوارگان فلسطینی و تخلیه شهرکهای یهودی در اراضی کرانه باختری، غزه و بیت المقدس عنوان کرد.<br />
<br />
عقب نشینی [[اسرائیل|اسرائیل]] از تمام اراضی 1967، تشکیل دولت فلسطینی و آزادی زندانیان فلسطینی یکی دیگر از اهداف این سازمان به شمار می رود. ایجاد حقوق برابر و مساوی میان شهروندان عرب و یهودی در [[اسرائیل|اسرائیل]] و گسترش گفتگو و تعامل میان جامعه یهودیان و مسلمانان در [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] نیز از دیگر اهدافی است که این اتحادیه با جدیت آن را دنبال می کند.<br />
<br />
==ج ـ اعضاء:==<br />
<br />
ریاست این اتحادیه را ریچارد واگمن برعهده دارد. وی در [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] به عنوان چهره ای ضد صهیونیستی شناخته می شود که به دلیل ارتباط با بسیاری از سازمانهای منافع فلسطین در کشور [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] مورد انتقاد سازمانهای صهیونیستی و یهودی راستگرا واقع شده است. از دیگر اعضای اتحادیه می توان به نامهای [[سیبونی، میشل|میشل سیبونی]] (Michele Sibony) نایب رئیس اتحادیه، پیر استامبول (Pierre Stambul) ، جرج گامپل (Georges Gumpel) که همچنین نایب رئیس سازمان حامی فلسطین تحت عنوان "تشکل 69 (Collectif 69) است، کلود ریمون (Claude Raymond)و لیلیان کوردووا ـ کاگزرژینسکی (Liliane Cordova-Kaczerginski) اشاره کرد.<br />
<br />
==د ـ فعالیتها:==<br />
<br />
یکی از فعالیتهای اصلی اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب، برگزاری کنفرانسهایی با موضوع دیوارحائل، آوارگان فلسطینی و کمک به فلسطینیان ساکن اردوگاههاست. از آنجا که این اتحادیه با بسیاری از سازمانهای حامی حقوق فلسطینیان درفرانسه در ارتباط است، کنفرانسها، همایشها و مباحث خود را با حضور اعضای سایر سازمانهای مربوطه برگزار می کند و موضوعاتی همچون انتقاد از سیاستهای [[ارتش اسرائیل|ارتش اسرائیل]] در ساخت دیوارحائل و سایر موضوعات مربوطه، در سلسله کنفرانسهایی تحت عنوان "کاروان صلح" (La Caravane de Paix) طی فواصل زمانی معین برگزار مطرح می شوند.<br />
<br />
یکی دیگر از فعالیتهای این اتحادیه، برپایی نمایشگاههای عکس و نقاشی، اجرای نمایش و [[تئاتر|تئاتر]] با موضوعات آوارگان فلسطین و دیوارحائل است. به عنوان نمونه می توان به مجموعه برنامه های ترتیب داده شده از سوی این اتحادیه که در ماه جولای و آگوست سال 2004 در شهرهای مختلف فرانسه به اجرا درآمد، اشاره کرد. برپایی نمایشگاه عکس با موضوع دیوارحائل در شهر رن [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] و نمایش فیلم با موضوع توقف ساخت دیوارحائل نیز از جمله برنامه های مذکور بود.<br />
<br />
از دیگر اقداماتی که این اتحادیه از آن به عنوان یکی از مهمترین فعالیتهای خود نام برده است، تشویق نسبت به تحریم کالاهای اسرائیلی تولید شده در شهرکهای کرانه باختری و نوارغزه است. اعضای این اتحادیه در سلسله اهداف و فعالیتهای خود، از این اقدام به عنوان یکی از مهمترین اهداف و برنامه های خود یاد می کنند.<br />
<br />
این اتحادیه همچنین در برپایی تجمع، راه پیمایی و تحصن که با همکاری سایر سازمانها و تشکلهای مدافع حقوق فلسطینیان برگزار می شود، فعال است. به عنوان نمونه می توان به حضور این اتحادیه در راه پیمایی و تحصنی که در سال 2005 از سوی سازمانهای مدافع فلسطین در اعتراض به [[سِفر|سفر]] شارون در [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] ترتیب داده شده بود، اشاره کرد. این اتحادیه با صدور بیانیه ای تحت عنوان "شارون نه صلح می خواهد و نه عدالت" ضمن اعتراض به سیاستهای غلط شارون، از وی به عنوان مسئول کشتار هزاران کودک، زن و شهروند فلسطینی نام برد که همواره درصدد تخریب زیرساختهای سیاسی، آموزشی، فرهنگی و اقتصادی فلسطینیان است.<br />
<br />
در این بیانیه، اعضاء ضمن ابراز تعجب از دعوت شیراک از مقامات رژیم صهیونیستی، شارون، سیاستهای سرکوبگرانه وی را به میلوشویج تشبیه کرده و از رئیس جمهور [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] خواستند که در قبال فلسطینیان و حقوق آنان سیاست بی طرفی اتخاذ نکند.<br />
<br />
==ه ـ مواضع:==<br />
<br />
اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب، به عنوان یکی از نهادهای مدافع حقوق فلسطینیان، هدف خود را تلاش برای به رسمیت شناخته شدن حقوق آوارگان فلسطینی، تشکیل دولت فلسطین و عقب نشینی [[اسرائیل|اسرائیل]] از تمام اراضی 1967 عنوان کرده است. از آنجا که اعضای این اتحادیه، از مخالفان سرسخت سیاستهای شارون در [[اسرائیل|اسرائیل]] به شمار می روند، یکی از فعالیتهای اصلی خود را اعلام مواضع یهودیان صلح طلب [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] در قبال مناقشه [[اسرائیل|اسرائیل]] - فلسطین قرار داده اند. از همین رو، بررسی مواضع این اتحادیه در مورد مسائل مربوط به حوزه [[اسرائیل|اسرائیل]] و فلسطین از اهمیت ویژه ای برخوردار است.<br />
<br />
===1 ـ اسرائیل:===<br />
<br />
تشکیل دولت [[اسرائیل|اسرائیل]] براساس فرضیات و ادعاهای موجود، مسئله ای است که همواره مورد بحث و مناقشه اتحادیه مذکور قرار داشته است. برای نمونه جرج گامپل یکی از اعضای اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب، در یکی از مصاحبه های خود در نیمه ژوئن سال 2005 که در راستای تبیین "مواضع اتحادیه در مورد مناقشه [[اسرائیل|اسرائیل]] و فلسطین" بود، تصریح کرد: "دولت [[اسرائیل|اسرائیل]] بر پایه یک بی عدالتی تاریخی در برابر ملت فلسطین تأسیس شده است وهرچند که یهودیان در طول [[جنگ|جنگ]] متحمل مشقاتی شده اند که فراموش نمی شود، اما این مسئله نمی تواند مستمسکی برای ارتکاب جنایات ضد بشری علیه ملتی بی دفاع باشد".<br />
<br />
گامپل با اشاره ضمنی به سیاستهای توسعه طلبانه [[اسرائیل|اسرائیل]] در غصب منابع طبیعی اراضی اشغالی تصریح کرد: "اسرائیل با غصب کرانه باختری و اراضی غزه، بخش وسیعی از اراضی متعلق به فلسطینیان و 80 درصد منابع آبی موجود در اراضی اشغالی را به تصرف خود درآورده است."<br />
<br />
وی افزود: "این، حق یک فلسطینی است که روزانه 100 لیتر آب در اختیار داشته باشد، در حالی که روزانه تنها به 18 لیتر آب دسترسی دارد." وی با انتقاد از سیاستهای شارون، از وی به عنوان جنایتکاری جنگی نام برد و روی کار آمدن شارون و حزب راستگرا و افراطی لیکود را فاجعه ای برای ملت فلسطین اعلام کرد.<br />
<br />
===2 ـ تخلیه غزه:===<br />
<br />
[[یهودیان فرانسوی صلح طلب، اتحادیه|اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب]] با صدور اطلاعیه ای در 6 اکتبر سال 2004 ضمن اعلام مواضع خود در مورد تخلیه غزه از سوی اسرائیل، تصریح کرد: "سیاستهای [[اسرائیل|اسرائیل]] و ارتش آن همیشه از انسجام و سازماندهی خاصی برخوردار بوده و بر همین اساس، به طور حتم عقب نشینی از غزه، امتیازی از سوی [[اسرائیل|اسرائیل]] برای فلسطینیها تلقی نمی شود، بلکه تکمیل ساخت "زندانی تحت کنترل نیروهای اسرائیلی" محسوب خواهد شد. به تعبیر واضح تر سیاست [[اسرائیل|اسرائیل]] تخلیه غزه و تسلط کامل بر کرانه باختری است.<br />
<br />
===3 ـ صهیونیسم:===<br />
<br />
محکومیت [[مورن، ادگار|ادگار مورن]] (Edgar Morin) فیلسوف یهودی به خاطر چاپ مقاله ای انتقادی در مورد سیاستهای رژیم صهیونیستی در نشریه لوموند سبب شد، تا اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب، با انتشار بیانیه ای مواضع خود را در قبال مسئله [[صهیونیسم|صهیونیسم]] اعلام کند.<br />
<br />
در این بیانیه ضمن محکومیت اقدام دادگاه در مورد پرونده مورن آمده است: "به محاکم قضایی کشاندن نگارش مقاله ای با موضوع انتقاد از سیاستهای [[اسرائیل|اسرائیل]] تحت اعمال نفوذ گروههای یهودی، مغایر حق آزادی بیان است..." در ادامه این بیانیه آمده است: "هیچ یک از محاکم قضایی نمی تواند با محکومیت افرادی همچون مورن اعلام کند که دولت [[اسرائیل|اسرائیل]] دولت همه یهودیان دنیاست، این اندیشه کاملاً اشتباه است و تعداد زیادی از یهودیان، با سیاستهای دولت [[اسرائیل|اسرائیل]] و شارون مخالفند."<br />
<br />
این بیانیه می افزاید: "تعداد زیادی از سازمانهای صهیونیستی مدتهای طولانی است که تنها با بهانه مبارزه با [[آنتی سمیتیسم|آنتی سمیتیسم]] دست به اعمال نفوذ علیه شخصیتهای حقیقی و حقوقی می پردازند و پرونده مورن اولین پرونده ای نیست که اعمال نفوذ گروههای صهیونیستی در آن را شاهدیم و آخرین مورد نیز نخواهد بود. متوقف کردن موج انتقادات علیه سیاستهای [[اسرائیل|اسرائیل]] و منحرف کردن افکار عمومی در قبال بحران [[اسرائیل|اسرائیل]] و فلسطین آن هم به بهانه مبارزه با [[آنتی سمیتیسم|آنتی سمیتیسم]] یکی از اهداف اولیه سازمانهای صهیونیستی راستگراست".<br />
<br />
==مآخذ:==<br />
#بولتن '''''رویداد و گزارش صهیونیسم'''''، 5/5/1384، شماره 79 و 21/6/1384، شماره 86.<br />
#http://www.France-palestine.org.<br />
#http://fr.wikipedia.org.<br />
#http://paris.indy media.org.<br />
#www.altermonde. levillnage.org.<br />
#http://pagesperso.laposte.net/paixjuste/article. p hp3?id-article=768.<br />
#www.mille ba bords.org.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%88%DB%8C_%D8%B5%D9%84%D8%AD_%D8%B7%D9%84%D8%A8%D8%8C_%D8%A7%D8%AA%D8%AD%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%87&diff=4251یهودیان فرانسوی صلح طلب، اتحادیه2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده</p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
یکی از سازمانهای صلح طلبی که در کشور [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] در حوزه [[اسرائیل|اسرائیل]] و فلسطین فعالیت می کند، "اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب" (UJFP) Union Juive Fransais Pour la Paixنام دارد. نقش و اهمیت سازمانها و نهادهایی همچون اتحادیه یهودیان از فرانسوی صلح طلب با توجه به اینکه این نهاد متشکل از جمعی از یهودیان صلح طلب و مخالف [[اسرائیل|اسرائیل]] به ویژه سیاستهای تروریستی و [[نژادپرستی صهیونیستی|نژادپرستی صهیونیستی]] است، بسیار اهمیت دارد و آنها و علی رغم اندک و محدود بودن دامنه فعالیتها به عنوان یکی از نهادهای ارزشمند و تأثیرگذار در مجامع بین المللی مطرح شده است.<br />
<br />
اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب، هدفخود را به رسمیت شناختن حقوق آوارگان فلسطینی و تخلیه شهرکهای یهودی اراضی کرانه باختری، نوارغزه و بیت المقدس اعلام کرده است و عقب نشینی [[اسرائیل|اسرائیل]] از اراضی 67 تشکیل دو دولت فلسطینی و اسرائیلی، آزادی زندانیان و ایجاد حقوق برابر و مساوی میان شهروندان عرب و یهودی از دیگر اهداف سازمان مذکور است.<br />
<br />
یکی از فعالیتهای اصلی [[یهودیان فرانسوی صلح طلب، اتحادیه|اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب]] شرکت در تحریمهای اعمالی علیه شرکتهای اسرائیلی است. این سازمان همچنین به برگزاری کنفرانسهایی با موضوع محکومیت دیوارحائل و کمک به آوارگان فلسطین و همچنین برپایی نمایشگاههای عکس و نقاشی اقدام می کند.<br />
<br />
==الف ـ نحوه پیدایش:==<br />
<br />
[[یهودیان فرانسوی صلح طلب، اتحادیه|اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب]] در آوریل سال 1994 در شهر پاریس، در مراسم شامی که به مناسبت عید پسح (عید فطر یا عید پاک یهودیان) ترتیب داده شده بود، توسط ریچارد واگمن (Richard Wagman) تأسیس شد. اتحادیه مذکور یکی از شعبات اتحادیه بین المللی یهودیان صلح طلب (UJFP) Union Juive International Pour la Paix است که در برخی از کشورها از جمله آمریکا، [[اسرائیل|اسرائیل]] و [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] شعبه دارد. به گفته اعضای اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب، این اتحادیه، درست پس از امضای توافقنامه اسلو میان تشکیلات خودگردان فلسطین و [[اسرائیل|اسرائیل]] تأسیس شد تا به عنوان یکی از سازمانهای منادی صلح در جهت حل مناقشه [[اسرائیل|اسرائیل]] ـ فلسطین فعالیت کند.<br />
<br />
این اتحادیه در ابتدای تأسیس تنها دارای 20 عضو بود، در صورتی که در سال 2006، تنها قریب 250 عضو و دارای 7 نمایندگی و شعبه در شهرهای مختلف [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] از جمله لیل (Lille)، آلزاس (Alsace) و تولوز (Toulouse)بود. به گفته اعضای این اتحادیه، آغاز انتفاضه دوم در اراضی اشغالی یکی از دلایل رشد و گسترش فعالیتهای این سازمان بود، به گونه ای که تعداد اعضای این اتحادیه در طول مدت زمان مذکور افزایش یافته و از سایر شهرهای فرانسهنیز کسانی به عضویت اتحادیه درآمده اند.<br />
<br />
==ب ـ اهداف:==<br />
<br />
[[یهودیان فرانسوی صلح طلب، اتحادیه|اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب]] در بدون تأسیس، هدف خود را تلاش در جهت به رسمیت شناخته شدن حقوق آوارگان فلسطینی و تخلیه شهرکهای یهودی در اراضی کرانه باختری، غزه و بیت المقدس عنوان کرد.<br />
<br />
عقب نشینی [[اسرائیل|اسرائیل]] از تمام اراضی 1967، تشکیل دولت فلسطینی و آزادی زندانیان فلسطینی یکی دیگر از اهداف این سازمان به شمار می رود. ایجاد حقوق برابر و مساوی میان شهروندان عرب و یهودی در [[اسرائیل|اسرائیل]] و گسترش گفتگو و تعامل میان جامعه یهودیان و مسلمانان در [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] نیز از دیگر اهدافی است که این اتحادیه با جدیت آن را دنبال می کند.<br />
<br />
==ج ـ اعضاء:==<br />
<br />
ریاست این اتحادیه را ریچارد واگمن برعهده دارد. وی در [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] به عنوان چهره ای ضد صهیونیستی شناخته می شود که به دلیل ارتباط با بسیاری از سازمانهای منافع فلسطین در کشور [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] مورد انتقاد سازمانهای صهیونیستی و یهودی راستگرا واقع شده است. از دیگر اعضای اتحادیه می توان به نامهای [[سیبونی، میشل|میشل سیبونی]] (Michele Sibony) نایب رئیس اتحادیه، پیر استامبول (Pierre Stambul) ، جرج گامپل (Georges Gumpel) که همچنین نایب رئیس سازمان حامی فلسطین تحت عنوان "تشکل 69 (Collectif 69) است، کلود ریمون (Claude Raymond)و لیلیان کوردووا ـ کاگزرژینسکی (Liliane Cordova-Kaczerginski) اشاره کرد.<br />
<br />
==د ـ فعالیتها:==<br />
<br />
یکی از فعالیتهای اصلی اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب، برگزاری کنفرانسهایی با موضوع دیوارحائل، آوارگان فلسطینی و کمک به فلسطینیان ساکن اردوگاههاست. از آنجا که این اتحادیه با بسیاری از سازمانهای حامی حقوق فلسطینیان درفرانسه در ارتباط است، کنفرانسها، همایشها و مباحث خود را با حضور اعضای سایر سازمانهای مربوطه برگزار می کند و موضوعاتی همچون انتقاد از سیاستهای [[ارتش اسرائیل|ارتش اسرائیل]] در ساخت دیوارحائل و سایر موضوعات مربوطه، در سلسله کنفرانسهایی تحت عنوان "کاروان صلح" (La Caravane de Paix) طی فواصل زمانی معین برگزار مطرح می شوند.<br />
<br />
یکی دیگر از فعالیتهای این اتحادیه، برپایی نمایشگاههای عکس و نقاشی، اجرای نمایش و [[تئاتر|تئاتر]] با موضوعات آوارگان فلسطین و دیوارحائل است. به عنوان نمونه می توان به مجموعه برنامه های ترتیب داده شده از سوی این اتحادیه که در ماه جولای و آگوست سال 2004 در شهرهای مختلف فرانسه به اجرا درآمد، اشاره کرد. برپایی نمایشگاه عکس با موضوع دیوارحائل در شهر رن [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] و نمایش فیلم با موضوع توقف ساخت دیوارحائل نیز از جمله برنامه های مذکور بود.<br />
<br />
از دیگر اقداماتی که این اتحادیه از آن به عنوان یکی از مهمترین فعالیتهای خود نام برده است، تشویق نسبت به تحریم کالاهای اسرائیلی تولید شده در شهرکهای کرانه باختری و نوارغزه است. اعضای این اتحادیه در سلسله اهداف و فعالیتهای خود، از این اقدام به عنوان یکی از مهمترین اهداف و برنامه های خود یاد می کنند.<br />
<br />
این اتحادیه همچنین در برپایی تجمع، راه پیمایی و تحصن که با همکاری سایر سازمانها و تشکلهای مدافع حقوق فلسطینیان برگزار می شود، فعال است. به عنوان نمونه می توان به حضور این اتحادیه در راه پیمایی و تحصنی که در سال 2005 از سوی سازمانهای مدافع فلسطین در اعتراض به [[سِفر|سفر]] شارون در [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] ترتیب داده شده بود، اشاره کرد. این اتحادیه با صدور بیانیه ای تحت عنوان "شارون نه صلح می خواهد و نه عدالت" ضمن اعتراض به سیاستهای غلط شارون، از وی به عنوان مسئول کشتار هزاران کودک، زن و شهروند فلسطینی نام برد که همواره درصدد تخریب زیرساختهای سیاسی، آموزشی، فرهنگی و اقتصادی فلسطینیان است.<br />
<br />
در این بیانیه، اعضاء ضمن ابراز تعجب از دعوت شیراک از مقامات رژیم صهیونیستی، شارون، سیاستهای سرکوبگرانه وی را به میلوشویج تشبیه کرده و از رئیس جمهور [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] خواستند که در قبال فلسطینیان و حقوق آنان سیاست بی طرفی اتخاذ نکند.<br />
<br />
==ه ـ مواضع:==<br />
<br />
اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب، به عنوان یکی از نهادهای مدافع حقوق فلسطینیان، هدف خود را تلاش برای به رسمیت شناخته شدن حقوق آوارگان فلسطینی، تشکیل دولت فلسطین و عقب نشینی [[اسرائیل|اسرائیل]] از تمام اراضی 1967 عنوان کرده است. از آنجا که اعضای این اتحادیه، از مخالفان سرسخت سیاستهای شارون در [[اسرائیل|اسرائیل]] به شمار می روند، یکی از فعالیتهای اصلی خود را اعلام مواضع یهودیان صلح طلب [[فرانسه ـ اسرائیل، روابط|فرانسه]] در قبال مناقشه [[اسرائیل|اسرائیل]] - فلسطین قرار داده اند. از همین رو، بررسی مواضع این اتحادیه در مورد مسائل مربوط به حوزه [[اسرائیل|اسرائیل]] و فلسطین از اهمیت ویژه ای برخوردار است.<br />
<br />
===1 ـ اسرائیل:===<br />
<br />
تشکیل دولت [[اسرائیل|اسرائیل]] براساس فرضیات و ادعاهای موجود، مسئله ای است که همواره مورد بحث و مناقشه اتحادیه مذکور قرار داشته است. برای نمونه جرج گامپل یکی از اعضای اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب، در یکی از مصاحبه های خود در نیمه ژوئن سال 2005 که در راستای تبیین "مواضع اتحادیه در مورد مناقشه [[اسرائیل|اسرائیل]] و فلسطین" بود، تصریح کرد: "دولت [[اسرائیل|اسرائیل]] بر پایه یک بی عدالتی تاریخی در برابر ملت فلسطین تأسیس شده است وهرچند که یهودیان در طول [[جنگ|جنگ]] متحمل مشقاتی شده اند که فراموش نمی شود، اما این مسئله نمی تواند مستمسکی برای ارتکاب جنایات ضد بشری علیه ملتی بی دفاع باشد".<br />
<br />
گامپل با اشاره ضمنی به سیاستهای توسعه طلبانه [[اسرائیل|اسرائیل]] در غصب منابع طبیعی اراضی اشغالی تصریح کرد: "اسرائیل با غصب کرانه باختری و اراضی غزه، بخش وسیعی از اراضی متعلق به فلسطینیان و 80 درصد منابع آبی موجود در اراضی اشغالی را به تصرف خود درآورده است."<br />
<br />
وی افزود: "این، حق یک فلسطینی است که روزانه 100 لیتر آب در اختیار داشته باشد، در حالی که روزانه تنها به 18 لیتر آب دسترسی دارد." وی با انتقاد از سیاستهای شارون، از وی به عنوان جنایتکاری جنگی نام برد و روی کار آمدن شارون و حزب راستگرا و افراطی لیکود را فاجعه ای برای ملت فلسطین اعلام کرد.<br />
<br />
===2 ـ تخلیه غزه:===<br />
<br />
[[یهودیان فرانسوی صلح طلب، اتحادیه|اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب]] با صدور اطلاعیه ای در 6 اکتبر سال 2004 ضمن اعلام مواضع خود در مورد تخلیه غزه از سوی اسرائیل، تصریح کرد: "سیاستهای [[اسرائیل|اسرائیل]] و ارتش آن همیشه از انسجام و سازماندهی خاصی برخوردار بوده و بر همین اساس، به طور حتم عقب نشینی از غزه، امتیازی از سوی [[اسرائیل|اسرائیل]] برای فلسطینیها تلقی نمی شود، بلکه تکمیل ساخت "زندانی تحت کنترل نیروهای اسرائیلی" محسوب خواهد شد. به تعبیر واضح تر سیاست [[اسرائیل|اسرائیل]] تخلیه غزه و تسلط کامل بر کرانه باختری است.<br />
<br />
===3 ـ صهیونیسم:===<br />
<br />
محکومیت [[مورن، ادگار|ادگار مورن]] (Edgar Morin) فیلسوف یهودی به خاطر چاپ مقاله ای انتقادی در مورد سیاستهای رژیم صهیونیستی در نشریه لوموند سبب شد، تا اتحادیه یهودیان فرانسوی صلح طلب، با انتشار بیانیه ای مواضع خود را در قبال مسئله [[صهیونیسم|صهیونیسم]] اعلام کند.<br />
<br />
در این بیانیه ضمن محکومیت اقدام دادگاه در مورد پرونده مورن آمده است: "به محاکم قضایی کشاندن نگارش مقاله ای با موضوع انتقاد از سیاستهای [[اسرائیل|اسرائیل]] تحت اعمال نفوذ گروههای یهودی، مغایر حق آزادی بیان است..." در ادامه این بیانیه آمده است: "هیچ یک از محاکم قضایی نمی تواند با محکومیت افرادی همچون مورن اعلام کند که دولت [[اسرائیل|اسرائیل]] دولت همه یهودیان دنیاست، این اندیشه کاملاً اشتباه است و تعداد زیادی از یهودیان، با سیاستهای دولت [[اسرائیل|اسرائیل]] و شارون مخالفند."<br />
<br />
این بیانیه می افزاید: "تعداد زیادی از سازمانهای صهیونیستی مدتهای طولانی است که تنها با بهانه مبارزه با [[آنتی سمیتیسم|آنتی سمیتیسم]] دست به اعمال نفوذ علیه شخصیتهای حقیقی و حقوقی می پردازند و پرونده مورن اولین پرونده ای نیست که اعمال نفوذ گروههای صهیونیستی در آن را شاهدیم و آخرین مورد نیز نخواهد بود. متوقف کردن موج انتقادات علیه سیاستهای [[اسرائیل|اسرائیل]] و منحرف کردن افکار عمومی در قبال بحران [[اسرائیل|اسرائیل]] و فلسطین آن هم به بهانه مبارزه با [[آنتی سمیتیسم|آنتی سمیتیسم]] یکی از اهداف اولیه سازمانهای صهیونیستی راستگراست".<br />
<br />
==مآخذ:==<br />
#بولتن '''''رویداد و گزارش صهیونیسم'''''، 5/5/1384، شماره 79 و 21/6/1384، شماره 86.<br />
#http://www.France-palestine.org.<br />
#http://fr.wikipedia.org.<br />
#http://paris.indy media.org.<br />
#www.altermonde. levillnage.org.<br />
#http://pagesperso.laposte.net/paixjuste/article. p hp3?id-article=768.<br />
#www.mille ba bords.org.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86_%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%B9%D8%B1%D8%A8%DB%8C%D8%8C_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86_%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C&diff=4252یهودیان کشورهای عربی، سازمان جهانی2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
در سال 1975، [[یهودیان کشورهای عربی، سازمان جهانی|سازمان جهانی یهودیان کشورهای عربی]] (World Organization of Jews from Arab Countries-WOJAC) در واکنش به "توجه روزافزون افکار عمومی نسبت به مسئله آوارگان فلسطینی و نادیده گرفتن اخراج یهودیان"، توسط صهیونیستها تأسیس شد. این سازمان پس از تأسیس، تلاش کرد با ارائه آمار یهودیان مهاجر از کشورهای عرب ثابت کند که "به دلیل اخراج یهودیان از کشورهای عرب، امروزه هیچ یهودی در هیچ کدام از کشورهای اردن، عربستان سعودی، سودان، امارات و کلاً شیخ نشینهای شبه جزیره عربی زندگی نمی کند".<br />
<br />
WOJAC همچنین در تأیید دیدگاه خود به جمع آوری اسناد و مدارک مربوطه اقدام کرد. برای نمونه این ادعا از سوی رهبران آن مطرح شد که اتحادیه عرب در سال 1949 با صدور دو قطعنامه، ضمن منع دولتهای عرب از اعطای تابعیت به پناهندگان فلسطینی، متقابلاً بر لزوم تسهیل شرایط خروج یهودیان ساکن کشورهای عرب از این کشورها تأکید کرده است.<br />
<br />
%%%محل جدول%%%<br />
#منبع: (http://www.wojac.com/pages/1/index.htm)<br />
<br />
==الف ـ تاریخچه شکل گیری:==<br />
<br />
سازمان جهانی یهودیان کشورهای عرب (WOJAC) در سال 1975 در شهر پاریس تأسیس شد و بنیانگذاران این سازمان چند تن از رهبران انجمنهای مهاجران و جوامع یهودیان پناهنده از کشورهای عرب مقیم [[اسرائیل|اسرائیل]] و دیاسپورا بودند.<br />
<br />
اولین رئیس این سازمان فردی به نام مردخایبن پورات (Mordechai Ben-Porat)بود که از عراق به [[اسرائیل|اسرائیل]] پناهنده شده و تا قبل از تصدی ریاست سازمان (WOJAC) با [[موساد|موساد]] همکاری داشت و به نمایندگی از سرویس اطلاعات اسرائیل، به ایران نیز [[سِفر|سفر]] کرده بود. وی پس از قطع این همکاری به عنوان نماینده وارد [[پارلمان اسرائیل|پارلمان اسرائیل]] شد. دیگر فعالان این سازمان ماتیلدا گز (Matilda Gez) ، بن تزیون هالفون (Ben-Tziyon Halfon) و مناخمیدید (Menkhem Yedid) از اعضای [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] بودند. به تدریج فعالان سیاسی دیگری از جمله شیمون آویزمر (Shimon Avizemer) ـ عضو انجمن مهاجران یمنی ـ ارا شویتزر (Ora Shveitzer) ، مالکا [[هیلل|هیلل]] شولویتز (Malka Hilel- Shulevitz)و پرفسور یعقوب مرون (Jaakov Meron) از کارکنان وزارت دادگستری رژیم صهیونیستی به WOJAC پیوستند. حمایت مالی از این سازمان، نیز برعهده وزارت امور خارجه رژیم صهیونیستی و [[آژانس یهود|آژانس یهود]] بود که متعاقب عدم حمایت مالی دو مرکز یادشده در ژوئیه سال 1999 فعالیت این سازمان برای مدت محدودی متوقف شد، ولی در دسامبر سال 2003 رژیم صهیونیستی مجددا حمایت مالی خود از سازمان WOJAC را از سر گرفت و مسئولیت اصلی آن را تهیه اسناد و مدارک لازم در مورد داراییهای به اصطلاح توقیف شده یهودیان کشورهای عرب اعلام کرد.<br />
<br />
سازمان جهانی یهودیان کشورهای عرب، همچنین دارای دو اسرائیلی WOJAC به مدیریت اود بنوزئیر (Oved Benozair) و شعبه آمریکایی آن به مدیریت هشل ام. حداد (Heshel M. Haddad) فعالیت می کند. این سازمان چندین اجلاس بین المللی در پاریس، لندن و واشنگتن برگزار کرده و با بسیاری از کنیسه ها و سازمانهای یهودی از جمله کنگره جهانی یهود، [[کمیته یهودیان آمریکا|کمیته یهودیان آمریکا]] و کنگره جهانی یهودیان سفاردی همکاری دارد.<br />
<br />
==ب ـ اهداف و انگیزه های شکل گیری:==<br />
<br />
هدف از تشکیل سازمان جهانی یهودیان کشورهای عرب WOJAC ، مطرح کردن مسائل مربوط به یهودیان عرب ساکن [[اسرائیل|اسرائیل]] و دیاسپورا در محافل بین المللی و ایجاد نگرشی تازه در مورد پناهندگان یهودی خاورمیانه است. WOJAC بر پایه دو اصل سیاسی استوار است:<br />
<br />
1 ـ به رسمیت شناختن جابه جایی جمعیتی دوطرفه از سال 1948 بین یهودیان کشورهای عرب و اعراب فلسطینی.<br />
<br />
2 ـ به رسمیت شناختن ادعاهای یهودیان مهاجر در مورد سرمایه های فردی و گروهی که در کشورهای عرب جا گذاشته اند.<br />
<br />
WOJAC با اشاره به حضور تاریخی یهودیان در خاورمیانه، براساس دو اصل یادشده به دنبال "مشروعیت بخشی به حضور صهیونیستها در سرزمینهای اشغالی"، "جلوگیری از بازگشت آوارگان فلسطینی به موطن اصلی شان"، و "نفی مطالبات مالی فلسطینیان در ازاء سرمایه های یهودیان در کشورهای عرب است". به عبارت دیگر، سازمان WOJAC بر این عقیده است که به دلیل جابه جایی دوطرفه جمعیت در خاورمیانه، اموال و داراییهای پناهندگان فلسطینی و یهودی می تواند در ازاء یکدیگر قرار گیرد.<br />
<br />
==ج ـ اقدامات و برنامه ها:==<br />
<br />
برنامه های سازمان جهانی یهودیان کشورهای عرب عبارتند از: جمع آوری اطلاعات پیرامون وضعیت یهودیان داخل و خارج اسرائیل، تهیه گزارشها و تدوین نشریات تحقیقاتی، تأمین اطلاعات برای مؤسسات علمی ملی و بین المللی از جمله ارگانهای دولتی، سازمانهای یهودی و غیریهودی و [[رسانه|رسانه]] ها، ملاقات با سران و ارائه آمار جمعیت یهودیان کشورهای عرب در محافل جهانی، انجام مذاکرات، شرکت در جلسات تبادل نظر بین المللی، برگزاری سخنرانی، همایش و کنفرانسهای داخلی و بین المللی، ثبت داراییهای گروهی و فردی یهودیان در کشورهای عرب، ثبت خدمات ارائه شده به صاحبان این سرمایه ها، و طرح ادعای غرامت وارد شده به صاحبان این سرمایه ها در مذاکرات سیاسی.<br />
<br />
WOJAC همچنین اقدامات گسترده ای در جهت ثبت تاریخچه زندگی و خاطرات یهودیان پناهنده انجام داده است و بدین منظور مورخینی حرفه ای در این سازمان به کار گرفته شدند و در این راستا صدها سند شامل نامه ها، کتابچه ها، کتابها و مقالات جمع آوری و از سال 1998 به مرکز آرشیو رژیم صهیونیستی منتقل شدند.<br />
<br />
WOJAC در نوامبر سال 1992 در تدارک انجام مذاکرات با فلسطینیان، نامه ای خطاب به یهودیان پناهنده از کشورهای عرب تنظیم کرد و اعلام داشت که به دلیل احتمال طرح موضوع غرامت وارد شده به آنان، مراجعه عمومی به این یهودیان صورت می گیرد، اما نهایتا هیأت اجرایی سازمان WOJAC از ترس اقدام متقابل فلسطینیان به بهانه "ابهام در ارزیابی داراییهای مورد ادعای یهودیان کشورهای عرب" از این کار صرف نظر کرد.<br />
<br />
سازمان جهانی یهودیان کشورهای عرب مدعی است که طی فعالیتهای خود موفق به ایجاد آگاهی عمومی در مورد یهودیان پناهنده از کشورهای عرب و به رسمیت شناساندن حقوق آنان در قطعنامه های بین المللی شده است.<br />
<br />
==د ـ بازتاب عملکرد سازمان:==<br />
<br />
WOJAC تلاش عمده خود را معطوف به نهادینه کردن اصطلاح "آوارگان یهودی کشورهای عرب" در مجامع بین المللی کرد. از آنجا که موضوع پناهندگان در مباحث اجتماعی و تاریخی و در قوانین بین المللی بعد از [[جنگ|جنگ]] جهانی دوم محور توجه قرار گرفته و دارای ضمانتهای سیاسی و حقوقی است، WOJACتلاش داشت به تأسی از اعراب، از ضمانتهای حقوقی آن بهره برد. به عنوان نمونه، پس از آنکه شورای امنیت [[سازمان ملل متحد ـ اسرائیل، روابط|سازمان ملل متحد]] در قطعنامه شماره 243 مورخ نوامبر سال 1967 به "حل و فصل عادلانه مسئله پناهندگان خاورمیانه" اشاره کرد و پس از آن امارات متحده عربی تلاش کرد به جای اصطلاح کلی "پناهندگان خاورمیانه" عبارت "پناهندگان عرب خاورمیانه" جایگزین شود. تلاشهای WOJAC در جهت تصویب اصطلاح "پناهندگان یهودی" در مجمع عمومی سازمان ملل آغاز شد، ولی پس از شکست این تلاشها، این سازمان تمام کوشش خود را معطوف به جلوگیری از کاربرد عبارت "پناهندگان عرب" کرد.<br />
<br />
==ه ـ واکنشها نسبت به عملکرد سازمان:==<br />
<br />
عملکرد WOJAC واکنشهای مختلفی را درمیان اعراب و صهیونیستها نیز به دنبال داشته است که عبارتند از:<br />
<br />
===1 ـ واکنش اعراب:===<br />
<br />
طرح موضوع پناهندگان یهودی و مطالبات آنها از سوی WOJAC واکنش جهان عرب را به همراه داشت. تا آنجا که در گزارشی که توسط بخش تحقیقات اداره اطلاعات نظامی رژیم صهیونیستی تهیه و در ژوئن سال 1975 به WOJACارسال شد، پیش بینی شده بود که در راستای مقابله با فعالیتهای این سازمان در ملاقات آتی سران کشورهای عرب با سازمان آزادیبخش فلسطین، طرحی مبنی بر اجازه بازگشت یهودیان پناهنده از [[کشورهای عربی ـ اسرائیل، روابط|کشورهای عربی]] به موطنشان ارائه خواهد شد.<br />
<br />
پس از برگزاری ملاقات سران عرب، اعراب توجه خاصی نسبت به موقعیت یهودیان مهاجر عرب در [[اسرائیل|اسرائیل]] کردند تا آنجا که ضمن ابراز همدردی و همبستگی با آنان، خواستار بازگشت آنان شدند. متأثر از این فعالیت، در ژانویه سال 1979 رادیو عراق در برنامه [[عبری|عبری]] زبان خود همه یهودیان عراقی را به "بازگشت به خانه" دعوت کرده و تعهد کرد که "یهودیان عراقی از شرایط شهروندی یکسان با سایر عراقیها برخوردار خواهند شد". در این خبر همچنین به اعمال تبعیض رژیم صهیونیستی نسبت به یهودیان عراقی اشاره شده بود.<br />
<br />
===2 ـ واکنش یهودیان عضو (WOJAC) :===<br />
<br />
ادامه فعالیت WOJAC متعاقب اعمال نظر رهبران رژیم صهیونیستی برای پرداخت غرامت داراییهای یهودیان عرب به [[اسرائیل|اسرائیل]] با مخالفت یهودیان غیراسرائیلی عضو همین سازمان روبه رو شد. پرفسور یهزکل حداد (Yehezkel Haddad)از نیویورک، رافائلو فلاح (Rafaelo Falah) از رم و نعیم دانگور (Naim Dangur) از لندن که هر سه از اعضای WOJACبودند، اعلام کردند که "رژیم صهیونیستی هیچ نوع حقی مبنی بر استفاده از سرمایه های یهودیان عرب به نفع اهداف سیاسی خودندارد، زیرا بسیاری از یهودیان عرب به نفع اهداف سیاسی خود ندارد، زیرا بسیاری از یهودیان عرب فاقد [[تابعیت اسرائیلی|تابعیت اسرائیلی]] بوده و به کشورهای اروپایی و آمریکایی مهاجرت کرده اند." این اعضاء معتقد بودند پرداخت خسارت باید به خود یهودیان عرب ـ و نه رژیم صهیونیستی ـ صورت گیرد.<br />
<br />
===3 ـ واکنش صهیونیستهای افراطی:===<br />
<br />
WOJAC با پناهنده نامیدن "یهودیانی که از کشورهای عرب مهاجرت کرده بودند"، تمامی [[تبلیغات|تبلیغات]] صهیونیستهای راست گرای افراطی را زیر سؤال می برد. صهیونیستهای افراطی برخلاف چپ گرایان اسرائیلی مدعی بودند که یهودیان کشورهای عرب به دلیل عقایدشان در زندانهای اعراب گرفتار شده اند. به همین دلیل این گروه همواره در مورد عملیات دشوار برای "آزادسازی یهودیان عرب" تبلیغ کرده و از عناوین عامه پسندی همچون "عملیات قالی سحرآمیز" (Operation Magic Carpet) و "عملیات ازرا و نهمیا" (Operation Ezra Nahemia) استفاده می کردند.<br />
<br />
این صهیونیستها بر این مسئله تأکید داشتند که "یهودیان عرب به دلایل عقیدتی و در آرزوی رسیدن به کوه [[صهیون|صهیون]] از کشورهای خود مهاجرت کرده اند" و بنابراین اطلاق عنوان "پناهنده" از سوی WOJACبه یهودیان عرب و طرح ادعا که آنها برخلاف میل خود و به دستور دولتهای عرب از زادگاهشان اخراج شده اند تمام [[تبلیغات|تبلیغات]] و ادعاهای قبلی آنها را نقش بر آب می کند. به همین دلیل تلاش کردند با مجبور کردن رژیم صهیونیستی برای مخالفت با اطلاق عنوان "پناهنده" به یهودیان عرب، حمایت مالی از WOJACرا متوقف نمود.<br />
<br />
همچنین عملکرد WOJAC در ثبت خاطرات یهودیان کشورهای عرب نیز با عقاید افراطی این صهیونیستها یک فرد یهودی یا فعال است و صهیونیست نامیده می شود که در این صورت برای پیوستن به قدرت اکثریت، از خاطرات فردی خود صرف نظر می کند یا یک پناهنده است که در اینصورت از امکان فعال بودن چشمپوشی کرده است. بنابراین، جایی برای "یک یهودی غیرصهیونیست فعال منطقه ای" باقی نمی ماند.<br />
<br />
عقاید سیاسی و عملکرد WOJAC نه تنها با واکنش سریع اعراب روبه رو شد، بلکه مورد مخالفت اعضای غسراسرائیلی این سازمان نیز قرار گرفت و به دلیل تضعیف [[تبلیغات|تبلیغات]] صهیونیستی، از سوی رژیم صهیونیستی هم چندان مورد استقبال واقع نشد، به طوری که این سازمان در سال 1999 به دلیل عدم حمایت مالی [[وزارت امور خارجه اسرائیل|وزارت امور خارجه اسرائیل]] و [[آژانس یهود|آژانس یهود]] برای مدتی از فعالیت باز ایستاد.<br />
<br />
افزایش این تنشها تا آنجا ادامه یافت که در اوایل آوریل سال 2005 شاخه اسرائیلی WOJAC اعلام انحلال کرد و علت آن را "عدم پایبندی [[اسرائیل|اسرائیل]] نسبت به تعهد مورخ دسامبر 2003 مبنی بر حمایت مالی از عملیات جمع آوری اسناد و مدارک سرمایه های یهودیان در کشورهای عرب" عنوان کرد.<br />
<br />
با این حال عقاید سیاسی سازمان جهانی یهودیان کشورهای عرب به مرور زمان تغییر کرده است. به طوری که در تاریخ 31 ژوئیه سال 2000 این سازمان همصدا با رئیس کمیته استرداد داراییهای یهودیان کنست، مخالفت شدید خود را با جبران شدن مطالبات یهودیان عرب از طریق معاوضه و تبادل مطالبات پناهندگان فلسطینی اعلام کرد و مدعی شد که این خسارتها باید به شخص یهودیان عرب پرداخت شو. اما چندی بعد این سازمان سیاست "ابهام در مورد ارزیابی میزان داراییهای مورد ادعای یهودیان عرب و مبادله آن با مطالبات فلسطینیان را کنار گذاشت تا آنجا که در سال 2005 اعلام کرد ارزش این داراییها بین 50 تا 100 میلیارد دلار تخمین زده می شود که باید هرچه سریع تر به یهودیان پرداخت شود.<br />
<br />
سازمان جهانی یهودیان کشورهای عرب تاکنون بیش از 25 هزار پرونده در مورد داراییهای یهودیان عرب جمع آوری کرده است. این سازمان در کنفرانس بین المللی خود در پاریس (سال 2005) ـ که به همراه سازمان "عدالت برای یهودیان کشورهای عرب" (JJAC)برگزار کرد ـ اعلام داشت که سازمانهای بین المللی یهودی برای استرداد حقوق یهودیان پناهنده از کشورهای عرب تلاش می کنند و در راستای نیل به این هدف قرار است از ماه مارس سال 2006 به کمک دستگاههای اطلاع رسانی، اقدامات عمومی در 14 کشور آغاز شود.<br />
<br />
==مآخذ:==<br />
#بولتن '''''رویداد و گزارش صهیونیسم'''''، 31/5/1384، شماره 83 .<br />
#http://www.wojac.com/pages/1/index.htm.<br />
#http://www.wzo.org.il/en/resources/view.asp?id=897.<br />
#http://www.nationmaster.com/encycloped ia/Immigration-to-Israel-form-Arab-Lands #The-world-Organization-of-Jews-from- Arab- Countries.<br />
#http://www.arts.smgill.ca/MEPP/PRRN/Papers/Shen hav 1-2.htm.<br />
#http://www.giving wisely.org.il/cgi-bin/X Gwexpand F.PL? language=E$$amuta=226.<br />
#http://www.jrep.com/<br />
#http://www.globes.co.il/Docs.<br />
#En/did=387116.htm.<br />
#http://www.sem 40. ru/lenta/news-dir/128042.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86_%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%B9%D8%B1%D8%A8%DB%8C%D8%8C_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86_%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C&diff=4253یهودیان کشورهای عربی، سازمان جهانی2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده</p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
در سال 1975، [[یهودیان کشورهای عربی، سازمان جهانی|سازمان جهانی یهودیان کشورهای عربی]] (World Organization of Jews from Arab Countries-WOJAC) در واکنش به "توجه روزافزون افکار عمومی نسبت به مسئله آوارگان فلسطینی و نادیده گرفتن اخراج یهودیان"، توسط صهیونیستها تأسیس شد. این سازمان پس از تأسیس، تلاش کرد با ارائه آمار یهودیان مهاجر از کشورهای عرب ثابت کند که "به دلیل اخراج یهودیان از کشورهای عرب، امروزه هیچ یهودی در هیچ کدام از کشورهای اردن، عربستان سعودی، سودان، امارات و کلاً شیخ نشینهای شبه جزیره عربی زندگی نمی کند".<br />
<br />
WOJAC همچنین در تأیید دیدگاه خود به جمع آوری اسناد و مدارک مربوطه اقدام کرد. برای نمونه این ادعا از سوی رهبران آن مطرح شد که اتحادیه عرب در سال 1949 با صدور دو قطعنامه، ضمن منع دولتهای عرب از اعطای تابعیت به پناهندگان فلسطینی، متقابلاً بر لزوم تسهیل شرایط خروج یهودیان ساکن کشورهای عرب از این کشورها تأکید کرده است.<br />
<br />
%%%محل جدول%%%<br />
#منبع: (http://www.wojac.com/pages/1/index.htm)<br />
<br />
==الف ـ تاریخچه شکل گیری:==<br />
<br />
سازمان جهانی یهودیان کشورهای عرب (WOJAC) در سال 1975 در شهر پاریس تأسیس شد و بنیانگذاران این سازمان چند تن از رهبران انجمنهای مهاجران و جوامع یهودیان پناهنده از کشورهای عرب مقیم [[اسرائیل|اسرائیل]] و دیاسپورا بودند.<br />
<br />
اولین رئیس این سازمان فردی به نام مردخایبن پورات (Mordechai Ben-Porat)بود که از عراق به [[اسرائیل|اسرائیل]] پناهنده شده و تا قبل از تصدی ریاست سازمان (WOJAC) با [[موساد|موساد]] همکاری داشت و به نمایندگی از سرویس اطلاعات اسرائیل، به ایران نیز [[سِفر|سفر]] کرده بود. وی پس از قطع این همکاری به عنوان نماینده وارد [[پارلمان اسرائیل|پارلمان اسرائیل]] شد. دیگر فعالان این سازمان ماتیلدا گز (Matilda Gez) ، بن تزیون هالفون (Ben-Tziyon Halfon) و مناخمیدید (Menkhem Yedid) از اعضای [[کارگر، حزب|حزب کارگر]] بودند. به تدریج فعالان سیاسی دیگری از جمله شیمون آویزمر (Shimon Avizemer) ـ عضو انجمن مهاجران یمنی ـ ارا شویتزر (Ora Shveitzer) ، مالکا [[هیلل|هیلل]] شولویتز (Malka Hilel- Shulevitz)و پرفسور یعقوب مرون (Jaakov Meron) از کارکنان وزارت دادگستری رژیم صهیونیستی به WOJAC پیوستند. حمایت مالی از این سازمان، نیز برعهده وزارت امور خارجه رژیم صهیونیستی و [[آژانس یهود|آژانس یهود]] بود که متعاقب عدم حمایت مالی دو مرکز یادشده در ژوئیه سال 1999 فعالیت این سازمان برای مدت محدودی متوقف شد، ولی در دسامبر سال 2003 رژیم صهیونیستی مجددا حمایت مالی خود از سازمان WOJAC را از سر گرفت و مسئولیت اصلی آن را تهیه اسناد و مدارک لازم در مورد داراییهای به اصطلاح توقیف شده یهودیان کشورهای عرب اعلام کرد.<br />
<br />
سازمان جهانی یهودیان کشورهای عرب، همچنین دارای دو اسرائیلی WOJAC به مدیریت اود بنوزئیر (Oved Benozair) و شعبه آمریکایی آن به مدیریت هشل ام. حداد (Heshel M. Haddad) فعالیت می کند. این سازمان چندین اجلاس بین المللی در پاریس، لندن و واشنگتن برگزار کرده و با بسیاری از کنیسه ها و سازمانهای یهودی از جمله کنگره جهانی یهود، [[کمیته یهودیان آمریکا|کمیته یهودیان آمریکا]] و کنگره جهانی یهودیان سفاردی همکاری دارد.<br />
<br />
==ب ـ اهداف و انگیزه های شکل گیری:==<br />
<br />
هدف از تشکیل سازمان جهانی یهودیان کشورهای عرب WOJAC ، مطرح کردن مسائل مربوط به یهودیان عرب ساکن [[اسرائیل|اسرائیل]] و دیاسپورا در محافل بین المللی و ایجاد نگرشی تازه در مورد پناهندگان یهودی خاورمیانه است. WOJAC بر پایه دو اصل سیاسی استوار است:<br />
<br />
1 ـ به رسمیت شناختن جابه جایی جمعیتی دوطرفه از سال 1948 بین یهودیان کشورهای عرب و اعراب فلسطینی.<br />
<br />
2 ـ به رسمیت شناختن ادعاهای یهودیان مهاجر در مورد سرمایه های فردی و گروهی که در کشورهای عرب جا گذاشته اند.<br />
<br />
WOJAC با اشاره به حضور تاریخی یهودیان در خاورمیانه، براساس دو اصل یادشده به دنبال "مشروعیت بخشی به حضور صهیونیستها در سرزمینهای اشغالی"، "جلوگیری از بازگشت آوارگان فلسطینی به موطن اصلی شان"، و "نفی مطالبات مالی فلسطینیان در ازاء سرمایه های یهودیان در کشورهای عرب است". به عبارت دیگر، سازمان WOJAC بر این عقیده است که به دلیل جابه جایی دوطرفه جمعیت در خاورمیانه، اموال و داراییهای پناهندگان فلسطینی و یهودی می تواند در ازاء یکدیگر قرار گیرد.<br />
<br />
==ج ـ اقدامات و برنامه ها:==<br />
<br />
برنامه های سازمان جهانی یهودیان کشورهای عرب عبارتند از: جمع آوری اطلاعات پیرامون وضعیت یهودیان داخل و خارج اسرائیل، تهیه گزارشها و تدوین نشریات تحقیقاتی، تأمین اطلاعات برای مؤسسات علمی ملی و بین المللی از جمله ارگانهای دولتی، سازمانهای یهودی و غیریهودی و [[رسانه|رسانه]] ها، ملاقات با سران و ارائه آمار جمعیت یهودیان کشورهای عرب در محافل جهانی، انجام مذاکرات، شرکت در جلسات تبادل نظر بین المللی، برگزاری سخنرانی، همایش و کنفرانسهای داخلی و بین المللی، ثبت داراییهای گروهی و فردی یهودیان در کشورهای عرب، ثبت خدمات ارائه شده به صاحبان این سرمایه ها، و طرح ادعای غرامت وارد شده به صاحبان این سرمایه ها در مذاکرات سیاسی.<br />
<br />
WOJAC همچنین اقدامات گسترده ای در جهت ثبت تاریخچه زندگی و خاطرات یهودیان پناهنده انجام داده است و بدین منظور مورخینی حرفه ای در این سازمان به کار گرفته شدند و در این راستا صدها سند شامل نامه ها، کتابچه ها، کتابها و مقالات جمع آوری و از سال 1998 به مرکز آرشیو رژیم صهیونیستی منتقل شدند.<br />
<br />
WOJAC در نوامبر سال 1992 در تدارک انجام مذاکرات با فلسطینیان، نامه ای خطاب به یهودیان پناهنده از کشورهای عرب تنظیم کرد و اعلام داشت که به دلیل احتمال طرح موضوع غرامت وارد شده به آنان، مراجعه عمومی به این یهودیان صورت می گیرد، اما نهایتا هیأت اجرایی سازمان WOJAC از ترس اقدام متقابل فلسطینیان به بهانه "ابهام در ارزیابی داراییهای مورد ادعای یهودیان کشورهای عرب" از این کار صرف نظر کرد.<br />
<br />
سازمان جهانی یهودیان کشورهای عرب مدعی است که طی فعالیتهای خود موفق به ایجاد آگاهی عمومی در مورد یهودیان پناهنده از کشورهای عرب و به رسمیت شناساندن حقوق آنان در قطعنامه های بین المللی شده است.<br />
<br />
==د ـ بازتاب عملکرد سازمان:==<br />
<br />
WOJAC تلاش عمده خود را معطوف به نهادینه کردن اصطلاح "آوارگان یهودی کشورهای عرب" در مجامع بین المللی کرد. از آنجا که موضوع پناهندگان در مباحث اجتماعی و تاریخی و در قوانین بین المللی بعد از [[جنگ|جنگ]] جهانی دوم محور توجه قرار گرفته و دارای ضمانتهای سیاسی و حقوقی است، WOJACتلاش داشت به تأسی از اعراب، از ضمانتهای حقوقی آن بهره برد. به عنوان نمونه، پس از آنکه شورای امنیت [[سازمان ملل متحد ـ اسرائیل، روابط|سازمان ملل متحد]] در قطعنامه شماره 243 مورخ نوامبر سال 1967 به "حل و فصل عادلانه مسئله پناهندگان خاورمیانه" اشاره کرد و پس از آن امارات متحده عربی تلاش کرد به جای اصطلاح کلی "پناهندگان خاورمیانه" عبارت "پناهندگان عرب خاورمیانه" جایگزین شود. تلاشهای WOJAC در جهت تصویب اصطلاح "پناهندگان یهودی" در مجمع عمومی سازمان ملل آغاز شد، ولی پس از شکست این تلاشها، این سازمان تمام کوشش خود را معطوف به جلوگیری از کاربرد عبارت "پناهندگان عرب" کرد.<br />
<br />
==ه ـ واکنشها نسبت به عملکرد سازمان:==<br />
<br />
عملکرد WOJAC واکنشهای مختلفی را درمیان اعراب و صهیونیستها نیز به دنبال داشته است که عبارتند از:<br />
<br />
===1 ـ واکنش اعراب:===<br />
<br />
طرح موضوع پناهندگان یهودی و مطالبات آنها از سوی WOJAC واکنش جهان عرب را به همراه داشت. تا آنجا که در گزارشی که توسط بخش تحقیقات اداره اطلاعات نظامی رژیم صهیونیستی تهیه و در ژوئن سال 1975 به WOJACارسال شد، پیش بینی شده بود که در راستای مقابله با فعالیتهای این سازمان در ملاقات آتی سران کشورهای عرب با سازمان آزادیبخش فلسطین، طرحی مبنی بر اجازه بازگشت یهودیان پناهنده از [[کشورهای عربی ـ اسرائیل، روابط|کشورهای عربی]] به موطنشان ارائه خواهد شد.<br />
<br />
پس از برگزاری ملاقات سران عرب، اعراب توجه خاصی نسبت به موقعیت یهودیان مهاجر عرب در [[اسرائیل|اسرائیل]] کردند تا آنجا که ضمن ابراز همدردی و همبستگی با آنان، خواستار بازگشت آنان شدند. متأثر از این فعالیت، در ژانویه سال 1979 رادیو عراق در برنامه [[عبری|عبری]] زبان خود همه یهودیان عراقی را به "بازگشت به خانه" دعوت کرده و تعهد کرد که "یهودیان عراقی از شرایط شهروندی یکسان با سایر عراقیها برخوردار خواهند شد". در این خبر همچنین به اعمال تبعیض رژیم صهیونیستی نسبت به یهودیان عراقی اشاره شده بود.<br />
<br />
===2 ـ واکنش یهودیان عضو (WOJAC) :===<br />
<br />
ادامه فعالیت WOJAC متعاقب اعمال نظر رهبران رژیم صهیونیستی برای پرداخت غرامت داراییهای یهودیان عرب به [[اسرائیل|اسرائیل]] با مخالفت یهودیان غیراسرائیلی عضو همین سازمان روبه رو شد. پرفسور یهزکل حداد (Yehezkel Haddad)از نیویورک، رافائلو فلاح (Rafaelo Falah) از رم و نعیم دانگور (Naim Dangur) از لندن که هر سه از اعضای WOJACبودند، اعلام کردند که "رژیم صهیونیستی هیچ نوع حقی مبنی بر استفاده از سرمایه های یهودیان عرب به نفع اهداف سیاسی خودندارد، زیرا بسیاری از یهودیان عرب به نفع اهداف سیاسی خود ندارد، زیرا بسیاری از یهودیان عرب فاقد [[تابعیت اسرائیلی|تابعیت اسرائیلی]] بوده و به کشورهای اروپایی و آمریکایی مهاجرت کرده اند." این اعضاء معتقد بودند پرداخت خسارت باید به خود یهودیان عرب ـ و نه رژیم صهیونیستی ـ صورت گیرد.<br />
<br />
===3 ـ واکنش صهیونیستهای افراطی:===<br />
<br />
WOJAC با پناهنده نامیدن "یهودیانی که از کشورهای عرب مهاجرت کرده بودند"، تمامی [[تبلیغات|تبلیغات]] صهیونیستهای راست گرای افراطی را زیر سؤال می برد. صهیونیستهای افراطی برخلاف چپ گرایان اسرائیلی مدعی بودند که یهودیان کشورهای عرب به دلیل عقایدشان در زندانهای اعراب گرفتار شده اند. به همین دلیل این گروه همواره در مورد عملیات دشوار برای "آزادسازی یهودیان عرب" تبلیغ کرده و از عناوین عامه پسندی همچون "عملیات قالی سحرآمیز" (Operation Magic Carpet) و "عملیات ازرا و نهمیا" (Operation Ezra Nahemia) استفاده می کردند.<br />
<br />
این صهیونیستها بر این مسئله تأکید داشتند که "یهودیان عرب به دلایل عقیدتی و در آرزوی رسیدن به کوه [[صهیون|صهیون]] از کشورهای خود مهاجرت کرده اند" و بنابراین اطلاق عنوان "پناهنده" از سوی WOJACبه یهودیان عرب و طرح ادعا که آنها برخلاف میل خود و به دستور دولتهای عرب از زادگاهشان اخراج شده اند تمام [[تبلیغات|تبلیغات]] و ادعاهای قبلی آنها را نقش بر آب می کند. به همین دلیل تلاش کردند با مجبور کردن رژیم صهیونیستی برای مخالفت با اطلاق عنوان "پناهنده" به یهودیان عرب، حمایت مالی از WOJACرا متوقف نمود.<br />
<br />
همچنین عملکرد WOJAC در ثبت خاطرات یهودیان کشورهای عرب نیز با عقاید افراطی این صهیونیستها یک فرد یهودی یا فعال است و صهیونیست نامیده می شود که در این صورت برای پیوستن به قدرت اکثریت، از خاطرات فردی خود صرف نظر می کند یا یک پناهنده است که در اینصورت از امکان فعال بودن چشمپوشی کرده است. بنابراین، جایی برای "یک یهودی غیرصهیونیست فعال منطقه ای" باقی نمی ماند.<br />
<br />
عقاید سیاسی و عملکرد WOJAC نه تنها با واکنش سریع اعراب روبه رو شد، بلکه مورد مخالفت اعضای غسراسرائیلی این سازمان نیز قرار گرفت و به دلیل تضعیف [[تبلیغات|تبلیغات]] صهیونیستی، از سوی رژیم صهیونیستی هم چندان مورد استقبال واقع نشد، به طوری که این سازمان در سال 1999 به دلیل عدم حمایت مالی [[وزارت امور خارجه اسرائیل|وزارت امور خارجه اسرائیل]] و [[آژانس یهود|آژانس یهود]] برای مدتی از فعالیت باز ایستاد.<br />
<br />
افزایش این تنشها تا آنجا ادامه یافت که در اوایل آوریل سال 2005 شاخه اسرائیلی WOJAC اعلام انحلال کرد و علت آن را "عدم پایبندی [[اسرائیل|اسرائیل]] نسبت به تعهد مورخ دسامبر 2003 مبنی بر حمایت مالی از عملیات جمع آوری اسناد و مدارک سرمایه های یهودیان در کشورهای عرب" عنوان کرد.<br />
<br />
با این حال عقاید سیاسی سازمان جهانی یهودیان کشورهای عرب به مرور زمان تغییر کرده است. به طوری که در تاریخ 31 ژوئیه سال 2000 این سازمان همصدا با رئیس کمیته استرداد داراییهای یهودیان کنست، مخالفت شدید خود را با جبران شدن مطالبات یهودیان عرب از طریق معاوضه و تبادل مطالبات پناهندگان فلسطینی اعلام کرد و مدعی شد که این خسارتها باید به شخص یهودیان عرب پرداخت شو. اما چندی بعد این سازمان سیاست "ابهام در مورد ارزیابی میزان داراییهای مورد ادعای یهودیان عرب و مبادله آن با مطالبات فلسطینیان را کنار گذاشت تا آنجا که در سال 2005 اعلام کرد ارزش این داراییها بین 50 تا 100 میلیارد دلار تخمین زده می شود که باید هرچه سریع تر به یهودیان پرداخت شود.<br />
<br />
سازمان جهانی یهودیان کشورهای عرب تاکنون بیش از 25 هزار پرونده در مورد داراییهای یهودیان عرب جمع آوری کرده است. این سازمان در کنفرانس بین المللی خود در پاریس (سال 2005) ـ که به همراه سازمان "عدالت برای یهودیان کشورهای عرب" (JJAC)برگزار کرد ـ اعلام داشت که سازمانهای بین المللی یهودی برای استرداد حقوق یهودیان پناهنده از کشورهای عرب تلاش می کنند و در راستای نیل به این هدف قرار است از ماه مارس سال 2006 به کمک دستگاههای اطلاع رسانی، اقدامات عمومی در 14 کشور آغاز شود.<br />
<br />
==مآخذ:==<br />
#بولتن '''''رویداد و گزارش صهیونیسم'''''، 31/5/1384، شماره 83 .<br />
#http://www.wojac.com/pages/1/index.htm.<br />
#http://www.wzo.org.il/en/resources/view.asp?id=897.<br />
#http://www.nationmaster.com/encycloped ia/Immigration-to-Israel-form-Arab-Lands #The-world-Organization-of-Jews-from- Arab- Countries.<br />
#http://www.arts.smgill.ca/MEPP/PRRN/Papers/Shen hav 1-2.htm.<br />
#http://www.giving wisely.org.il/cgi-bin/X Gwexpand F.PL? language=E$$amuta=226.<br />
#http://www.jrep.com/<br />
#http://www.globes.co.il/Docs.<br />
#En/did=387116.htm.<br />
#http://www.sem 40. ru/lenta/news-dir/128042.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%AA_%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%AF%D9%88%DA%A9%D8%B3&diff=4254یهودیت ارتدوکس2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
==الف ـ تاریخ:==<br />
<br />
[[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] (Orthodox Judaism) همان بنیادگرایی یهودی است که در دولت صهیونیستی به مورد اجرا گذاشته شده است. [[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] یک فرقه جدید یهودی است که در اوایل قرن نوزدهم به عنوان واکنشی در برابر جریانهای روشنگری و اصلاح طلبی یهودی قد برافراشت. [[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] استمرار همان یهودیتحاخامی و تلمودی البته به شکل نوین است.<br />
<br />
اصطلاح ارتدوکس به اصطلاح مسیحی به معنای اعتقاد صحیح است که برای اولین بار در یکی از مجله های آلمانی در سال 1795 برای یهودیان پایبند به شریعت به کار برده شد. [[حاخام|حاخام]] [[هیرش، سامسون (1888 ـ 1808)|سامسون هیرش]] رهبری این جنبش یهودی را بر عهده گرفت.<br />
<br />
میان ارتدوکسهای شرق اروپا و ارتدوکسهای [[آلمان ـ اسرائیل، روابط|آلمان]] و غرب اروپا اختلاف نظر وجود دارد. گروه اول مخالف هر گونه بدعت و نوگرایی حتی در نحوه پوشش و یا در سیستم آموزشی است، اما گروه دوم سیاست حفظ زندگی سنتی را در پیش می گیرد و در عین حال با پوشش جدید و آموزشهای عمومی سکولار موافقت می کند و به همین دلیل به آنها ارتدوکسهای نوین گفته می شود. حسیدیستها از یهودیان ارتدوکس افراطی هستند و اندیشه های ایشان تجسم حلول گرایی یهودی است.<br />
<br />
ارتدوکسها به همراه یهودیان یدیشی از شرق اروپا (از شرکهای روسیه و لهستان) مهاجرت کردند. آنها تنها به [[زبان یدیشی|زبان یدیشی]] سخن می گرفتند. با اندیشه های جریان روشنگری آشنا نشده بودند. این یهودیان وقتی به آمریکا رسیدند دیدند که در اثر جنبش روشنگری، یهودیت رایج در آنجا یهودیت اصلاح طلب است که آلمانیهای ثروتمند و همگون شده بر آن سلطه دارند و یهودیان یدیشی تحقیر می کنند. به همین دلیل ارتدوکسها اتحادیه کنیسه های خود را در سال 1898 تأسیس کردند که مهم ترین نهاد علمی آن [[دانشگاه|دانشگاه]] یشیوا بود. از آنجا که [[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] به امر آموزش اهمیت بسیار می داد، شبکه بزرگی از [[مدارس|مدارس]] را در سراسر آمریکا تأسیس کرد.<br />
<br />
در جنبش ارتدوکس نیز اختلافاتی وجود دارد. حاخامهای افراطی برای حفظ آداب و شعائر، اتحادیه ای دارند که به نام اتحادیه حاخامهای ارتدوکس آمریکا و کانادا (1902) معروف است. اما حاخامهایی که در آمریکا درس خوانده بودند در سال 1923 شورای حاخامی آمریکا را تأسیس کردند. حسیدیستها اگرچه پس از [[جنگ|جنگ]] جهانی دوم یکی از مهم ترین شاخه های [[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] شدند، اما تااندازه زیادی از استقلال برخوردارند. اتحادیه دیگری نیز به نام اتحادیه کنیسه های ارتدوکس آمریکا وجود دارد که همه کنیسه های ارتدوکس را در برمی گیرد.<br />
<br />
ارتدوکسها هم بستگی اعتقادی و خانوادگی عمیقی دارند و بسیاری از آنها به شکل اختیاری در گتوها منزوی اند و با این همه با بسیاری از مشکلاتی که گریبانگیر جوامع مصرفی است روبه رو هستند؛ مشکلاتی مانند رویگردانی از ارزشهای اخلاقی، روابط جنسی گذرا، غیرانسانی و غیرمتکی به عشق و علاقه واقعی، مصرف مواد مخدر و افزایش کودکان نامشروع.<br />
<br />
در "کتاب سال یهودیان آمریکا" در سال 1992 آمده است که تعداد یهودیان ارتدوکس آمریکا بسیار اندک است. آنها در برابر 65 درصد اصلاح طلبان، محافظه کاران و تجدیدنظرطلبها و 26 درصد که با هیچ یک از فرقه های یهودی رابطه ای ندارند، تنها 9 درصد یهودیان آمریکا را تشکیل می دهند. البته یکی از منابع غیریهودی تعدادشان را یک میلیون نفر می داند که در آن مبالغه شده است. تعداد کنیسه های ارتدوکس به 1200 باب می رسد.<br />
<br />
ارتدوکسها اعتقادی به [[تبلیغات|تبلیغات]] دینی در میان افراد بیگانه ندارد و با این همه برخلاف اصلاح طلبان و محافظه کاران تعدادشان کم نمی شود؛ زیرا میانگین ازدواج مختلط در میان آنان کم است و بیشتر ترجیح می دهند در سن کم ازدواج نمایند و فرزندان زیاد نیز می آورند.<br />
<br />
==ب ـ اندیشه دینی:==<br />
<br />
"هیرش" و ارتدوکسها از یک نقطه ثابت متافیزیکی و خارج از چارچوب طبیعت آغاز می کنند و آن نقطه عبارت است از این که خداوند بر فراز کوه سینا [[تورات|تورات]] را به حضرت موسی وحی نمود. از نظر ایشان این موضوع، واقعیتی مسلم و غیرقابل بحث و در عین حال مسأله ای ثابت و پرمعناست که هر عقیده مخالف را ملغی می سازد. پس می توان آن را محور اصلی و مرجعیت فرامادی این نظام فکری دانست.<br />
<br />
[[تورات|تورات]] از نظر ارتدوکسها کلام خداوند است کهآن را حرف به حرف نوشت و بر موسی وحی نمود. فرد مؤمن، به این واقعیت همان گونه ایمان دارد که به آفرینش هستی توسط خدا ایمان دارد. او نمی داند که خداوند چگونه جهان را آفرید یا چگونه [[تورات|تورات]] را نوشت و آن را وحی نمود اما به آن اعتقاد دارد.<br />
<br />
برخی ارتدوکسها به عنصر ذاتی و شخصی در تجربه دینی اهمیت می دهند و با این حال، همگی به وحی الهی و این که [[تورات|تورات]] از سوی خداوند فرو فرستاده شده است، ایمان دارند و به همین دلیل [[تورات|تورات]] از نظر آنان تنها منبع و مرجع شریعت به شمار می آید و ارزشهای آن جاودانه است و در تمامی عصرها اعتبار دارد. اگر [[تورات|تورات]] نبود قوم یسرائیل به وجود نمی آمد و یهودیان باید از این [[کتاب|کتاب]] مقدس پیروی نمایند تا وحی جدیدی نازل شود. ارتدوکسها منادی عدم تغییر یا تبدیل یا تحول هستند؛ زیرا عقل انسان ضعیف است و نمی تواند چیزی فراتر از وحی الهی بگوید و بنابراین هرگونه تحولی به هلاکت یهودیان خواهد انجامید.<br />
<br />
البته آنها در این که دقیقا کدامیک از بخشهای [[تورات|تورات]] به طور مستقیم از سوی خداوند وحی شده است با یکدیگر اختلاف نظر دارند. برخی بر این نکته که اسفار پنج گانه از سوی خداوند فرو فرستاده شده است، اتفاق نظر دارند. البته تعدادی از آنان نیز بر دامنه این قداست توسعه بخشیده، دیگر کتابهای "عهد عتیق" را نیز وحی دانسته اند. بعضی نیز به این گستره آنقدر وسعت می بخشند که تمامی کتابهای شریعت شفاهی را در برمی گیرد.<br />
<br />
برخی ارتدوکسها به تفسیر لفظی [[تورات|تورات]] تمایل دارند. و معتقدند سرگذشتهایی که در آن آمده، تاریخ واقعی است. البته بعضی معتقدند که مطالب ذکر شده در [[تورات|تورات]] واقعیتهای تاریخی نیست بلکه فلسفه تاریخ است و به همین دلیل می بینیم که تعدادی از ارتدوکسها تأکید دارند که عمر زمین همان چیزی است که در [[عهد عتیق|عهد عتیق]] مناخیم شنیرسون کاشیر به آسانی واقعیتهای علمی را می پذیرند.<br />
<br />
درباره بخشهای حقوقی (شرعی) [[تورات|تورات]] نیز برخی ارتدوکسها معتقدند که این بخشها قوانین ثابتو ابدی است و گروهی دیگر نیز خاطرنشان می سازند که وجود [[تورات|تورات]] شفاهی نشان دهنده این است که بعضی از قوانین دینی ابدی نیستند.<br />
<br />
ارتدوکسها علاوه بر تورات به شریعت شفاهی و تمامی کتابهای یهودیت حاخامی از قبیل تلمود، شولحان عاروخ و حتی کتابهای کابالایی و یا دست کم تفسیرهای کابالایی نیز به عنوان منبع علوم الهی می نگرند. تفسیرهای یاد شده باعث شد که متن [[تورات|تورات]] به هامش رانده شود؛ زیرا شریعت شفاهی به اجتهاد بشری (حاخامی) بیشتر اهمیت می دهد تا به نص الهی.<br />
<br />
ارتدوکسها به درستی عقاید حلول گرایانه یهودی از قبیل بازگشت ماشیح، بازگشت به فلسطین، برگزیده بودن قوم یهود و ضرورت انزوای یهودیان برای تحقق رسالت خود اعتقاد راسخ داند و برای همین قداستی که برای قوم یهود قائل هستند با انجام فعالیتهای تبلیغی موافق نیستند؛ چه برگزیدگی، نتیجه حلول الهی است و به همین دلیل موروثی است. از این روست که یهودیت ارتدوکس، تعریف یهودیت حاخامی از یهودی را می پذیرد و کسی را یهودی می داند که از مادر یهودی به دنیا آمده باشد و یا براساس شریعت، یعنی به دست [[حاخام|حاخام]] ارتدوکس یهودی شده باشد.<br />
<br />
[[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] ایمان دارد که اوامر و نواهی شرعی برای یهودی الزام آور است و یهودی باید زندگی خود را برای اساس این اوامر و نواهی پی ریزی نماید و البته در این زمینه هیچ تفاوتی میان احکام اعتقادی و احکام فقهی و شرعی وجود ندارد. بر همین اساس ارتدوکسها نسبت به شعائر کاملاً متعهد هستند و برخی بر این باورند که شیوه لباس پوشیدن و آرایش موها را نیز نباید عوض کرد.<br />
<br />
در برخی فرقه های ارتدوکس هنوز هم زنان در هنگام ازدواج، موی سر خود را کاملاً می تراشند و به جای آن از کلاه گیس استفاده می کنند. برخی نیز در نمازهایشان از [[زبان عبری|زبان عبری]] استفاده می کنند و نمی گذارند زن و مرد با هم نماز بخوانند.<br />
<br />
[[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] به عنوان یک گروه دینیسعی دارد تا خود را از سایر فرقه های یهود دور نگه دارد تا بتواند به دور از هر ناخالصی، گوهر یهودیت را حفظ کند. البته در اینجا دیدگاهها فرق می کند؛ زیرا برخی از ایشان از غیر ارتدوکسها متنفر هستند ولی بعضی نیز خواستار محبت کردن به آنها و دفاع از ایشان هستند. البته نقاط تشابه بسیاری میان ارتدوکسها و محافظه کاران وجود دارد؛ چه هر دو به زندگی و تاریخ یهود هاله ای از قداست می بخشند، هرچند که در منبع این قداست با یکدیگر اختلاف دارند. این بدان سبب است که هر دو از لایه حلولی ترکیب چند لایه یهودیت هستند که خدا را با قوم یهود برابر می سازد.<br />
<br />
البته در یهودیت محافظه کار خداوند کم رنگ و یا کاملاً متلاشی می شود و در خارج از تاریخ یهود هیچ گونه حضوری ندارد. اما یهودیت اصلاح طلب معتقد است که خداوند در تاریخ انسانی و ایده پیشرفت ذوب شده است. بر همین اساس موضع آنها در قبال تورات، شریعت شفاهی و شعائر فوق می کند؛ زیرا با کم رنگ و ناپدید شدن خداوند تمسک جستن به شعائر، ضرورت خود را کاملاً از دست می دهد و یا ارزش نمادین پیدا می کند.<br />
<br />
==مأخذ==<br />
#المسیری، عبدالوهاب: '''''دایره المعارف یهود، یهودیت و صهیونیسم'''''، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهشهای تاریخ خاورمیانه، دبیرخانه کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین، جلد پنجم، چاپ اول، پاییز 1382.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%AA_%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%AF%D9%88%DA%A9%D8%B3&diff=4255یهودیت ارتدوکس2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده</p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
==الف ـ تاریخ:==<br />
<br />
[[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] (Orthodox Judaism) همان بنیادگرایی یهودی است که در دولت صهیونیستی به مورد اجرا گذاشته شده است. [[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] یک فرقه جدید یهودی است که در اوایل قرن نوزدهم به عنوان واکنشی در برابر جریانهای روشنگری و اصلاح طلبی یهودی قد برافراشت. [[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] استمرار همان یهودیتحاخامی و تلمودی البته به شکل نوین است.<br />
<br />
اصطلاح ارتدوکس به اصطلاح مسیحی به معنای اعتقاد صحیح است که برای اولین بار در یکی از مجله های آلمانی در سال 1795 برای یهودیان پایبند به شریعت به کار برده شد. [[حاخام|حاخام]] [[هیرش، سامسون (1888 ـ 1808)|سامسون هیرش]] رهبری این جنبش یهودی را بر عهده گرفت.<br />
<br />
میان ارتدوکسهای شرق اروپا و ارتدوکسهای [[آلمان ـ اسرائیل، روابط|آلمان]] و غرب اروپا اختلاف نظر وجود دارد. گروه اول مخالف هر گونه بدعت و نوگرایی حتی در نحوه پوشش و یا در سیستم آموزشی است، اما گروه دوم سیاست حفظ زندگی سنتی را در پیش می گیرد و در عین حال با پوشش جدید و آموزشهای عمومی سکولار موافقت می کند و به همین دلیل به آنها ارتدوکسهای نوین گفته می شود. حسیدیستها از یهودیان ارتدوکس افراطی هستند و اندیشه های ایشان تجسم حلول گرایی یهودی است.<br />
<br />
ارتدوکسها به همراه یهودیان یدیشی از شرق اروپا (از شرکهای روسیه و لهستان) مهاجرت کردند. آنها تنها به [[زبان یدیشی|زبان یدیشی]] سخن می گرفتند. با اندیشه های جریان روشنگری آشنا نشده بودند. این یهودیان وقتی به آمریکا رسیدند دیدند که در اثر جنبش روشنگری، یهودیت رایج در آنجا یهودیت اصلاح طلب است که آلمانیهای ثروتمند و همگون شده بر آن سلطه دارند و یهودیان یدیشی تحقیر می کنند. به همین دلیل ارتدوکسها اتحادیه کنیسه های خود را در سال 1898 تأسیس کردند که مهم ترین نهاد علمی آن [[دانشگاه|دانشگاه]] یشیوا بود. از آنجا که [[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] به امر آموزش اهمیت بسیار می داد، شبکه بزرگی از [[مدارس|مدارس]] را در سراسر آمریکا تأسیس کرد.<br />
<br />
در جنبش ارتدوکس نیز اختلافاتی وجود دارد. حاخامهای افراطی برای حفظ آداب و شعائر، اتحادیه ای دارند که به نام اتحادیه حاخامهای ارتدوکس آمریکا و کانادا (1902) معروف است. اما حاخامهایی که در آمریکا درس خوانده بودند در سال 1923 شورای حاخامی آمریکا را تأسیس کردند. حسیدیستها اگرچه پس از [[جنگ|جنگ]] جهانی دوم یکی از مهم ترین شاخه های [[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] شدند، اما تااندازه زیادی از استقلال برخوردارند. اتحادیه دیگری نیز به نام اتحادیه کنیسه های ارتدوکس آمریکا وجود دارد که همه کنیسه های ارتدوکس را در برمی گیرد.<br />
<br />
ارتدوکسها هم بستگی اعتقادی و خانوادگی عمیقی دارند و بسیاری از آنها به شکل اختیاری در گتوها منزوی اند و با این همه با بسیاری از مشکلاتی که گریبانگیر جوامع مصرفی است روبه رو هستند؛ مشکلاتی مانند رویگردانی از ارزشهای اخلاقی، روابط جنسی گذرا، غیرانسانی و غیرمتکی به عشق و علاقه واقعی، مصرف مواد مخدر و افزایش کودکان نامشروع.<br />
<br />
در "کتاب سال یهودیان آمریکا" در سال 1992 آمده است که تعداد یهودیان ارتدوکس آمریکا بسیار اندک است. آنها در برابر 65 درصد اصلاح طلبان، محافظه کاران و تجدیدنظرطلبها و 26 درصد که با هیچ یک از فرقه های یهودی رابطه ای ندارند، تنها 9 درصد یهودیان آمریکا را تشکیل می دهند. البته یکی از منابع غیریهودی تعدادشان را یک میلیون نفر می داند که در آن مبالغه شده است. تعداد کنیسه های ارتدوکس به 1200 باب می رسد.<br />
<br />
ارتدوکسها اعتقادی به [[تبلیغات|تبلیغات]] دینی در میان افراد بیگانه ندارد و با این همه برخلاف اصلاح طلبان و محافظه کاران تعدادشان کم نمی شود؛ زیرا میانگین ازدواج مختلط در میان آنان کم است و بیشتر ترجیح می دهند در سن کم ازدواج نمایند و فرزندان زیاد نیز می آورند.<br />
<br />
==ب ـ اندیشه دینی:==<br />
<br />
"هیرش" و ارتدوکسها از یک نقطه ثابت متافیزیکی و خارج از چارچوب طبیعت آغاز می کنند و آن نقطه عبارت است از این که خداوند بر فراز کوه سینا [[تورات|تورات]] را به حضرت موسی وحی نمود. از نظر ایشان این موضوع، واقعیتی مسلم و غیرقابل بحث و در عین حال مسأله ای ثابت و پرمعناست که هر عقیده مخالف را ملغی می سازد. پس می توان آن را محور اصلی و مرجعیت فرامادی این نظام فکری دانست.<br />
<br />
[[تورات|تورات]] از نظر ارتدوکسها کلام خداوند است کهآن را حرف به حرف نوشت و بر موسی وحی نمود. فرد مؤمن، به این واقعیت همان گونه ایمان دارد که به آفرینش هستی توسط خدا ایمان دارد. او نمی داند که خداوند چگونه جهان را آفرید یا چگونه [[تورات|تورات]] را نوشت و آن را وحی نمود اما به آن اعتقاد دارد.<br />
<br />
برخی ارتدوکسها به عنصر ذاتی و شخصی در تجربه دینی اهمیت می دهند و با این حال، همگی به وحی الهی و این که [[تورات|تورات]] از سوی خداوند فرو فرستاده شده است، ایمان دارند و به همین دلیل [[تورات|تورات]] از نظر آنان تنها منبع و مرجع شریعت به شمار می آید و ارزشهای آن جاودانه است و در تمامی عصرها اعتبار دارد. اگر [[تورات|تورات]] نبود قوم یسرائیل به وجود نمی آمد و یهودیان باید از این [[کتاب|کتاب]] مقدس پیروی نمایند تا وحی جدیدی نازل شود. ارتدوکسها منادی عدم تغییر یا تبدیل یا تحول هستند؛ زیرا عقل انسان ضعیف است و نمی تواند چیزی فراتر از وحی الهی بگوید و بنابراین هرگونه تحولی به هلاکت یهودیان خواهد انجامید.<br />
<br />
البته آنها در این که دقیقا کدامیک از بخشهای [[تورات|تورات]] به طور مستقیم از سوی خداوند وحی شده است با یکدیگر اختلاف نظر دارند. برخی بر این نکته که اسفار پنج گانه از سوی خداوند فرو فرستاده شده است، اتفاق نظر دارند. البته تعدادی از آنان نیز بر دامنه این قداست توسعه بخشیده، دیگر کتابهای "عهد عتیق" را نیز وحی دانسته اند. بعضی نیز به این گستره آنقدر وسعت می بخشند که تمامی کتابهای شریعت شفاهی را در برمی گیرد.<br />
<br />
برخی ارتدوکسها به تفسیر لفظی [[تورات|تورات]] تمایل دارند. و معتقدند سرگذشتهایی که در آن آمده، تاریخ واقعی است. البته بعضی معتقدند که مطالب ذکر شده در [[تورات|تورات]] واقعیتهای تاریخی نیست بلکه فلسفه تاریخ است و به همین دلیل می بینیم که تعدادی از ارتدوکسها تأکید دارند که عمر زمین همان چیزی است که در [[عهد عتیق|عهد عتیق]] مناخیم شنیرسون کاشیر به آسانی واقعیتهای علمی را می پذیرند.<br />
<br />
درباره بخشهای حقوقی (شرعی) [[تورات|تورات]] نیز برخی ارتدوکسها معتقدند که این بخشها قوانین ثابتو ابدی است و گروهی دیگر نیز خاطرنشان می سازند که وجود [[تورات|تورات]] شفاهی نشان دهنده این است که بعضی از قوانین دینی ابدی نیستند.<br />
<br />
ارتدوکسها علاوه بر تورات به شریعت شفاهی و تمامی کتابهای یهودیت حاخامی از قبیل تلمود، شولحان عاروخ و حتی کتابهای کابالایی و یا دست کم تفسیرهای کابالایی نیز به عنوان منبع علوم الهی می نگرند. تفسیرهای یاد شده باعث شد که متن [[تورات|تورات]] به هامش رانده شود؛ زیرا شریعت شفاهی به اجتهاد بشری (حاخامی) بیشتر اهمیت می دهد تا به نص الهی.<br />
<br />
ارتدوکسها به درستی عقاید حلول گرایانه یهودی از قبیل بازگشت ماشیح، بازگشت به فلسطین، برگزیده بودن قوم یهود و ضرورت انزوای یهودیان برای تحقق رسالت خود اعتقاد راسخ داند و برای همین قداستی که برای قوم یهود قائل هستند با انجام فعالیتهای تبلیغی موافق نیستند؛ چه برگزیدگی، نتیجه حلول الهی است و به همین دلیل موروثی است. از این روست که یهودیت ارتدوکس، تعریف یهودیت حاخامی از یهودی را می پذیرد و کسی را یهودی می داند که از مادر یهودی به دنیا آمده باشد و یا براساس شریعت، یعنی به دست [[حاخام|حاخام]] ارتدوکس یهودی شده باشد.<br />
<br />
[[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] ایمان دارد که اوامر و نواهی شرعی برای یهودی الزام آور است و یهودی باید زندگی خود را برای اساس این اوامر و نواهی پی ریزی نماید و البته در این زمینه هیچ تفاوتی میان احکام اعتقادی و احکام فقهی و شرعی وجود ندارد. بر همین اساس ارتدوکسها نسبت به شعائر کاملاً متعهد هستند و برخی بر این باورند که شیوه لباس پوشیدن و آرایش موها را نیز نباید عوض کرد.<br />
<br />
در برخی فرقه های ارتدوکس هنوز هم زنان در هنگام ازدواج، موی سر خود را کاملاً می تراشند و به جای آن از کلاه گیس استفاده می کنند. برخی نیز در نمازهایشان از [[زبان عبری|زبان عبری]] استفاده می کنند و نمی گذارند زن و مرد با هم نماز بخوانند.<br />
<br />
[[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] به عنوان یک گروه دینیسعی دارد تا خود را از سایر فرقه های یهود دور نگه دارد تا بتواند به دور از هر ناخالصی، گوهر یهودیت را حفظ کند. البته در اینجا دیدگاهها فرق می کند؛ زیرا برخی از ایشان از غیر ارتدوکسها متنفر هستند ولی بعضی نیز خواستار محبت کردن به آنها و دفاع از ایشان هستند. البته نقاط تشابه بسیاری میان ارتدوکسها و محافظه کاران وجود دارد؛ چه هر دو به زندگی و تاریخ یهود هاله ای از قداست می بخشند، هرچند که در منبع این قداست با یکدیگر اختلاف دارند. این بدان سبب است که هر دو از لایه حلولی ترکیب چند لایه یهودیت هستند که خدا را با قوم یهود برابر می سازد.<br />
<br />
البته در یهودیت محافظه کار خداوند کم رنگ و یا کاملاً متلاشی می شود و در خارج از تاریخ یهود هیچ گونه حضوری ندارد. اما یهودیت اصلاح طلب معتقد است که خداوند در تاریخ انسانی و ایده پیشرفت ذوب شده است. بر همین اساس موضع آنها در قبال تورات، شریعت شفاهی و شعائر فوق می کند؛ زیرا با کم رنگ و ناپدید شدن خداوند تمسک جستن به شعائر، ضرورت خود را کاملاً از دست می دهد و یا ارزش نمادین پیدا می کند.<br />
<br />
==مأخذ==<br />
#المسیری، عبدالوهاب: '''''دایره المعارف یهود، یهودیت و صهیونیسم'''''، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهشهای تاریخ خاورمیانه، دبیرخانه کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین، جلد پنجم، چاپ اول، پاییز 1382.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%AA_%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%AF%D9%88%DA%A9%D8%B3_%D9%88_%D8%B5%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85_%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7&diff=4256یهودیت ارتدوکس و صهیونیسم روابط2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
می توان اندیشه [[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] (Orthodox Judaism) را ضدصهیونیستی تفسیر کرد؛ چه اعتقاد ارتدوکسها به بازگشت "ماشیح" یعنی انتظار همراه با صبر و بردباری تا خداوند اجازه بازگشت را بدهد. مؤمن حقیقی باید زندگی در تبعید را به عنوان مجازات گناهان [[بنی اسرائیل|بنی اسرائیل]] و یا بخشی ازتکالیف الهی بپذیرد و هرگز نباید پایان جهان را جلو بیندازد. فرقه های ارتدوکس در ابتدا دشمن [[صهیونیسم|صهیونیسم]] بودند، اما توسط برخی حاخامهای ارتدوکس به ویژه [[حاخام|حاخام]] کوک و قبل از وی کالیشر و کالی صهیونیستی شدند. زنجیره رهایی در گذشته چنین بود: تبعید، انتظار و بازگشت قوم یهود. اما در حال حاضر چنین شده است: تبعید، بازگشت تعدادی از یهودیان برای زمینه سازی ظهور [[ماشیح|ماشیح]] و بازگشت [[ماشیح|ماشیح]] به همراه بقیه یهودیان.<br />
<br />
بدین ترتیب روند صهیونیستی سازی [[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] تحقق یافت و تنها فرقه [[ناطوری کارتا (نگهبانان شهر)|ناطوری کارتا]] باقی ماند که همچنان دیدگاه سنتی و ضد صهیونیستی [[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] را حفظ کرده است. روند صهیونیستی سازی امر عجیبی نبود؛ زیرا حلول گرایی در یکی از مراحل خود به ملت و اراده آن قداست می بخشد و در نتیجه اراده الهی سرگردان می ماند و عقب نشینی می کند و یهودی این حق را پیدا می کند که پایان جهان را جلو می اندازد. به هر حال ساختار کابالایی که ارتدوکسها به آن ایمان داشتند وحدت و کمال ذات الهی را وام دار رفتار یهودیان و ادای شعائر توسط آنان می داند.<br />
<br />
[[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] از سوی ارتدوکسهای [[اسرائیل|اسرائیل]] و نهادهای آن پشتیبانی می شود؛ زیرا این تنها فرقه ای است که توسط رژیم صهیونیستی به رسمیت شناخته شده است. بخش عمده یهودیان ارتدوکس در انجمن اگودات [[اسرائیل|اسرائیل]] و یا [[مزراحی، جنبش|جنبش مزراحی]] عضویت دارند.<br />
<br />
انجمن اگودات، [[صهیونیسم|صهیونیسم]] را تأیید نمی کند و در [[سازمان جهانی صهیونیسم|سازمان جهانی صهیونیسم]] عضویت ندارد، اما با این حال در [[اسرائیل|اسرائیل]] فعالیت می کند و در کنیست نمایندگانی دارد. ولی [[مزراحی، جنبش|جنبش مزراحی]] از همان ابتدا در فعالیتهای صهیونیستی مشارکت داشت و اخیرا فاش شد که هرتزل (سکولار) یکی از عوامل تأسیس این جنبش بوده هزینه برگزاری نخستین کنفرانس مزراحی را پرداخت کرده است. سولووایچیک، رئیس افتخاری جنبش مزراحی، و الیعازر برکوویتز که معتقد بود که تأسیس کشور اسرائیل دارای مفاهیماخروی خاص است، از مهم ترین شخصیتهای [[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] بودند.<br />
<br />
[[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] بر زندگی دینی [[اسرائیل|اسرائیل]] تسلط دارد و برای مثال شورای اصلی حاخامی، وزارت امور دینی و احزاب دینی همچون مزراحی، کارگران مزراحی، اگودات اسرائیل، کارگران اگودات [[اسرائیل|اسرائیل]] و ساش در اختیار آن است. احزاب یاد شده از قدرتی برخوردارند که به هیچ وجه با حجم واقعی آنها همخوانی ندارند؛ زیرا حزب حاکم معمولاً آنها را وارد ائتلافهای وزارتی می سازد تا بتواند همچنان بر سر کار بماند و در عوض امتیازهای گوناگونی به آنها می دهد.<br />
<br />
یکی از مهم ترین این امتیازها آن است که دولت هنوز هم ازدواجهای مختلط و یا ازدواجهایی را که زیر نظر حاخامهای ارتدوکس صورت نپذیرفته، به رسمیت نشناخته است.<br />
<br />
==مأخذ==<br />
#المسیری، عبدالوهاب: '''''دایره المعارف یهود، یهودیت و صهیونیسم'''''، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهشهای تاریخ خاورمیانه، دبیرخانه کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین، جلد پنجم، چاپ اول، پاییز 1382.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%AA_%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%AF%D9%88%DA%A9%D8%B3_%D9%88_%D8%B5%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85_%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7&diff=4257یهودیت ارتدوکس و صهیونیسم روابط2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده</p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
می توان اندیشه [[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] (Orthodox Judaism) را ضدصهیونیستی تفسیر کرد؛ چه اعتقاد ارتدوکسها به بازگشت "ماشیح" یعنی انتظار همراه با صبر و بردباری تا خداوند اجازه بازگشت را بدهد. مؤمن حقیقی باید زندگی در تبعید را به عنوان مجازات گناهان [[بنی اسرائیل|بنی اسرائیل]] و یا بخشی ازتکالیف الهی بپذیرد و هرگز نباید پایان جهان را جلو بیندازد. فرقه های ارتدوکس در ابتدا دشمن [[صهیونیسم|صهیونیسم]] بودند، اما توسط برخی حاخامهای ارتدوکس به ویژه [[حاخام|حاخام]] کوک و قبل از وی کالیشر و کالی صهیونیستی شدند. زنجیره رهایی در گذشته چنین بود: تبعید، انتظار و بازگشت قوم یهود. اما در حال حاضر چنین شده است: تبعید، بازگشت تعدادی از یهودیان برای زمینه سازی ظهور [[ماشیح|ماشیح]] و بازگشت [[ماشیح|ماشیح]] به همراه بقیه یهودیان.<br />
<br />
بدین ترتیب روند صهیونیستی سازی [[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] تحقق یافت و تنها فرقه [[ناطوری کارتا (نگهبانان شهر)|ناطوری کارتا]] باقی ماند که همچنان دیدگاه سنتی و ضد صهیونیستی [[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] را حفظ کرده است. روند صهیونیستی سازی امر عجیبی نبود؛ زیرا حلول گرایی در یکی از مراحل خود به ملت و اراده آن قداست می بخشد و در نتیجه اراده الهی سرگردان می ماند و عقب نشینی می کند و یهودی این حق را پیدا می کند که پایان جهان را جلو می اندازد. به هر حال ساختار کابالایی که ارتدوکسها به آن ایمان داشتند وحدت و کمال ذات الهی را وام دار رفتار یهودیان و ادای شعائر توسط آنان می داند.<br />
<br />
[[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] از سوی ارتدوکسهای [[اسرائیل|اسرائیل]] و نهادهای آن پشتیبانی می شود؛ زیرا این تنها فرقه ای است که توسط رژیم صهیونیستی به رسمیت شناخته شده است. بخش عمده یهودیان ارتدوکس در انجمن اگودات [[اسرائیل|اسرائیل]] و یا [[مزراحی، جنبش|جنبش مزراحی]] عضویت دارند.<br />
<br />
انجمن اگودات، [[صهیونیسم|صهیونیسم]] را تأیید نمی کند و در [[سازمان جهانی صهیونیسم|سازمان جهانی صهیونیسم]] عضویت ندارد، اما با این حال در [[اسرائیل|اسرائیل]] فعالیت می کند و در کنیست نمایندگانی دارد. ولی [[مزراحی، جنبش|جنبش مزراحی]] از همان ابتدا در فعالیتهای صهیونیستی مشارکت داشت و اخیرا فاش شد که هرتزل (سکولار) یکی از عوامل تأسیس این جنبش بوده هزینه برگزاری نخستین کنفرانس مزراحی را پرداخت کرده است. سولووایچیک، رئیس افتخاری جنبش مزراحی، و الیعازر برکوویتز که معتقد بود که تأسیس کشور اسرائیل دارای مفاهیماخروی خاص است، از مهم ترین شخصیتهای [[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] بودند.<br />
<br />
[[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] بر زندگی دینی [[اسرائیل|اسرائیل]] تسلط دارد و برای مثال شورای اصلی حاخامی، وزارت امور دینی و احزاب دینی همچون مزراحی، کارگران مزراحی، اگودات اسرائیل، کارگران اگودات [[اسرائیل|اسرائیل]] و ساش در اختیار آن است. احزاب یاد شده از قدرتی برخوردارند که به هیچ وجه با حجم واقعی آنها همخوانی ندارند؛ زیرا حزب حاکم معمولاً آنها را وارد ائتلافهای وزارتی می سازد تا بتواند همچنان بر سر کار بماند و در عوض امتیازهای گوناگونی به آنها می دهد.<br />
<br />
یکی از مهم ترین این امتیازها آن است که دولت هنوز هم ازدواجهای مختلط و یا ازدواجهایی را که زیر نظر حاخامهای ارتدوکس صورت نپذیرفته، به رسمیت نشناخته است.<br />
<br />
==مأخذ==<br />
#المسیری، عبدالوهاب: '''''دایره المعارف یهود، یهودیت و صهیونیسم'''''، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهشهای تاریخ خاورمیانه، دبیرخانه کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین، جلد پنجم، چاپ اول، پاییز 1382.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%AA_%D8%A7%D8%B5%D9%84%D8%A7%D8%AD_%D8%B7%D9%84%D8%A8_%D9%88_%D8%B5%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85%D8%8C_%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7&diff=4258یهودیت اصلاح طلب و صهیونیسم، روابط2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
دشمنی یهودیت اصلاح طلب Reform) (Judaism (که خواهان همگونی با جامعه بود) با جنبش [[صهیونیسم|صهیونیسم]] (Zionism) (که گرایش مشیحایی داشت) کاملاً بدیهی بود؛ زیرا [[صهیونیسم|صهیونیسم]] از گتوها و "تلمود" ستایش و تقدیر به عمل می آورد و از چارچوب تنگ حلول گرایی سنتی حمایت می کرد. اصلاح طلبان کنفرانسهای متعددی در مخالفت با [[صهیونیسم|صهیونیسم]] برپا کردند. آنها همچنین [[اعلامیه بالفور|اعلامیه بالفور]] و تمامی تلاشهای سیاسی مبتنی بر ایده [[قوم برگزیده|قوم برگزیده]] را مردود دانستند و هرگز نپذیرفتند که یهودیان ملتی یکپارچه هستند و منافعشان از منافع کشوری که درآن زندگی می کنند جداست.<br />
<br />
این دشمنی تا مدتهای مدید در آمریکا ادامه یافت. یهودیان غرب بخش جدایی ناپذیر منافع اقتصادی و سیاسی و تاریخ و فرهنگ کشورشان هستند و این کشورها به طور کلی طرح [[صهیونیسم|صهیونیسم]] را تأیید می کنند و به همین دلیل ایده ها و اعتقادات اصلاح طلبانه هرگز نمی توانست در برابر امپریالیسم غرب که حامی [[صهیونیسم|صهیونیسم]] بود، ایستادگی کند.<br />
<br />
به هر حال یهودیت اصلاح طلب شرایط حاکم بر دوران معاصر را محور و مرجع خود قرار داد و ناگفته پیداست که امپریالیسم بخشی از همین شرایط بود. به همین دلیل می بینیم که یهودیت اصلاح طلب رفته رفته از دیدگاه لیبرالیستی خود دور شد و عقایدش را با دیدگاههای صهیونیستی هماهنگ و سازگار کرد. در عمل نیز اصلاح طلبان به دیدگاه قومی یهودی صهیونیستی و ایده [[سرزمین مقدس|سرزمین مقدس]] بازگشتند و در قطعنامه کنفرانس کولومبوس در سال 1937 چنین آمد: "فلسطین در خاطرات و آرزوهای ما سرزمین مقدسی است". البته سرچشمه این قداست، نه عهد میان ملت و خدا بلکه خود ملت یهود است (این دیدگاه به دیدگاه یهودیت محافظه کار بسیار نزدیک است).<br />
<br />
اصلاح طلبان سعی کردند این تغییر جهت را با بازگشت به میراث یهود توجیه نمایند؛ برای همین توضیح دادند که پیامبران رویکرد قومی دینی مردم را تأیید کردند و در عین حال به دفاع خود از اصول اخلاقی انسانی و جهانی ادامه دادند. اصلاح طلبان هیچ گونه تناقضی میان این دو امر نمی دیدند و به عبارت دیگر دو وضعیت انزواطلبی و جهانشمولی را بدون هیچ پرسشی پذیرفتند.<br />
<br />
موضع گیری آنها در این زمینه مانند [[صهیونیسم فرهنگی|صهیونیسم فرهنگی]] و [[صهیونیسم وطنی|صهیونیسم وطنی]] بود که دو معیار مختلف را به کار می گیرند: یکی یهودیت را برای یهودیان مهاجر و اسرائیلی، قومی می داند و دیگری آن را برای تبعیدیهایی که نمی خواهند محل تبعید خود را ترک نمایند و در همین جایی که هستند احساس خوشبختی می کنند، دین و میراثی معنوی می داند.<br />
<br />
نفوذ [[صهیونیسم|صهیونیسم]] در اردوگاه اصلاح طلبان چنان افزایش یافت که [[یهودیت پیشرو، اتحادیه بین المللی|اتحادیه بین المللی یهودیت پیشرو]] (یعنی اصلاح طلب) پانزدهمین کنفرانس سالانه خود را برای اولین بار در پی [[جنگ 1967|جنگ 1967]] و احساس شادی و یهودیان جهان که از پیروزی [[اسرائیل|اسرائیل]] به خود می بالیدند، در شهر بیت المقدس منعقد ساخت. عناصر قومی نیز در شعائر اصلاح طلبان افزایش یافت و اکنون برخی نمازها به [[زبان عبری|زبان عبری]] خوانده می شود و اصلاح طلبان در عید تحویل سال در کنیسه در بوق می دمند و برخی سنتها را در دیگر نمازها وارد کرده اند.<br />
<br />
یهودیت اصلاح طلب از اواسط دهه هفتاد به شکل کاملاً روشن در جنبش [[صهیونیسم|صهیونیسم]] شرکت کرد و از خلال انجمن آراز (انجمن صهیونیستهای اصلاح طلب آمریکا) در آن حضور یافت. [[یهودیت پیشرو، اتحادیه بین المللی|اتحادیه بین المللی یهودیت پیشرو]] در سال 1976 به [[صهیونیسم جهانی، سازمان|سازمان [[صهیونیسم|صهیونیسم]] جهانی]] پیوست. ارتسینو (انجمن بین المللی صهیونیستهای اصلاح طلب) به عنوان یک حزب صهیونیستی به این سازمان پیوست. یهودیت اصلاح طلب در [[اسرائیل|اسرائیل]] کیبوتسها، مؤسسه های آموزشی و سازمانهایی برای جمع آوری کمکهای مالی تأسیس کرد.<br />
<br />
آخرین کنفرانسهای اصلاح طلبان به منظور تجدیدنظر در دیدگاههای یهودی در سال 1976 در سان فرانسیسکو برگزار شد. در تصمیمات این کنفرانس عمق بخشیدن به بعد قومی یهودیت آشکارا هویداست. براساس مصوبه های کنفرانس، تنها واقعیت مهم در زندگی یهودیان، نسل کشی نازیستی است که بر پذیرش الهیات مرگ و الهیات پس از آشویتس دلالت دارد. یهودیت اصلاح طلب تا آنجا که می توانست پایبندی خود را نسبت به برخی شعائر سنتی حفظ کرد.<br />
<br />
با این همه در تعریف یهودی تجدیدنظر به عمل آمد و بر اساس تعریف جدید هر کس که از پدر یا مادر یهودی متولد شده باشد یهودی محسوب می شود؛ ازدواج با بیگانه نیز مباح دانسته شده به شرط آن که فرزندان یهودی باشند. این اصلاحاتهمه برای بقای یهودیان بود. در سال 1975 یک [[کتاب|کتاب]] اصلاح طلبانه جدید برای نماز با نام "دروازه های نماز" چاپ و منتشر گردید. در این [[کتاب|کتاب]] رویکردهای صهیونیستی گذشته نمایان است. این [[کتاب|کتاب]] جایگزین [[کتاب|کتاب]] منتشر شده در سال 1941 گردید.<br />
<br />
ارتسینو در سال 1988 با صدور بیانیه ای موضع خود را نسبت به [[صهیونیسم|صهیونیسم]] توضیح داد و بر اهمیت [[اسرائیل|اسرائیل]] برای جهان یهود در عین حال تعددگرایی در یهودیت تأکید کرد. بر مبنای این تعددگرایی، یهودی می تواند سکولار باشد و به همین دلیل، هم یهودیان پراکنده در جهان مورد تأیید هستند و هم یهودیانی که به [[اسرائیل|اسرائیل]] مهاجرت می کنند. بیانیه مذکور از دولت [[اسرائیل|اسرائیل]] خواست تا از سرکوب دینی و خشونت سیاسی دوری گزیند. این بیانیه همچنین از حقوق اعراب حمایت کرد و خواستار آن شد که با ارائه تضمین و امتیازدهی دوجانبه منازعه اعراب و [[اسرائیل|اسرائیل]] حل و فصل گردد.<br />
<br />
اولین کنیسه های اصلاح طلب فلسطین در سال 1936 در حیفا، تل آویو و بیت المقدس بنیان گذاشته شد. در سال 1939 نخستین مدرسه دینی غیرارتدوکس در فلسطین (اسرائیل) تأسیس شد. کنیسه این مدرسه به نام ایل که در سال 1958 تأسیس شد قدیمی ترین کنیسه اصلاح طلب (پیشرو) در [[اسرائیل|اسرائیل]] است. دانشکده اتحادیه [[عبری|عبری]] در سال 1936 شعبه ای در بیت المقدس گشود که در سال 1987 توسعه یافت و در نهایت به پایگاه اصلی [[یهودیت پیشرو، اتحادیه بین المللی|اتحادیه بین المللی یهودیت پیشرو]] مبدل گردید. بخشی در دانشکده وجود دارد که در آن اسرائیلیها به عنوان حاخامهای اصلاح طلب فارغ التحصیل می شوند.<br />
<br />
اولین [[حاخام|حاخام]] اصلاح طلب این مدرسه در سال 1980 فارغ التحصیل شد و تعداد حاخامهای فارغ التحصیل شده از این مدرسه در سال 1996 به 20 تن رسید. تمامی حاخامهای اصلاح طلب (پیشرو) [[اسرائیل|اسرائیل]] در شورای حاخامهای پیشرو عضویت دارند. حاخامهای اصلاح طلب [[اسرائیل|اسرائیل]] تعریف حاخامهای اصلاح طلب آمریکا از یهودی را قبول ندارند. دانشکده اتحادیه [[عبری|عبری]] در [[اسرائیل|اسرائیل]] شعبه دارد. پایگاهاصلی [[یهودیت پیشرو، اتحادیه بین المللی|اتحادیه بین المللی یهودیت پیشرو]] در سال 1972 به بیت المقدس منتقل شد.<br />
<br />
جنبش بین المللی جوانان اصلاح طلب صهیونیست در سال 1980 در بیت المقدس تأسیس شد که دارای ده شعبه است. تعداد یهودیان اصلاح طلب [[اسرائیل|اسرائیل]] از 20 هزار نفر تجاوز نمی کند.<br />
<br />
ارتدوکسهای اسرائیل، یهودیان اصلاح طلب، حاخامهای آنان، ازدواجها و مراسم یهودی شدن آنها را به رسمیت نمی شناسد. مراسم یهودی شدن نزد اصلاح طلبان برخلاف ارتدوکسها، آسان و ساده است. این موضوع هرازچندگاهی با طرح شدن قانون بازگشت یهودیان به اسرائیل، سر و صدا ایجاد می کند. مشخص شدن تعریف یهودی، رابطه تنگاتنگی با این قانون دارد و به همین جهت ارتدوکسها می خواهند آن را به گونه ای تغییر دهند که شامل افراد یهودی شده توسط حاخامهای اصلاح طلب، نشود.<br />
<br />
رهبران اصلاح طلب خواهان آن هستند که کمکهای در نظر گرفته شده برای نهادهای اصلاح طلب اسرائیل با میزان کمکهای مالی ارائه شده از سوی ایشان تناسب داشته باشد؛ زیرا بخش عمده این کمکها توسط یهودیان غیرارتدوکس پرداخت می شود و در عین حال بیشتر آنها به نهادهای ارتدوکس می رسد. برخی رهبران یهودیت اصلاح طلب همچون [[شیندلر، الکساندر|الکساندر شیندلر]] به ویژه پس از حادثه پولارد و انتفاضه کوشیدند تا فاصله میان خود و دولت صهیونیستی را حفظ نمایند. آنها بر محوریت دیاسپورا (پراکندگی یهودیان در خارج از فلسطین) در مقابل محوریت [[اسرائیل|اسرائیل]] تأکید دارند و همچنین سعی می کنند بعد دینی را در برابر بعد قومی یهودیت پررنگ تر نمایند.<br />
<br />
==مأخذ==<br />
#المسیری، عبدالوهاب: '''''دایره المعارف یهود، یهودیت و صهیونیسم'''''، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهشهای تاریخ خاورمیانه، دبیرخانه کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین، جلد پنجم،<br />
<br />
چاپ اول، پاییز 1382.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%AA_%D8%A7%D8%B5%D9%84%D8%A7%D8%AD_%D8%B7%D9%84%D8%A8_%D9%88_%D8%B5%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85%D8%8C_%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7&diff=4259یهودیت اصلاح طلب و صهیونیسم، روابط2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده</p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
دشمنی یهودیت اصلاح طلب Reform) (Judaism (که خواهان همگونی با جامعه بود) با جنبش [[صهیونیسم|صهیونیسم]] (Zionism) (که گرایش مشیحایی داشت) کاملاً بدیهی بود؛ زیرا [[صهیونیسم|صهیونیسم]] از گتوها و "تلمود" ستایش و تقدیر به عمل می آورد و از چارچوب تنگ حلول گرایی سنتی حمایت می کرد. اصلاح طلبان کنفرانسهای متعددی در مخالفت با [[صهیونیسم|صهیونیسم]] برپا کردند. آنها همچنین [[اعلامیه بالفور|اعلامیه بالفور]] و تمامی تلاشهای سیاسی مبتنی بر ایده [[قوم برگزیده|قوم برگزیده]] را مردود دانستند و هرگز نپذیرفتند که یهودیان ملتی یکپارچه هستند و منافعشان از منافع کشوری که درآن زندگی می کنند جداست.<br />
<br />
این دشمنی تا مدتهای مدید در آمریکا ادامه یافت. یهودیان غرب بخش جدایی ناپذیر منافع اقتصادی و سیاسی و تاریخ و فرهنگ کشورشان هستند و این کشورها به طور کلی طرح [[صهیونیسم|صهیونیسم]] را تأیید می کنند و به همین دلیل ایده ها و اعتقادات اصلاح طلبانه هرگز نمی توانست در برابر امپریالیسم غرب که حامی [[صهیونیسم|صهیونیسم]] بود، ایستادگی کند.<br />
<br />
به هر حال یهودیت اصلاح طلب شرایط حاکم بر دوران معاصر را محور و مرجع خود قرار داد و ناگفته پیداست که امپریالیسم بخشی از همین شرایط بود. به همین دلیل می بینیم که یهودیت اصلاح طلب رفته رفته از دیدگاه لیبرالیستی خود دور شد و عقایدش را با دیدگاههای صهیونیستی هماهنگ و سازگار کرد. در عمل نیز اصلاح طلبان به دیدگاه قومی یهودی صهیونیستی و ایده [[سرزمین مقدس|سرزمین مقدس]] بازگشتند و در قطعنامه کنفرانس کولومبوس در سال 1937 چنین آمد: "فلسطین در خاطرات و آرزوهای ما سرزمین مقدسی است". البته سرچشمه این قداست، نه عهد میان ملت و خدا بلکه خود ملت یهود است (این دیدگاه به دیدگاه یهودیت محافظه کار بسیار نزدیک است).<br />
<br />
اصلاح طلبان سعی کردند این تغییر جهت را با بازگشت به میراث یهود توجیه نمایند؛ برای همین توضیح دادند که پیامبران رویکرد قومی دینی مردم را تأیید کردند و در عین حال به دفاع خود از اصول اخلاقی انسانی و جهانی ادامه دادند. اصلاح طلبان هیچ گونه تناقضی میان این دو امر نمی دیدند و به عبارت دیگر دو وضعیت انزواطلبی و جهانشمولی را بدون هیچ پرسشی پذیرفتند.<br />
<br />
موضع گیری آنها در این زمینه مانند [[صهیونیسم فرهنگی|صهیونیسم فرهنگی]] و [[صهیونیسم وطنی|صهیونیسم وطنی]] بود که دو معیار مختلف را به کار می گیرند: یکی یهودیت را برای یهودیان مهاجر و اسرائیلی، قومی می داند و دیگری آن را برای تبعیدیهایی که نمی خواهند محل تبعید خود را ترک نمایند و در همین جایی که هستند احساس خوشبختی می کنند، دین و میراثی معنوی می داند.<br />
<br />
نفوذ [[صهیونیسم|صهیونیسم]] در اردوگاه اصلاح طلبان چنان افزایش یافت که [[یهودیت پیشرو، اتحادیه بین المللی|اتحادیه بین المللی یهودیت پیشرو]] (یعنی اصلاح طلب) پانزدهمین کنفرانس سالانه خود را برای اولین بار در پی [[جنگ 1967|جنگ 1967]] و احساس شادی و یهودیان جهان که از پیروزی [[اسرائیل|اسرائیل]] به خود می بالیدند، در شهر بیت المقدس منعقد ساخت. عناصر قومی نیز در شعائر اصلاح طلبان افزایش یافت و اکنون برخی نمازها به [[زبان عبری|زبان عبری]] خوانده می شود و اصلاح طلبان در عید تحویل سال در کنیسه در بوق می دمند و برخی سنتها را در دیگر نمازها وارد کرده اند.<br />
<br />
یهودیت اصلاح طلب از اواسط دهه هفتاد به شکل کاملاً روشن در جنبش [[صهیونیسم|صهیونیسم]] شرکت کرد و از خلال انجمن آراز (انجمن صهیونیستهای اصلاح طلب آمریکا) در آن حضور یافت. [[یهودیت پیشرو، اتحادیه بین المللی|اتحادیه بین المللی یهودیت پیشرو]] در سال 1976 به [[صهیونیسم جهانی، سازمان|سازمان [[صهیونیسم|صهیونیسم]] جهانی]] پیوست. ارتسینو (انجمن بین المللی صهیونیستهای اصلاح طلب) به عنوان یک حزب صهیونیستی به این سازمان پیوست. یهودیت اصلاح طلب در [[اسرائیل|اسرائیل]] کیبوتسها، مؤسسه های آموزشی و سازمانهایی برای جمع آوری کمکهای مالی تأسیس کرد.<br />
<br />
آخرین کنفرانسهای اصلاح طلبان به منظور تجدیدنظر در دیدگاههای یهودی در سال 1976 در سان فرانسیسکو برگزار شد. در تصمیمات این کنفرانس عمق بخشیدن به بعد قومی یهودیت آشکارا هویداست. براساس مصوبه های کنفرانس، تنها واقعیت مهم در زندگی یهودیان، نسل کشی نازیستی است که بر پذیرش الهیات مرگ و الهیات پس از آشویتس دلالت دارد. یهودیت اصلاح طلب تا آنجا که می توانست پایبندی خود را نسبت به برخی شعائر سنتی حفظ کرد.<br />
<br />
با این همه در تعریف یهودی تجدیدنظر به عمل آمد و بر اساس تعریف جدید هر کس که از پدر یا مادر یهودی متولد شده باشد یهودی محسوب می شود؛ ازدواج با بیگانه نیز مباح دانسته شده به شرط آن که فرزندان یهودی باشند. این اصلاحاتهمه برای بقای یهودیان بود. در سال 1975 یک [[کتاب|کتاب]] اصلاح طلبانه جدید برای نماز با نام "دروازه های نماز" چاپ و منتشر گردید. در این [[کتاب|کتاب]] رویکردهای صهیونیستی گذشته نمایان است. این [[کتاب|کتاب]] جایگزین [[کتاب|کتاب]] منتشر شده در سال 1941 گردید.<br />
<br />
ارتسینو در سال 1988 با صدور بیانیه ای موضع خود را نسبت به [[صهیونیسم|صهیونیسم]] توضیح داد و بر اهمیت [[اسرائیل|اسرائیل]] برای جهان یهود در عین حال تعددگرایی در یهودیت تأکید کرد. بر مبنای این تعددگرایی، یهودی می تواند سکولار باشد و به همین دلیل، هم یهودیان پراکنده در جهان مورد تأیید هستند و هم یهودیانی که به [[اسرائیل|اسرائیل]] مهاجرت می کنند. بیانیه مذکور از دولت [[اسرائیل|اسرائیل]] خواست تا از سرکوب دینی و خشونت سیاسی دوری گزیند. این بیانیه همچنین از حقوق اعراب حمایت کرد و خواستار آن شد که با ارائه تضمین و امتیازدهی دوجانبه منازعه اعراب و [[اسرائیل|اسرائیل]] حل و فصل گردد.<br />
<br />
اولین کنیسه های اصلاح طلب فلسطین در سال 1936 در حیفا، تل آویو و بیت المقدس بنیان گذاشته شد. در سال 1939 نخستین مدرسه دینی غیرارتدوکس در فلسطین (اسرائیل) تأسیس شد. کنیسه این مدرسه به نام ایل که در سال 1958 تأسیس شد قدیمی ترین کنیسه اصلاح طلب (پیشرو) در [[اسرائیل|اسرائیل]] است. دانشکده اتحادیه [[عبری|عبری]] در سال 1936 شعبه ای در بیت المقدس گشود که در سال 1987 توسعه یافت و در نهایت به پایگاه اصلی [[یهودیت پیشرو، اتحادیه بین المللی|اتحادیه بین المللی یهودیت پیشرو]] مبدل گردید. بخشی در دانشکده وجود دارد که در آن اسرائیلیها به عنوان حاخامهای اصلاح طلب فارغ التحصیل می شوند.<br />
<br />
اولین [[حاخام|حاخام]] اصلاح طلب این مدرسه در سال 1980 فارغ التحصیل شد و تعداد حاخامهای فارغ التحصیل شده از این مدرسه در سال 1996 به 20 تن رسید. تمامی حاخامهای اصلاح طلب (پیشرو) [[اسرائیل|اسرائیل]] در شورای حاخامهای پیشرو عضویت دارند. حاخامهای اصلاح طلب [[اسرائیل|اسرائیل]] تعریف حاخامهای اصلاح طلب آمریکا از یهودی را قبول ندارند. دانشکده اتحادیه [[عبری|عبری]] در [[اسرائیل|اسرائیل]] شعبه دارد. پایگاهاصلی [[یهودیت پیشرو، اتحادیه بین المللی|اتحادیه بین المللی یهودیت پیشرو]] در سال 1972 به بیت المقدس منتقل شد.<br />
<br />
جنبش بین المللی جوانان اصلاح طلب صهیونیست در سال 1980 در بیت المقدس تأسیس شد که دارای ده شعبه است. تعداد یهودیان اصلاح طلب [[اسرائیل|اسرائیل]] از 20 هزار نفر تجاوز نمی کند.<br />
<br />
ارتدوکسهای اسرائیل، یهودیان اصلاح طلب، حاخامهای آنان، ازدواجها و مراسم یهودی شدن آنها را به رسمیت نمی شناسد. مراسم یهودی شدن نزد اصلاح طلبان برخلاف ارتدوکسها، آسان و ساده است. این موضوع هرازچندگاهی با طرح شدن قانون بازگشت یهودیان به اسرائیل، سر و صدا ایجاد می کند. مشخص شدن تعریف یهودی، رابطه تنگاتنگی با این قانون دارد و به همین جهت ارتدوکسها می خواهند آن را به گونه ای تغییر دهند که شامل افراد یهودی شده توسط حاخامهای اصلاح طلب، نشود.<br />
<br />
رهبران اصلاح طلب خواهان آن هستند که کمکهای در نظر گرفته شده برای نهادهای اصلاح طلب اسرائیل با میزان کمکهای مالی ارائه شده از سوی ایشان تناسب داشته باشد؛ زیرا بخش عمده این کمکها توسط یهودیان غیرارتدوکس پرداخت می شود و در عین حال بیشتر آنها به نهادهای ارتدوکس می رسد. برخی رهبران یهودیت اصلاح طلب همچون [[شیندلر، الکساندر|الکساندر شیندلر]] به ویژه پس از حادثه پولارد و انتفاضه کوشیدند تا فاصله میان خود و دولت صهیونیستی را حفظ نمایند. آنها بر محوریت دیاسپورا (پراکندگی یهودیان در خارج از فلسطین) در مقابل محوریت [[اسرائیل|اسرائیل]] تأکید دارند و همچنین سعی می کنند بعد دینی را در برابر بعد قومی یهودیت پررنگ تر نمایند.<br />
<br />
==مأخذ==<br />
#المسیری، عبدالوهاب: '''''دایره المعارف یهود، یهودیت و صهیونیسم'''''، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهشهای تاریخ خاورمیانه، دبیرخانه کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین، جلد پنجم،<br />
<br />
چاپ اول، پاییز 1382.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%AA_%D9%BE%DB%8C%D8%B4%D8%B1%D9%88&diff=4260یهودیت پیشرو2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
"یهودیت پیشرو" (Progressive Judaism) اصطلاحی است که برای همه گرایشهای یهودیت اصلاح طلب به کار می رود. اصطلاح پیشرو معمولاً در خارج از آمریکا به جای اصلاح طلب استعمال می شود.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%AA_%D9%BE%DB%8C%D8%B4%D8%B1%D9%88&diff=4261یهودیت پیشرو2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده</p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
"یهودیت پیشرو" (Progressive Judaism) اصطلاحی است که برای همه گرایشهای یهودیت اصلاح طلب به کار می رود. اصطلاح پیشرو معمولاً در خارج از آمریکا به جای اصلاح طلب استعمال می شود.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%AA_%D9%BE%DB%8C%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%8C_%D8%A7%D8%AA%D8%AD%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%87_%D8%A8%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C&diff=4262یهودیت پیشرو، اتحادیه بین المللی2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
این سازمان World Union for) (Progressive Judaism به منظور ایجاد هماهنگی میان یهودیان اصلاح طلب و تأسیس مراکز جدید برای آنان در لندن تأسیس شد (1926) و همواره برای بررسی همین موضوع کنفرانسی جهانی برگزار می کند. اتحادیه مذکور در سال 1955 برای حاخامهای اصلاح طلب و پیشرو، یک مرکز بین المللی مطالعات و آموزشهای دینی در پاریس تأسیس کرد. اتحادیه در 18 کشور شعبه و حدود دو میلیون عضو دارد. این اتحادیه در سازمان ملل و یونسکو به عنوان یک سازمان مشورتی غیردولتی به رسمیت شناخته شده است.<br />
<br />
==مأخذ==<br />
#المسیری، عبدالوهاب: '''''دایره المعارف یهود، یهودیت و صهیونیسم'''''، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهشهای تاریخ خاورمیانه، دبیرخانه کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین، جلد پنجم، چاپ اول، پاییز 1382.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%AA_%D9%BE%DB%8C%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%8C_%D8%A7%D8%AA%D8%AD%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%87_%D8%A8%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C&diff=4263یهودیت پیشرو، اتحادیه بین المللی2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده</p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
این سازمان World Union for) (Progressive Judaism به منظور ایجاد هماهنگی میان یهودیان اصلاح طلب و تأسیس مراکز جدید برای آنان در لندن تأسیس شد (1926) و همواره برای بررسی همین موضوع کنفرانسی جهانی برگزار می کند. اتحادیه مذکور در سال 1955 برای حاخامهای اصلاح طلب و پیشرو، یک مرکز بین المللی مطالعات و آموزشهای دینی در پاریس تأسیس کرد. اتحادیه در 18 کشور شعبه و حدود دو میلیون عضو دارد. این اتحادیه در سازمان ملل و یونسکو به عنوان یک سازمان مشورتی غیردولتی به رسمیت شناخته شده است.<br />
<br />
==مأخذ==<br />
#المسیری، عبدالوهاب: '''''دایره المعارف یهود، یهودیت و صهیونیسم'''''، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهشهای تاریخ خاورمیانه، دبیرخانه کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین، جلد پنجم، چاپ اول، پاییز 1382.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%AA_%D8%AD%D8%A7%D8%AE%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D8%AA%D9%84%D9%85%D9%88%D8%AF%DB%8C)&diff=4264یهودیت حاخامی (تلمودی)2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
یهودیت حاخامی یا یهودیت تلمودی (Rabbinical (Talmudic) Judaism) با یهودیت ربانی یا یهودیت کلاسیک یا یهودیت معیاری، همان یهودیتی است که از قرن نهم میلادی تا پایان قرن هجدهم میلادی در میان بیشتر گروههای یهودی جهان رواج داشته است. یهودیان قرائی این اصطلاحرا به کار گرفته اند تا بدین وسیله تأکید کنند که نظام دینی مخالفانشان هرگز مطلق نیست و حاصل کوشش فقها یا حاخامهایی است که "تورات" (شریعت مکتوب) را تفسیر نموده، شریعت شفاهی (تورات شفاهی یا "تلمود") را وضع کردند و آن را اصل و پایه ای قرار دادند که دیدگاههایی دینی ایشان مستند به آن است و مایه تمایز و جدایی ایشان از یهودیت توراتی است؛ یهودیتی که تنها بر [[تورات|تورات]] (شریعت مکتوب) تکیه دارد و آن را فرو فرستاده شده از جانب خدا می داند. البته پس از به هامش رانده شدن یهودیان قرائی، دو اصطلاح "یهودیت حاخامی" و "یهودیت" نیز مترادف گشتند.<br />
<br />
یهودیت رسمی حاکم در کشور [[اسرائیل|اسرائیل]] همان یهودیت حاخامی تلمودی است. که باعث پیدایش مشکلات زیادی برای اعضای گروههای دینی یا دیگر گروههای نژادی یهودی شده است؛ برای مثال یهودیان فالاشا، سامریها و [[بنی اسرائیل|بنی اسرائیل]] (از هند)، نه تنها به [[تلمود|تلمود]] اعتقادی ندارند بلکه اصولاً آن را نمی شناسند. تقریبا همین وضع در مورد یهودیان اصلاح طلب و محافظه کار نیز صدق می کند؛ اگرچه محافظه کاران مدعی اند که یهودیت آنان چیزی جز تحول و تکامل یهودیت حاخامی نیست. در مقابل، شورای حاخامی [[اسرائیل|اسرائیل]] ـ که نماینده یهودیت حاخامی است ـ آنان را به عنوان یهودی نمی شناسد.<br />
<br />
==مأخذ:==<br />
#المسیری، عبدالوهاب: '''''دایره المعارف یهود، یهودیت و صهیونیسم'''''، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهشهای تاریخ خاورمیانه، دبیرخانه کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین، جلد پنجم، چاپ اول، پاییز 1382.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%AA_%D8%AD%D8%A7%D8%AE%D8%A7%D9%85%DB%8C_(%D8%AA%D9%84%D9%85%D9%88%D8%AF%DB%8C)&diff=4265یهودیت حاخامی (تلمودی)2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده</p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
یهودیت حاخامی یا یهودیت تلمودی (Rabbinical (Talmudic) Judaism) با یهودیت ربانی یا یهودیت کلاسیک یا یهودیت معیاری، همان یهودیتی است که از قرن نهم میلادی تا پایان قرن هجدهم میلادی در میان بیشتر گروههای یهودی جهان رواج داشته است. یهودیان قرائی این اصطلاحرا به کار گرفته اند تا بدین وسیله تأکید کنند که نظام دینی مخالفانشان هرگز مطلق نیست و حاصل کوشش فقها یا حاخامهایی است که "تورات" (شریعت مکتوب) را تفسیر نموده، شریعت شفاهی (تورات شفاهی یا "تلمود") را وضع کردند و آن را اصل و پایه ای قرار دادند که دیدگاههایی دینی ایشان مستند به آن است و مایه تمایز و جدایی ایشان از یهودیت توراتی است؛ یهودیتی که تنها بر [[تورات|تورات]] (شریعت مکتوب) تکیه دارد و آن را فرو فرستاده شده از جانب خدا می داند. البته پس از به هامش رانده شدن یهودیان قرائی، دو اصطلاح "یهودیت حاخامی" و "یهودیت" نیز مترادف گشتند.<br />
<br />
یهودیت رسمی حاکم در کشور [[اسرائیل|اسرائیل]] همان یهودیت حاخامی تلمودی است. که باعث پیدایش مشکلات زیادی برای اعضای گروههای دینی یا دیگر گروههای نژادی یهودی شده است؛ برای مثال یهودیان فالاشا، سامریها و [[بنی اسرائیل|بنی اسرائیل]] (از هند)، نه تنها به [[تلمود|تلمود]] اعتقادی ندارند بلکه اصولاً آن را نمی شناسند. تقریبا همین وضع در مورد یهودیان اصلاح طلب و محافظه کار نیز صدق می کند؛ اگرچه محافظه کاران مدعی اند که یهودیت آنان چیزی جز تحول و تکامل یهودیت حاخامی نیست. در مقابل، شورای حاخامی [[اسرائیل|اسرائیل]] ـ که نماینده یهودیت حاخامی است ـ آنان را به عنوان یهودی نمی شناسد.<br />
<br />
==مأخذ:==<br />
#المسیری، عبدالوهاب: '''''دایره المعارف یهود، یهودیت و صهیونیسم'''''، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهشهای تاریخ خاورمیانه، دبیرخانه کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین، جلد پنجم، چاپ اول، پاییز 1382.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%AA_%D9%85%D8%AD%D8%A7%D9%81%D8%B8%D9%87_%DA%A9%D8%A7%D8%B1_%D9%88_%D8%B5%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85%D8%8C_%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7&diff=4266یهودیت محافظه کار و صهیونیسم، روابط2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
[[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] مذهب حاکم بر زندگی دین [[اسرائیل|اسرائیل]] است، ولی با این حال می بینیم که اندیشه صهیونیستی در بسیاری از ابعاد به اندیشه یهودیتمحافظه کار (Conservative Judaism) شباهت دارد؛ زیرا هر دو مبانی حلولی [[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] را پس از سکولار نمودنش به شیوه خود، پذیرفته اند. ارتدوکسها بر اصول مقدس و ربانی میراث یهود تأکید دارند در حالی که محافظه کاران با پذیرش این قداست، اهمیت زیادی بر منبع آن قائل نیستند. ارتدوکسها به طور کلی تاریخ زمانی را نادیده می گیرند و تنها در چارچوب تاریخ مقدس گام برمی دارند، اما محافظه کاران از تاریخ یهود همچون تاریخ مقدس سخن می گویند.<br />
<br />
ارتدوکسها تأکید دارند که دین یهود همان قومیت یهود و قومیت همان دین است، اما محافظه کاران سعی دارند که این واقعیت را بپوشانند و با سخن گفتن از روح مقدس ملت از شدت آن تا اندازه ای بکاهند و آن را به عنوان منبع قداست جایگزین خداوند نمایند. آنها به همین دلیل یهودیت را آمیزه ای از عقیده دینی و هویت نژادی می دانند؛ آمیزه ای که از دیرباز تا کنون در حال تحول بوده است. بدین ترتیب می بینیم که یهودیت محافظه کار همان حلول گرایی سنتی یهودی است که در آن کفه بشر بر کفه خداوند چربیده است و اصل [[صهیونیسم|صهیونیسم]] نیز همین است.<br />
<br />
یهودیت محافظه کار از همان ابتدا با [[صهیونیسم|صهیونیسم]] در ارتباط بود. می توان [[صهیونیسم فرهنگی|صهیونیسم فرهنگی]] را که [[هاعام، آحاد (1927ـ1856)|آحاد هاعام]] به آن فرا می خواند، نوع خاصی از یهودیت محافظه کار دانست. یهودیت محافظه کار در عمل دیدگاه [[هاعام، آحاد (1927ـ1856)|آحاد هاعام]] برای یهودیان پراکنده در جهان را پذیرفت و با دیدگاه صهیونیستی می خواست یهودیان پراکنده را یا محو نماید و یا مورد بهره برداری قرار دهد کنار گذاشت و خواستار محترم شمردن آنان و میراث تاریخی ایشان گردید.<br />
<br />
نقطه مشترک همه اندیشمندان یهودی این است که تاریخ یهود را جدا از تاریخ سایر ملتها می دانند؛ زیرا یهود تاریخ مقدسی دارد که عناصر دینی در آن یافت می شود و به همین دلیل محل حلول الهی است؛ دین یهود نیز دینی تاریخی و دربردارنده عناصر دنیایی است (در واقع آمیختگیمقدس و غیرمقدس زیرساخت اندیشه [[صهیونیسم|صهیونیسم]] است).<br />
<br />
رویارویی یهودیت محافظه کار با [[صهیونیسم|صهیونیسم]] در موضع گیری زکریا فرانکل و بن گوریون نسبت به "میراث یهود" کاملاً روشن و آشکار می شود؛ فرانکل معتقد است که یهودیت، نماد دینی روح قوم یهود و به منزله اجماع ملی و فراگیر آن است. به همین دلیل وقتی قانون برخاسته از اجماع قومی باشد باید اجرا شود و دیگر نباید کسی این بحث را مطرح کند که منشأ این قانون، آسمانی است یا زمینی؟<br />
<br />
این موضع گیری در بسیاری از ابعاد به موضع گیری بن گوریون نسبت به اسطوره عهد شباهت دارد. براساس این اسطوره خداوند با خود عهد بسته که سرزمین کنعان را به یهود ببخشد. از نظر بن گوریون واقعی یا غیرواقعی بودن این داستان اهمیتی ندارد بلکه مهم آن است که این افسانه در ضمیر یهود باقی بماند و به همین دلیل باید به اجرا گذاشته شود، اگرچه ثابت گردد اسطوره ای فولکلوریک بوده است و هیچ منبع الهی برای آن وجود ندارد. یهودیت محافظه کار نقش سازمانی فعالی در جنبش [[صهیونیسم|صهیونیسم]] دارد و سازمان محافظه کار و صهیونیستی مرکز را تأسیس کرده است.<br />
<br />
انجمن آمریکایی حاخامها با صدور قطعنامه ای از همه کنیسه های محافظه کار خواست تا به شکل گروهی به [[صهیونیسم جهانی، سازمان|سازمان [[صهیونیسم|صهیونیسم]] جهانی]] ملحق شوند. هم اکنون نیز یهودیت محافظه کار در [[اسرائیل|اسرائیل]] به موفقیتهای قابل ملاحظه ای دست یافته است. اولین کنیسه محافظه کار فلسطین به سال 1936 تأسیس شد. تا اوایل دهه هفتاد در [[اسرائیل|اسرائیل]] فقط چند کنیسه محافظه کار و مرکز دانشجویی یهودیان آمریکا وجود داشت که شعبه تابستانی دانشکده الهیات بود، اما پس از آن تاریخ تلاشهای جدی برای گسترش این جنبش صورت پذیرفت تا کل جامعه صهیونیستی را در برگیرد.<br />
<br />
تلاشهای یادشده تا اوایل دهه هشتاد به جایی نرسید تا این که جنبش ماسورتی (یعنی سنتی) پا به میدان گذاشت. این جنبش در سال 1984 مراکز عمدهخود از جمله مدرسه عالی پژوهشهای یهودی را به منظور پرورش حاخامهای محافظه کار تأسیس کرد. جنبش جوانان نوام، اردوگاههای تابستانی، مدرسه ها و کیبوتسها و گروههای نحال نیز از همین مراکز بودند. ساختار تشکیلاتی جنبش ماسورتی از کنیسه متحد اسرائیل، شامل رهبران کنیسه ها، و جامعه حاخامی اسرائیل، دربردارنده حدود 100 [[حاخام|حاخام]] ماسورتی تشکیل شده است.<br />
<br />
تعداد اعضای جنبش به مرز ده هزار نفر می رسد. هم اکنون حدود 40 کنیسه محافظه کار در [[اسرائیل|اسرائیل]] یافت می شود. جنبش همچنین موفق به تأسیس مدرسه های تالی شد که نمایانگر ایدئولوژی جنبش هستند. این [[مدارس|مدارس]] به دلیل این که نهاد ارتدوکس آنها را به رسمیت نمی شناسد، هیچ گونه کمکی از سوی دولت [[اسرائیل|اسرائیل]] دریافت نمی کنند.<br />
<br />
جنبش ماسورتی در سال 1986 با صدور بیانیه ای رسمی مواضع خود را تبیین کرد. شورای حاخامی پس از دو سال بیانیه ای فراگیرتر صادر کرد که نشان دهنده مسائل مورد اهتمام جنبش در آمریکا بود. مضمون بیانیه شورا با موضع جنبش ماسورتی به ویژه در زمینه نقش [[اسرائیل|اسرائیل]] در یهودیان جهان اختلافات مهمی دارد.<br />
<br />
نهاد ارتدوکس حاکم بر اسرائیل، حاخامهای محافظه کار را به رسمیت نمی شناسد و همچنین مراسم ازدواج و [[طلاق|طلاق]] صورت گرفته توسط آنان را قبول ندارد. همچنین می کوشد تا قانون بازگشت را تعدیل نماید و عبارت "هر کس که براساس شریعت (یعنی به دست [[حاخام|حاخام]] ارتدوکس) یهودی شده باشد" را بیفزاید تا حاخامهای محافظه کار را از صحنه دور سازد. شورای حاخامی با صدور اطلاعیه هایی مردم را از اقامه نماز در کنیسه های وابسته به جنبش غیرقانونی ماسورتی برحذر می دارد.<br />
<br />
==مأخذ==<br />
#المسیری، عبدالوهاب: '''''دایره المعارف یهود، یهودیت و صهیونیسم'''''، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهشهای تاریخ خاورمیانه، دبیرخانه کنفرانس<br />
<br />
بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین، جلد پنجم، چاپ اول، پاییز 1382.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%AA_%D9%85%D8%AD%D8%A7%D9%81%D8%B8%D9%87_%DA%A9%D8%A7%D8%B1_%D9%88_%D8%B5%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85%D8%8C_%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%A8%D8%B7&diff=4267یهودیت محافظه کار و صهیونیسم، روابط2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده</p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
[[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] مذهب حاکم بر زندگی دین [[اسرائیل|اسرائیل]] است، ولی با این حال می بینیم که اندیشه صهیونیستی در بسیاری از ابعاد به اندیشه یهودیتمحافظه کار (Conservative Judaism) شباهت دارد؛ زیرا هر دو مبانی حلولی [[یهودیت ارتدوکس|یهودیت ارتدوکس]] را پس از سکولار نمودنش به شیوه خود، پذیرفته اند. ارتدوکسها بر اصول مقدس و ربانی میراث یهود تأکید دارند در حالی که محافظه کاران با پذیرش این قداست، اهمیت زیادی بر منبع آن قائل نیستند. ارتدوکسها به طور کلی تاریخ زمانی را نادیده می گیرند و تنها در چارچوب تاریخ مقدس گام برمی دارند، اما محافظه کاران از تاریخ یهود همچون تاریخ مقدس سخن می گویند.<br />
<br />
ارتدوکسها تأکید دارند که دین یهود همان قومیت یهود و قومیت همان دین است، اما محافظه کاران سعی دارند که این واقعیت را بپوشانند و با سخن گفتن از روح مقدس ملت از شدت آن تا اندازه ای بکاهند و آن را به عنوان منبع قداست جایگزین خداوند نمایند. آنها به همین دلیل یهودیت را آمیزه ای از عقیده دینی و هویت نژادی می دانند؛ آمیزه ای که از دیرباز تا کنون در حال تحول بوده است. بدین ترتیب می بینیم که یهودیت محافظه کار همان حلول گرایی سنتی یهودی است که در آن کفه بشر بر کفه خداوند چربیده است و اصل [[صهیونیسم|صهیونیسم]] نیز همین است.<br />
<br />
یهودیت محافظه کار از همان ابتدا با [[صهیونیسم|صهیونیسم]] در ارتباط بود. می توان [[صهیونیسم فرهنگی|صهیونیسم فرهنگی]] را که [[هاعام، آحاد (1927ـ1856)|آحاد هاعام]] به آن فرا می خواند، نوع خاصی از یهودیت محافظه کار دانست. یهودیت محافظه کار در عمل دیدگاه [[هاعام، آحاد (1927ـ1856)|آحاد هاعام]] برای یهودیان پراکنده در جهان را پذیرفت و با دیدگاه صهیونیستی می خواست یهودیان پراکنده را یا محو نماید و یا مورد بهره برداری قرار دهد کنار گذاشت و خواستار محترم شمردن آنان و میراث تاریخی ایشان گردید.<br />
<br />
نقطه مشترک همه اندیشمندان یهودی این است که تاریخ یهود را جدا از تاریخ سایر ملتها می دانند؛ زیرا یهود تاریخ مقدسی دارد که عناصر دینی در آن یافت می شود و به همین دلیل محل حلول الهی است؛ دین یهود نیز دینی تاریخی و دربردارنده عناصر دنیایی است (در واقع آمیختگیمقدس و غیرمقدس زیرساخت اندیشه [[صهیونیسم|صهیونیسم]] است).<br />
<br />
رویارویی یهودیت محافظه کار با [[صهیونیسم|صهیونیسم]] در موضع گیری زکریا فرانکل و بن گوریون نسبت به "میراث یهود" کاملاً روشن و آشکار می شود؛ فرانکل معتقد است که یهودیت، نماد دینی روح قوم یهود و به منزله اجماع ملی و فراگیر آن است. به همین دلیل وقتی قانون برخاسته از اجماع قومی باشد باید اجرا شود و دیگر نباید کسی این بحث را مطرح کند که منشأ این قانون، آسمانی است یا زمینی؟<br />
<br />
این موضع گیری در بسیاری از ابعاد به موضع گیری بن گوریون نسبت به اسطوره عهد شباهت دارد. براساس این اسطوره خداوند با خود عهد بسته که سرزمین کنعان را به یهود ببخشد. از نظر بن گوریون واقعی یا غیرواقعی بودن این داستان اهمیتی ندارد بلکه مهم آن است که این افسانه در ضمیر یهود باقی بماند و به همین دلیل باید به اجرا گذاشته شود، اگرچه ثابت گردد اسطوره ای فولکلوریک بوده است و هیچ منبع الهی برای آن وجود ندارد. یهودیت محافظه کار نقش سازمانی فعالی در جنبش [[صهیونیسم|صهیونیسم]] دارد و سازمان محافظه کار و صهیونیستی مرکز را تأسیس کرده است.<br />
<br />
انجمن آمریکایی حاخامها با صدور قطعنامه ای از همه کنیسه های محافظه کار خواست تا به شکل گروهی به [[صهیونیسم جهانی، سازمان|سازمان [[صهیونیسم|صهیونیسم]] جهانی]] ملحق شوند. هم اکنون نیز یهودیت محافظه کار در [[اسرائیل|اسرائیل]] به موفقیتهای قابل ملاحظه ای دست یافته است. اولین کنیسه محافظه کار فلسطین به سال 1936 تأسیس شد. تا اوایل دهه هفتاد در [[اسرائیل|اسرائیل]] فقط چند کنیسه محافظه کار و مرکز دانشجویی یهودیان آمریکا وجود داشت که شعبه تابستانی دانشکده الهیات بود، اما پس از آن تاریخ تلاشهای جدی برای گسترش این جنبش صورت پذیرفت تا کل جامعه صهیونیستی را در برگیرد.<br />
<br />
تلاشهای یادشده تا اوایل دهه هشتاد به جایی نرسید تا این که جنبش ماسورتی (یعنی سنتی) پا به میدان گذاشت. این جنبش در سال 1984 مراکز عمدهخود از جمله مدرسه عالی پژوهشهای یهودی را به منظور پرورش حاخامهای محافظه کار تأسیس کرد. جنبش جوانان نوام، اردوگاههای تابستانی، مدرسه ها و کیبوتسها و گروههای نحال نیز از همین مراکز بودند. ساختار تشکیلاتی جنبش ماسورتی از کنیسه متحد اسرائیل، شامل رهبران کنیسه ها، و جامعه حاخامی اسرائیل، دربردارنده حدود 100 [[حاخام|حاخام]] ماسورتی تشکیل شده است.<br />
<br />
تعداد اعضای جنبش به مرز ده هزار نفر می رسد. هم اکنون حدود 40 کنیسه محافظه کار در [[اسرائیل|اسرائیل]] یافت می شود. جنبش همچنین موفق به تأسیس مدرسه های تالی شد که نمایانگر ایدئولوژی جنبش هستند. این [[مدارس|مدارس]] به دلیل این که نهاد ارتدوکس آنها را به رسمیت نمی شناسد، هیچ گونه کمکی از سوی دولت [[اسرائیل|اسرائیل]] دریافت نمی کنند.<br />
<br />
جنبش ماسورتی در سال 1986 با صدور بیانیه ای رسمی مواضع خود را تبیین کرد. شورای حاخامی پس از دو سال بیانیه ای فراگیرتر صادر کرد که نشان دهنده مسائل مورد اهتمام جنبش در آمریکا بود. مضمون بیانیه شورا با موضع جنبش ماسورتی به ویژه در زمینه نقش [[اسرائیل|اسرائیل]] در یهودیان جهان اختلافات مهمی دارد.<br />
<br />
نهاد ارتدوکس حاکم بر اسرائیل، حاخامهای محافظه کار را به رسمیت نمی شناسد و همچنین مراسم ازدواج و [[طلاق|طلاق]] صورت گرفته توسط آنان را قبول ندارد. همچنین می کوشد تا قانون بازگشت را تعدیل نماید و عبارت "هر کس که براساس شریعت (یعنی به دست [[حاخام|حاخام]] ارتدوکس) یهودی شده باشد" را بیفزاید تا حاخامهای محافظه کار را از صحنه دور سازد. شورای حاخامی با صدور اطلاعیه هایی مردم را از اقامه نماز در کنیسه های وابسته به جنبش غیرقانونی ماسورتی برحذر می دارد.<br />
<br />
==مأخذ==<br />
#المسیری، عبدالوهاب: '''''دایره المعارف یهود، یهودیت و صهیونیسم'''''، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهشهای تاریخ خاورمیانه، دبیرخانه کنفرانس<br />
<br />
بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین، جلد پنجم، چاپ اول، پاییز 1382.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%AA_%D9%88%D8%B7%D9%86_%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86&diff=4268یهودیت وطن گزین2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
"یهودیت وطن گزین" (Settler Judaism) اصطلاحی است بدین معنا که یهودیت به کلی سکولار شده و در نظام (فکری) [[صهیونیسم|صهیونیسم]] جذب و هضم شده است؛ به گونه ای که یهودیان می پندارند یهودیت همان [[صهیونیسم|صهیونیسم]] است و مهم ترین عبادت یهودیان نیز مهاجرت و اسکان، آن هم در کرانه غربی است. این اصطلاح را گروهی از یهودیان ساخته اند که با ادغام و یکی کردن [[صهیونیسم|صهیونیسم]] و یهودیت مخالف اند.<br />
<br />
==مأخذ:==<br />
#المسیری، عبدالوهاب: '''''دایره المعارف یهود، یهودیت و صهیونیسم'''''، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهش های تاریخ خاورمیانه، دبیرخانه کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین، جلد ششم، چاپ اول، پاییز 1382.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%AA_%D9%88%D8%B7%D9%86_%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86&diff=4269یهودیت وطن گزین2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده</p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
"یهودیت وطن گزین" (Settler Judaism) اصطلاحی است بدین معنا که یهودیت به کلی سکولار شده و در نظام (فکری) [[صهیونیسم|صهیونیسم]] جذب و هضم شده است؛ به گونه ای که یهودیان می پندارند یهودیت همان [[صهیونیسم|صهیونیسم]] است و مهم ترین عبادت یهودیان نیز مهاجرت و اسکان، آن هم در کرانه غربی است. این اصطلاح را گروهی از یهودیان ساخته اند که با ادغام و یکی کردن [[صهیونیسم|صهیونیسم]] و یهودیت مخالف اند.<br />
<br />
==مأخذ:==<br />
#المسیری، عبدالوهاب: '''''دایره المعارف یهود، یهودیت و صهیونیسم'''''، ترجمه مؤسسه مطالعات و پژوهش های تاریخ خاورمیانه، دبیرخانه کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین، جلد ششم، چاپ اول، پاییز 1382.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7_%D9%88_%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%81%D9%84%D8%B3%D8%B7%DB%8C%D9%86%DB%8C&diff=4270یهودی سازی اسامی شهرها و روستاهای فلسطینی2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
رژیم صهیونیستی با در پیش گرفتن سیاست سازمان یافته و از پیش طراحی شده ای از زمان تأسیس همواره در صدد یهودی کردن هر چیزی در فلسطین بوده است، از تاریخ گرفته تا جغرافیا و هر موجود زنده ای در فلسطین.<br />
<br />
در این میان رژیم اشغالگر قدس سیاست تغییر اسامی عربی و اسلامی شهرها، روستاها و شهرکها و مناطق جغرافیایی فلسطین را در پیش گرفته و از این طریق سعی کرده تا ضمن یهودی سازی این اسامی، تاریخ و جغرافیای فلسطین را از یاد و خاطره انسان فلسطینی بزداید. نامهای اصلی شهرها، شهرک ها و روستاهای فلسطینی که به [[عبری|عبری]] تغییر یافته عبارتند از:<br />
<br />
==مأخذ:==<br />
#نشریه '''''پیام فلسطین'''''، جنبش اسلامی فلسطین "حماس"، دفتر تهران، شماره 48، خردادماه 1387.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%85%DB%8C_%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%87%D8%A7_%D9%88_%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%81%D9%84%D8%B3%D8%B7%DB%8C%D9%86%DB%8C&diff=4271یهودی سازی اسامی شهرها و روستاهای فلسطینی2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده</p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
رژیم صهیونیستی با در پیش گرفتن سیاست سازمان یافته و از پیش طراحی شده ای از زمان تأسیس همواره در صدد یهودی کردن هر چیزی در فلسطین بوده است، از تاریخ گرفته تا جغرافیا و هر موجود زنده ای در فلسطین.<br />
<br />
در این میان رژیم اشغالگر قدس سیاست تغییر اسامی عربی و اسلامی شهرها، روستاها و شهرکها و مناطق جغرافیایی فلسطین را در پیش گرفته و از این طریق سعی کرده تا ضمن یهودی سازی این اسامی، تاریخ و جغرافیای فلسطین را از یاد و خاطره انسان فلسطینی بزداید. نامهای اصلی شهرها، شهرک ها و روستاهای فلسطینی که به [[عبری|عبری]] تغییر یافته عبارتند از:<br />
<br />
==مأخذ:==<br />
#نشریه '''''پیام فلسطین'''''، جنبش اسلامی فلسطین "حماس"، دفتر تهران، شماره 48، خردادماه 1387.</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85&diff=4272یهودی سازی اسلام2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
نک: [[اسرائیلیات]]</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%AF%DB%8C_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85&diff=4273یهودی سازی اسلام2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: ۱ نسخه واردشده</p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
نک: [[اسرائیلیات]]</div>Wikiadminhttp://zien.afagh-bidari.ir/index.php?title=%DB%8C%D9%87%D9%88%D8%B4%D9%88%D8%A7%D8%8C_%D8%A2%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%A7%D9%85&diff=4274یهوشوا، آوراهام2020-07-17T18:01:56Z<p>Wikiadmin: </p>
<hr />
<div><br />
<br />
<br />
نویسنده اسرائیلی و از جمله شاخص ترین نویسندگان جوان اسرائیلی است. متولد سال 1936 در بیت المقدس و از خانواده ای یهودی شرقی تَبار (سفاردیم) می باشد. در [[دانشگاه|دانشگاه]] [[عبری|عبری]] بیت المقدس به تحصیل پرداخت و از سال 1972 به بعد در گروه ادبیات [[دانشگاه|دانشگاه]] حیفا به تدریس پرداخت. از جمله مشهورترین کتابهای وی یکی مجموعه داستان "مرگ پیرمرد" در سال 1963 و دیگری "اشک ستاره ها" در سال 1968 و نیز داستان "عاشق" که اخیرا انتشار یافته است، می باشند.<br />
<br />
وی از شاخص ترین نویسندگان علاقمند به زندگی عمومی جامعه حیات سیاسی کشور، به ویژه از جمله طرفداران راه حل های مسالمت آمیز و دادن امتیاز در مورد اراضی اشغالی سال 1967 به اعلام هشدارهای مکرّر نسبت به خطرات استمرار اشغالگری [اسرائیل ]بر روند دموکراسی و [[جامعه اسرائیل|جامعه اسرائیل]] می باشد. وی تعداد زیادی مقاله در روزنامه ها انتشار داده که برخی از آنها در مجموعه مقاله ها گردآوری شده است.<br />
<br />
==مأخذ:==<br />
#شریدة، محمّد: '''''رهبران اسرائیل'''''، بیژن اسدی و مسعود رحیمی، انتشارات کویر، 1378.</div>Wikiadmin